RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Civiel recht
kantonrechter
locatie Utrecht
zaaknummer: 11703511 UC EXPL 25-4278 CD/942
Verstekvonnis van 17 december 2025
in de zaak van
de besloten vennootschap
[eiseres] B.V.,
gevestigd in [vestigingsplaats] ,
eisende partij,
gemachtigde: Flanderijn & Van Eck,
tegen:
[gedaagde] ,
wonend in [woonplaats] ,
gedaagde partij,
niet verschenen.
1. De procedure
De eisende partij heeft een dagvaarding uitgebracht. Zij heeft gevorderd dat de gedaagde partij wordt veroordeeld om een bedrag aan haar te betalen, vermeerderd met rente en een vergoeding voor gemaakte kosten, zoals in de dagvaarding is omschreven.
De gedaagde partij heeft daar niet (op tijd) op gereageerd en niet gevraagd om op een later moment alsnog te mogen reageren. Daarom heeft de kantonrechter verstek verleend tegen de gedaagde partij.
Daarop volgt nu dit vonnis.
2. De kern van de zaak
De eisende partij heeft met de gedaagde partij een kinderopvangovereenkomst gesloten. De eisende partij verleende tegen betaling opvang aan het minderjarige kind van de gedaagde partij. De gedaagde partij heeft niet betaald, waarna de overeenkomst voortijdig is beëindigd. De eisende partij vordert nu dat de gedaagde partij wordt veroordeeld om alsnog voor de verleende opvang te betalen, maar de kantonrechter wijst die vordering af. De eisende partij had de gedaagde partij namelijk moeten informeren over het recht om de overeenkomst kosteloos te herroepen. Omdat dit niet is gebeurd hoeft de gedaagde partij niet te betalen voor opvang die tijdens de herroepingstermijn is verleend.
3. De beoordeling
De vordering is gebaseerd op een kinderopvangovereenkomst. Daarop zijn consumentenbeschermende bepalingen van toepassing. Sommige consumentenbeschermende bepalingen worden zo belangrijk gevonden dat de kantonrechter ambtshalve (uit zichzelf, ook als de consument daar niet om vraagt) moet beoordelen of die zijn nageleefd.
De kantonrechter moet onder andere ambtshalve toetsen of een aantal essentiële informatieplichten is nageleefd. Welke informatieplichten dat zijn hangt af van de wijze waarop de overeenkomst tot stand is gekomen. In dit geval heeft de eisende partij gesteld dat de overeenkomst online tot stand is gekomen. Dat maakt de overeenkomst een overeenkomst op afstand, waarop de informatieplichten van artikel 6:230m en 6:230v van het Burgerlijk Wetboek (BW) van toepassing zijn.
Eén van de essentiële informatieplichten bij een overeenkomst op afstand is de plicht om te informeren over het herroepingsrecht, dat is het recht om gedurende veertien dagen zonder opgave van redenen, en zonder kosten, alsnog van de overeenkomst af te zien. Dit herroepingsrecht is beschreven in artikel 6:230o lid 1 BW. In artikel 6:230m lid 1 onder h BW is bepaald dat daar vóór de totstandkoming van de overeenkomst over moet worden geïnformeerd; in artikel 6:230v lid 7 BW dat die informatie na het sluiten van de overeenkomst nog eens op een duurzame gegevensdrager moet worden bevestigd.
In de dagvaarding is niet gesteld dat de gedaagde partij is geïnformeerd over het herroepingsrecht en uit de bij de dagvaarding gevoegde printscreens van het aanmeldproces, de schriftelijk overeenkomst en/of de toepasselijke algemene voorwaarden blijkt ook niet dat aan die verplichting is voldaan. Dat klemt, vooral omdat vanaf het eerste moment niet is betaald en de overeenkomst al na drie en een halve maand voortijdig is beëindigd. Het is zeer wel denkbaar dat de gedaagde partij gebruik zou hebben gemaakt van het herroepingsrecht, als de gedaagde partij daarover zou zijn geïnformeerd. Daar heeft de wetgever in voorzien.
In beginsel duurt het recht om de overeenkomst te herroepen veertien dagen, vanaf de dag waarop de overeenkomst wordt gesloten, zie artikel 6:230o lid 1 onder a BW. Maar als niet over het herroepingsrecht is geïnformeerd, wordt de herroepingstermijn verlengd tot veertien dagen nadat de informatie alsnog is verstrekt, met een maximum van twaalf maanden. Dat is bepaald in artikel 6:230o lid 2 BW. Uit artikel 6:230s lid 5 BW blijkt dat een consument geen kosten draagt voor de uitvoering van diensten die tijdens de herroepingstermijn zijn verleend, als is nagelaten om informatie over het herroepingsrecht te verstrekken.
Nu niet is gesteld of gebleken dat de eisende partij op enig moment informatie heeft verstrekt aan de gedaagde partij over het recht om de overeenkomst te herroepen, moet het ervoor worden gehouden dat de herroepingstermijn is verlengd en dat alle verleende opvang is verleend tijdens de verlengde herroepingstermijn. De gedaagde partij draagt daarvoor dus geen kosten. De achterstallige facturen hoeven daarom niet te worden betaald en de gedaagde partij is ook geen rente of incassokosten verschuldigd.
De vordering moet reeds hierom worden afgewezen. De kantonrechter komt niet toe aan de beoordeling van andere toepasselijke consumentenbeschermende bepalingen en ook aan de stellingen van de eisende partij hoeft geen aandacht te worden besteed. Een en ander kan namelijk hoe dan ook niet tot een ander oordeel leiden.
Omdat de eisende partij ongelijk krijgt moet de eisende partij de proceskosten betalen. Omdat de gedaagde partij verstek heeft laten gaan worden de kosten van de gedaagde partij begroot op nihil.
4. De beslissing
De kantonrechter:
wijst de vordering af;
veroordeelt de eisende partij tot betaling van de proceskosten aan de zijde van de gedaagde partij, tot de uitspraak van dit vonnis begroot op nihil.
Dit vonnis is gewezen door mr. O.P. van Tricht, kantonrechter, en is in aanwezigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 17 december 2025.