RECHTBANK LIMBURG
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Roermond
Zaaknummer: 12106547 \ CV EXPL 26-690
Vonnis van 27 mei 2026
in de zaak van
INTERMAKELAARS B.V., h.o.d.n. ACM-INTERMAKELAARS,
te Horst,
eisende partij,
hierna te noemen: InterMakelaars,
gemachtigde: Hafkamp Groenewegen Gerechtsdeurwaarders,
tegen
[gedaagde] ,
te [plaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde] ,
procederend in persoon.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding- de conclusie van antwoord- de conclusie van repliek.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2. De feiten
Intermakelaars heeft in opdracht van [gedaagde] het bedrijfspand met bedrijfswoning van [gedaagde] getaxeerd en een taxatierapport opgemaakt. Op de overeenkomst zijn de algemene voorwaarden van Intermakelaars van toepassing.
Bij factuur van 24 juni 2025 is een bedrag van € 2.238,50 in rekening gebracht. De factuur is niet betaald, ondanks de getroffen betalingsregeling
3. Het geschil
InterMakelaars vordert - samengevat - veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 2.649,96 (€ 2.238,50 aan hoofdsom, € 335,78 aan incassokosten en € 75,68 aan reeds verschenen rente), vermeerderd met rente en kosten.
[gedaagde] voert verweer.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4. De beoordeling
InterMakelaars vordert betaling van de bedragen zoals in 3.1. is vermeld. De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] de hoofdsom en rente moet betalen. De gevorderde incassokosten worden afgewezen. Hierna zal dit oordeel worden uitgelegd.
Als erkend dan wel niet weersproken staat vast dat partijen een overeenkomst hebben gesloten waarbij InterMakelaars het bedrijfspand met bedrijfswoning van [gedaagde] taxeert voor een bedrag van € 1.850,00 exclusief btw (€ 2.238,50 inclusief btw). Ook staat als niet betwist vast dat partijen een betalingsregeling hebben getroffen waarbij het gefactureerde bedrag in vier gelijke termijnen kon worden betaald. Dit kan niet anders worden opgevat dan een erkenning van de vordering.
[gedaagde] voert het verweer dat de factuur gesplitst zou worden. Een deel zou voor rekening van de onderneming komen en het andere deel voor hem privé. Deze afspraak blijkt echter niet uit de stukken en wordt ook door InterMakelaars betwist. Daarbij komt dat de offerte is gericht aan [gedaagde] zodat het logisch is dat ook aan hem gefactureerd wordt. Van een andere afspraak is niets gebleken. Dit verweer wordt daarom bij gebrek aan onderbouwing afgewezen.
Het is dus [gedaagde] die het bedrag van € 2.238,50 inclusief btw moet betalen. Omdat hij niet heeft betaald nadat hij in gebreke is gesteld, is er verzuim ingetreden. Het gevolg daarvan is dat [gedaagde] wettelijke rente verschuldigd is. Ook dit deel van de vordering wordt daarom toegewezen.
InterMakelaars vordert ook betaling van incassokosten. Volgens [gedaagde] moeten deze worden afgewezen omdat hij onbeschoft te woord is gestaan door de deurwaarder. Dit is echter geen wettelijke grond voor afwijzing van deze vordering. Wel geldt het volgende.
De kantonrechter moet in beginsel ambtshalve vaststellen of in de algemene voorwaarden afspraken zijn gemaakt over dit onderdeel en beoordelen of die afspraken al dan niet eerlijk zijn ten opzichte van de consument. Als de kantonrechter oordeelt dat een contractuele afspraak niet eerlijk is, moet het betreffende beding worden vernietigd en moet de vordering op dat onderdeel worden afgewezen, ook als de eisende partij in de procedure een beroep doet op wettelijke bepalingen in plaats van op die contractuele afspraak. Dit alles volgt uit het Dexia-arrest (HvJ EU 27 januari 2021, ECLI:EU:C:2021:68) en het Gupfinger-arrest (HvJ, EU 8 december 2022, ECLI:EU:2022:971).
De kantonrechter stelt vast dat de toepasselijke algemene voorwaarden in artikel I 7. een beding bevat op grond waarvan eisende partij aanspraak kan maken op vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter is van oordeel dat dit beding oneerlijk is omdat de bedongen vergoeding niet begrensd in omvang is.
Het beding is daardoor oneerlijk ten opzichte van [gedaagde] . Het beding wordt daarom vernietigd. Het gevolg hiervan is dat de gevorderde vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten wordt afgewezen.
[gedaagde] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van InterMakelaars worden begroot op:
- kosten van de dagvaarding
€
127,08
- griffierecht
€
529,00
- salaris gemachtigde
€
506,00
(2 punten × € 253,00)
- nakosten
€
126,50
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
Totaal
€
1.288,58
5. De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt [gedaagde] om aan InterMakelaars te betalen een bedrag van € 2.314,18, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over een bedrag van € 2.238,50, met ingang van 13 februari 2026, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.288,58, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. Van den Berg Jeths - van Meerwijk en in het openbaar uitgesproken op 27 mei 2026.