ECLI:NL:RBMNE:2026:6106

1. Zitting

2. Tenlastelegging

3. Bewijs

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft gepleegd door aanmerkelijk onvoorzichtig en oplettend te rijden. De officier van justitie vindt niet bewezen dat de verdachte roekeloos heeft gereden.

De standpunten van de officier van justitie worden – voor zover van belang voor de beoordeling – besproken in paragraaf 3.3.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte vrij te spreken van het primair ten laste gelegde feit. De advocaat voert hiertoe aan dat er geen sprake is van roekeloosheid en dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de onderdelen zwaar lichamelijk letsel en tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden.

Met betrekking tot de bewezenverklaring van artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994 (WVW), heeft de advocaat zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De advocaat voert verschillende verweren over het bewijs. Deze worden - voor zover van belang voor de beoordeling - hierna besproken onder paragraaf 3.3.

Oordeel van de rechtbank

Bewijsmiddelen feit 1 primair

De rechtbank oordeelt dat feit 1 primair is bewezen. De rechtbank baseert dit oordeel op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan.

Bewijsoverweging

Inleiding

Op 22 september 2025 heeft er in Vinkeveen een verkeersongeval plaatsgevonden op de Bonkestekersweg ter hoogte van bushalte Waverbancken. Dit is binnen de bebouwde kom. Bij dit ongeval waren een personenauto en een voetganger betrokken. De verdachte was de bestuurder van de personenauto. De voetganger was het slachtoffer [slachtoffer] .

De genoemde weg heeft twee rijstroken, die in tegenovergestelde richtingen lopen. De maximaal toegestane snelheid op deze weg was 30 km/uur. Dit wordt ter plaatse aangeduid door een bord. Ter hoogte van de plaats van het ongeval ligt aan beide zijden van de weg een bushalte. De bushaltes liggen grotendeels op een platform dat verhoogd is ten opzichte van het wegdek. Tussen de lager gelegen gedeeltes van de bushaltes loopt een voetgangersoversteekplaats over de rijstroken heen. Op de rijstrook van de verdachte ligt voor de voetgangersoversteekplaats een snelheidsbeperkende maatregel in de vorm van een drempel.

Ten tijde van het verkeersongeval stond er bij de bushalte een bus stil op de voor de verdachte tegengestelde rijstrook. Achter de bus bevond zich de voetgangersoversteekplaats. De verdachte naderde de voetgangersoversteekplaats, waar het slachtoffer op dat moment wilde oversteken. De verdachte heeft het slachtoffer aangereden en zij heeft daardoor letsel opgelopen.

Juridisch kader

De verdachte wordt er primair van beschuldigd dat hij artikel 6 WVW heeft overtreden, doordat hij schuld heeft gehad aan een verkeersongeval, waardoor het slachtoffer letsel heeft opgelopen. Om deze schuld te bewijzen, is het nodig dat kan worden vastgesteld dat dit verkeersongeval heeft plaatsgevonden doordat de verdachte zich als verkeersdeelnemer op zijn minst aanmerkelijk onvoorzichtig of aanmerkelijk onoplettend heeft gedragen. Hiervan is sprake wanneer de verkeershandelingen van de verdachte die tot het ongeval hebben geleid, tekortschoten ten opzichte van de handelingen die van een gemiddelde verkeersdeelnemer in een vergelijkbare verkeerssituatie mogen worden verwacht.

De verdachte heeft aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend gehandeld

De rechtbank overweegt dat de verdachte voorafgaand aan het ongeval meerdere verkeersfouten heeft begaan. Immers, hij reed harder dan de op die weg toegestane maximumsnelheid, terwijl hij niet kon zien wat er achter de bus gebeurde, hij bracht zijn voertuig niet tijdig tot stilstand en hij verleende geen voorrang aan een voetganger bij een voetgangersoversteekplaats.

Uit de verkeersanalyse van de politie blijkt dat de verdachte de voetgangersoversteekplaats heeft benaderd met een snelheid van tenminste 58 km/u, waarbij over de gehele periode van 5 seconden voorafgaand aan de botsing het rempedaal niet door de verdachte werd bediend. De toegestane maximumsnelheid bedroeg ter hoogte van het verkeersongeval 30 km/u en er lag een drempel om nog eens extra te benadrukken dat langzaam gereden moest worden. Daarnaast was er sprake van een onoverzichtelijke verkeerssituatie. De rijbaan waarop de verdachte reed werd aan de linkerzijde geflankeerd door een stilstaande lijnbus en aan de rechterzijde door de verhoging van een busplatform, waardoor er geen mogelijkheid was om uit te wijken. De lijnbus ontnam voor de verdachte het zicht op de helft van het zebrapad dat daar pal achter lag en de verdachte erkent ook dat hij niet goed kon zien wat achter die bus gebeurde. Gelet op deze omstandigheden is het overschrijden van de maximum snelheid extra verwijtbaar.

Naar het oordeel van de rechtbank is de verdachte met de bewezenverklaarde gedragingen tekortgeschoten ten opzichte van het verkeersgedrag dat van een gemiddelde verkeersdeelnemer in een vergelijkbare situatie mag worden verwacht. In het geval zich een onoverzichtelijke verkeerssituatie voordoet, wordt er namelijk extra oplettendheid verkeersdeelnemers vereist. De rechtbank is ook van oordeel dat het gedrag van de verdachte heeft geleid tot het ongeval. Dat de verdachte schuld heeft gehad aan het ongeval staat daarmee dan ook vast.

De rechtbank is van oordeel dat er geen sprake is van roekeloosheid. De officier van justitie en de verdediging komen tot dezelfde conclusie, zodat de rechtbank dit niet verder zal motiveren. De rechtbank is van oordeel dat de verdachte aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend heeft gehandeld.

Letsel van het slachtoffer

Het slachtoffer [slachtoffer] heeft aan het ongeval letsel overgehouden. Het slachtoffer heeft in haar verklaring van 22 oktober 2025 verklaard dat ze een gebroken been heeft opgelopen door het ongeval en daarvoor geopereerd moest worden waarbij een plaat in haar been is geplaatst. Ze kon een tijd niet lopen en was erg vermoeid. Ze ging maar een paar uur per dag naar school en ze werd door vriendinnen naar school gebracht en van school gehaald. Uit de medische informatie van het Amsterdam Universitair Medisch Centrum van 23 september 2025 blijkt dat er sprake is van een distala crurisfractuur rechts (de rechtbank begrijpt: een breuk in het rechteronderbeen) en wordt een post-operatief beleid voorgesteld, hetgeen bevestigt dat het slachtoffer aan de breuk is geopereerd.

De vraag die de rechtbank moet beantwoorden, is of dit letsel in juridische zin kan worden aangemerkt als zwaar lichamelijk letsel. Volgens de rechtspraak van de Hoge Raad moet bij de beoordeling hiervan (in ieder geval) worden gekeken naar de aard van het letsel, de noodzaak en de aard van medisch ingrijpen en het uitzicht op (volledig) herstel.

Zoals hierboven benoemd is er sprake geweest van medisch ingrijpen door middel van een operatie. Uit de medische informatie blijkt dat zij een aantal weken geen druk mocht uitoefenen op haar been en gedurende drie maanden geen contactsporten mocht beoefenen. Naar gewoon spraakgebruik kan dit letsel als zwaar lichamelijk letsel worden aangeduid.

Daarnaast blijkt uit de verklaring van het slachtoffer dat zij verhinderd was in de uitoefening van haar normale bezigheden. Uit haar verklaring blijkt namelijk dat ze geen volledige schooldagen kon meedraaien en dat zij niet meer zelfstandig naar school kon gaan. Zij moest worden gebracht en gehaald door vriendinnen.

De rechtbank oordeelt dat is bewezen dat het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen door het ongeval en dat hieruit tijdelijke verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden is ontstaan.

Conclusie

De rechtbank is van oordeel dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan overtreding van artikel 6 WVW.

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:

op 22 september 2025 te Vinkeveen, gemeente De Ronde Venen als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een personenauto ( [.] ), daarmede rijdende over de weg, de Bonkestekersweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door , aanmerkelijk, onvoorzichtig en onoplettend, - ongeveer 58 km/u te rijden en aldus de krachtens de Wegenverkeerswet 1994 vastgestelde maximumsnelheid van 30 km/u te overschrijden, - het voertuig niet tijdig tot stilstand te brengen en - geen voorrang te verlenen aan een voetganger (te weten [slachtoffer] ) waardoor een ander, te weten [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel, werd toegebracht en zodanig letsel dat daaruit tijdelijke verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden ontstond.

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet.

4. Kwalificatie en strafbaarheid

Kwalificatie

Het bewezen feit levert het volgende strafbare feit op:

overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander lichamelijk letsel wordt toegebracht

Strafbaarheid feit en verdachte

Het feit en de verdachte zijn strafbaar.

5. Straf

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot:

een taakstraf van 120 uur, te vervangen door 60 dagen hechtenis als de verdachte deze taakstraf niet of niet goed uitvoert;

een ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen (rijontzegging) van 6 maanden.

Standpunt van de verdediging

De advocaat voert ten aanzien van de strafmaat aan dat de verdachte is geraakt door het incident en er spijt van heeft. Hij stond open voor mediation, maar dit is niet van de grond gekomen. Het gaat om een oudere zaak en de verdachte is in de tussentijd niet met politie en justitie in aanraking gekomen. Daarnaast heeft de verdachte zijn rijbewijs nodig voor zijn werk. De advocaat verzoekt de rechtbank een geheel voorwaardelijke rijontzegging op te leggen, indien er wordt gedacht aan het opleggen van een dergelijke sanctie.

Oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van deze straffen houdt de rechtbank rekening met de ernst van het gepleegde feit en de omstandigheden waaronder de verdachte dit feit heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft door zijn handelen een ernstig verkeersongeval op de weg veroorzaakt. Er stond een bord om aan te geven dat de maximale toegestane snelheid 30 km/u was en er waren verkeersdrempels. Verdachte reed bijna twee keer zo hard. Dat was op die plek, bij een bushalte, een voetgangersoversteekplaats en een school totaal niet verantwoord. De verbalisant die in het kader van het politieonderzoek een remproef uitvoerde schrijft dat hij het erg spannend vond om dat daar met die snelheid te doen zonder controle over het voertuig te verliezen. Door meerdere verkeersovertredingen te begaan, waaronder het te hard rijden, heeft de verdachte aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend gehandeld. Als direct gevolg van dit verkeersgedrag heeft de verdachte het slachtoffer aangereden, waardoor zij zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. Zij heeft hier veel last van gehad en het heeft ook haar ouders veel stress bezorgd. Met zijn rijgedrag heeft de verdachte daarnaast ook de algehele verkeersveiligheid op onacceptabele wijze in gevaar gebracht.

Persoonlijke omstandigheden van de verdachte

Bij haar beslissing heeft de rechtbank kennis genomen van het strafblad van de verdachte van 1 juli 2026, waaruit blijkt dat verdachte in de afgelopen vijf jaar niet voor een dergelijk verkeersfeit is veroordeeld. Hiermee wordt niet in strafmatigende of strafverzwarende zin rekening gehouden.

Strafkader

Bij het bepalen van de soort straf en de hoogte daarvan heeft de rechtbank acht geslagen op de ernst van de gedragingen van de verdachte en op uitspraken in vergelijkbare zaken. Er wordt bij de strafoplegging gekeken naar de gevolgen van het ongeval, maar de straf moet ook in verhouding blijven met de ernst van de gemaakte verkeersfout en de mate van schuld van de verdachte aan het ongeval.

Om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen, werken strafrechters met oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Deze zijn gebaseerd op opgelegde straffen in andere, vergelijkbare zaken. Het oriëntatiepunt voor meerderjarigen voor het veroorzaken van een verkeersongeval met aanmerkelijke schuld met als gevolg voor het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel is een taakstraf van 120 uur en een rijontzegging van 6 maanden. Dat is ook de eis van de officier van justitie.

De verdediging heeft aangevoerd dat de verdachte zijn rijbewijs nodig heeft om zijn werk als keukenmonteur te kunnen doen en een inkomen te kunnen verwerven. De verdachte is sinds het ongeval niet opnieuw in aanraking gekomen met justitie voor verkeersfeiten.

De rechtbank ziet in deze persoonlijke omstandigheden van de verdachte aanleiding om de rijontzegging geheel voorwaardelijk op te leggen. De verdachte krijgt hiermee een kans zijn rijbewijs te behouden. Daar staat tegenover dat de rechtbank voor het geval hij opnieuw de fout in gaat als voorwaardelijk strafdeel een langere rijontzegging zal opleggen dan de gevorderde 6 maanden.

Gelet op dit alles legt de rechtbank aan de verdachte op een taakstraf van 120 uur en een ontzegging van de rijbevoegdheid van 9 maanden, geheel voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.

6. Toegepaste wetsartikelen

7. De beslissing

- verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 4.1. is vermeld;

- verklaart de verdachte strafbaar voor het bewezenverklaarde;

- ongeveer 58 km/u te rijden en aldus de krachtens de Wegenverkeerswet 1994

vastgestelde maximumsnelheid van 30 km/u te overschrijden,

- het voertuig niet tijdig tot stilstand te brengen en/of

- geen voorrang te verlenen aan een voetganger (te weten [slachtoffer] )

- ongeveer 58 km/u te rijden en aldus de krachtens de Wegenverkeerswet 1994

vastgestelde maximumsnelheid van 30 km/u te overschrijden,

- het voertuig niet tijdig tot stilstand te brengen en/of

- geen voorrang te verlenen aan een voetganger (te weten [slachtoffer] ), door welke

- de verklaring van de verdachte ter terechtzitting van 3 september 2026:

- een proces-verbaal van aanrijding misdrijf, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

- een proces-verbaal forensisch onderzoek plaats delict, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

- een process-verbaal van verklaring slachtoffer, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

- de geneeskundige verklaring van [slachtoffer] , voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven: