ECLI:NL:RBMNE:2026:2443

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 2 december 2025 met zeven producties, - de conclusie van antwoord met vijf producties, - de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald,

- de akte van [eiseres] met acht producties,

- de mondelinge behandeling van 3 april 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

De kantonrechter heeft vervolgens beslist dat vonnis zal worden gewezen.

2. De kern van de zaak

[gedaagde] heeft in 2023 een overeenkomst gesloten met [onderneming] B.V. (hierna: [onderneming] ), waarbij [onderneming] marketing en salesdiensten voor [gedaagde] uitvoert. Volgens [eiseres] heeft zij het contract van [onderneming] overgenomen en de diensten voor [gedaagde] uitgevoerd. [eiseres] vordert in deze procedure betaling van € 13.006,98, vermeerderd met rente en kosten, omdat [gedaagde] de facturen voor de uitgevoerde diensten niet heeft betaald. Volgens [gedaagde] is de contractsoverneming nietig en heeft [eiseres] de marketingactiviteiten niet of niet goed uitgevoerd. De kantonrechter wijst de vordering van [eiseres] toe.

3. De beoordeling

[onderneming] en [gedaagde] hebben op 23 januari 2023 een overeenkomst gesloten. [eiseres] heeft deze overeenkomst enkele maanden later van [onderneming] overgenomen. Volgens [gedaagde] is de contractsoverneming niet geldig omdat zij hier geen medewerking aan heeft verleend en dat is wel een wettelijk vereiste voor contractsoverneming (artikel 6:159 van het Burgerlijk Wetboek).

De kantonrechter oordeelt dat de contractsoverneming door [eiseres] geldig is. Ondanks dat [gedaagde] nooit schriftelijk of mondeling akkoord is gegaan met de contractsoverneming, heeft zij [eiseres] wel stilzwijgend als nieuwe contractspartij aanvaard. En dat is ook voldoende voor contractsoverneming.

[gedaagde] heeft [eiseres] stilzwijgend als nieuwe contractspartij aanvaard door op geen enkel moment vragen te stellen over of bezwaar te maken tegen de betrokkenheid van [eiseres] bij de uitvoering van de overeenkomst. Sterker nog, [gedaagde] is [eiseres] gaan behandelen als contractspartij. Op 17 oktober 2023 is er een e-mail door de heer [A] van [onderneming] aan [gedaagde] gestuurd waarin hij schrijft: ‘Our Next Chapter – [eiseres] : Our transition to [eiseres] isn’t just a name change.’ In de e-mail wordt ook beschreven wat de overgang van [onderneming] naar [gedaagde] inhoudt. Hoewel in die e-mail niet concreet benoemd is dat [eiseres] ook formeel de contractspartij van [gedaagde] wordt, ontvangt [gedaagde] vanaf dat moment alleen nog maar e-mails ondertekend door [eiseres] met een e-mailadres van [eiseres] . De facturen die [eiseres] heeft gestuurd voor werkzaamheden op grond van de overeenkomst, worden door [gedaagde] betaald. Volgens [eiseres] heeft [gedaagde] zelf ook facturen gestuurd voor verkochte producten aan [eiseres] en niet (meer) aan [onderneming] en [gedaagde] heeft niet gezegd dat dit niet klopt.

[gedaagde] moet de facturen van [eiseres] betalen

Omdat [eiseres] de contractspartij van [gedaagde] is, moet [gedaagde] de overeengekomen vergoeding aan [eiseres] betalen. Het openstaande bedrag voor de uitgevoerde diensten is € 13.006,98. Dit bedrag bestaat uit negen openstaande facturen over de periode april tot en met december 2024. Dit is alleen anders als het verweer van [gedaagde] , dat zij niet hoeft te betalen omdat [eiseres] is tekortgeschoten, slaagt.

Dit verweer slaagt niet. Alleen een tekortkoming is onvoldoende om niet te hoeven betalen. [gedaagde] had bijvoorbeeld een beroep op (gedeeltelijke) ontbinding van de overeenkomst kunnen doen. Dat heeft zij niet gedaan. Dus ook als vast zou komen te staan dat [eiseres] haar verplichtingen uit de overeenkomst niet goed is nagekomen (is tekortgeschoten), dan nog moet [gedaagde] de facturen van [eiseres] betalen.

[gedaagde] heeft tijdens de mondelinge behandeling aangegeven dat zij door de tekortkoming van [eiseres] schade heeft geleden en dat ze deze schade wil verrekenen met het bedrag dat ze aan [eiseres] moet betalen. Volgens [gedaagde] heeft zij schade geleden omdat zij in 2023 en 2024 niet de omzet heeft gehaald die zij had kunnen halen als [eiseres] de werkzaamheden wel goed had uitgevoerd. Volgens [eiseres] heeft zij de werkzaamheden wel goed uitgevoerd. Of [eiseres] tekort is geschoten of niet, maakt voor het oordeel van de kantonrechter op dit punt ook niet uit. Voor toewijzing van schadevergoeding is namelijk nodig dat [gedaagde] [eiseres] een termijn heeft gesteld om alsnog goed na te komen (een ingebrekestelling). [gedaagde] heeft zo’n termijn niet gesteld.

De stelling van [gedaagde] , dat het niet nodig was om een termijn te stellen omdat in de overeenkomst een termijn is opgenomen die [eiseres] niet heeft gehaald (een fatale termijn), gaat niet op. Het klopt dat als in de overeenkomst een termijn is afgesproken die niet is gehaald, het niet nodig is om de andere partij nog een keer een termijn te stellen. In de overeenkomst staat dat [onderneming] binnen één maand na het sluiten van de overeenkomst de ‘product listings’ zou opleveren, maar het staat niet vast dat die termijn niet is gehaald. Volgens [eiseres] zijn de product listings door [onderneming] wel binnen één maand opgeleverd. Het is volgens de wet (artikel 150 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering) dan aan [gedaagde] om te onderbouwen dat de product listings niet op tijd zijn opgeleverd en dat heeft zij niet gedaan.

[gedaagde] moet wettelijke handelsrente betalen

[eiseres] vordert op grond van artikel 6:119a BW wettelijke handelsrente over het bedrag van € 13.006,98. Tot 1 december 2025 is dit volgens [eiseres] een bedrag van € 1.468,14. [gedaagde] heeft facturen ontvangen en de betalingstermijn is 14 dagen na factuurdatum. [gedaagde] is op 11 november 2024 aangemaand om te betalen. [gedaagde] heeft vervolgens niet betaald. De kantonrechter zal daarom het bedrag van € 1.468,14 en de wettelijke handelsrente vanaf 1 december 2025 tot de dag van volledige betaling toewijzen.

[gedaagde] moet buitengerechtelijke incassokosten vergoeden

[eiseres] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten voor een bedrag van € 905,07. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. [gedaagde] voert aan dat zij eind 2024 en begin 2025 contact heeft opgenomen met de incassogemachtigde van [eiseres] , maar dat er helemaal niet is gereageerd waardoor partijen geen kans hebben gehad er zonder te procederen uit te komen. De kantonrechter stelt vast dat [eiseres] voldoende heeft gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. Of er is gereageerd en of er pogingen zijn geweest om tot overeenstemming te komen, is niet relevant voor deze beoordeling. Het gevorderde bedrag komt overeen met het in het Besluit bepaalde tarief en zal worden toegewezen.

[gedaagde] moet de proceskosten vergoeden

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiseres] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

122,35

- griffierecht

€

1.461,00

- salaris gemachtigde

€

864,00

(2 punten × € 432,00)

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

2.591,35

Uitvoerbaar bij voorraad

De kantonrechter zal het vonnis uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is gevorderd. Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als een van de partijen hoger beroep instelt tegen deze beslising. De beslissing geldt in dat geval tot het gerechtshof een andere beslissing neemt.

4. De beslissing

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 14.475,12, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW over het bedrag van € 13.006,98 met ingang van 1 december 2025, tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 905,07,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 2.591,35, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. V.E.J.A. Boots en in het openbaar uitgesproken door mr. F.H. Charbon op 6 mei 2026.

64510