ECLI:NL:RBNHO:2026:13056

1. Tenlastelegging

Aan de verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

2. Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3. Beoordeling van het bewijs

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van alle vijf ten laste gelegde feiten, te weten de pogingen tot het medeplegen van zware mishandeling met voorbedachten rade van de slachtoffers [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] , de diefstallen met geweld in vereniging van goederen van [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] en de poging tot diefstal met geweld in vereniging van geld en goederen van de heimelijk opererende opsporingsambtenaar met Snapchataccount [snapchataccount] . Daarbij heeft zij zich op het standpunt gesteld dat de verdachte ten aanzien van feit 5 partieel dient te worden vrijgesproken van het bewegen met geheven pijp richting de opsporingsambtenaar.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde feit dient te worden vrijgesproken. Er is volgens de raadsman onvoldoende bewijs dat de verdachte een rol als medepleger heeft gehad bij de ten laste gelegde diefstal met geweld van de goederen van [benadeelde partij 1] . Wat betreft de bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten 1, 3, 4 en 5 heeft de verdediging zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank, waarbij de verdachte partieel dient te worden vrijgesproken van het onder feit 5 ten laste gelegde met geheven pijp bewegen richting de opsporingsambtenaar.

Oordeel van de rechtbank

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 1, 2, 3, 4 en 5 ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vervat.

Nadere bewijsoverweging ten aanzien van feit 2

Hoewel de rechtbank op grond van de verklaring van de verdachte ervan uitgaat dat het aanvankelijke plan erop was gericht om het slachtoffer flink te mishandelen, acht zij – anders dan door de verdediging is bepleit – ook wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich als medepleger schuldig heeft gemaakt aan de diefstal met geweld van de sleutels en telefoon van slachtoffer [benadeelde partij 1] .

De rechtbank overweegt hiertoe dat op de telefoon van de verdachte beeldmateriaal is gevonden, waarover de verdachte ter zitting heeft verklaard dat hij degene is die deze beelden heeft gemaakt. Op het beeldmateriaal, dat is geverbaliseerd in het proces-verbaal van 21 maart 2025, is onder meer het moment te zien dat de sleutels en telefoon door medeverdachte [medeverdachte] worden weggenomen. Gezien wordt dat het slachtoffer [benadeelde partij 1] op zijn buik ligt, dat medeverdachte [medeverdachte] boven het slachtoffer gehurkt zit, dat medeverdachte [medeverdachte] zijn armen onder het slachtoffer houdt en dat het erop lijkt dat het slachtoffer niet wil meewerken met iets. Dit lijkt enige tijd te duren en de verdachte blijft dit filmen, terwijl hij het slachtoffer uitscheldt. Vervolgens geeft de verdachte al lachend met zijn voet een trap tegen de bovenkant van het hoofd van het slachtoffer. De verbalisant hoort ondertussen het geluid dat hij herkent als het geluid van een sleutelbos die rinkelt. Vervolgens wordt gezien dat het slachtoffer zich op zijn zij draait en dat hij, nadat hij door de verdachte een trap tegen zijn hoofd heeft gekregen, de handen van medeverdachte [medeverdachte] vast heeft. Daarna wordt gezien dat medeverdachte [medeverdachte] de sleutels en telefoon van [benadeelde partij 1] vast heeft. Hierna wordt door de verbalisant gehoord dat het slachtoffer “Hey” zegt en dat de verdachte lacht.

Voorts heeft de verdachte ter zitting verklaard dat hij pas na de diefstal en naar eigen zeggen ‘vanuit stress’ omdat de politie op dat moment naar de telefoon van [benadeelde partij 1] belde, tegen medeverdachte [medeverdachte] heeft gezegd dat hij de weggenomen goederen weg moest doen.

Voornoemde feiten en omstandigheden leiden naar het oordeel van de rechtbank tot de conclusie dat de verdachte niet alleen de diefstal met geweld heeft gehoord, gezien en gefilmd, maar met zijn handelen en houding tijdens en na de diefstal hieraan ook een significante bijdrage heeft geleverd.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1, 2, 3, 4 en 5 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat

Feit 1:

hij op 12 januari 2025 te Zaandam, gemeente Zaanstad, tezamen en in vereniging met een ander, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [benadeelde partij 1] opzettelijk en met voorbedachten rade zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, door:

- een afspraak te maken met die [benadeelde partij 1] in of nabij recreatiegebied [recreatiegebied] ;

- meerdere malen tegen het lichaam van die [benadeelde partij 1] te slaan en te schoppen en

- terwijl die [benadeelde partij 1] op de grond ligt, meerdere malen tegen het hoofd en lichaam van die [benadeelde partij 1] te slaan en te schoppen,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

Feit 2:

hij op 12 januari 2025 te Zaandam, gemeente Zaanstad, tezamen en in vereniging met een ander, op de openbare weg, te weten het [openbare weg] , sleutels en een telefoon, die geheel aan [benadeelde partij 1] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd vergezeld van geweld tegen die [benadeelde partij 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, door meerdere malen tegen het hoofd en lichaam van die [benadeelde partij 1] te slaan en te schoppen;

Feit 3:

hij op 21 januari 2025 te Zaandam, gemeente Zaanstad, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [benadeelde partij 2] opzettelijk en met voorbedachten rade zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, door:

- een afspraak te maken met die [benadeelde partij 2] in of nabij recreatiegebied [recreatiegebied] ;

- meerdere malen tegen het lichaam van die [benadeelde partij 2] te slaan en te schoppen en

- terwijl die [benadeelde partij 2] op de grond lag, meerdere malen tegen het hoofd en lichaam van die [benadeelde partij 2] te slaan,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

Feit 4:

hij op 21 januari 2025 te Zaandam, gemeente Zaanstad, tezamen en in vereniging met anderen, op de openbare weg, te weten het [openbare weg] , autosleutels, die aan een ander dan aan verdachte en zijn mededaders toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd vergezeld van geweld tegen die [benadeelde partij 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, door meerdere malen tegen het hoofd en lichaam van die [benadeelde partij 2] te slaan en te schoppen;

Feit 5:

hij op 13 maart 2025 te Zaandam, gemeente Zaanstad, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander, op de openbare weg, te weten het [openbare weg] , een geldbedrag, dat geheel of ten dele aan de heimelijk opererende opsporingsambtenaar met het Snapchataccount [snapchataccount] , toebehoorde weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, en deze voorgenomen diefstal te doen vergezellen van tegen [snapchataccount] , te plegen met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken,

- met die [snapchataccount] heeft afgesproken bij het recreatiegebied [recreatiegebied] en

- zich met een ijzeren pijp en met gezichtsbedekking heeft verschuild,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4. Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

5. Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

6. Motivering van de sancties

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot honderdtwintig (120) dagen jeugddetentie, waarvan honderdzes (106) dagen voorwaardelijk met aftrek van de tijd die hij in verzekering en in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht en met een proeftijd van twee (2) jaren. Daarnaast heeft zij een werkstraf gevorderd voor de duur van tweehonderd (200) uren, bij niet (naar behoren) verrichten te vervangen door honderd (100) dagen jeugddetentie. Tot slot heeft de officier van justitie verbeurdverklaring van de in beslag genomen telefoon van de verdachte gevorderd.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft bepleit bij bewezenverklaring de verdachte te veroordelen tot een deels voorwaardelijke jeugddetentie die wat betreft de duur van het onvoorwaardelijk deel gelijk is aan het voorarrest. Wat betreft de door de officier van justitie gevorderde werkstraf van tweehonderd (200) uren, heeft de verdediging verzocht deze qua duur te matigen. Tot slot heeft de verdediging verzocht tot teruggave aan de verdachte van de in beslag genomen telefoon.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sancties die aan de verdachte moeten worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van de bewezen verklaarde feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, alsmede door de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek op de terechtzitting is gebleken.

De aard en de ernst van de feiten De verdachte heeft zich samen met de medeverdachte (en met anderen) schuldig gemaakt aan wat in de volksmond ook wel ‘pedohunting’ of ‘pedojagen’ wordt genoemd; een zorgelijke en volstrekt onacceptabele maatschappelijke ontwikkeling onder met name jongeren. De verdachten gingen bij de feiten nagenoeg steeds op dezelfde, vooraf bedachte, wijze te werk. Middels de app Snapchat werd door medeverdachte [medeverdachte] contact gelegd met de toekomstige slachtoffers, waarbij hij zich voordeed als een minderjarige die een afspraak wilde maken voor seks. Die afspraak werd steeds gemaakt in of nabij het zelfde recreatiegebied, waarbij medeverdachte [medeverdachte] als ‘lok’ diende om de beoogde slachtoffers verder het gebied in te lokken. Vervolgens kwam (onder meer) de verdachte erbij om het ‘doelwit’ naar eigen zeggen van de verdachten “een lesje te leren omdat hij pedo is”. Hierbij werd vrijwel direct fors geweld gebruikt en flink gescholden. De slachtoffers zijn meermalen tegen het hoofd en het lichaam geslagen en geschopt, zelfs op de momenten dat zij al op de grond lagen. De foto’s en de medische verklaringen in het dossier laten zien dat de slachtoffers hierbij (fors) lichamelijk letsel hebben opgelopen. Naast dit fysieke letsel is ook sprake van psychisch letsel, nu de door de verdachten gepleegde handelingen voor de slachtoffers ingrijpend en zeer beangstigend zijn geweest. Uit de vorderingen tot schadevergoeding blijkt dat de gebeurtenissen een diepgaande impact op hen hebben gehad. Zo heeft slachtoffer [benadeelde partij 1] aangegeven dat hij tijdens de mishandeling bang was dat het anders zou aflopen en hij het wellicht niet meer zou kunnen navertellen. Daarnaast zijn tijdens de mishandelingen ook de sleutels van de slachtoffers, en bij het slachtoffer [benadeelde partij 1] ook zijn telefoon, weggenomen. Dat het incident op 13 maart 2025 bij een poging is gebleven komt omdat het beoogde slachtoffer een heimelijk opererende politieagent was.Wat de verdachten hebben gedaan is voor eigen rechter spelen en dat neemt de rechtbank hen zeer kwalijk.

De feiten vormen een ernstige inbreuk op de rechtsorde. Ook veroorzaken deze feiten algemene gevoelens van onrust en onveiligheid in de samenleving, zeker nu deze zich in het openbaar in een recreatiegebied hebben afgespeeld. De rechtbank rekent dit alles de verdachte zwaar aan en hij verdient hiervoor dan ook een straf.

Persoon van de verdachte Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie, gedateerd 22 juli 2026, waaruit blijkt dat de verdachte reeds eerder voor een geweldsdelict is veroordeeld. Dit heeft de verdachte er kennelijk niet van kunnen weerhouden te recidiveren.

De rechtbank heeft verder acht geslagen op het over de verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapport van de Raad van 30 juni 2026, opgesteld door [naam] , het door de jeugdreclassering opgestelde evaluatierapport van 20 augustus 2026, opgesteld door [naam] , en het schrijven van Levvel van 27 augustus 2026, opgesteld door [naam] . De Raad heeft geadviseerd om in geval van een veroordeling de verdachte een deels voorwaardelijke jeugddetentie op te leggen, waarbij het onvoorwaardelijke deel gelijk is aan het voorarrest en daarnaast, indien in verband met de ernst van de feiten tevens een onvoorwaardelijke straf dient te worden opgelegd, een taakstraf in de vorm van een werkstraf op te leggen.

De straffen Gelet op de aard en de ernst van het bewezenverklaarde is de rechtbank van oordeel dat in beginsel geen andere straf op zijn plaats is dan een onvoorwaardelijke jeugddetentie. Echter, gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, acht de rechtbank oplegging van een onvoorwaardelijke jeugddetentie langer dan de tijd die de verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht niet op zijn plaats. De rechtbank zal daarom de jeugddetentie in een deels voorwaardelijke vorm aan de verdachte opleggen.

De rechtbank overweegt daartoe dat uit de overgelegde rapportages en wat op de zitting is besproken blijkt dat de verdachte in de schorsingsperiode hard aan zichzelf heeft gewerkt en een positieve en stabiele ontwikkeling heeft laten zien. Gedurende de schorsingsperiode heeft de verdachte zich consequent aan de gestelde voorwaarden en afspraken gehouden en heeft hij actief meegewerkt aan het toezicht, de begeleiding en de behandeling. Zo heeft hij de behandeling bij De Waag en de IFA-coaching positief afgerond en zijn alle doelen hierin behaald. De verdachte heeft deze hulpverlening als helpend ervaren, waarbij hij meer zelfinzicht heeft gekregen, minder impulsief handelt, beter over de gevolgen kan nadenken en heeft geleerd andere keuzes te maken. Verder heeft de verdachte een positieve en stabiele dagbesteding, een positief sociaal netwerk, steun vanuit zijn familie en een toekomstgerichte houding. In het raadsonderzoek komen dan ook weinig risicofactoren naar voren. Gezien deze positieve ontwikkeling zien zowel de Raad als de jeugdreclassering geen meerwaarde in voortzetting van het toezicht en de begeleiding. Tot slot heeft de Raad ter zitting aangegeven dat het opleggen van een onvoorwaardelijke werkstraf geen pedagogische meerwaarde meer zal hebben en enkel als afstraffing zal dienen.

Gelet op de positieve lijn en het belang dat deze ontwikkeling van de verdachte niet wordt doorbroken, is de rechtbank van oordeel dat het onwenselijk is dat hij zou moeten terugkeren naar de jeugdgevangenis. Hierbij heeft de rechtbank ook laten meewegen dat de verdachte veertien (14) dagen in voorarrest heeft gezeten en zich daarna lange tijd aan meerdere ingrijpende schorsingsvoorwaarden heeft moeten houden. Ook heeft de rechtbank in het voordeel van de verdachte meegenomen dat inmiddels anderhalf jaar is verstreken sinds het plegen van de feiten en daardoor de redelijke termijn van berechting in zijn strafzaak (licht) is overschreden. De rechtbank zal het onvoorwaardelijke gedeelte van de jeugddetentie daarom gelijkstellen aan de tijd die de verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht.

Tot slot ziet de rechtbank in de ernst en het aantal van de bewezen verklaarde feiten in combinatie met de overweging om de verdachte niet terug te sturen naar de jeugdgevangenis aanleiding om daarnaast een forse onvoorwaardelijke werkstraf op te leggen. De rechtbank overweegt daartoe het van belang te vinden dat de verdachte de directe gevolgen van zijn handelen ondervindt door, naast zijn werk, tijd te besteden aan het verrichten van onbetaalde arbeid. Wat betreft de hoogte van de werkstraf zal deze aanzienlijk zijn, maar van kortere duur dan door de officier van justitie is gevorderd. De rechtbank heeft hierbij meegenomen dat de verdachte fulltime werkt, alsook dat hij zich zodanig actief heeft opgesteld richting de begeleiding en behandeling dat hij ter zitting inzicht in zijn strafrechtelijk handelen heeft laten zien en oprecht overkomt in het betuigen van zijn spijt.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een jeugddetentie voor de duur van honderdtwintig (120) dagen moet worden opgelegd met aftrek van de tijd die de verdachte in verzekering en in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. De rechtbank zal bepalen dat een gedeelte daarvan, groot honderdzes (106) dagen, vooralsnog niet ten uitvoer zal worden gelegd en zal daaraan een proeftijd verbinden van twee (2) jaren, om de verdachte te weerhouden zich voor het einde van de proeftijd opnieuw schuldig te maken aan een strafbaar feit. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat een werkstraf van honderdveertig (140) uren moet worden opgelegd.

Voorlopige hechtenis

Gelet op de straffen die de rechtbank aan de verdachte zal opleggen, zal de rechtbank het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.

Verbeurdverklaring

De rechtbank is van oordeel dat het onder de verdachte in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerp, te weten 1 STK GSM (met omschrijving: [omschrijving] ), verbeurd moet worden verklaard. Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat het onder 5 bewezen verklaarde feit met behulp van dat voorwerp, dat aan de verdachte toebehoort, is voorbereid.

7. Vorderingen benadeelde partijen en schadevergoedingsmaatregelen

Vordering benadeelde partij [benadeelde partij 1]

De benadeelde partij [benadeelde partij 1] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 3.961,97 ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Ook is verzocht de vordering hoofdelijk toe te wijzen. De gestelde schade bestaat uit:

Kosten eigen risico 2025 zorgverzekering CZ € 385,-

Kosten eigen bijdrage 2025 zorgverzekering CZ € 7,09

Kwijtgeraakte bril € 359,-

Weggenomen autosleutel € 354,38

Weggenomen huissleutels € 484,-

Weggenomen Samsung telefoon € 122,50Totaal materiële schade € 1.711,97

- Immateriële schade € 2.250,-

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot volledige toewijzing van de vordering van de benadeelde partij voor een totaalbedrag van € 3.961,97, vermeerderd met de wettelijke rente en met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich ten aanzien van de materiële schade gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Wat betreft de immateriële schade heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat deze moet worden gematigd, omdat het fysieke letsel van de benadeelde partij op de lange termijn relatief is meegevallen.

Oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De rechtbank is van oordeel dat de gevorderde materiële schade rechtstreeks voortvloeit uit de bewezen verklaarde feiten. Deze schadeposten kunnen dan ook volledig worden toegewezen, nu deze kosten voldoende zijn onderbouwd en door de verdediging niet zijn betwist.

Immateriële schade

Ook heeft de benadeelde partij een bedrag van € 2.250,- gevorderd aan immateriële schade.

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106, sub b, van het Burgerlijk Wetboek mogelijk onder meer als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen.

In dit geval staat vast dat de benadeelde partij fors lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van de door de verdachte onder 1 en 2 gepleegde strafbare feiten, zoals een netvliesbeschadiging van het oog dat door middel van laserbehandeling moest worden verholpen en knieletsel waarvoor hij enkele maanden fysiotherapie heeft moeten volgen. Ook was de benadeelde partij tot twee weken na het incident niet in staat om te werken.

Uit de vordering van de benadeelde partij is tevens de ernst van de gevolgen gebleken. De benadeelde partij heeft aangegeven sinds het incident te zijn veranderd. Hij heeft de eerste maanden last gehad van angstgevoelens en gevoelens van onveiligheid. Ook is hij alerter en voorzichtiger geworden en heeft hij last van herbelevingen.

Anders dan door de verdediging bepleit komt de rechtbank vergoeding van de gevorderde immateriële schade van € 2.250,- billijk voor gelet op de onderbouwing van de vordering, de bewezen verklaarde feiten en het verhandelde ter terechtzitting. Hierbij heeft de rechtbank acht geslagen op de bedragen die in soortgelijke zaken worden toegekend en de Rotterdamse schaal.

Conclusie

Samengevat zal de rechtbank de vordering van de benadeelde partij geheel toewijzen, te weten het totaalbedrag van € 3.961,97.

De vergoeding van het bedrag van € 1.319,88 aan materiële schade (de schadeposten van de kwijtgeraakte bril, de weggenomen telefoon, de weggenomen autosleutels en de weggenomen huissleutels) en de vergoeding van het bedrag van € 2.250,- aan immateriële schade worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 12 januari 2025, tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.

De vergoeding van het bedrag van € 392,09 aan materiële schade (de schadeposten van het eigen risico en de eigen bijdrage van de zorgverzekering) wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 mei 2025, te weten de datum van de indiening van de vordering tot schadevergoeding, tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.

Daarnaast moet de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

Hoofdelijk

Omdat de verdachte de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten waarvoor schadevergoeding wordt toegekend samen met een mededader heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (hoofdelijk aansprakelijk). Voor zover de mededader een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, hoeft de verdachte dat deel van de schadevergoeding niet meer aan de benadeelde partij te betalen.

Schadevergoedingsmaatregel

Als gevolg van de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten (kort gezegd: poging zware mishandeling met voorbedachten rade en diefstal met geweld) legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan de verdachte op, zodat de benadeelde partij de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeft te incasseren, maar de Staat dit voor hem doet. De rechtbank bepaalt daarom dat de verdachte een bedrag van € 3.961,97 aan de Staat moet betalen, waarbij het toegewezen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente:

over een bedrag van € 1.319,88 en een bedrag van € 2.250,- met ingang van 12 januari 2025 en

over een bedrag van € 392,09 met ingang van 9 mei 2025,

telkens tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.

Vordering benadeelde partij [benadeelde partij 2]

De benadeelde partij [benadeelde partij 2] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 1.114,75 ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van de onder 3 en 4 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Ook is verzocht de vordering hoofdelijk toe te wijzen. De gestelde schade bestaat uit:

Kapotte trainingsbroek € 50,-

Reiskosten € 64,75

Totaal materiële schade € 114,75

- Immateriële schade € 1.000,-

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot volledige toewijzing van de vordering van de benadeelde partij voor een totaalbedrag van € 1.114,75, vermeerderd met de wettelijke rente en met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich ten aanzien van de materiële schade op het standpunt gesteld dat de gevorderde reiskosten niet kunnen worden toegewezen, omdat dit schade is die niet door de benadeelde partij zelf maar door zijn moeder is geleden. Wat betreft de immateriële schade heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat deze moet worden gematigd, omdat het fysieke letsel van de benadeelde partij op de lange termijn relatief is meegevallen.

Oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De rechtbank is van oordeel dat alle materiële schadeposten rechtstreeks voortvloeien uit de bewezen verklaarde feiten en ook voldoende zijn onderbouwd. Hierbij overweegt de rechtbank dat de gemaakte reiskosten kosten betreffen die de benadeelde partij aan zijn moeder zal moeten vergoeden en dus is deze ‘verplaatste schade’ ook schade die de benadeelde partij zelf heeft geleden. De materiële schade kan dan ook volledig worden toegewezen.

Immateriële schade

Ook heeft de benadeelde partij een bedrag van € 1.000,- gevorderd aan immateriële schade.

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106, sub b, van het Burgerlijk Wetboek mogelijk onder meer als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen.

In dit geval staat vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van de door de verdachte onder 3 en 4 gepleegde strafbare feiten, zoals een pijnlijke kaak, neus en knie.

Uit de vordering van de benadeelde partij en diens slachtofferverklaring is tevens de ernst van de gevolgen gebleken. De benadeelde partij heeft aangegeven sinds het incident angstgevoelens en gevoelens van onveiligheid te ervaren. Ook heeft hij tot op de dag vandaag last van nachtmerries.

Anders dan door de verdediging bepleit komt de rechtbank vergoeding van de gevorderde immateriële schade van € 1.000,- billijk voor gelet op de onderbouwing van de vordering, de bewezen verklaarde feiten en het verhandelde ter terechtzitting. Hierbij heeft de rechtbank acht geslagen op de bedragen die in soortgelijke zaken worden toegekend en de Rotterdamse schaal.

Conclusie

Samengevat zal de rechtbank de vordering van de benadeelde partij geheel toewijzen, te weten het totaalbedrag van € 1.114,75.

De vergoeding van het bedrag van € 114,75 aan materiële schade en de vergoeding van het bedrag van € 1.000,- aan immateriële schade worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 januari 2025, tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.

Daarnaast moet de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

Hoofdelijk

Omdat de verdachte de onder 3 en 4 bewezen verklaarde feiten waarvoor schadevergoeding wordt toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (hoofdelijk aansprakelijk). Voor zover een van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, hoeft de verdachte dat deel van de schadevergoeding niet meer aan de benadeelde partij te betalen.

Schadevergoedingsmaatregel

Als gevolg van de onder 3 en 4 bewezen verklaarde feiten (kort gezegd: poging zware mishandeling met voorbedachten rade en diefstal met geweld) legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan de verdachte op, zodat de benadeelde partij de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeft te incasseren, maar de Staat dit voor hem doet. De rechtbank bepaalt daarom dat de verdachte een bedrag van € 1.114,75 aan de Staat moet betalen, waarbij het toegewezen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 januari 2025 tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.

8. Toepasselijke wettelijke voorschriften

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

9. Beslissing

De rechtbank:

1 STK GSM (met omschrijving: [omschrijving] ).

telkens tot de dag van volledige betaling, tegen behoorlijk bewijs van kwijting.

telkens tot de dag van volledige betaling, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 0 (nul) dagen gijzeling.