RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 3 april 2025 op het verzet van
[opposante] , te [plaats] , opposante,
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 24/3745-V
(gemachtigde: mr. M.Y. van Oel).
Procesverloop
Deze uitspraak gaat over het beroep dat opposant heeft ingediend tegen het besluit van de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (het UWV) van
4 april 2024.
In de uitspraak van 5 november 2024 heeft de rechtbank het beroep ongegrond verklaard.
Opposante is tegen deze uitspraak in verzet gegaan.
De zitting heeft plaatsgevonden op 24 maart 2025. Opposante en haar gemachtigde zijn, met bericht, niet verschenen. Het UWV is niet verschenen (met bericht van verhindering).
Overwegingen
1. De rechtbank heeft in de uitspraak van 5 november 2024 het beroep ongegrond verklaard, omdat het UWV het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard.
Omdat de rechtbank geen twijfel had over de uitkomst van de zaak, heeft zij de uitspraak gedaan zonder eerst een zitting te houden. Dat mag op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
2. In deze zaak moet de rechtbank beoordelen of de rechtbank toen terecht heeft geoordeeld dat er geen twijfel over de uitkomst was en dat er dus geen zitting nodig was.
De rechtbank kijkt (nog) niet of opposante gelijk heeft met haar beroep. Dat gebeurt pas als de rechtbank van oordeel is dat de uitspraak van de rechtbank van 5 november 2024 niet juist was.
3. Volgens opposante is de uitspraak van de rechtbank van 5 november 2024 niet juist omdat opposante de brief van 15 februari 2024 nooit ontvangen heeft zodat het niet indienen van de gronden binnen de daarin gestelde termijn niet aan haar kan worden tegengeworpen. Bovendien geldt dat zelfs in het geval zou komen vast te staan dat deze brief is verstuurd het UWV reeds op de hoogte had kunnen zijn van de bezwaargronden omdat in het medisch onderzoeksverslag, welke ten grondslag ligt aan het besluit, opposante reeds had aangegeven dat zij zichzelf volledig arbeidsongeschikt achtte en daarmee reeds te kennen had gegeven het niet eens te zijn met een andersluidend besluit.
4. Het doel van deze verzetprocedure is slechts na te gaan of, in dit geval, het beroep van opposante ten onrechte vereenvoudigd is behandeld op grond van artikel 8:54 van de Awb. De rechtbank kan alleen zonder zitting het beroep ongegrond verklaren als dat ‘kennelijk’ het geval is. Die term ‘kennelijk’ betekent dat er geen twijfel mogelijk is dat het beroep ongegrond is. Als tegen zo’n ‘kennelijk’-uitspraak verzet wordt ingesteld, moet de rechter die op dat verzet beslist beoordelen: (a) of de rechtbank terecht heeft geoordeeld dat het beroep ongegrond is, en (b) of daar geen twijfel over mogelijk is. Daarbij neemt de rechter alle argumenten van de indiener mee die te maken hebben met het ongegrond verklaren van het beroep. Dat kunnen ook nieuwe feiten of nieuwe argumenten zijn die daarover gaan.
5. Het UWV heeft het bezwaar van opposante niet-ontvankelijk verklaard omdat zij niet tijdig gronden van bezwaar heeft ingediend.
6. Op grond van artikel 6:5 van de Awb moet het bezwaarschrift onder meer de gronden van het bezwaar bevatten. Artikel 6:6 van de Awb maakt het mogelijk om een bezwaar niet-ontvankelijk te verklaren als er geen gronden zijn ingediend. Daarvoor is wel vereist dat de bezwaarmaker de gelegenheid heeft gehad om dat verzuim te herstellen.
7. Opposante voert in verzet aan dat zij niet de gelegenheid heeft gehad om het verzuim te herstellen omdat zij de brief van het UWV van 15 februari 2024 niet heeft ontvangen. In die brief heeft het UWV opposante verzocht om binnen vier weken haar gronden van bezwaar in te dienen.
8. Aangezien opposante in verzet voor het eerst betwist dat zij de brief van het UWV van 15 februari 2024 heeft ontvangen en de rechtbank niet heeft onderzocht of die brief daadwerkelijk naar het daarop vermelde adres is gestuurd, ziet de rechtbank aanleiding het verzet gegrond te verklaren. Wanneer de verzending en ontvangst van een besluit of een ander rechtens relevant document wordt betwist, is het immers volgens vaste rechtspraak aan het bestuursorgaan (in dit geval het UWV) om aannemelijk te maken dat dit document is verzonden. Dat kan bijvoorbeeld door een uitdraai van de verzendadministratie of een bewijs van aangetekende verzending over te leggen. Gelet op wat opposante in verzet aanvoert, had de rechtbank het beroep van opposante niet zonder zitting kunnen afdoen.
9. Het verzet is gegrond. Door de gegrondverklaring van het verzet vervalt de buiten-zitting uitspraak (artikel 8:55, negende lid, van de Awb). De rechtbank hervat het onderzoek in de beroepszaak in de stand waarin dat zich bevond voordat die buiten-zitting uitspraak werd gedaan.
10. De rechtbank veroordeelt het UWV in de door opposante gemaakte proceskosten in verzet. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 453,50 (te weten 0,5 punt voor het indienen van een verzetschrift met een waarde per punt van € 907,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het verzet gegrond;
- veroordeelt het UWV tot vergoeding van de door opposante in verzet gemaakte proceskosten tot een bedrag van € 453,50.
Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Helmich, rechter, in aanwezigheid van O. Asafiati, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 3 april 2025.
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op: