ECLI:NL:RBMNE:2023:7793, Rechtbank Midden-Nederland, 17-05-2023, 10270341 UC EXPL 23-162

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaardingen van 5 januari 2023;

- het proces-verbaal van de rolzitting van 11 januari 2023 waarop [gedaagden] verweer heeft gevoerd en een eis in reconventie heeft ingesteld;

- de conclusie van repliek in conventie tevens conclusie van antwoord in reconventie tevens akte wijziging van eis.

[gedaagden] heeft op de conclusie van repliek in conventie tevens conclusie van antwoord in reconventie tevens akte wijziging van eis niet meer gereageerd. De kantonrechter heeft besloten dat vandaag een oordeel over de vordering wordt gegeven.

2. De inhoud van de zaak

In conventie

[eiseres] heeft op 23 april 2022 een Fiat Punto met kenteken [kenteken] (hierna: de auto) gekocht bij het bedrijfssterrein van [gedaagden] voor een bedrag van € 5.000,-. De auto was toen ongeveer elf jaar oud. Op 28 oktober 2022 heeft [eiseres] de motor laten controleren en heeft zij te horen gekregen dat deze moest worden vervangen. Volgens [eiseres] hoefde zij niet te verwachten dat de motor nog maar zo kort mee zou gaan. Zij stelt dat [gedaagden] de auto daarom op moest (laten) halen bij [eiseres] , herstellen en terugleveren. Nu [gedaagden] dit niet heeft gedaan is zij hierdoor tekortgeschoten in haar verplichting en was [eiseres] volgens haar bevoegd om bij brief van 20 oktober 2022 de koopovereenkomst te ontbinden. [eiseres] heeft ook schade geleden in de vorm van nodeloze kosten voor motorrijtuigenbelasting, verzekeringspremies en kosten aangetekende post, die zij op [gedaagden] wenst te verhalen.

[eiseres] heeft bij dagvaarding verklaringen voor recht gevorderd en daarnaast het volgende:

primair wil [eiseres] dat [gedaagden] de koopsom van € 5.000,- of een evenredig deel daarvan terugbetaalt en de schade van in totaal € 284,62 en de buitengerechtelijke incassokosten (€ 756,25) aan haar vergoedt. Verder vordert zij een dwangsom van € 500,- per (onvoltooid deel van een) dag dat [gedaagden] de auto niet ophaalt na dit vonnis en/of geen deugdelijk vrijwaringsbewijs verschaft aan [eiseres] , een en ander tot een maximum van € 20.000,-.

subsidiair, indien de kantonrechter van oordeel is dat ontbinding van de overeenkomst (nog) niet aan de orde is, vraagt [eiseres] de kantonrechter te bepalen dat [eiseres] gerechtigd is de auto door een derde te laten herstellen en dat de kosten daarvan op [gedaagden] verhaald mogen worden. Als [gedaagden] de auto onder zich heeft en [eiseres] gerechtigd wordt tot herstel van de auto door een derde ten laste van [gedaagden] , dient deze op straffe van een dwangsom gelijk aan de primair gevorderde, de auto aan [eiseres] af te geven. Zo nodig wordt verzocht voor de begroting van de kosten de zaak te verwijzen naar de schadestaatprocedure.

tertiair wil [eiseres] nakoming van de overeenkomst tenzij de auto niet is hersteld binnen twee weken na ingebrekestelling voor zover [gedaagden] dat na de datum van de dagvaarding alsnog mocht aanbieden.

primair, subsidiair en tertiair verzoekt [eiseres] de vorderingen voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad te verklaren en [gedaagden] te veroordelen om de wettelijke rente over de hoofdsom en de nevenvorderingen en daarnaast de kosten van dit geding en de nakosten te betalen aan [eiseres] .

[A] , de zoon van gedaagden sub 2 en 3 (verder: de zoon), is samen met zijn vader, gedaagde sub 2 (verder: de vader), bij de rolrechter verschenen en heeft daar als volgt namens de gedaagde partijen verklaard. De zoon was eigenaar van de auto en hij heeft deze verkocht aan [B] (achternaam onbekend) en dus niet aan [eiseres] . De auto stond ook op naam van de zoon. Zijn ouders hebben niets met de verkoop te maken en alleen daarom al dient de vordering te worden afgewezen. De verkoop van de auto was wel bij het autopoetsbedrijf van de ouders, maar buiten het bedrijfsterrein. Alleen de betaling heeft binnen plaatsgevonden. Het geld is overgemaakt op de privérekening van de vader. De rekening van de zoon was op dat moment niet beschikbaar en hij had nog een schuld aan zijn vader. De zoon heeft zelf zonder problemen een jaar in de auto gereden. De auto is netjes onderhouden. De zoon weet niet waarom er later problemen met de motor zijn ontstaan. De zoon betwist dat de gevorderde schade aan hem is toe te rekenen. De zoon heeft een goede auto verkocht aan [B] . Dat blijkt uit het feit dat de koper er nog een half jaar zonder problemen mee heeft gereden.

[eiseres] heeft daarop als volgt gereageerd. Zij heeft alsnog de motor zelf door een derde laten vervangen. Daarom heeft zij de eis zoals ingesteld bij dagvaarding verminderd. De kantonrechter begrijpt de wijziging van eis zo dat de eis is beperkt tot vergoeding van de kosten van herstel door de derde. [eiseres] vordert het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren en [gedaagden] ook te veroordelen om de wettelijke rente over de hoofdsom en de nevenvorderingen te betalen en daarnaast te veroordelen in de kosten van dit geding en de nakosten. De grondslag van de verminderde vordering is schadevergoeding al dan niet na partiële ontbinding. Ter toelichting stelt [eiseres] het volgende.

[eiseres] heeft de motor alsnog zelf laten herstellen om de schade te beperken. [gedaagden] is bij brief van 31 oktober 2012 in gebreke gesteld en is ook in de gelegenheid gesteld om het gebrek zelf te herstellen. Zelfs tijdens het bestellen van de onderdelen ten behoeve van de reparatie door de derde had [gedaagden] nog tot nakoming kunnen overgaan, maar dat heeft zij niet gedaan. De reparatie is uiteindelijk uitgevoerd door de derde en kostte € 1.365,-. Dat is 27% van de aankoopsom. Volgens [eiseres] hoefde zij niet te verwachten dat zij binnen vijf maanden na aflevering al zo’n groot deel van de aankoopsom bij moest betalen om normaal gebruik van de auto te kunnen maken. Dat hoefde zij niet te verwachten omdat de auto nog niet zo heel oud was toen het gebrek zich voordeed en de aankoopsom van de auto ook hoger was geweest dan van vergelijkbare auto’s op Marktplaats of de adviesaankoopprijs voor deze auto op [website] .nl. Volgens [eiseres] heeft zij de auto gekocht van de handelaar [gedaagden] en niet van de zoon in persoon. [eiseres] mocht een deel van de koopsom betalen door inruil van haar oude auto. Dat is niet gebruikelijk bij een koop tussen particulieren. Zij heeft bovendien betaald in de bedrijfsruimte en op de bankrekening van de vader. [eiseres] betwist dat de auto in privé bezit was van de zoon. Bij gebrek aan bewijs wordt verder betwist dat de zoon vanwege een schuld tussen de vader en de zoon gebruik maakte van de bankrekening van de vader en dat de zoon onderhoud zou hebben gepleegd aan de auto. Voor de periode van ongebruik vanaf verzuim vordert [eiseres]

€ 158,42 aan motorrijtuigenbelasting en € 273,43 aan WA-verzekering. Verder vordert [eiseres] een vergoeding van € 2.317,50 aan kosten voor alternatief vervoer en € 649,04 aan buitengerechtelijk incassokosten.

In reconventie

De vader heeft namens gedaagde partijen gesteld dat hij geen partij is geweest bij de koopovereenkomst en dat hij schade heeft geleden doordat [eiseres] hem heeft gedagvaard. Hij heeft extra mensen moeten inhuren omdat hij op de dag van de rolzitting niet kon werken en vordert daarvoor een bedrag van € 1.500,-.

Volgens [eiseres] is de schadevordering niet onderbouwd en had de vader zich op de rolzitting kunnen laten vertegenwoordigen. De vordering dient volgens [eiseres] te worden afgewezen met veroordeling van [gedaagden] in de kosten van het geding.

3. Het oordeel van de kantonrechter

[gedaagden] wordt als verkoper aangemerkt omdat de auto te koop is aangeboden bij haar bedrijfsterrein, de betaling van een deel van de koopsom heeft plaatsgevonden in haar bedrijfsruimte door middel van overboeking op de bankrekening van één van haar vennoten en de betaling van het andere deel van de koopsom door inruil van een auto. [gedaagden] heeft onvoldoende toegelicht en onderbouwd dat [eiseres] ondanks deze gang van zaken toch had moeten begrijpen dat zij een auto kocht van de zoon in privé. [gedaagden] heeft al helemaal niet toegelicht dat de auto aan een ander dan [eiseres] is verkocht. Zij heeft niet eens de kopie van het vrijwaringsbewijs in het geding gebracht waaruit dit had kunnen blijken. Uit het uittreksel van het handelsregister, productie 12 van [eiseres] , blijkt dat [gedaagden] bedrijfsmatig in auto’s handelt. Daarom wordt de koopovereenkomst gekwalificeerd als een consumentenkoopovereenkomst tussen [gedaagden] en [eiseres] .

Er is sprake van non-conformiteit

[eiseres] mocht op grond van de overeenkomst een auto verwachten waarmee zij nog enige tijd veilig en goed zou kunnen rijden. [eiseres] heeft voldoende toegelicht dat zij niet hoefde te verwachten dat de motor binnen een half jaar buiten haar schuld kapot zou gaan en vervangen zou moeten worden. De auto beantwoordde daarom niet aan de overeenkomst. [gedaagden] heeft onvoldoende aangetoond dat de motor door de schuld van [eiseres] zo snel vervangen moest worden. De kantonrechter geeft [eiseres] daarom gelijk en oordeelt dat de auto niet conform de overeenkomst is geweest. .

[gedaagden] moet de reparatiekosten en de overig gevorderde schade en de wettelijke rente daarover betalen aan [eiseres]

[eiseres] heeft [gedaagden] in gebreke gesteld. In de brief van 31 oktober 2022 wordt [gedaagden] onder andere de gelegenheid geboden om binnen zeven dagen het gebrek, dus de defecte motor, te herstellen. [gedaagden] heeft dit niet gedaan. Na de dagvaarding is de auto ter reparatie aan een derde aangeboden. De motor is vervangen en de eis is daarna beperkt tot de kosten van het herstel door een derde ten bedrage van € 1.365,-. Voor de periode dat [eiseres] geen gebruik heeft kunnen maken van de auto vordert zij verder vergoeding van de kosten voor motorrijtuigenbelasting (€ 158,42) en WA-verzekering

(€ 273,43). Voor dezelfde periode vordert zij vergoeding voor alternatief vervoer (€ 115,-) en voor vervoerskosten voor een deelauto (€ 2.202,50). Nu [gedaagden] heeft nagelaten het gebrek binnen een redelijke termijn te herstellen is [eiseres] gerechtigd de overeenkomst (partieel) te ontbinden en vergoeding te vorderen voor de schade die zij heeft geleden als gevolg van dat nalaten. De gevorderde schade bedraagt in totaal € 1.365,00 + € 158,42 +

€ 273,43 + € 115,- + € 2.202,50 = € 4.114,35. [eiseres] heeft haar vordering gespecificeerd en onderbouwd met stukken. [gedaagden] is in de gelegenheid geweest hierop te reageren, maar heeft dat niet gedaan. Nu hij dat heeft nagelaten gaat de kantonrechter van de juistheid van de vorderingen uit en zal zij deze toewijzen. Omdat [gedaagden] niet heeft betaald moet zij ook de wettelijke rente over het totaalbedrag aan [eiseres] betalen.

[gedaagden] moet de buitengerechtelijke incassokosten, de proceskosten en de nakosten betalen

De kantonrechter stelt vast dat [eiseres] voldoende heeft gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. Het gevorderde bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten komt overeen met het wettelijke tarief. De kantonrechter zal daarom het bedrag van € 649,04 toewijzen. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke kosten, zal worden afgewezen, nu niet is gesteld dat deze kosten daadwerkelijk zijn betaald.

Omdat [eiseres] gelijk krijgt wordt [gedaagden] in de proceskosten van [eiseres] veroordeeld en moet zij de wettelijke rente daarover betalen. De kosten van [eiseres] worden begroot op:

- dagvaarding € 262,91 (2 exploten)

- griffierecht € 86,00

- salaris gemachtigde € 528,00 (2 punten x tarief € 264,00)

Totaal € 876,91

Als [eiseres] nog kosten moet maken om de beslissing uit te voeren, moet [gedaagden] die ook betalen, evenals de wettelijke rente daarover. Die eventuele kosten worden hieronder vermeld in de beslissing.

In reconventie

De overeenkomst is gesloten tussen [gedaagden] en [eiseres] . De vennoten van de V.O.F. [gedaagden] , dus ook de vader, zijn medeaansprakelijk voor de vordering. Omdat [eiseres] gelijk krijgt is er geen grondslag om haar te veroordelen tot betaling van kosten die de vader heeft gemaakt. Het bedrag van € 1.500,- is overigens ook buitenproportioneel en niet onderbouwd. Het staat helemaal niet vast dat de vader deze kosten heeft gemaakt.

Omdat [eiseres] gelijk krijgt wordt [gedaagden] veroordeelt in de kosten van [eiseres] . Deze worden gelet op de geringe substantie van de tegenvordering begroot op nihil.

4. Beslissing

veroordeelt [gedaagden] om aan [eiseres] tegen bewijs van kwijting te betalen een bedrag van € 4.763,39 en de wettelijke rente over € 4.114,35 vanaf de dag van verzuim totdat alles betaald is;

veroordeelt [gedaagden] tot betaling van de proceskosten aan de zijde van [eiseres] , tot de uitspraak van dit vonnis begroot op € 876,91, waarin begrepen € 528,00 aan salaris gemachtigde, bij gebreke waarvan voormeld bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de vijftiende dag na de datum van dit vonnis tot de dag van volledige betaling;

veroordeelt [gedaagden] , als zij niet binnen 14 dagen na aanschrijving door [eiseres] volledig aan dit vonnis voldoet, om de na dit vonnis ontstane kosten te betalen, begroot op:

€ 124,- aan salaris voor de gemachtigde, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de vijftiende dag na aanschrijving tot de voldoening, te vermeerderen, indien betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden, met de explootkosten van betekening van het vonnis, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de vijftiende dag na betekening tot de voldoening;

verklaart de vorderingen uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.

In reconventie

wijst de vordering af;

veroordeelt [gedaagden] in de kosten aan de zijde van [eiseres] , begroot op nihil.

Dit vonnis is gewezen door mr. H.A.M. Pinckaers, kantonrechter, en is in aanwezigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 17 mei 2023.