RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Haarlem
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15-134029-26 (P)
Uitspraakdatum: 10 september 2026
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 27 augustus 2026 in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1973 te [geboorteplaats] ,
zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande,
thans gedetineerd in [detentieadres] .
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie,
mr. S.P. Visser, en van wat de verdachte en zijn raadsvrouw, mr. C.B. Stenger, advocaat te Schiphol, naar voren hebben gebracht.
1. Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 8 mei 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
2. Voorvragen
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
3. Beoordeling van het bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.
Standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft bepleit dat de uitvoer van cocaïne bewezen kan worden, maar dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het ten laste gelegde medeplegen. Aangevoerd is in dit verband dat sprake is van een onherstelbaar vormverzuim in de zin van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering (Sv). Tijdens de voorgeleiding zijn aan de verdachte inhoudelijke vragen gesteld en hij heeft, nadat hierom werd gevraagd, toestemming gegeven voor het onderzoeken van zijn telefoon, terwijl hij ook had aangegeven gebruik te willen maken van zijn consultatierecht. Dit is een schending van de Salduz-rechtspraak, nu sprake was van een verhoorsituatie en de verdachte recht had op consultatie van zijn advocaat. Door het vormverzuim dienen de verklaring van de verdachte bij zijn voorgeleiding en de telefoongegevens te worden uitgesloten van het bewijs. Het dossier bevat verder onvoldoende aanknopingspunten om een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de [medeverdachte] bewezen te kunnen verklaren.
Oordeel van de rechtbank
Bewijsuitsluitingsverweer De verklaring van de verdachte bij de voorgeleiding
De rechtbank zal de verklaring die de verdachte heeft afgelegd bij zijn voorgeleiding niet gebruiken voor het bewijs. In zoverre behoeft het verweer geen nadere bespreking.
De telefoongegevens
De rechtbank stelt vast dat de verdachte was aangemerkt en aangehouden als verdachte van een strafbaar feit op het moment dat zijn telefoon in beslag is genomen. De politie had dus al de beschikking over de telefoon, maar had daar nog geen toegang toe. De verdachte is tijdens zijn voorgeleiding gevraagd om vrijwillig mee te werken aan het onderzoek aan zijn telefoon. Daarbij is de verdachte uitgelegd dat als hij toestemming zou verlenen, dit geheel vrijwillig zou zijn en dat als hij geen toestemming zou verlenen, aan de rechter toestemming gevraagd zou worden. Ook is hem de mogelijkheid geboden deze informatie in zijn eigen taal na te lezen. De verdachte heeft vervolgens toestemming gegeven voor onderzoek aan zijn telefoon. De rechtbank overweegt dat de vraag om onderzoek te mogen verrichten aan de telefoon geen inhoudelijk verhoor is, maar een opsporingshandeling. De Salduz-rechtspraak strekt zich niet uit over alle opsporingshandelingen en brengt niet met zich mee dat de verdachte recht heeft op rechtsbijstand bij of voorafgaand aan alle opsporingshandelingen (zie Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 31 januari 2022, ECLI:NL:GHSHE:2022:384). Naar het oordeel van de rechtbank is het recht op rechtsbijstand in dit geval dan ook niet geschonden. Er is geen sprake van een vormverzuim.
Redengevende feiten en omstandigheden
De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vervat.
Bewijsmotivering medeplegen
De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen vast dat de verdachte wist dat hij drugs vervoerde, en dat hij ook wist dat zijn medeverdachte drugs vervoerde.
De vraag die in deze zaak voorligt, is of bewezen kan worden dat de verdachte als medepleger betrokken was bij de opzettelijke uitvoer van cocaïne. Voor een bewezenverklaring van medeplegen is vereist dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking met een ander of anderen. De kwalificatie medeplegen is slechts gerechtvaardigd als de bewezen verklaarde (intellectuele en/of materiële) bijdrage van een verdachte aan het delict van voldoende gewicht is. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.
Uit het dossier blijkt dat de verdachte samen met de medeverdachte (zijn neef) vanuit Chili via Frankrijk naar Nederland is gereisd. In Nederland verbleven de verdachte en de medeverdachte enkele dagen in dezelfde kamer van het Y Hostel in Amsterdam. Op 8 mei 2026 verlieten zij samen het hostel en gingen zij naar Schiphol. Op Schiphol hebben de verdachte en de medeverdachte beiden een koffer ingecheckt. Beide koffers zijn vervolgens door de douane gecontroleerd, waarbij in de zwarte koffer van de verdachte 2991,5 gram cocaïne werd aangetroffen en in de grijze koffer van de medeverdachte 2998,2 gram cocaïne werd aangetroffen. In beide koffers was de cocaïne op gelijke wijze verpakt en verborgen, namelijk in een dubbele binnenkant aan weerszijden van de koffer, en verdeeld in twee pakketten die elk weer uit twee pakketten bestonden, met nagenoeg hetzelfde gewicht per pakket.
Nadat de verdachte is aangehouden, zijn bij hem de bewijzen van het inchecken van beide koffers (de claimtags) aangetroffen. Ook is zijn mobiele telefoon in beslag genomen en onderzocht. Op de telefoon is een Whatsapp gesprek aangetroffen met een contact genaamd “ [naam 1] ”. Het contact schrijft “hola tio soy [naam 2] ” en stuurt vervolgens op 8 mei 2026 een adres in Hong Kong. De rechtbank stelt vast dat dit bericht afkomstig is van de medeverdachte. De contactnaam en de naam waaronder het contact zich voorstelt betreffen namelijk de eerste en de tweede voornaam van de medeverdachte. Bovendien wordt de verdachte in het bericht aangesproken met ‘tio’, Spaans voor ‘oom’. Verder is een afbeelding op de telefoon van de verdachte aangetroffen, waarop de medeverdachte met de twee koffers waarin de cocaïne is aangetroffen te zien is. De foto is op 4 mei 2026 gemaakt. Daarnaast is er nog een Whatsapp gesprek met het contact ‘ [naam 3] ’ in zijn telefoon aangetroffen. [naam 3] heeft op 8 mei 2026 een afbeelding gestuurd waarop een e-ticket voor een vlucht van Amsterdam naar Hong Kong voor zowel de verdachte als de medeverdachte te zien is.
De rechtbank is van oordeel dat uit de hierboven genoemde feiten en omstandigheden, in onderling verband en samenhang bezien, volgt dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en anderen, waaronder de medeverdachte, die in de kern bestond uit een gezamenlijke uitvoering van de uitvoer van de cocaïne, zodat sprake is van medeplegen.
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat
hij op 8 mei 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne.
Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
4. Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
Het bewezenverklaarde levert op:
medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2, onder A, van de Opiumwet gegeven verbod.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dan ook strafbaar.
5. Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dan ook strafbaar.
6. Motivering van de sanctie
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden. Hoewel sprake is van medeplegen van uitvoer van ongeveer 6 kilogram cocaïne, heeft de officier van justitie in zijn strafeis rekening gehouden met de uitvoer van ongeveer 3 kilogram cocaïne, zijnde de hoeveelheid die de verdachte in zijn eigen koffer vervoerde.
Standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft verzocht bij de strafoplegging rekening te houden met de omstandigheden dat de verdachte slechts een koerier was en hij enkel een belang had bij het vervoeren van de drugs verborgen in zijn eigen koffer. De raadsvrouw heeft verzocht om in lijn met de recente uitspraken van deze rechtbank in koerierszaken aan de verdachte een lagere gevangenisstraf op te leggen dan als uitgangspunt wordt genomen in de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Ook heeft de raadsvrouw een deels voorwaardelijke gevangenisstraf bepleit.
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
De ernst van het feit
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van de opzettelijke uitvoer van bijna zes kilogram cocaïne. Dit is een voor de gezondheid van personen schadelijke stof. De uitgevoerde hoeveelheid was van dien aard, dat deze bestemd moet zijn geweest voor verdere verspreiding en handel. Met zijn handelen heeft de verdachte een bijdrage geleverd aan de instandhouding van de internationale drugshandel, die gepaard gaat met vele andere vormen van (zware) criminaliteit. De verdachte heeft daar niet of onvoldoende bij stilgestaan en gehandeld uit eigen financieel belang.
Persoon van de verdachte
De rechtbank heeft gelet op het Uittreksel Justitiële Documentatie (strafblad) van de verdachte van 9 juli 2026, waaruit blijkt dat hij niet eerder in Nederland is veroordeeld. Verder heeft de rechtbank acht geslagen op wat de verdachte op de zitting naar voren heeft gebracht over zijn persoonlijke omstandigheden. De verdachte heeft het ten laste gelegde begaan vanwege zijn financiële situatie. Hij heeft geen inkomen, terwijl zijn dochters financieel afhankelijk van hem zijn voor, onder andere, hun studie en gezondheidszorg.
De op te leggen straf
De rechtbank is van oordeel dat de aard en ernst van het bewezen verklaarde feit slechts een onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigt. Bij het bepalen van de duur daarvan heeft de rechtbank gekeken naar de straffen die doorgaans in soortgelijke zaken worden opgelegd en naar de oriëntatiepunten voor de strafoplegging van het LOVS. Daarbij gaat de rechtbank, net als de officier van justitie, uit van de uitvoer van ongeveer drie kilogram cocaïne. Volgens de oriëntatiepunten is het uitgangspunt daarbij een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 30 maanden. Naast de hoeveelheid cocaïne heeft de rechtbank meegewogen de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en de specifieke omstandigheden waaronder het feit is begaan. Gelet hierop ziet de rechtbank aanleiding om in het voordeel van de verdachte af te wijken van genoemd uitgangspunt, en acht de rechtbank in deze zaak een gevangenisstraf van 24 maanden, met aftrek van voorarrest, passend en geboden.
Tenuitvoerlegging
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 Sv.
7. Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
artikelen 2 en 10 van de Opiumwet;
artikel 47 van het Wetboek van Strafrecht.
8. Beslissing
De rechtbank:
Verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.
Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 (vierentwintig) maanden.
Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. M. van Doesburg, voorzitter,
mr. A. Buiskool en mr. M.S. Neervoort, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffiers, mr. S.D.C. Schoenmaker en mr. J. Teiwes,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 10 september 2026.