RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 23 oktober 2024 op het verzet van
[oppossante] , te [plaats] , opposante,
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 23/4424-V
Procesverloop
Opposante heeft op 7 september 2023 beroep ingesteld omdat verweerder (Belastingdienst/Toeslagen) volgens haar niet op tijd heeft beslist op haar aanvraag van 8 mei 2020 om herbeoordeling van de kinderopvangtoeslag.
In de uitspraak van 2 mei 2024 heeft de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk verklaard.
Opposante heeft tegen deze uitspraak een verzetschrift ingediend.
De zitting heeft plaatsgevonden op 11 september 2024. De gemachtigde van opposante is verschenen. Namens verweerder is [A] (digitaal) verschenen.
Overwegingen
1. De rechtbank heeft de uitspraak van 2 mei 2024 gedaan zonder dat zij een zitting heeft gehouden. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) biedt die mogelijkheid als over de uitkomst van de procedure in redelijkheid geen twijfel mogelijk is.
2. In deze verzetprocedure is de beoordeling van de rechtbank beperkt tot de vraag of terecht uitspraak is gedaan zonder opposante op een zitting te horen. De rechtbank moet dus beoordelen of door de argumenten van opposante twijfel ontstaat over die eerdere uitkomst. Zo nee, dan is het verzet ongegrond en blijft de eerdere uitspraak in stand. Zo ja, dan is het verzet gegrond en vervalt de eerdere uitspraak.
3. Volgens opposante is de uitspraak van de rechtbank van 2 mei 2024 niet juist omdat daarin op onjuiste gronden is geoordeeld dat sprake is van een deugdelijke verzendadministratie. Opposante en de gemachtigde van opposante hebben het besluit niet ontvangen. De rechtbank heeft overwogen dat verweerder op 20 september 2022 een besluit heeft genomen en dat dit is verzonden op 13 september 2022. Dit getuigt niet van een deugdelijke verzendadministratie, nu het gestelde besluit volgens de rechtbank eerder aan opposante is verzonden dan het is aangemaakt. De deugdelijke verzendadministratie is volgens opposante evenmin bij de uitspraak van de rechtbank meegezonden. Opposante geeft vervolgens aan dat ze niet eerder in de gelegenheid is gesteld om op het gestelde besluit te reageren. Daarnaast stelt opposante dat haar gemachtigde op 3 augustus 2023 contact heeft gehad met de rechtbank, waarbij door (een medewerker van) de rechtbank werd opgemerkt dat er signalen zijn over problemen met PostNL en dat de rechtbank daarmee bekend is.
4. De rechtbank overweegt als volgt. In geschil is of de definitieve beschikking compensatie kinderopvangtoeslag van 20 september 2022 is verzonden. Tussen partijen is niet in geschil dat het besluit van 20 september 2022 niet aangetekend is verzonden. Uit vaste rechtspraak volgt (zie onder meer de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 16 december 2015, ECLI:NL:RVS:2015:3883) dat de hoogste bestuursrechters als uitgangspunt hanteren dat, in het geval van niet aangetekende verzending van een besluit, het bestuursorgaan aannemelijk dient te maken dat het desbetreffende stuk is verzonden. De omstandigheid dat per post verzonden stukken in de regel op het daarop vermelde adres van de geadresseerde worden bezorgd, rechtvaardigt het vermoeden van ontvangst van het besluit op dat adres. Dit brengt mee dat het bestuursorgaan in eerste instantie kan volstaan met het aannemelijk maken van verzending naar het juiste adres. Indien het bestuursorgaan de verzending naar het juiste adres aannemelijk heeft gemaakt, ligt het vervolgens op de weg van de geadresseerde om voormeld vermoeden te ontzenuwen. Hiertoe dient de geadresseerde feiten te stellen op grond waarvan de ontvangst redelijkerwijs kan worden betwijfeld.
5. Bij brief van 13 december 2023 heeft de rechtbank verweerder verzocht de verzending van het besluit van 20 september 2022 aannemelijk te maken. In dit verband heeft verweerder op 22 januari 2024 een uitdraai van de verzendadministratie overgelegd en een kopie van het besluit bijgevoegd. Dit bericht heeft de rechtbank op 23 januari 2024 doorgezonden aan de gemachtigde van opposante.
6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de op 22 januari 2024 overgelegde uitdraai van het Toeslagen Verstrekking Systeem (TVS), waarin (bijna) alle door verweerder naar ouders verzonden correspondentie wordt opgeslagen, de daarop gegeven toelichting en de op de zitting van 11 september 2024 overgelegde print screen uit het portaal, aan de hiervoor onder rechtsoverweging 4 genoemde bewijslast heeft voldaan. Uit de op de zitting van 11 september 2024 overgelegde uitdraai van het portaal volgt dat de daarin vermelde gegevens specifiek zien op opposante en identiek zijn aan de op 22 januari 2024 overgelegde gegevens (‘naam bericht’, ‘kenmerk’, ‘aanmaakdatum’ en ‘dagtekening’) uit het TVS. De rechtbank stelt vast dat het kenmerk uit het TVS overeenkomt met het kenmerk van het besluit van 20 september 2022. De rechtbank stelt tevens vast dat het besluit van 20 september 2022 juist is geadresseerd. Verweerder heeft in de brief van 22 januari 2024 voorts afdoende toegelicht dat in het TVS correspondentie naar ouders altijd op de aanmaakdatum (in dit geval: 13 september 2022) per gewone post wordt verstuurd naar het adres waarop de betreffende ouder gewoonlijk diens post ontvangt en dat de dagtekening (de datum van de beschikking, in dit geval: 20 september 2022) van het betreffende poststuk altijd enkele dagen na de verzenddatum ligt om een ouder altijd de volle zes weken de gelegenheid te bieden om bezwaar te maken. De rechtbank ziet geen reden om aan deze uitleg te twijfelen.
7. Opposante heeft geen feiten gesteld op grond waarvan de ontvangst van het besluit van 20 september 2022 redelijkerwijs kan worden betwijfeld. Zij heeft slechts volstaan met het ontkennen van de ontvangst van dit besluit. De (enkele) niet onderbouwde stelling van de gemachtigde van opposante dat zij in augustus 2023 van (een medewerker van) de rechtbank zou hebben vernomen dat bekend is dat er problemen zijn met PostNL, acht de rechtbank – wat daar verder ook van zij – onvoldoende om aan de ontvangst van het besluit van 20 september 2022 en dus ongeveer één jaar eerder te twijfelen. De rechtbank is daarom van oordeel dat verweerder de verzending van het besluit van 20 september 2022 aannemelijk heeft gemaakt. De stelling van opposante dat zij niet in de gelegenheid is geweest om op dit besluit te reageren, volgt de rechtbank dan ook niet. Nu verweerder al een besluit had genomen op het moment van het indienen van het beroep niet tijdig (en de verzending daarvan aannemelijk is gemaakt), heeft de rechtbank in de uitspraak van 2 mei 2024 terecht geoordeeld dat het beroep van opposante niet-ontvankelijk was. Er was op dat moment immers niet voldaan aan de voorwaarden voor het indienen van een beroep op grond van het niet tijdig beslissen door verweerder, als bedoeld in artikel 6:12, tweede lid, van de Awb. Gelet op dit toetsingskader leidt de (eerst ter zitting ingenomen) stelling van de gemachtigde van opposante dat de ontvangstbevestiging van de ingebrekestelling van 23 mei 2023 ten onrechte enkel naar haar cliënte zou zijn verzonden en niet ook naar haar – wat daar verder ook van zij – niet tot een ander oordeel.
5. Dit betekent dat het verzet ongegrond is en dat de uitspraak van de rechtbank van
2 mei 2024 in stand blijft.
Beslissing
De rechtbank verklaart het verzet ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Skerka, rechter, in aanwezigheid van S. Ayyildiz, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 23 oktober 2024.
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op: