RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Utrecht
Zaaknummer / rekestnummer: 12204557 \ UE VERZ 26-175
Beschikking van 6 augustus 2026
in de zaak van
[verzoeker] ,
wonende te [woonplaats] ,
verzoekende partij,
verwerende partij in het tegenverzoek,
hierna te noemen: [verzoeker] ,
gemachtigde: mr. D. Rezaie,
tegen
[verweerder] B.V.,
gevestigd te [vestigingsplaats] ,
verwerende partij,
verzoekende partij in het tegenverzoek,
hierna te noemen: [verweerder] ,
gemachtigde: mr. C.M. Sellmeijer.
De zaak in het kort
In deze zaak verzoekt [verzoeker] om toekenning van de gefixeerde schadevergoeding, de transitievergoeding, een billijke vergoeding en de eindafrekening, nadat hij op 2 november 2023 ontslag op staande voet heeft genomen. De kantonrechter verklaart [verzoeker] ten aanzien van de gevorderde gefixeerde schadevegoeding en transitievergoeding niet-ontvankelijk en de overige verzoeken worden afgewezen.
[verweerder] wordt eveneens niet-ontvankelijk verklaard ten aanzien van haar verzoek om toekenning van de gefixeerde schadevergoeding. De verzochte verklaring voor recht zoals verwoord in IV. in het petitum van het verweerschrift wordt toegewezen.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
het verzoekschrift;
het verweerschrift, met een tegenverzoek;
de e-mail van 8 juli 2026 van de gemachtigde van [verzoeker] met een geluidsopname van het gesprek tussen partijen op 30 oktober 2023;
de mondelinge behandeling van 9 juli 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
De beschikking is bepaald op vandaag.
2. De feiten
[verzoeker] , geboren [geboortedatum] 1990, is op 22 maart 2021 in dienst getreden bij [verweerder] . De functie van [verzoeker] was [functie] met een loon van € 3.664,76 bruto per maand.
Op 2 november 2023 heeft [verzoeker] op staande voet ontslag genomen, omdat hij op 30 oktober 2023 door [verweerder] zou zijn geïntimideerd en sprake zou zijn van grensoverschrijdend gedrag.
In een brief van 30 oktober 2023 heeft [verweerder] verslag gedaan van het gesprek tussen partijen die dag. [verweerder] was ontevreden over de houding en prestaties van [verzoeker] en stelde hem voor de keuze: beëindiging met wederzijds goedvinden per 1 januari 2024 dan wel een verbetertraject ingaan.
Bij e-mail van 2 november 2023 heeft de gemachtigde van [verzoeker] [verweerder] bericht dat [verzoeker] wegens een dringende reden op staande voet ontslag neemt en niet meer zal terugkeren. Hij maakt aanspraak op de vergoeding wegens onregelmatige opzegging, een transitievergoeding en een billijke vergoeding.
Bij brief van 8 november 2023 betwist [verweerder] de dringende reden van de ontslagname op staande voet en stelt zij dat de ontslagname niet onverwijld is. Ook maakt [verweerder] aanspraak op de gefixeerde schadevergoeding, omdat [verzoeker] het dienstverband onregelmatig heeft opgezegd.
Bij e-mail van 31 juli 2025 sommeert de gemachtigde van [verzoeker] [verweerder] om binnen één week het salaris over de maanden november en december 2023, de wettelijke verhoging, opgebouwd vakantiegeld, niet opgenomen vakantie-uren en de transitievergoeding uit te betalen.
Op 23 april 2026 heeft de gemachtigde van [verzoeker] het onderhavige verzoekschrift ingediend.
3. Het verzoek, het verweer en het tegenverzoek
[verzoeker] verzoekt de kantonrechter primair om [verweerder] te veroordelen tot betaling van een vergoeding wegens onregelmatige opzegging, de transitievergoeding, achterstallig loon en de eindafrekening. Subsidiair verzoekt [verzoeker] de arbeidsovereenkomst te ontbinden wegens ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever en [verweerder] te veroordelen een billijke vergoeding te betalen van € 237.476,-.
[verweerder] voert verweer en stelt dat [verzoeker] niet-ontvankelijk is omdat hij zijn verzoeken te laat heeft ingediend. [verweerder] heeft een tegenverzoek gedaan. [verweerder] verzoekt onder meer veroordeling van [verzoeker] tot betaling van de gefixeerde schadevergoeding.
4. De beoordeling van het verzoek en het tegenverzoek
Vanwege de samenhang tussen beide verzoeken worden deze tezamen beoordeeld.
[verzoeker] en [verweerder] zijn gedeeltelijk niet-ontvankelijk in hun verzoeken
Het verzoek van [verzoeker] om toekenning van de gefixeerde schadevergoeding en toekenning van een transitievergoeding, worden afgewezen. Op grond van artikel 7:686a lid 4 BW vervalt de bevoegdheid om een verzoekschrift bij de kantonrechter in te dienen, twee maanden na de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd, indien het verzoek is gebaseerd op artikel 7:672 lid 11, 7:677 BW en 7:681 lid 1, a, b en c en 7:682 lid 1,2 en 3 BW. Dit betekent dat [verzoeker] het verzoek om toekenning van de gefixeerde schadevergoeding uiterlijk 2 januari 2024, dan wel enkele dagen later in verband met de tussenliggende feestdagen, had moeten indienen. Ten aanzien van de verzochte transitievergoeding geldt een termijn van 3 maanden na 2 november 2023. Aangezien het onderhavige verzoek pas op 23 april 2026 is ingediend, is [verzoeker] ten aanzien van beide verzoeken niet-ontvankelijk.
De gemachtigde heeft tijdens de mondelinge behandeling een toelichting gegeven op de late indiening van het verzoekschrift. Hij verklaarde dat [verzoeker] als gevolg van het gesprek op 30 oktober 2023 ‘op de rand van een zenuwinzinking stond, dat hij maanden uit de running is geweest en het financieel zwaar heeft gehad. Pas veel later heeft [verzoeker] zijn gemachtigde verzocht er werk van te maken’. De gemachtigde verzocht tijdens de mondelinge behandeling om - met een beroep de redelijkheid en billijkheid - de wettelijke vervaltermijn buiten toepassing te laten.
Dit verzoek wordt verworpen. De vervaltermijnen van artikel 7:686a lid 4 BW zijn van dwingend recht. Afwijking hiervan is niet mogelijk. Daar komt bij dat [verzoeker] zijn stelling dat het niet goed met hem ging op geen enkele wijze heeft onderbouwd.
Hetgeen is overwogen in r.o. 4.2, geldt ook voor [verweerder] . [verweerder] is in haar verzoek tot toekenning van de gefixeerde schadevergoeding eveneens niet-ontvankelijk, omdat zij dit pas heeft ingediend op 25 juni 2026.
[verzoeker] had geen dringende reden om ontslag op staande voet te nemen
[verzoeker] vordert een verklaring voor recht dat hij op 2 november 2023 rechtsgeldig ontslag op staande voet heeft genomen, vanwege een dringende reden als bedoeld in artikel 7:677 lid 1 jo. 7:679 BW. De kantonrechter wijst dit verzoek af, omdat zij van oordeel is dat geen sprake is van een dringende reden.
[verzoeker] heeft een dag voorafgaande aan de zitting een geluidsopname van het gesprek tussen partijen op 30 oktober 2023 opgestuurd. Hoewel deze opname te laat is ingediend, hebben de griffier en de kantonrechter het toch beluisterd. [verweerder] verklaarde geen bezwaar te hebben tegen de toevoeging van de opname aan het dossier, omdat zij zelf ook een opname had gemaakt van het gesprek. Volgens de gemachtigde van [verzoeker] volgt uit dit fragment onomstotelijk dat [verweerder] [verzoeker] heeft geïntimideerd en bedreigd.
Deze conclusie wordt niet onderschreven. Hoewel het gesprek gaandeweg onaangenaam werd, was geen sprake van intimidatie en/of bedreiging. Duidelijk te horen is dat de heer [A] , [functie] van [verweerder] , gaandeweg het gesprek gefrustreerd raakte en met luidere stem ging praten. Hij wilde [verzoeker] duidelijk maken dat hij al geruime tijd onvoldoende functioneerde en dat hij met [verzoeker] tot overeenstemming wilde komen over de beëindiging van het dienstverband. [verzoeker] daarentegen wilde alleen praten over ‘respect voor elkaar hebben’. Duidelijk te horen is dat [A] en [verzoeker] op andere levels met elkaar aan het praten waren en de toon grimmiger werd. Uiteindelijk heeft [verzoeker] gezegd dat hij niet meteen kon instemmen met een VSO en dat hij eerst zijn advocaat wilde raadplegen. Dit heeft hij ook gedaan en dit heeft erin geresulteerd dat [verzoeker] op 2 november 2023 ontslag op staande voet heeft genomen.
Niet uitgesloten is dat [verzoeker] zich geïntimideerd voelde door [A] , maar van bedreiging was geen sprake. Dit heeft tot gevolg dat geen sprake is van een dringende reden voor een ontslagname op staande voet.
[verzoeker] heeft de arbeidsovereenkomst onregelmatig opgezegd
[verzoeker] verzoekt uitbetaling van de eindafrekening, bestaande uit achterstallig loon over de periode 1 november 2023 tot 1 december 2023, niet genoten vakantie-uren en opgebouwd vakantiegeld. Dit verzoek wordt afgewezen, omdat de eindafrekening is verrekend met de gefixeerde schadevergoeding die aan [verweerder] toekomt.
Nu [verzoeker] de arbeidsovereenkomst heeft opgezegd zonder in nachtneming van de opzegtermijn, is hij op grond van artikel 7:672 lid 11 BW een vergoeding verschuldigd gelijk aan het bedrag van het in geld vastgestelde loon over de termijn dat de arbeidsovereenkomst bij regelmatige opzegging had behoren voort te duren. Makit4 heeft dan ook in haar brief van 8 november 2023 op juiste gronden aanspraak gemaakt op de gefixeerde schadevergoeding. Een deel van deze vergoeding heeft [verweerder] verrekend met de eindafrekening. De achter IV van het petitum van het verweerschrift verzochte verklaring voor recht wordt dan ook toegewezen. Ten aanzien van het restant van de gefixeerde schadevergoeding is [verweerder] – zoals reeds overwogen onder 4.5 van dit vonnis – niet-ontvankelijk.
De subsidiaire verzoeken van [verzoeker] worden afgewezen
[verzoeker] heeft subsidiair verzocht de arbeidsovereenkomst te ontbinden, voor zover het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig mocht zijn. Dit verzoek wordt afgewezen, omdat de arbeidsovereenkomst tussen partijen op 2 november 2023 is geëindigd. [verzoeker] heeft zijn dienstbetrekking opgezegd, zij het onregelmatig, omdat hij de opzegtermijn niet in acht heeft genomen. Nu tussen partijen geen arbeidsovereenkomst meer bestaat, behoeft het subsidiaire verzoek geen verdere bespreking en wordt dit afgewezen.
De proceskosten
De proceskosten komen voor rekening van [verzoeker] , omdat [verzoeker] ongelijk krijgt. De proceskosten aan de zijde van [verweerder] worden begroot op € 1.009,00 (€ 865,00 aan salaris gemachtigde en € 144,00 aan nakosten), plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.
De kantonrechter zal bepalen dat partijen ten aanzien van het zelfstandig tegenverzoek ieder hun eigen proceskosten moeten betalen, omdat [verzoeker] geen kosten heeft gemaakt en [verweerder] ten dele in het ongelijk is gesteld.
5. De beslissing
De kantonrechter
op het verzoek
verklaart [verzoeker] niet-ontvankelijk in zijn verzoek om toekenning van de gefixeerde schadevergoeding en transitievergoeding;
veroordeelt [verzoeker] in de proceskosten van € 1.009,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [verzoeker] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,
verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders verzochte af,
op het tegenverzoek,
verklaart [verweerder] niet-ontvankelijk in haar verzoek om toekenning van de gefixeerde schadevergoeding;
verklaart voor recht dat [verzoeker] de arbeidsovereenkomst onregelmatig heeft opgezegd en de buitengerechtelijke verrekening van de gefixeerde schadevergoeding ad € 7.163,- bruto met de eindafrekening in november 2023 rechtmatig is;
bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt,
wijst het meer of anders verzochte af.
Deze beschikking is gegeven door mr. Y.M. Vanwersch en in het openbaar uitgesproken op 6 augustus 2026.
698