RECHTBANK Noord-Holland
Civiel recht
Zittingsplaats Haarlem
Zaaknummer: C/15/377740 / HA ZA 26-299
Vonnis in incident van 19 augustus 2026
in de zaak van
ECMS EXPRESS (NL) B.V.,
te Hoofddorp,
eisende partij in de hoofdzaak,
verwerende partij in het incident,
hierna te noemen: ECMS,
advocaat: mr. S.B. Metzelaar,
tegen
1. de rechtspersoon naar buitenlands recht
COSCO SHIPPING LOGISTICS (EUROPE) GMBH,
te Hamburg, Duitsland,
niet verschenen,
hierna te noemen: Cosco,2. de rechtspersoon naar buitenlands recht
SEMICONDUCTOR MANUFACTURING BEIJING CORPORATION (SMIC),
te Beijing, China,
eisende partij in het incident,
advocaat: mr. D.B. van Ark,3. de rechtspersoon naar buitenlands recht
SOMPO INSURANCE CHINA CO., LTD.,
te Dalian, China,
eisende partij in het incident,
advocaat: mr. D.B. van Ark,
gedaagde partijen in de hoofdzaak,
Gedaagde partijen in de hoofdzaak tevens eisende partijen in het incident hierna samen te noemen: SMIC c.s.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding
- de akte overlegging producties van ECMS
- de exceptie van onbevoegdheid van SMIC c.s.
- de conclusie van antwoord in het bevoegdheidsincident.
Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.
2. De hoofdzaak
In de hoofdzaak speelt, samengevat en alleen voor zover van belang voor de beoordeling van het incident, het volgende.
LAM Research AG (hierna: LAM), gevestigd in Oostenrijk, heeft een lading van 23 pallets met benodigdheden voor de productie van halfgeleiders (hierna: de lading), aan SMIC verkocht. SMIC heeft Cosco opdracht gegeven voor het multimodale vervoer van de lading vanuit Oostenrijk naar China, waarbij is afgesproken dat de lading over de weg vervoerd zou worden naar Schiphol en vanaf daar per vliegtuig naar China. Cosco heeft de opdracht gesplitst in twee afzonderlijke delen en heeft ECMS opdracht gegeven de lading over de weg te vervoeren van Oostenrijk naar Schiphol en Air China voor het luchtvervoer van Schiphol naar China. ECMS heeft het haar opgedragen wegvervoer op haar beurt uitbesteed aan Trucking KS. Tijdens het lossen van de lading op Schiphol door medewerkers van ECMS is een deel van de lading beschadigd geraakt. Cosco heeft ECMS aansprakelijk gesteld voor de schade die zij begroot op USD 1.152.000. Cosco heeft deze schade uitgesplitst in een bedrag van USD 952.000 dat door Sompo als goederenverzekeraar aan SMIC is vergoed en dat nu door Sompo van Cosco wordt gevorderd en USD 200.000 eigen risico van SMIC dat SMIC zelf van Cosco vordert.
In de hoofdzaak vordert ECMS een verklaring voor recht dat zij in het geheel niet aansprakelijk is, althans dat de vorderingen van gedaagden op haar zijn verjaard, dan wel dat haar aansprakelijkheid is beperkt tot 8,33 SDR per verloren kilogram bruto gewicht als bedoeld in artikel 23 van het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg (CMR). ECMS baseert zowel de rechtsmacht van de rechtbank als haar inhoudelijke vorderingen op de CMR.
De beoordeling in het incident
SMIC c.s. vorderen in het incident dat de rechtbank zich onbevoegd zal verklaren, omdat de Nederlandse rechter geen rechtsmacht heeft. Zij voeren daartoe aan dat sprake is van multimodaal vervoer en uit het Godafoss-arrest volgt dat de CMR daarom niet van toepassing is op de onderhavige overeenkomst tot internationaal vervoer van Oostenrijk naar China. De bevoegdheid van de rechtbank Noord-Holland kan ook niet worden gebaseerd op de Verordening (EU) nr. 1215/2012 (Vo Brussel I bis) of het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv), aldus SMIC c.s.
ECMS heeft daartegen verweer gevoerd. Zij wijst erop dat tussen Cosco en ECMS een unimodale vervoerovereenkomst tot stand is gekomen voor het wegvervoer van Oostenrijk naar Nederland en op die overeenkomst de CMR van toepassing is. Op grond van artikel 31 lid 1 sub b van de CMR is de rechtbank Noord-Holland bevoegd, omdat Schiphol de plaats bestemd voor aflevering was.
De rechtbank is met ECMS van oordeel dat niet gekeken moet worden naar de multimodale overeenkomst die is gesloten tussen SMIC en Cosco, maar naar de unimodale overeenkomst tot wegvervoer die is gesloten tussen Cosco en ECMS. Bij de multimodale vervoerovereenkomst tussen SMIC en Cosco is ECMS geen partij. Eventuele buitencontractuele vorderingen tegen ECMS op grond van onrechtmatige daad hangen niet samen met de multimodale overeenkomst tussen SMIC en Cosco, maar met de wegvervoerovereenkomst tussen Cosco en ECMS. Het Godafoss-arrest waar SMIC c.s. naar verwijzen ziet op multimodale vervoerovereenkomsten en dus niet op de vervoerovereenkomst in deze procedure.
De overeenkomst tussen Cosco en ECMS betreft het vervoer over de weg van Oostenrijk naar Nederland. Op grond van artikel 1 lid 1 is de CMR op deze overeenkomst dwingendrechtelijk van toepassing, omdat de plaats van inontvangstneming en de plaats bestemd voor aflevering gelegen zijn in twee verschillende landen waarvan tenminste één (in dit geval beide landen) partij is bij de CMR. De rechtbank stelt vervolgens vast dat zij bevoegd is van de vorderingen van ECMS kennis te nemen op grond van artikel 31 lid 1 aanhef en sub b CMR jo. artikel 630 Rv, omdat de plaats voor de aflevering van de goederen in Nederland was gelegen. Dat geldt ook voor de tegen SMIC c.s. gevorderde verklaringen voor recht, want eventuele buitencontractuele aanspraken van SMIC c.s. op ECMS op grond van onrechtmatige daad vallen onder artikel 31 CMR waarin is bepaald dat “alle rechtsgedingen waartoe het aan dit Verdrag onderworpen vervoer aanleiding geeft”. Dat betekent dat deze rechtbank ook bevoegd is kennis te nemen van de vorderingen van ECMS tegen SMIC c.s. De incidentele vordering tot onbevoegdverklaring zal dus worden afgewezen.
SMIC c.s. zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van ECMS worden begroot op € 842,00 (€ 653,00 aan salaris advocaat (1 punt × € 653,00) en € 189,00 aan nakosten), plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing.
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
De veroordeling wordt (deels) hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen aan de wederpartij.
3. De beslissing
De rechtbank
in het incident
wijst de incidentele vordering tot onbevoegdverklaring af,
veroordeelt SMIC c.s. hoofdelijk in de proceskosten van € 842,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als SMIC c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt SMIC c.s. hoofdelijk tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
in de hoofdzaak
verwijst de zaak naar de rol van 30 september 2026 voor conclusie van antwoord aan de zijde van SMIC c.s.,
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. W.S.J. Thijs en in het openbaar uitgesproken op 19 augustus 2026.
977