ECLI:NL:RBMNE:2026:6556

1. De procedure

De procedure bestaat uit:

- het verzoek voorlopige voorziening op grond van artikel 287b lid 1 van de Fw inclusief bijlagen, waaronder het ontruimingsvonnis van 22 juli 2026 en het exploot van 31 juli 2026 waarin de ontruiming is aangezegd tegen 17 september 2026, ingediend samen met een verzoekschrift tot toepassing van de schuldsaneringsregeling;

- de zitting van maandag 14 september 2026, waarbij aanwezig waren:

- de heer [verzoeker] ;

- mevrouw [verzoekster]

- mevrouw [A.] , namens [naam] ;

- mevrouw [B.] namens [bedrijf]

De uitspraak is bepaald op vandaag.

2. Het verzoek

[verzoekers] verzoeken de rechtbank om [bedrijf] te verbieden over te gaan tot de tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis van 22 juli 2026. [verzoekers] hebben aan het verzoek ten grondslag gelegd dat zij proberen tot een minnelijke schuldregeling met hun schuldeisers te komen.

3. Het verweer

[bedrijf] stelt zich op het standpunt dat het verzoek van [verzoekers] dient te worden afgewezen. [bedrijf] voert voor haar standpunt aan dat zij al in september 2025 een zogenaamde vroegsignalering aan de gemeente heeft gedaan, maar dat het schuldhulptraject toen niet van de grond is gekomen. Regelingen worden niet nagekomen en de huurachterstand is na de melding nog verder opgelopen.

4. De beoordeling

De rechtbank wijst het verzoek toe, omdat er sprake is van een bedreigende situatie en het belang van [verzoekers] om gedurende een schuldhulpverleningstraject in de woning te mogen blijven wonen zwaarder weegt dan het belang van om de woning vanwege de huidige huurachterstand te mogen ontruimen.

[verzoekers] hebben ter zitting verklaard dat zij wel gelijk hulp hebben gezocht bij te oplossen van hun schulden, maar dat zij drie maal achtereen met instructies zijn heengezonden voordat het schuldhulptraject kon worden voortgezet. Zo diende [verzoekers] zijn werkzaamheden als ZZP-er te staken, zich uit te schrijven aan het handelsregister en een baan in loondienst te zoeken. [verzoekster] diende te staken met haar opleiding en een baan in loondienst te zoeken. Vervolgens kregen zij de instructie om de geleasete bus van [verzoekers] in te leveren bij de leasemaatschappij. Daarbij is [verzoekers] vier maanden werkloos geweest, waardoor de lopende verplichtingen niet konden worden voldaan. Inmiddels heeft [verzoekers] een vaste voltijdsbaan in loondienst en verwacht [verzoekster] op korte termijn te kunnen gaan werken als hun dochter naar school gaat. Op aanwijzing van de hulpverlening is huurtoeslag aangevraagd en [verzoekers] laten hun inkomen beheren door een budgetbeheerder. De schuldhulpverlener verwacht binnen de termijn van het moratorium aan de gezamenlijke schuldeisers een realistisch aanbod te kunnen doen.

De rechtbank is van oordeel dat [verzoekers] voldoende voortvarend trachten om een oplossing voor hun schulden te zoeken en lijken ondanks de moeizame start de hulpverlening te hebben omarmd. Daarbij overweegt de rechtbank het niet in het belang van het vierjarige kind van [verzoekers] dat zij op korte termijn geen dak meer boven haar hoofd heeft. Blijkens de beantwoording door de Hoge Raad in de prejudiciële beslissing van 28 november 2025 (ECLI:NL:HR:2025:1799), brengt de in artikel 3 lid 1 IVRK aan de rechter gegeven opdracht mee dat deze zo nodig ambtshalve dient te onderzoeken of de gevorderde ontruiming ook kinderen zal treffen en wat in de gegeven omstandigheden in hun belang is. De kantonrechter heeft in het vonnis van 22 juli 2026, waarbij de kantonrechter [verzoekers] veroordeelt tot de ontruiming van hun woning, over het belang van het minderjarige kind van [verzoekers] niets (ambtshalve) overwogen. De rechtbank ziet daarom aanleiding daar in deze beslissing in te voorzien door het thans geven van de voorziening. Hiermee houdt enerzijds de rechtbank rekening met het belang van de minderjarigen en anderzijds kan [verzoekers] verder met het vormgeven van de beoogde minnelijke regeling en het verder aanvullen van het WSNP verzoek. Ten slotte kan bezien worden hoe - met inachtneming van een ieders verantwoordelijkheid daarin - de woonsituatie in de toekomst zal moeten zijn.

Door de toewijzing van het verzoek is [bedrijf] de komende zes maanden niet bevoegd om de door [verzoekers] gehuurde woning vanwege de huidige huurachterstand te ontruimen. Wel geldt de uitdrukkelijke voorwaarde dat de lopende huur maandelijks door [verzoekers] steeds wordt voldaan. Als [verzoekers] hier niet aan voldoen, kan [bedrijf] de ontruiming opnieuw aanzeggen.

Op het verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling zal nu nog niet worden beslist. De mondelinge behandeling van dit verzoek zal plaatsvinden op een nader te bepalen datum en tijdstip.

Als [verzoekers] tijdens de looptijd van dit moratorium een minnelijke schuldregeling met hun schuldeisers tot stand brengt, moeten zij dit uiterlijk vier weken voor het aflopen van de voorziening aan de rechtbank melden en daarbij het verzoek tot toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling intrekken. Indien er geen minnelijke schuldregeling tot stand wordt gebracht en het verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling vervolgens behandeling behoeft, dient dit ook uiterlijk vier weken voor het aflopen van de voorziening aan de rechtbank te worden gemeld.

5. De beslissing

schorst de tenuitvoerlegging van het op 22 juli 2026 door de kantonrechter van de rechtbank Midden-Nederland gewezen vonnis tot ontruiming van de woning van [verzoekers] aan het adres [adres] te [woonplaats] voor de duur van deze voorziening en verlengt de huurovereenkomst zoals deze tussen partijen bestaat of bestond voor de duur van deze voorziening;

bepaalt dat deze voorziening slechts geldt onder de voorwaarde dat de periodiek

verschuldigde huurtermijnen tijdig zullen worden voldaan;

bepaalt dat de genoemde voorziening geldt voor de duur van maximaal zes maanden;

bepaalt dat de voorziening in elk geval vervalt op het moment dat het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt ingetrokken, dan wel dat een beslissing daarop in kracht van gewijsde is gegaan;

bepaalt dat [naam] , die namens [verzoekers] de buitengerechtelijke schuldregeling uitvoert, uiterlijk vier weken voor het aflopen van de voorziening verslag uitbrengt als bedoeld in artikel 287b lid 6 Fw.

Dit is de beslissing van mr. P.J. Neijt, rechter, in samenwerking met R. Beek, griffier. Deze beslissing is in het openbaar uitgesproken op dinsdag 15 september 2026.