RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Roermond
Strafrecht
Parketnummer : 03/079634-26
tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer van 30 april 2026
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboortegegevens] 2004,
gedetineerd in [P.I.] .
De verdachte wordt bijgestaan door mr. L.M.A. van der Linden, advocaat kantoorhoudende te Maastricht.
1. Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 30 april 2026. De verdachte en zijn raadsvrouw zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
Namens de benadeelde partij [benadeelde partij] is mr. K. Regter ter terechtzitting aanwezig.
2. De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte heeft geprobeerd opzettelijk [benadeelde partij] van het leven te beroven.
3. De voorvragen
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft verzocht het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk te verklaren in de zaak met parketnummer 03/079634-26. De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het vertrouwensbeginsel is geschonden, aangezien het Openbaar Ministerie op 26 november 2025 met het vorderen van aanpassing omschrijving feiten in de tenlastelegging ex artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering het vertrouwen heeft gewekt dat de verdachte niet langer werd vervolgd voor poging doodslag op [benadeelde partij] .
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat vanaf het begin is duidelijk geweest dat het Openbaar Ministerie verdachte ook voor poging doodslag op [benadeelde partij] wilde vervolgen. Er is nimmer het vertrouwen gewekt dat dit niet het geval zou zijn.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank gaat uit van de volgende feitelijke gang van zaken.
Op de eerste terechtzitting (inzake parketnummer 03/167546-25) van 4 september 2025 is in de voorlopige tenlastelegging onder feit 2 onder meer poging doodslag op [benadeelde partij] ten laste gelegd.
Op de tweede terechtzitting van 26 november 2025 heeft het Openbaar Ministerie aanpassing omschrijving feiten in de tenlastelegging ex artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering gevorderd, in die zin dat de poging doodslag op [naam] (want hij was inmiddels overleden) en de poging doodslag op [benadeelde partij] eraf zijn gehaald.
Vervolgens heeft het Openbaar Ministerie op 3 februari 2026 wijziging tenlastelegging gevorderd in die zin dat [benadeelde partij] weer aan feit 2 moest worden toegevoegd. Deze wijziging is door de rechtbank niet toegelaten nu niet meer sprake was van hetzelfde feit in de zin van artikel 68 van het Wetboek van Strafrecht.
Op 30 april 2026 heeft het Openbaar Ministerie dezelfde poging doodslag op [benadeelde partij] onder een nieuw parketnummer 03/079634-26 aangebracht.
De rechtbank stelt voorop dat artikel 167 lid 1 van het Wetboek van Strafvordering is aan het Openbaar Ministerie de bevoegdheid toegekend zelfstandig te beslissen of naar aanleiding van een ingesteld opsporingsonderzoek vervolging moet plaatsvinden. Deze leent zich slechts in zeer beperkte mate voor een inhoudelijke rechterlijke toetsing in die zin dat slechts in uitzonderlijke gevallen plaats is voor een niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de vervolging op de grond dat het instellen of voortzetten van die vervolging onverenigbaar is met beginselen van een goede procesorde. Zo'n uitzonderlijk geval kan zich voordoen wanneer de vervolging wordt ingesteld of voortgezet nadat door het Openbaar Ministerie gedane, of aan het Openbaar Ministerie toe te rekenen, uitlatingen (of daarmee gelijk te stellen gedragingen) bij de verdachte het gerechtvaardigde vertrouwen hebben gewekt dat hij niet (verder) zal worden vervolgd (zie bijvoorbeeld HR 22 oktober 2024, ECLI:NL:HR:2024:1509).
Met een vordering tot aanpassing van de tenlastelegging op de grond van artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering geeft de officier van justitie de wens te kennen voor de verdachte en de rechtbank duidelijk te maken voor welke feiten de verdachte uiteindelijk wordt vervolgd. Indien een dergelijke vordering wordt toegewezen, wordt dan ook wel gesproken van de ‘definitieve’ tenlastelegging. Deze is vervolgens alleen nog maar te wijzigen op de voet van artikel 313 van het Wetboek van Strafvordering met in achtneming van de in die bepaling opgenomen grenzen.
Naar het oordeel van de rechtbank is een vordering op grond van artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering een officiële strafvorderlijke gedraging van de officier van justitie die gelijk gesteld kan worden aan een uitlating van het Openbaar Ministerie in de hierboven bedoelde zin. De verdachte mag er – indien deze vordering door de rechtbank wordt toegewezen, zoals in deze zaak op 26 november 2026 is gebeurd – op vertrouwen dat daarmee voor hem de grenzen van de aan hem verweten gedragingen vast zijn komen te staan, behoudens de uitzondering van artikel 313 van het Wetboek van Strafvordering.
Indien die vordering er op neerkomt dat een gedraging die in de voorlopige tenlastelegging nog wel was opgenomen, maar na toewijzing van de vordering niet meer in de definitieve tenlastelegging is opgenomen, mag de verdachte er op vertrouwen dat hij niet langer voor diezelfde gedraging zal worden vervolgd. Dat is wel de strekking van de onderhavige dagvaarding.
De rechtbank merkt op dat de officier van justitie geen grond heeft aangevoerd waarom de poging doodslag op [benadeelde partij] bij de op 26 november 2025 toegewezen vordering aanpassing feiten van de definitieve tenlastelegging is gehaald. Ook is er geen reden gegeven waarom diezelfde poging doodslag op [benadeelde partij] alsnog weer aan de orde zou moeten zijn. Nieuwe feiten en omstandigheden die meebrengen dat het vertrouwensbeginsel in deze specifieke situatie zou moeten worden doorbroken, zijn door de officier van justitie niet gesteld en daarvan is ook overigens niet gebleken.
Nu het vertrouwensbeginsel met het uitbrengen van een nieuwe dagvaarding betreffende hetzelfde feit is geschonden, zal de rechtbank het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk verklaren in de strafvervolging terzake parketnummer 03/079634-26.
4. De beslissing
De rechtbank:
- verklaart het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk in de strafvervolging.
Dit vonnis is gewezen door mr. L.E.M. Hendriks, voorzitter, mr. J.M.E. Kessels en mr. A.K. Kleine, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L. Eroktay, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 30 april 2026.
De rechter spreekt het vonnis uit en geeft de verdachte en de officier van justitie kennis dat hij/zij daartegen binnen veertien dagen hoger beroep kan instellen.
Buiten staat
Mr. Kessels en mr. Kleine zijn niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
De griffier is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
BIJLAGE I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
hij op of omstreeks 29 mei 2025 te Bocholtz (in de gemeente Simpelveld)
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
opzettelijk een ander, te weten [benadeelde partij] van het leven te beroven,
met een vuurwapen op en/of in de richting van die [benadeelde partij] heeft geschoten,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
( art 287 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht )