RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 23 oktober 2026 in de zaak tussen
2. [eiser sub 2.1] B.V. en [eiser sub 2.2] ,
3. [eiser sub 3] ,
4. [eiser sub 4.1] B.V. en [eiser sub 4.2] ,
5. [eiser sub 5.1] B.V. en [eiser sub 5.2] ,
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 26/1651
1. [eiser sub 1.1] B.V. en [eiser sub 1.2] ,
eisers
(gemachtigde: mr. Tj.P. Grünbauer),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lelystad (het college), verweerder
(gemachtigde: A. Maduro).
Inleiding en procesverloop
1. Het college heeft op 20 september 2023 een omgevingsvergunning verleend aan Alron Beheer B.V. (vergunninghouder) voor het oprichten van een bedrijfsgebouw (met 51 units) op het perceel [adres] met toevoeging [toevoeging] in Lelystad.
2. Op 6 november 2025 heeft het college aan vergunninghouder laten weten dat hij het voornemen heeft de verleende omgevingsvergunning in te trekken, omdat is geconstateerd dat nog niet is begonnen met de werkzaamheden. Vergunninghouder heeft hierop niet gereageerd.
3. Met het besluit van 26 november 2025 heeft het college de omgevingsvergunning ingetrokken (het intrekkingsbesluit).
4. [eiser sub 5.2] , [eiser sub 1.2] , [eiser sub 2.2] , [eiser sub 3] , [eiser sub 4.2] (hierna: de bezwaarmakers) hebben bezwaar gemaakt tegen het intrekkingsbesluit.
5. Met het bestreden besluit van 9 februari 2026 heeft het college dit bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk verklaard, omdat de bezwaarmakers niet kunnen worden aangemerkt als belanghebbenden.
6. Eisers hebben beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
7. Eisers en het college hebben de rechtbank verzocht om op basis van de stukken uitspraak te doen. De geplande zitting is daarom niet doorgegaan en de rechtbank heeft het onderzoek op 11 september 2026 gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
8. Het college heeft zich in het bestreden besluit op het standpunt gesteld dat met het ingediende bezwaarschrift niet kan worden bereikt dat het project wordt voortgezet, nu de vergunninghouder geen bezwaar heeft ingediend tegen het intrekkingsbesluit. Daarbij is volgens het college geen sprake van een rechtstreeks, zelfstandig en eigen actueel belang. Omdat de bezwaarmakers geen rechtstreeks belang hebben tot het intrekkingsbesluit, kunnen zij niet als belanghebbenden worden aangemerkt en wordt hun bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.
9. Eisers voeren aan dat het bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk is verklaard. Zij wijzen erop dat er ten behoeve van hen een zakelijk recht is gevestigd op het perceel [adres] tot zekerheid van nakoming van een geldlening aan [onderneming] B.V. in [vestigingsplaats] . Als hypotheekhouders zijn zij daarom belanghebbenden bij verwikkelingen rondom dit perceel. Met het intrekken van de omgevingsvergunning is aannemelijk dat eisers schade zullen lijden in de vorm van een verminderde waarde van het perceel en daarmee een verminderde verhaalbaarheid op het onderpand van de lening. Ter ondersteuning van hun standpunt verwijzen eisers naar de uitspraak van 5 oktober 2016 van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling).
Beroep voor zover ingesteld door de bezwaarmakers
10. Iemand moet een rechtstreeks bij het besluit betrokken belang hebben, om aangemerkt te kunnen worden als belanghebbende. Alleen wie een voldoende objectief en actueel, eigen en persoonlijk belang heeft dat rechtstreeks betrokken is bij het bestreden besluit, is belanghebbende als bedoeld in artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.
11. Bij een besluit waarbij een omgevingsvergunning wordt ingetrokken is in beginsel slechts het belang van de vergunninghouder rechtstreeks betrokken. Een uitsluitend van vergunninghouder afgeleid belang voldoet niet aan de eis dat een belang rechtstreeks betrokken is bij het bestreden besluit. Het enkele feit dat er een contractuele relatie bestaat tussen degene tot wie een besluit is gericht en een derde, betekent echter niet dat het belang van die derde bij dat besluit alleen al daarom als een afgeleid belang moet worden aangemerkt. Onderzocht moet worden of deze derde los van die contractuele relatie ook een zelfstandig belang heeft bij dat besluit. In sommige gevallen bestaat aanleiding om een betrokkene niet tegen te werpen dat hij een afgeleid belang heeft en geen rechtstreeks belanghebbende is omdat zijn belang indirect wordt getroffen. Dat is onder meer het geval als de betrokkenheid van zijn recht- of belangpositie een zelfstandige aanspraak op rechtsbescherming rechtvaardigt.
12. De rechtbank is van oordeel dat het college op juiste gronden heeft vastgesteld dat de bezwaarmakers geen rechtstreeks betrokken belang hebben bij de intrekking van de omgevingsvergunning. Ook hebben zij niet aannemelijk gemaakt dat de betrokkenheid van hun recht- of belangpositie een zelfstandige aanspraak op rechtsbescherming rechtvaardigt. Uit de ingezonden overeenkomsten van geldlening en hypotheekakte blijkt dat (alleen) bezwaarmaker [eiser sub 3] en de vier B.V.’s als schuldeisers zijn opgenomen. De geldleningen zijn aan een derde, niet zijnde vergunninghouder, verstrekt ten behoeve van de aankoop van het onderpand, te weten het perceel grond [adres] tot en met [nummers] . Alhoewel denkbaar is dat de grond in waarde zal verminderen door het intrekken van de omgevingsvergunning, betekent dit niet dat de bezwaarmakers een rechtstreeks belang hebben. De hypotheekakte vermeldt immers ten aanzien van het onderpand niets over het al dan niet beschikken over een omgevingsvergunning zodat het intrekken van de omgevingsvergunning daarvoor geen directe gevolgen heeft. Daar komt nog bij dat zij evenmin kunnen bewerkstelligen dat, in het geval de omgevingsvergunning niet zou zijn ingetrokken, het bouwplan ook daadwerkelijk uitgevoerd wordt. Bovendien zijn de geldleningen niet verstrekt aan de vergunninghouder, maar aan een derde. Voor deze derde heeft het intrekken van de omgevingsvergunning een direct gevolg maar voor de bezwaarmakers geldt dat zij alleen indirect worden geraakt vanwege hun contractuele relatie met deze derde.
13. Het beroep voor zover ingediend door de bezwaarmakers is ongegrond.
Beroep voor zover ingesteld door [eiser sub 1.1] B.V., [eiser sub 2.1] B.V., [eiser sub 4.1] B.V. en [eiser sub 5.1] B.V.
14. Op grond van artikel 6:13 van de Awb kan een belanghebbende alleen beroep instellen als hij bezwaar heeft gemaakt tegen het primaire besluit. Dat hebben deze eisers niet gedaan. Het bezwaar is namelijk op persoonlijke titel ingediend door de bezwaarmakers. Een uitzondering op het hiervoor genoemde uitgangspunt kan worden gemaakt als het deze eisers redelijkerwijs niet kan worden verweten dat zij geen bezwaar hebben gemaakt. Dat is echter niet aangevoerd en de rechtbank ziet ook geen aanknopingspunten voor dat oordeel. De rechtbank merkt in dat verband nog wel op dat ook in het geval dat het beroep van deze eisers, gelet op de verwevenheidscorrectie, wél ontvankelijk zou zijn, hetzelfde geldt als hiervoor is geoordeeld over het beroep van de bezwaarmakers.
15. De rechtbank zal het beroep voor zover ingediend door deze eisers niet inhoudelijk behandelen, omdat het beroep niet-ontvankelijk is.
Conclusie en gevolgen
16. Het beroep voor zover ingediend namens de bezwaarmakers is ongegrond. Het beroep voor zover ingediend door [eiser sub 1.1] B.V., [eiser sub 2.1] B.V., [eiser sub 4.1] B.V. en [eiser sub 5.1] B.V. is niet-ontvankelijk. Eisers krijgen daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgen ook geen vergoeding van hun proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep voor zover ingediend door [eiser sub 5.2] , [eiser sub 1.2] ,
[eiser sub 2.2] , [eiser sub 3] , [eiser sub 4.2] van ongegrond en
- verklaart het beroep voor zover ingediend door [eiser sub 1.1] B.V.,
[eiser sub 2.1] B.V., [eiser sub 4.1] B.V. en [eiser sub 5.1] B.V.
niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. Y.N.M. Rijlaarsdam, rechter, in aanwezigheid van
mr. T. Mennen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 23 oktober 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.