ECLI:NL:RBMNE:2026:4523

1. De procedure

[verzoekster] heeft een verzoekschrift tot faillietverklaring van [verweerster] op 24 maart 2026 bij de rechtbank ingediend.

Ter zitting is verschenen en gehoord mr. S.A.C.A. van Vloten, voornoemd. Namens [verweerster] B.V., is hoewel behoorlijk opgeroepen, niemand verschenen.

[verzoekster] heeft na de zitting nog enkele stukken overgelegd, waaronder verschillende exploten en correspondentie tussen [verzoekster] en [verweerster] over een betalingsregeling.

2. De beoordeling

Nu niet is gesteld of gebleken dat het centrum van de voornaamste belangen van verweerster zich in een andere lidstaat bevindt dan die waarin de plaats van haar statutaire zetel is gelegen, gaat de rechtbank op grond van het bepaalde in artikel 3 van de EU Insolventieverordening uit van de bevoegdheid van de Nederlandse rechter.

[verzoekster] heeft aan het faillissementsverzoek ten grondslag gelegd dat zij een totaalbedrag van € 2.220,84 (te vermeerderen met rente en kosten van de faillissementsaanvrage) te vorderen heeft [verweerster] . De vordering vloeit voort uit een verstekvonnis van 29 oktober 2025.

Uit de door [verzoekster] overgelegde stukken volgt dat [verzoekster] en [verweerster] een betalingsregeling hadden afgesproken, waarbij [verweerster] elke twee weken een bedrag van € 250,00 zou voldoen. Nu [verweerster] niet in staat was de gehele vordering te kunnen voldoen. Tevens heeft [verzoekster] de bestuurder van [verweerster] laten oproepen op zijn woonadres. De deurwaarder trof niemand aan op dit woonadres.

Hoewel er geen bekende steunvordering is, voert [verzoekster] aan dat [verweerster] wel meerdere schulden onbetaald laat. [verzoekster] wijst op de laatst gedeponeerde jaarrekening over 2024. Daaruit volgt dat het eigen vermogen negatief is en de kortlopende schulden ten opzichte van 2023 fors zijn gestegen. Kortom, [verweerster] laat ook andere schuldeisers onbetaald, aldus [verzoekster] .

Artikel 6, derde lid, van de Faillissementswet bepaalt dat de rechter op verzoek van [verzoekster] een faillissement uitspreekt als aan twee voorwaarden is voldaan. Ten eerste moet [verzoekster] een vorderingsrecht hebben. Ten tweede moet worden vastgesteld of [verweerster] is opgehouden te betalen. Dit vereist dat er in ieder geval meerdere schuldeisers zijn. Daarnaast moeten er ook andere omstandigheden zijn waaruit blijkt dat de [verweerster] is opgehouden te betalen.

Nu er geen bekende steunvordering is, kan het bestaan van die toestand en de pluraliteit slechts worden afgeleid uit andere bijkomende omstandigheden. Naar het oordeel van de rechtbank moet in dit geval worden aangenomen dat summierlijk is gebleken dat [verweerster] is opgehouden te betalen, omdat [verweerster] de afgesproken betalingsregeling niet nakomt in combinatie met het feit dat het eigen vermogen op de jaarrekening negatief is. Daarnaast blijkt uit de jaarrekening dat dat [verweerster] andere schulden heeft die zij onbetaald laat en er dus sprake is van pluraliteit van schuldeisers. Gelet hierop zal [verweerster] in staat van faillissement worden verklaard.

3. De beslissing

verklaart

besloten vennootschap

[verweerster] B.V.,

ingeschreven bij de Kamer van Koophandel onder nummer [nummer] ,

statutair gevestigd [vestigingsplaats 2] ,

vestigingsadres: [postcode] [vestigingsplaats 2] , [adres] ,

handelend onder de naam [internetsite 1] ,

handelend onder de naam [internetsite 2] ,

handelend onder de naam [internetsite 3] ,

handelend onder de naam [internetsite 4] ,

in staat van faillissement,

benoemt tot rechter-commissaris mr. R.W.J. van Veen, lid van deze rechtbank, en stelt aan tot curator mr. J.M. van den Berkmortel, advocaat te Utrecht, telefoonnummer

030-2320800,

geeft de curator last tot het openen van de aan gefailleerde gerichte brieven.

Dit vonnis is gewezen door mr. P.J. Neijt en in het openbaar uitgesproken op 9 juni 2026 te 10:42 uur.