ECLI:NL:RBMNE:2026:851

1. Zitting

2. Tenlastelegging

3. Bewijs

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte het feit heeft gepleegd, met uitzondering van het medeplegen.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte vrij te spreken van het feit. Voor zover de advocaat verweer voert dat van belang is voor de beoordeling van het bewijs, wordt dat besproken in paragraaf 3.3.

Oordeel van de rechtbank

Bewijsmiddelen

Het feit is bewezen. Dit oordeel is gebaseerd op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan.

Bewijsoverweging

De verdediging heeft aangevoerd dat de verdachte niet degene is geweest die [slachtoffer] heeft afgedreigd. De verdachte zou tijdens een donkere periode van zijn leven zijn telefoon meerdere keren hebben uitgeleend. Niet hij, maar anderen zouden de afdreiging met zijn telefoon hebben gepleegd.

Het door verdachte geschetste scenario is noch concreet, noch verifieerbaar. De rechtbank acht het scenario van de verdachte bovendien ongeloofwaardig, omdat (1) is gebleken dat de gebruiker van de telefoon veel en vaak beeldmateriaal van naakte vrouwen probeerde te bemachtigen, (2) [getuige] verklaart dat ze het pakketje, met – naar later bleek – de 500 euro die het slachtoffer in opdracht van de persoon die haar afdreigde had verzonden naar een bepaald adres, op verzoek van [verdachte] op dat adres had opgehaald, (3) het slachtoffer benoemt dat de persoon aan wie zij de naaktvideo’s heeft gestuurd, waarmee ze werd afgedreigd, [verdachte] heet en (4) het slachtoffer verdachte herkent op een foto als de persoon aan wie ze de naaktvideo’s heeft verzonden.

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:

in de periode van 6 januari 2023 tot en met 9 februari 2023 in Nederland, met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door bedreiging met openbaring van een geheim, [slachtoffer] heeft gedwongen tot afgifte van een geldbedrag, dat geheel of ten dele aan die [slachtoffer] en/of aan een derde toebehoorde, immers heeft hij die [slachtoffer] bevolen een geldbedrag op te sturen, teneinde te voorkomen dat een seksueel getinte video’s van die [slachtoffer] in de openbaarheid zouden worden gebracht en/of dat deze video’s zouden worden toegestuurd naar familieleden van die [slachtoffer] .

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet.

4. Kwalificatie en strafbaarheid

Kwalificatie

Het bewezen feit levert het volgende strafbare feit op: afdreiging.

Strafbaarheid van het feit en de verdachte

Het feit en de verdachte zijn strafbaar.

5. Straf

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf maanden.

Standpunt van de verdediging

De advocaat voert aan dat er rekening moet worden gehouden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Hij heeft een zware tijd achter de rug, maar het gaat inmiddels beter. Daarom moet in plaats van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gekeken worden naar alternatieve strafmodaliteiten.

Oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van de straf is rekening gehouden met de ernst van het gepleegde feit en de omstandigheden waaronder de verdachte dit feit heeft gepleegd. Ook is gekeken naar het strafblad van de verdachte en naar zijn persoonlijke omstandigheden.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het afdreigen van het slachtoffer, door te dreigen naaktvideos’s openbaar te maken en naar haar familie te sturen als ze het geëiste geldbedrag niet zou betalen. Dit handelen, bekend als sextortion, heeft een grote impact op slachtoffers omdat doorgaans voortdurend sprake is van angst dat de dader alsnog het beeldmateriaal gaat openbaren. Daarnaast zorgt het vaak voor gevoelens van onmacht, schaamte, schuld en onveiligheid. De verdachte is volledig voorbijgegaan aan deze gevoelens en heeft een forse inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer gemaakt. Verdachte kende het slachtoffer, hij wist dat het ging om een jong slachtoffer en dat het slachtoffer in een gezin met een islamitische vader opgroeide. Dit maakte haar extra kwetsbaar, omdat de dreiging met verspreiding van naaktbeelden binnen deze culturele context, zoals verdachte wist, grote gevolgen kan hebben. De verdachte heeft met zijn handelen enkel oog gehad voor zijn eigen financiële gewin. Dit wordt de verdachte zeer aangerekend.

Dat de sextortion veel schade heeft aangericht, blijkt wel uit de aangifte en de verklaringen die het slachtoffer bij de rechter-commissaris en op de zitting heeft afgelegd. Het slachtoffer verklaart dat zij zich zodanig onder druk gezet voelde om het geld bij elkaar te krijgen om te voorkomen dat de naaktvideo’s met haar vader zouden worden gedeeld, dat zij geld van haar ouders heeft gestolen en zich, toen dat nog niet voldoende was, in een gevaarlijke situatie heeft begeven om het geld bij elkaar te krijgen. Ze was op dat moment radeloos. De sextortion heeft, zo verklaart zij, diepe littekens achtergelaten. Zij voelt zich voortdurend angstig, verdrietig, en uitgeput. Ook haar gezin heeft er veel onder geleden.

Uit het onderzoek aan de telefoon van de verdachte blijkt dat de afdreiging van het slachtoffer in deze zaak niet op zichzelf staat, maar dat sprake is van een breder kader waarin de verdachte mensen heeft afgedreigd of heeft willen afdreigen, waarbij hij net als in deze zaak op slinkse wijze vertrouwen won van het slachtoffer, waarna hij het slachtoffer op harde en harteloze wijze onder druk zette om te betalen. Te lezen valt hoe de verdachte in een chat op Telegram een slachtoffer overhaalt om nog meer naaktbeelden met hem te delen, met haar gezicht erop, om maar te voorkomen dat hij het eerder toegestuurde beeldmateriaal met anderen zou delen. Een ander slachtoffer van de verdachte schrijft in een chat op Telegram dat ze niet meer op de wereld wil zijn en voor de trein gaat springen.

Persoonlijke omstandigheden van de verdachte

De verdachte is een (inmiddels) 22-jarige man die op 14-jarige leeftijd uit Iran is gevlucht en sindsdien in Nederland woont. De verdachte heeft aangegeven tijdens zijn periode in het AZC seksueel te zijn misbruikt door een dansleraar en daardoor PTSS en depressieve klachten te hebben opgelopen. De rechtbank kan niet uitsluiten dat dit van invloed is geweest op de gedragskeuzes en de gedragingen van de verdachte ten tijde van het bewezenverklaarde feit. Daar staat tegenover dat de verdachte het feit ontkent en daarom geen inzicht heeft gegeven in de wijze waarop zijn gedragskeuzes en zijn gedragingen tot stand zijn gekomen. Daarom is de rechtbank van oordeel dat zij hier bij de strafoplegging geen gewicht aan toekennen.

Uit het strafblad van de verdachte volgt dat hij niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit. Het strafblad zal dan ook niet in strafverzwarende zin worden meegewogen.

Rapportage

Uit een rapport van de reclassering van 10 november 2025 blijkt dat de verdachte niet op de beschuldiging in heeft willen gaan, waardoor de reclassering geen mogelijkheden ziet om tot een plan van aanpak te komen. Bij een ontkennende houding van de verdachte adviseert de reclassering een straf zonder bijzondere voorwaarden.

Strafoplegging

Het geven van straf aan een verdachte die een strafbaar feit heeft gepleegd, heeft meerdere doelen, waaronder vergelding, het voorkomen van recidive door de verdachte en het afschrikken van mogelijke toekomstige daders (generale preventie). Een manier om recidive te voorkomen is bijvoorbeeld door een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen, al dan niet met bijzondere voorwaarden. Gelet op de ontkennende houding van de verdachte, het advies van de reclassering en het feit dat er geen nieuwe verdenkingen zijn gerezen sinds de aanhouding van de verdachte, zal er geen voorwaardelijk strafdeel worden opgelegd ter voorkoming van recidive. De straf dient ter vergelding en om mogelijke toekomstige daders af te schrikken.

Gezien de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd en de gevolgen daarvan voor het slachtoffer acht de rechtbank alleen een gevangenisstraf passend. De rechtbank is van oordeel dat een taakstraf geen recht doet aan de ernst van het feit, ook niet als die taakstraf wordt gecombineerd met een voorwaardelijke gevangenisstraf. Het tijdsverloop - het betreft feiten uit begin 2023 - wordt in strafverminderende zin meegewogen. De rechtbank legt aan de verdachte een gevangenisstraf op voor de duur van twee maanden. Hiermee wordt afgeweken van de eis van de officier van justitie. De rechtbank acht de eis van de officier van justitie te zwaar, gelet op de straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd.

6. In beslag genomen voorwerpen

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert dat de rechtbank:

de telefoon zal onttrekken aan het verkeer;

de twee geldbedragen verbeurd zal verklaren.

Standpunt van de verdediging

De advocaat stelt zich op het standpunt dat zowel de telefoon als de geldbedragen aan de verdachte moeten worden teruggegeven.

Oordeel van de rechtbank

De telefoon zal worden onttrokken aan het verkeer. Dit voorwerp is gezien de aangetroffen inhoud van zodanige aard dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang. Met behulp van dit voorwerp is bovendien het bewezen verklaarde feit begaan.

De twee geldbedragen zullen worden teruggegeven aan de verdachte, omdat niet is gebleken van enig verband tussen deze geldbedragen en het bewezenverklaarde feit.

7. Vordering benadeelde partij

Vordering van de benadeelde partij

[slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 8.107,65,-, als gevolg van de beschuldiging. Dit bedrag bestaat uit € 507,65 aan materiële schade (€ 500,- voor het opgestuurde bedrag en € 7,65 voor de verzendkosten), € 2.500,- aan immateriële schade en € 5.100,- aan toekomstige schade. Daarnaast vordert de benadeelde partij wettelijke rente vanaf 9 februari 2023 over de materiële schade en vanaf 6 januari 2023 over de immateriële schade. Tot slot vordert de benadeelde partij de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel over het toe te wijzen bedrag.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de vordering, voor zover deze ziet op de materiële en de immateriële schade, kan worden toegewezen. Vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt van de verdediging

De verdediging stelt zich primair op het standpunt dat de vordering moet worden afgewezen, subsidiair dat de vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard en meer subsidiair dat bij toewijzing het bedrag moet worden gematigd.

Oordeel van de rechtbank

Materiële schade

Het gevorderde bedrag aan materiële schade komt in aanmerking voor vergoeding. De schadeposten zijn voldoende onderbouwd, de hoogte ervan is door de verdediging niet betwist en de schade houdt rechtstreeks verband met het bewezenverklaarde feit. Het gevorderde bedrag aan materiële schade - € 507,65 - wordt dan ook volledig toegewezen, met vermeerdering van de gevorderde wettelijke rente vanaf 9 februari 2023.

Immateriële schade

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b burgerlijk wetboek mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partij in dit geval op deze laatste grondslag is gebaseerd.

Uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel (psychische schade) heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet naar objectieve maatstaven kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnen de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.

Op basis van het dossier en de onderbouwing van de vordering kan niet worden vastgesteld dat sprake is van psychisch letsel bij de benadeelde partij. Maar gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde, is de rechtbank van oordeel dat zij door het strafbare feit op andere wijze in zijn persoon is aangetast. Door het plegen van sextortion heeft de verdachte een grove inbreuk gemaakt op het zelfbeschikkingsrecht van de benadeelde partij. De benadeelde partij heeft bovendien voldoende concrete gegevens overgelegd waaruit de ernst van de gevolgen blijkt. Deze worden namelijk beschreven in het verzoek tot schadevergoeding van 16 februari 2026 en het bijgevoegde huisartsenjournaal van 10 november 2025. De verdediging heeft deze gevolgen niet betwist.

Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 1.250,- billijk is, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente vanaf 6 januari 2023. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom tot dat bedrag toe.

De benadeelde partij heeft meer gevorderd dan wordt toegewezen. De benadeelde partij wordt in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard, en er wordt op gewezen dat zij dat deel van de vordering bij de burgerlijke rechter zou kunnen aanbrengen.

Toekomstige schade

De benadeelde partij wordt ten aanzien van de toekomstige schade niet-ontvankelijk verklaard, omdat deze schade nog onvoldoende bepaald is.

Proceskostenveroordeling

De verdachte zal ook worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken. Deze kosten worden tot op dit moment begroot op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

Als extra waarborg voor betaling wordt ten behoeve van [slachtoffer] aan de verdachte de verplichting opgelegd tot betaling aan de Staat van het schadebedrag van € 1.757,65, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente voor de materiële schade vanaf 9 februari 2023 en voor de immateriële schade vanaf 6 januari 2023 tot de dag van volledige betaling. Als door de verdachte niet wordt betaald, zal deze verplichting worden aangevuld met 17 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft. De betaling die is gedaan aan de Staat wordt op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer] in mindering gebracht. Dit geldt andersom ook indien betaling is gedaan aan de benadeelde partij.

8. Toegepaste wetsartikelen

- Artikel 36b, 36c, 36f, 318 van het Wetboek van Strafrecht.

9. De beslissing

- verklaart bewezen dat de verdachte het feit heeft gepleegd, zoals hierboven in paragraaf 3.4 is omschreven;

- verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt de verdachte daarvan vrij;

- verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 4.1 is vermeld;

- verklaart de verdachte strafbaar voor het bewezenverklaarde;

- veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden;

- verklaart het volgende voorwerp onttrokken aan het verkeer:

o Apple telefoon iPhone XR (G795020);

- gelast de teruggave aan de rechthebbende van de volgende voorwerpen:

- wijst de vordering van [slachtoffer] gedeeltelijk toe tot een bedrag van € 1.757,65, bestaande uit € 507,65 aan materiële schade en € 1.250,- aan immateriële schade;

- verklaart [slachtoffer] voor wat betreft het meer gevorderde niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering voor dat deel kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;

- veroordeelt de verdachte ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;

- legt aan de verdachte de verplichting op ten behoeve van [slachtoffer] aan de Staat € 1.757,65 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente:

- indien de verdachte niet betaalt, wordt de betalingsverplichting aangevuld met 17 dagen gijzeling.