ECLI:NL:RBMNE:2026:414

1. Zitting

2. Tenlastelegging

3. Ontvankelijkheid van de officier van justitie

Standpunt van de verdediging

De advocaat heeft met betrekking tot feit 6 gevraagd de officier van justitie niet-ontvankelijk te verklaren in de strafvervolging van de verdachte, omdat dit feit een klachtdelict is en er geen klacht is ingediend.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft met betrekking tot feit 6 (ook) gevorderd de officier van justitie niet-ontvankelijk te verklaren in de strafvervolging van de verdachte, om dezelfde reden als door de advocaat naar voren is gebracht.

Oordeel van de rechtbank

De officier van justitie is voor wat betreft feit 6 niet-ontvankelijk in de strafvervolging van de verdachte. Uit de artikelen 353 en 316 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) volgt dat strafvervolging in het geval van een vernieling of een beschadiging (artikel 350 Sr) door een verdachte die familie is van het slachtoffer (de benadeelde), alleen plaatsvindt indien het slachtoffer een klacht heeft ingediend tegen de verdachte. Omdat in deze zaak geen klacht is ingediend, is strafvervolging uitgesloten.

4. Bewijs

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte de feiten 1 tot en met 5 en 7 tot en met 9 heeft gepleegd.

Standpunt van de verdediging

De verdachte verklaart dat hij de feiten 1 tot en met 5 en 7 tot en met 9 heeft gepleegd. Over feit 5 verklaart hij dat hij geen mes heeft gebruikt en over feit 9 dat de bedreigingen niet serieus waren bedoeld.

De advocaat voert geen verweer tegen een bewezenverklaring van de feiten 1 tot en met 4 en 7 en 8.

De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte gedeeltelijk vrij te spreken van feit 5, in die zin dat de verdachte zal worden vrijgesproken van het gebruik van een mes. Tegen een bewezenverklaring van wat verder onder feit 5 ten laste is gelegd, voert de advocaat geen verweer. Daarnaast vraagt de advocaat de verdachte vrij te spreken van feit 9, omdat geen sprake is van bedreigingen zoals bedoeld in het Wetboek van Strafrecht. De verdachte heeft deze uitspraken gedaan in een emotionele bui en degenen tegen wie hij zich heeft gericht, zullen niet de redelijke vrees hebben gehad dat de verdachte werkelijk uitvoering zou geven aan de dreigementen.

Oordeel van de rechtbank

Bewijsmiddelen feiten 1 tot en met 5 en 7 tot en met 9

De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. Dit verkorte vonnis bevat geen bewijsmiddelen. Als hoger beroep wordt ingesteld, zal het vonnis worden aangevuld met een bijlage met daarin de inhoud van de bewijsmiddelen.

Er zijn meer feiten bewezen verklaard. De bewijsmiddelen worden alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarover deze gaan.

Bewijsoverwegingen

Feit 5

De rechtbank is van oordeel dat de onder 5 ten laste gelegde bedreiging wettig en overtuigend kan worden bewezen, ook dat de verdachte met een mes in zijn hand op zijn broer [benadeelde 3] is afgelopen en stekende bewegingen heeft gemaakt in de richting van zijn broer.

[benadeelde 3] heeft op 13 november 2024, direct nadat het incident had plaatsgevonden, aangifte gedaan en verklaard dat de verdachte uit zijn tas, die op de grond stond, een mes pakte en dat de verdachte probeerde hem met het mes te steken. Hij heeft ook verklaard dat hij het mes heeft kunnen ontwijken en dat hij het idee had dat de verdachte hem echt probeerde te raken met het mes.

De verdachte werd een dag later door de politie met deze verklaring van zijn broer geconfronteerd en verklaarde toen: “Hij heeft gelijk 100 procent. Met het mes, alles klopt.”

Gelet op de aangifte en de verklaring van de verdachte, afgelegd op 14 november 2024, acht de rechtbank de verklaring van de verdachte op de zitting van 28 januari 2026 dat hij géén mes in handen heeft gehad, niet geloofwaardig.

Feit 9

De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat de verdachte de verbalisanten [benadeelde 1] en [benadeelde 5] heeft bedreigd met de dood en met zware mishandeling. De verdachte heeft bekend dat hij de ten laste gelegde bedreigingen heeft uitgesproken richting deze verbalisanten en hij heeft dit gedaan nadat hij zich agressief tegenover hen had gedragen en fysiek de confrontatie met hen was aangegaan. Onder die omstandigheden kan niet worden gesteld dat de uitingen (slechts) zijn gedaan in een emotionele bui en dat daaraan niet de redelijke vrees kon worden ontleend dat de verdachte uitvoering zou geven aan zijn dreigementen.

De rechtbank beoordeelt dit anders voor wat betreft het bedreigen met aanranding en verkrachting. Deze uitspraken van de verdachte hebben weliswaar bijgedragen aan de bedreigende sfeer waardoor de redelijke vrees kon ontstaan dat de verdachte uitvoering zou geven aan zijn bedreigingen met de dood en met zware mishandeling, maar naar het oordeel van de rechtbank bestond geen aanleiding te vrezen dat de verdachte daadwerkelijk zou overgaan tot het plegen van deze seksuele misdrijven. Deze uitspraken van de verdachte kunnen wel bewezen worden verklaard, maar kunnen niet worden gekwalificeerd als een bedreiging met misdrijven omschreven in de artikelen 241 en 243 Sr.

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:

feit 1

op 16 december 2024 te Biddinghuizen, gemeente Dronten , opzettelijk heeft gehandeld in strijd met een gedragsaanwijzing gegeven krachtens artikel 509hh, eerste lid, onderdeel b van het Wetboek van Strafvordering, te weten de gedragsaanwijzing d.d. 14 november 2024, gegeven door de officier van justitie in het arrondissement Midden-Nederland door zich binnen een straal van 200 meter op te houden bij de woning gelegen aan [adres 2] , [postcode 2] [plaats] , gemeente [gemeente] , en contact te zoeken met [benadeelde 3] en [benadeelde 4] , terwijl dit in de gedragsaanwijzing was verboden;

feit 2op 16 december 2024 te Biddinghuizen, gemeente Dronten , opzettelijk een ambtenaar, te weten [benadeelde 1] , werkzaam als hoofdagent bij de Eenheid Midden-Nederland, gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn bediening, in zijn tegenwoordigheid, mondeling heeft beledigd, door hem de woorden toe te voegen: "kanker honden, kanker joden, ik neuk jou moeder, kanker mongool";

feit 3op 16 december 2024 te Biddinghuizen, gemeente Dronten , zich met geweld heeft verzet tegen een ambtenaar, [benadeelde 1] , werkzaam als hoofdagent bij de Eenheid Midden-Nederland, werkzaam in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening, te weten ter aanhouding van verdachte door meerdere keren stompende bewegingen te maken naar voornoemde verbalisant, terwijl dit misdrijf enig lichamelijk letsel, te weten een wond op het achterhoofd van die verbalisant, ten gevolge heeft gehad;

feit 4op 16 december 2024 te Biddinghuizen, gemeente Dronten , opzettelijk een ambtenaar, te weten [benadeelde 2] , werkzaam als hoofdagent bij de Eenheid Midden-Nederland, gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van haar bediening, in haar tegenwoordigheid, mondeling heeft beledigd, door haar de woorden toe te voegen: "slet, kanker hoer, kanker bitch, kanker moeder";

feit 5op 13 november 2024 te Biddinghuizen, gemeente Dronten , [benadeelde 3] en/of [benadeelde 4] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door- die [benadeelde 3] en [benadeelde 4] dreigend de woorden toe te voegen 'ik vermoord jullie, ik brand jullie helemaal af' en 'ik ga jullie doodschieten', en- met een mes stekende bewegingen te maken richting die [benadeelde 3] en door met een mes op die [benadeelde 3] af te lopen en dat mes op die [benadeelde 3] te richten;

feit 7op 25 november 2024 te Biddinghuizen , gemeente Dronten , opzettelijk heeft gehandeld in strijd met een gedragsaanwijzing gegeven krachtens artikel 509hh, eerste lid, onderdeel b van het Wetboek van Strafvordering, te weten de gedragsaanwijzing d.d. 14 november 2024, gegeven door de officier van justitie te arrondissement Midden-Nederland door te verblijven op [adres 2] en contact te hebben met [benadeelde 3] en [benadeelde 4] ;

feit 8op 25 november 2024 te Dronten , opzettelijk ambtenaren, te weten [benadeelde 1] (hoofdagent bij de eenheid Midden-Nederland) en [benadeelde 5] (brigadier bij de eenheid Midden-Nederland), gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn en haar bediening, in zijn en haar tegenwoordigheid, mondeling heeft beledigd, door hem en haar de woorden toe te voegen: "kankeragent, kankerjood, kankerwijf, kankerhoertje, kankerslettebakken";

feit 9op 25 november 2024 te Dronten , [benadeelde 1] en/of [benadeelde 5] heeft bedreigd met - enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of- zware mishandeling,door die [benadeelde 1] dreigend de woorden toe te voegen:- "ik ga jou ook neuken",- "ik ga je vernederen"- "ik ga jouw vrouw en kinderen ook neuken en vernederen",- "ik ga mensen betalen om jouw vrouw en kinderen te laten neuken"- "ik weet waar je woont je bent niet veilig voor mij",- "ik ga je pakken en vernederen", en- "ik maak je moeder en je vrouw dood jongen",en door die [benadeelde 5] dreigend de woorden toe te voegen:- "ik ga je neuken",- "ik ga je vernederen",- "ik ga die vrouwelijke agent haar kutje neuken en ik ga mensen betalen om haar te laten neuken en haar kinderen haar moeder te laten neuken",- "zij is nog niet van mij af", en- "ik ken haar heel goed en ik weet waar ze woont. Zij is een kanker hoer".

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet.

5. Kwalificatie en strafbaarheid

Kwalificatie

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

feiten 1 en 7, telkens

opzettelijk handelen in strijd met een gedragsaanwijzing, gegeven krachtens artikel 509hh, eerste lid, onderdeel b, van het Wetboek van Strafvordering;

feiten 2, 4 en 8, telkens

eenvoudige belediging, aangedaan aan een ambtenaar gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn bediening;

feit 3

wederspannigheid, terwijl het misdrijf of de daarmede gepaard gaande feitelijkheden enig lichamelijk letsel ten gevolge hebben;

feit 5

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht;

feit 9

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en met zware mishandeling.

Strafbaarheid feiten

De feiten zijn strafbaar.

Strafbaarheid verdachte

Bij de beoordeling van de strafbaarheid van de verdachte houdt de rechtbank rekening met een Pro Justitia rapport betreffende een psychologisch onderzoek naar de persoon van de verdachte van 29 juli 2025.

Uit het rapport volgt dat bij de verdachte sprake is van een licht verstandelijke beperking. Deze beperking was ook aanwezig ten tijde van de feiten en beïnvloedde op dat moment verdachtes gedragskeuzes en gedragingen.

In het rapport wordt geadviseerd om de ten laste gelegde feiten, indien bewezen, in verminderde mate aan de verdachte toe te rekenen.

De rechtbank neemt de conclusie uit het rapport op de daartoe aangevoerde gronden over en is, gelet daarop, van oordeel dat het hiervoor bewezenverklaarde in verminderde mate aan de verdachte kan worden toegerekend.

De verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid geheel uitsluit.

6. Straf

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot:

- een gevangenisstraf van 120 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan een gedeelte van 51 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren;

- een taakstraf van 50 uren, te vervangen door 25 dagen hechtenis als de verdachte deze taakstraf niet of niet goed uitvoert.

Standpunt van de verdediging

De advocaat vraagt de rechtbank om bij het bepalen van een straf rekening te houden met een aantal persoonlijke omstandigheden van de verdachte. De verdachte heeft de feiten gepleegd in een voor hem zeer onrustige periode en hij heeft de tijd in detentie benut om tot rust te komen. De behandeling bij ForFACT is door de verdachte goed afgerond, de relaties met zijn familie zijn hersteld en hij is gestopt met blowen. Kortom, de verdachte is bezig om zijn leven weer op te bouwen. De advocaat vraagt om aan de verdachte geen gevangenisstraf op te leggen, maar (alleen) een taakstraf, waarvan een gedeelte in voorwaardelijke zin, als een stok achter de deur, met een proeftijd van 2 jaren.

Oordeel van de rechtbank

Aard en ernst van de feiten

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan diverse ernstige misdrijven. Hij heeft meerdere keren een aan hem opgelegd gebieds- en contactverbod overtreden, hij heeft zijn moeder, broer en politieagenten bedreigd, politieagenten op uiterst grove wijze beledigd en zich tegen zijn aanhouding verzet waarbij een agent letsel heeft opgelopen. De verdachte heeft zich op deze wijze ernstig misdragen en zijn gedragingen hebben een grote impact gehad op de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers. Met name het bedreigen van familieleden in hun eigen woning, een plaats waar zij veilig behoren te zijn, en het bedreigen, beledigen en gebruik van geweld tegen agenten tijdens het uitoefenen van hun werkzaamheden, neemt de rechtbank de verdachte kwalijk.

Persoon van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden

Bij haar beslissing houdt de rechtbank rekening met een uittreksel justitiële documentatie (‘strafblad’) betreffende de verdachte van 22 december 2025, waaruit blijkt dat de verdachte eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten als in dit vonnis bewezen worden verklaard. De rechtbank houdt er ook rekening mee dat de laatste veroordeling heeft plaatsgevonden op 11 december 2024, hetgeen ná het plegen van de in dit vonnis onder 5, 7, 8 en 9 bewezenverklaarde feiten is geweest. De rechtbank heeft daarom de voorschriften toegepast die gelden voor de situatie waarin aan de verdachte een straf zou zijn opgelegd voor die feiten tegelijk.

De rechtbank houdt verder onder meer rekening met:

het Pro Justitia rapport betreffende een psychologisch onderzoek naar de persoon van de verdachte van 29 juli 2025, hiervoor ook genoemd onder 5.3;

een reclasseringsadvies van Tactus Reclassering Flevoland van 8 september 2025;

twee e-mailberichten van Tactus Reclassering Flevoland van 27 januari 2026.

Zoals hiervoor beschreven onder 5.3 volgt uit het rapport betreffende het psychologisch onderzoek dat bij de verdachte sprake is van een licht verstandelijke beperking die ook aanwezig was ten tijde van de in dit vonnis bewezenverklaarde feiten. Deze problematiek van de verdachte is duurzaam. Verder volgt uit het rapport dat als de verdachte zijn behandeling bij ForFACT voortzet, het risico op recidive wordt ingeschat als laag tot matig.

De reclassering heeft op 8 september 2025 geadviseerd tot oplegging aan de verdachte van een straf zonder bijzondere voorwaarden. De reclassering ziet geen mogelijkheden om met interventies of toezicht het recidiverisico te beperken of het gedrag van de verdachte te veranderen. Uit een e-mailbericht van de reclassering van 27 januari 2026 blijkt dat de behandeling van de verdachte bij ForFACT is beëindigd en dat de reclassering nog steeds achter het eerder gegeven strafadvies staat. De reclassering is van mening dat het opleggen van een gevangenisstraf een contraproductief effect kan hebben en staat positief tegenover het opleggen van een taakstraf.

Op te leggen straf

Bij het bepalen van de op te leggen straf en de strafmaat houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de bewezenverklaarde feiten, de omstandigheden waaronder deze feiten zijn gepleegd en de persoon van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden, zoals ter zitting is gebleken en hiervoor is omschreven. De rechtbank heeft ook gelet op wat door rechters in min of meer vergelijkbare strafzaken is opgelegd.

De rechtbank is van oordeel dat, mede in verband met een juiste normmarkering, in beginsel oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van langere duur op zijn plaats is. De rechtbank ziet echter aanleiding om van dit uitgangspunt af te wijken en aan de verdachte geen straf op te leggen die betekent dat hij alsnog naar de gevangenis zal moeten. Aan de verdachte zal een forse onvoorwaardelijke taakstraf worden opgelegd, in combinatie met een gedeeltelijk voorwaardelijke gevangenisstraf. De op te leggen taakstraf zal hoger zijn dan door de officier van justitie is gevorderd, omdat de rechtbank de bewezenverklaarde feiten te ernstig vindt voor een taakstraf zoals is gevorderd. De op te leggen straf is enerzijds gericht op vergelding voor het plegen van de bewezenverklaarde feiten en is anderzijds bedoeld om de verdachte ervan te weerhouden opnieuw een (soortgelijk) strafbaar feit te plegen. Gelet op de inhoud van voornoemde rapporten ziet de rechtbank geen aanleiding tot het opleggen van een of meer bijzondere voorwaarden aan de verdachte. De rechtbank hoopt dat het de verdachte lukt om zelf (met de voorwaardelijke gevangenisstraf als stok achter de deur) op het rechte pad te blijven. Anders dan de officier van justitie vindt de rechtbank een proeftijd voor de duur van 2 jaren voldoende.

Alles overwegend oordeelt de rechtbank dat het passend en geboden is om aan de verdachte een gevangenisstraf voor de duur van 120 dagen op te leggen, waarvan 51 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, in combinatie met een taakstraf voor de duur van 80 uren, te vervangen door 40 dagen hechtenis als de verdachte de taakstraf niet of niet naar behoren verricht.

7. Inbeslaggenomen voorwerp

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert dat het in de strafzaak met parketnummer 16.400637-24 onder de verdachte inbeslaggenomen mes (kleur zwart, merk Alpina) zal worden onttrokken aan het verkeer.

Standpunt van de verdediging

De advocaat refereert zich voor wat betreft een beslissing ten aanzien van het inbeslaggenomen mes aan het oordeel van de rechtbank.

Oordeel van de rechtbank

Het inbeslaggenomen mes is bij het onderzoek naar de feiten in de strafzaak met parketnummer 16.400637-24 onder verdachte aangetroffen. Dit mes zal worden onttrokken aan het verkeer, aangezien dit mes van zodanige aard is dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet.

8. Vordering benadeelde partij

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1]

heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en verzoekt toewijzing van een bedrag van € 375,00 aan immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte onder 3 ten laste gelegde feit. De benadeelde partij vraagt het toe te wijzen bedrag te vermeerderen met de wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel toe te passen.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie vordert het verzoek van de benadeelde partij [benadeelde 1] geheel toe te wijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt van de verdediging

De verdachte is bereid de gevraagde vergoeding aan immateriële schade te betalen.

Oordeel van de rechtbank

Toewijzing van de vordering

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW onder meer mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen. In dit geval staat vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van het door de verdachte onder feit 3 gepleegde strafbare feit. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken worden toegekend als schadevergoeding, is de rechtbank van oordeel dat de gevraagde vergoeding van € 375,00 billijk is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom geheel toe.

De rechtbank wijst de gevorderde wettelijke rente toe vanaf 16 december 2024 tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.

Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. Omdat de vordering tot schadevergoeding wordt toegewezen, moet de verdachte de kosten vergoeden die de benadeelde partij heeft gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vaststaat dat de benadeelde partij kosten heeft gemaakt voor het indienen en toelichten van de vordering en begroot de kosten daarom op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partij de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeft te incasseren, maar dat de Staat dit voor hem doet. De rechtbank bepaalt daarom dat de verdachte een bedrag van € 375,00 aan de Staat moet betalen.

Dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 16 december 2024 tot de dag dat de verdachte het volledige bedrag heeft betaald.

Als de verdachte de schadevergoeding niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast voor de duur van 3 dagen. De gijzeling komt niet in de plaats van de verplichting om te betalen. Ook als gijzeling wordt toegepast, blijft de verdachte dus verplicht om de schadevergoeding te betalen.

De betaling die is gedaan aan de Staat wordt op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in mindering gebracht. Dit geldt andersom ook indien betaling is gedaan aan de benadeelde partij.

9. Toegepaste wetsartikelen

10. Beslissing

- verklaart de officier van justitie niet-ontvankelijk in de strafvervolging van de verdachte;

- verklaart bewezen dat de verdachte de feiten 1 tot en met 5 en 7 tot en met 9 heeft gepleegd, zoals hierboven in paragraaf 4.4 is omschreven;

- verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt de verdachte daarvan vrij;

- verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 5.1 is vermeld;

- verklaart de verdachte strafbaar;

- veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 120 (honderdtwintig) dagen;

- bepaalt dat de tijd, door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;

- bepaalt dat van de gevangenisstraf een gedeelte van 51 (eenenvijftig) dagen niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat de verdachte de hierna te melden algemene voorwaarde niet heeft nageleefd;

- stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast;

- als voorwaarde geldt dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- veroordeelt de verdachte tot een taakstraf van 80 (tachtig) uren;

- beveelt dat voor het geval de verdachte de taakstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 40 (veertig) dagen hechtenis;

- verklaart het volgende voorwerp onttrokken aan het verkeer:

1 mes, kleur zwart, merk Alpina, nummer PL0900-2024398193-3453409;

- heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis in de strafzaak met parketnummer 16.400637-24.