ECLI:NL:RBNHO:2026:13173

Zittingsplaats Haarlem

raadkamernummer : 26-016680

uitspraakdatum : 28 september 2026

Beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:

geboren op [geboortedatum] 1983 te [geboorteplaats] ,

woonplaats kiezend op het kantoor van mr. L. Ibisevic, advocaat te Haarlem (Wilsonsplein 15, 2011 VG Haarlem),

hierna te noemen: de klaagster, tevens belanghebbende.

Het Openbaar Ministerie heeft op voorhand zijn standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt.

De rechtbank heeft op 7 september 2026 het klaagschrift in openbare raadkamer behandeld.

De rechtbank heeft de gemachtigde advocaat van de klaagster, te weten de voor mr. L. Ibisevic waarnemend advocaat mr. A.T. Leigh, en de officier van justitie op zitting gehoord.

De klaagster is, hoewel daartoe goed opgeroepen, niet in raadkamer verschenen.

De belanghebbende [beslagene] is, hoewel daartoe goed opgeroepen, eveneens niet in raadkamer verschenen.

Namens de klaagster is aangevoerd dat de fatbike waarop haar zoon op 31 mei 2026 is staandegehouden een andere fiets betreft dan die bij het eerdere incident op 23 januari 2026 betrokken was. Zij heeft de onderhavige fatbike via Marktplaats voor zichzelf gekocht en wist niet dat die niet aan de normen voldeed. Zij rijdt namelijk op een normale snelheid en de fiets heeft geen gashendel. De klaagster heeft onvoldoende geld voor een nieuwe fiets of auto. De raadsman heeft voorts verwezen naar een beslissing van de rechtbank Amsterdam (ECLI:NL:RBAMS:2026:8027), waarbij een klaagschrift in een vergelijkbare zaak gegrond is verklaard omdat onttrekking aan het verkeer op basis van de omstandigheden van het geval disproportioneel werd geacht.

Het beklag is schriftelijk gedaan en ingediend binnen twee jaren na inbeslagneming. De klaagster is daarom ontvankelijk in het beklag.

De rechtbank is aan de hand van de haar ter beschikking staande gegevens nagegaan of een ander dan de klaagster als belanghebbende moet worden aangemerkt. Dat is het geval. De fatbike is in beslag genomen onder haar zoon [beslagene] . Hij is in dat verband als belanghebbende aangemerkt.

Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer naar aanleiding van een beklag als bedoeld in artikel 552a Sv een summier karakter draagt. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevergd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.

In geval van een beklag tegen een op grond van artikel 94 Sv gelegd beslag dient de rechtbank eerst te beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert. Als het strafvorderlijk belang voortduring van het beslag vordert, wordt geen teruggave gelast. Als geen strafvorderlijk belang aan teruggave in de weg staat, vindt teruggave plaats aan de beslagene, tenzij een ander redelijkerwijs als rechthebbende ten aanzien van dat voorwerp moet worden beschouwd. Het belang van strafvordering verzet zich tegen teruggave als het veiligstellen van de belangen waarvoor artikel 94 Sv de inbeslagneming toelaat, het voortduren van het beslag nodig maakt. Dat is bijvoorbeeld het geval als niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de onttrekking aan het verkeer van dat voorwerp zal bevelen, al dan niet naar aanleiding van een afzonderlijke vordering daartoe als bedoeld in artikel 36b, eerste lid onder 4°, Sr in verbinding met artikel 552f Sv.

In deze zaak gaat het om een geval dat de klaagster als eigenaar van de fatbike om teruggave vraagt, maar tegen wie het strafrechtelijk onderzoek niet is gericht. Er is geen discussie over het eigenaarschap van de fiets: de fiets is eigendom van de klaagster. De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de onttrekking aan het verkeer van de fatbike zal worden gevorderd. Voorwerpen die vatbaar zijn voor onttrekking aan het verkeer zijn bijvoorbeeld voorwerpen met betrekking tot welke het feit is begaan en die van zodanige aard zijn, dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang (artikel 36c sub 2 Sr).

Op 31 mei 2026 is de zoon van de klaagster (de beslagene) voor de tweede keer staandegehouden omdat hij op een voertuig reed zonder dat dit was goedgekeurd voor toelating op de weg.

Blijkens artikel 1, lid 1, onder ea van de Wegenverkeerswet 1994 is van een fiets met trapondersteuning sprake als die fiets is voorzien van een elektrische hulpmotor met een nominaal continu vermogen van maximaal 0,25 kW en waarvan de aandrijfkracht geleidelijk vermindert en tenslotte wordt onderbroken wanneer het voertuig een snelheid van 25 km/h bereikt, of eerder, indien de bestuurder ophoudt met trappen. Door de politie is middels een rollerbanktest geconstateerd dat de onderhavige fatbike was voorzien van een elektrische hulpmotor die de technische mogelijkheid bezat om de aandrijfkracht te laten voortduren bij een snelheid boven 25 km/u. Er was in dit geval dan ook geen sprake van een fiets met trapondersteuning in de zin van artikel 1, eerste lid onder ea, van de Wegenverkeerswet 1994, maar van een niet tot de weg toegelaten voertuig in de zin van artikel 32 onder a van die wet. Op grond van dat artikel is het verboden om een niet goedgekeurde fatbike te gebruiken. Desondanks heeft de beslagene dat toch gedaan, ondanks een eerder door de politie gegeven waarschuwing. De beslagene heeft voor deze overtreding een bekeuring gekregen, waarmee de zaak is afgedaan.

De rechtbank is op grond van het voorgaande van oordeel dat de niet goedgekeurde fatbike niet in het verkeer mag worden gebracht en dat die mogelijk vatbaar is voor onttrekking aan het verkeer, omdat het ongecontroleerde bezit van een dergelijk voertuig in strijd is met de wet en het algemeen belang van de verkeersveiligheid. Nu er geen lopend strafrechtelijke onderzoek meer is op grond waarvan handhaving van het beslag geboden zou zijn, is er in die zin geen sprake van een strafvorderlijk belang bij handhaving van het beslag. De rechtbank is echter van oordeel dat handhaving van het beslag niettemin geboden is. Er is immers sprake van een voertuig dat niet op de weg kan worden toegelaten. In zoverre verzet het strafvorderlijk belang zich tegen de opheffing van het beslag. Het is namelijk niet hoogst onwaarschijnlijk dat de strafrechter, later oordelend, de onttrekking aan het verkeer van de inbeslaggenomen fatbike zal bevelen, naar aanleiding van een nog door de officier van justitie aangekondigde in te dienen afzonderlijke vordering die daartoe strekt (vergelijk ECLI:NL:PHR:2024:808).

De rechtbank acht het voortduren van het beslag bovendien ook niet disproportioneel, nu de klaagster door het eerdere incident van 23 januari 2026 was gewaarschuwd dat de fatbike een volgende keer in beslag zou worden genomen. Van haar mocht bovendien na deze waarschuwing worden verwacht dat zij de fatbike in een dusdanige staat zou brengen waarin die wel op de weg zou zijn toegestaan. Voor zover de onderhavige zaak handelt om een andere fatbike - zoals door de klaagster wordt beweerd - mocht van haar worden verwacht dat zij zich ervan zou vergewissen dat die fatbike aan de geldende regelgeving zou voldoen.

Het beklag zal dan ook ongegrond worden verklaard.

Deze beslissing is gegeven door

mr. M.E. Francke, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. I.R. Nederstigt, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op 28 september 2026.

Tegen de beslissing van deze rechtbank staat voor de beklaagster beroep in cassatie bij de Hoge Raad open, in te stellen bij de griffie van deze rechtbank, binnen veertien (14) dagen na betekening van deze beslissing.