ECLI:NL:RBMNE:2026:6308

[verzoekster] B.V., gevestigd in [vestigingsplaats] , verzoekster

en

de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

(gemachtigden: mr. L. Antonides en mr. L.H. Lange).

Waar gaat deze zaak over?

Beslissing

- wijst het verzoek om voorlopige voorziening toe en treft de voorziening dat verzoekster uiterlijk 1 oktober 2026 moet voldoen aan de aanwijzing van de minister;

- wijst het verzoek gericht tegen de openbaarmaking van de zakelijke weergave van de aanwijzing en het inspectierapport af.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

1. Tussen partijen is niet in geschil dat sprake is van spoedeisend belang, omdat de verwijdering van de camera’s tot gevolg heeft dat de dagelijkse veiligheidsorganisatie bij het gezinshuis wijzigt. De voorzieningenrechter is het daarmee eens en neemt daarom spoedeisend belang aan.

2. De voorzieningenrechter beoordeelt bij een verzoek tot voorlopige voorziening tijdens een bezwaarprocedure of het bezwaar een redelijke kans van slagen heeft, en maakt vervolgens een belangenafweging. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventuele) bodemprocedure niet.

3. De voorzieningenrechter beoordeelt eerst de rechtmatigheid van de aanwijzing om de zes camera’s in de openbare binnenruimtes van het gezinshuis te verwijderen. Het standpunt van verzoekster lijkt te zijn gebaseerd op de gedachte dat op het toepassen van cameratoezicht niet gehandhaafd kan worden, omdat cameratoezicht niet wordt verboden in de wet. Dit is juist andersom. Het is niet toegestaan om een inbreuk te maken op vrijheden van jongeren in een open gezinshuis, tenzij dat juist wel door de wet wordt geregeld. Het is niet voor niks expliciet wél geregeld in de Jeugdwet voor de gesloten jeugdzorg. De toepassing van cameratoezicht is een inbreuk op vrijheden van de jongeren. In je woonsituatie moet je je ongezien kunnen bewegen, kunnen zijn in je huis en je leven kunnen leven. Dat wordt ingeperkt door het cameratoezicht en daarom is sprake van een vrijheidsbeperkende maatregel.

4. De voorzieningenrechter snapt dat er een pedagogisch doel achter het cameratoezicht zit en dat het een gevoel van veiligheid geeft voor de jongeren. Het staat alleen niet in de wet dat het mag, dus daarom mag het simpelweg niet. Ook uit de professionele standaarden blijkt dat het niet mag.

5. Dit geldt ook voor de camera die is gericht op de voordeur. De voorzieningenrechter heeft op de schermafdrukken gezien dat daarmee ook de bewegingen op en van de trap kunnen worden waargenomen. Of jongeren daarbij in meer of mindere mate kunnen worden waargenomen (bijvoorbeeld alleen op de rug) maakt niet uit, het cameratoezicht mag gewoon niet.

6. Verder heeft verzoekster aangegeven dat de jongeren in het gezinshuis zelf cameratoezicht willen en daarvoor zelf toestemming geven. De voorzieningenrechter stelt vast dat sprake is van een gezinshuis, dat valt onder de regels van de open jeugdzorg. Als daarvoor niet is geregeld dat cameratoezicht mag, dan mag het niet. Dat de jongeren daarvoor wel toestemming geven, maakt dat niet anders.

7. De voorzieningenrechter komt daarom tot het voorlopige oordeel dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft.

8. Voor wat betreft de openbaarmaking van de aanwijzing kan de voorzieningenrechter alleen toetsen of sprake is van feitelijke onjuistheden.

9. Verzoekster heeft met betrekking tot feitelijke onjuistheden alleen aangevoerd dat in het inspectierapport wordt gesproken over ‘camera’s’, terwijl dat zes camera’s moeten zijn. De voorzieningenrechter ziet in het inspectierapport dat eerst wordt gesproken over ‘de camera’s binnen’ en dat het later gaat over ‘zes camera’s’. Daar zit niet iets in dat feitelijk onjuist is, dus dat valt buiten de bevoegdheid van de voorzieningenrechter om te beoordelen.

10. Verder heeft verzoekster gezegd dat het dictum van de voorgenomen maatregel, zoals dat destijds is opgenomen in het inspectierapport, onjuist is. Ook dit gaat niet over feitelijke onjuistheden die zijn geconstateerd in het gezinshuis, zodat de voorzieningenrechter ook hier geen oordeel over kan geven.

11. De voorzieningenrechter is voorlopig van oordeel dat het bezwaar tegen de openbaarmaking van de zakelijke weergave van de aanwijzing en het inspectierapport geen redelijke kans van slagen heeft.

12. Omdat het bezwaar volgens de voorzieningenrechter geen redelijke kans van slagen heeft, is de ruimte om daar belangen tegenover te zetten heel beperkt. De voorzieningenrechter begrijpt dat verzoekster zegt dat de bedrijfsvoering en het toelatingsbeleid zullen moeten worden aangepast als de camera’s moeten worden verwijderd. Als de beslissing op bezwaar negatief uitpakt, blijft dat het geval. Omdat de voorzieningenrechter voorlopig van oordeel is dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft, zullen de aanpassingen dus enkel eerder moeten plaatsvinden dan wanneer een verzoek om voorlopige voorziening wordt toegekend.

13. Vanwege de overtuiging van verzoekster dat zij gelijk heeft, zijn er op dit moment nog geen aanpassingen gedaan. De voorzieningenrechter vindt 16 september 2026 dan een korte termijn om die aanpassingen alsnog door te voeren. Voor de betrokken jongeren is het belangrijk om de aanpassingen zorgvuldig en op een veilige manier door te voeren. De voorzieningenrechter verleent daarom uitstel tot 1 oktober 2026 om de zes camera’s te verwijderen.

14. De voorzieningenrechter is van oordeel dat er geen reden is voor vergoeding van het griffierecht door de minister. Dit omdat de enige reden voor de toekenning van een voorlopige voorziening is dat verzoekster nog geen actie heeft ondernomen om de zes camera’s te verwijderen.