ECLI:NL:RBNHO:2026:13983

1. Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat hij zich – samengevat – schuldig heeft gemaakt aan:

27 tot 28 oktober 2024 in Andijk;

27 tot 28 oktober 2024 in Andijk;

27 tot 28 oktober 2024 in Andijk;

27 tot 28 oktober 2024 in Andijk;

20 tot 21 juli 2024 in Andijk;

20 tot 21 juli 2024 in Andijk;

2. Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3. Beoordeling van het bewijs

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten. Ten aanzien van de onder 1 tot en met 4 ten laste gelegde feiten heeft zij gevorderd de verdachte partieel vrij te spreken van de gedachtestreepjes die zien op het gebruik van (een) vuurwapen(s) en mes(sen). Verder heeft zij gevorderd om ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde feit de verdachte partieel vrij te spreken van het schoppen van aangever [de benadeelde partij 1] en ten aanzien van het onder 5 ten laste gelegde feit de verdachte partieel vrij te spreken van de diefstal van de schoenen van aangever [de benadeelde partij 3] .

Standpunt van de verdediging

De raadsman van de verdachte heeft verzocht de verdachte integraal vrij te spreken van het onder 7 ten laste gelegde feit. Daarnaast heeft hij partiële vrijspraak van de onder 1 tot en met 4 ten laste gelegde feiten bepleit voor wat betreft het gebruik van (een) vuurwapen(s) en mes(sen). Ten aanzien van de onder 5, 6 en 8 ten laste gelegde feiten heeft de raadsman geen verweer gevoerd.

Oordeel van de rechtbank

Partiële vrijspraak feiten 1 tot en met 4

De rechtbank is van oordeel dat de onder 1 tot en met 4 opgenomen gedachtestreepjes die zien op het gebruik en tonen van (een) vuurwapen(s) en (een) mes(sen), niet wettig en overtuigend bewezen kunnen worden verklaard, zodat de verdachte daarvan wordt vrijgesproken. Hiervoor is redengevend dat aangevers [de benadeelde partij 1] en [de benadeelde partij 2] weliswaar hebben verklaard dat bij de tenlastegelegde feiten (een) vuurwapen(s) danwel (een) mes(sen) is/zijn getoond danwel gebruikt is/zijn, maar dit verder geen steun vindt in de overige bewijsmiddelen in het dossier.

Vrijspraak feit 7 Naar het oordeel van de rechtbank is niet wettig en overtuigend bewezen wat de verdachte onder 7 ten laste is gelegd, zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

Uit het dossier blijkt dat de aangever [de benadeelde partij 4] in april 2024 via Instagram contact kreeg met “ [persoon 1] ” met wie hij seksueel getinte gesprekken heeft gevoerd. Toen “ [persoon 1] ” aangaf dat zij minderjarig was, heeft de aangever het contact tussen hen beëindigd. Enige tijd later kreeg de aangever een e-mailbericht van het e-mailadres [het e-mailadres] , waarin stond dat de afzender wist van het chatgesprek met “ [persoon 1] ” en dat als de aangever niet zou betalen hij en de familie van het meisje aangifte zouden doen. Hierop heeft de aangever een geldbedrag van € 1.800,- overgemaakt en een foto van zijn ID-kaart en zijn telefoonnummer gestuurd.

Anders dan de officier van justitie, is de rechtbank van oordeel dat op grond van het dossier en wat op de zitting is besproken de betrokkenheid van de verdachte als dader bij dit feit onvoldoende is komen vast te staan. Zo kan niet in voldoende mate worden vastgesteld dat het de verdachte is geweest die voornoemd e-mailbericht aan de aangever heeft gestuurd en met hem heeft gecommuniceerd. De verdachte heeft dit ontkent. Hoewel het dossier aanwijzingen bevat dat de verdachte de gebruiker van het e-mailadres [het e-mailadres] kan zijn geweest en zich wel eens voor zou doen als “ [persoon 2] ” (onder meer de verklaring van de medeverdachte [de medeverdachte] ), acht de rechtbank deze aanwijzingen onvoldoende om de daadwerkelijke betrokkenheid van de verdachte bij dit ten laste gelegde feit vast te kunnen stellen.

De bewijsmiddelen

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 1 tot en met 6 en 8 ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vervat.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 tot en met 6 en 8 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat

Feit 1

hij in de periode van 27 tot 28 oktober 2024 te Andijk, gemeente Medemblik, tezamen en in vereniging met anderen, een geldbedrag, een telefoon, een portemonnee, ID-kaart, bankpassen en autosleutel, die aan [de benadeelde partij 1] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen die [de benadeelde partij 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

- met gezichtsbedekking op die [de benadeelde partij 1] af te rennen en

- die [de benadeelde partij 1] (met kracht) te slaan en

- die [de benadeelde partij 1] (met kracht) te schoppen en

- met een knie op de schouder van die [de benadeelde partij 1] te drukken, terwijl die [de benadeelde partij 1] op de grond lag en

- die [de benadeelde partij 1] met ducttape vast te binden;

Feit 2

hij in de periode van 27 tot 28 oktober 2024 te Andijk, gemeente Medemblik, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [de benadeelde partij 1] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden, door

- die [de benadeelde partij 1] te dwingen op een bankje te gaan zitten, en

- de handen van die [de benadeelde partij 1] met ducttape aan elkaar vast te binden, en

- bij die [de benadeelde partij 1] te blijven zitten zodat hij niet kon vertrekken, en

- die [de benadeelde partij 1] te dwingen plaats te nemen achterin zijn eigen auto en vervolgens te gaan rondrijden;

Feit 3

hij in de periode van 27 tot 28 oktober 2024 te Andijk, gemeente Medemblik, tezamen en in vereniging met anderen, een geldbedrag, een telefoon, een portemonnee, een rijbewijs, een zonnebril en autosleutel, die aan [de benadeelde partij 2] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [de benadeelde partij 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

- met gezichtsbedekking op die [de benadeelde partij 2] af te rennen en

- met meerdere personen te wachten tot die [de benadeelde partij 2] het water uit kwam en

- die [de benadeelde partij 2] vast te pakken en

- tegen die [de benadeelde partij 2] te zeggen dat als hij zou meewerken er niets zou gebeuren en

- die [de benadeelde partij 2] met ducttape aan een bankje vast te binden.

Feit 4

hij in de periode van 27 tot 28 oktober 2024 te Andijk, gemeente Medemblik, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [de benadeelde partij 2] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en

beroofd gehouden, door

- die [de benadeelde partij 2] vast te pakken en naar een bankje te brengen, en

- die [de benadeelde partij 2] zijn handen met ducttape aan voornoemd bankje vast te maken, en

- die [de benadeelde partij 2] zijn enkels met ducttape aan elkaar vast te binden, en

- bij die [de benadeelde partij 2] te blijven zitten zodat hij niet kon weg kon gaan, en

- die [de benadeelde partij 2] plaats te laten nemen achterin zijn eigen auto.

Feit 5

hij in de periode van 20 tot 21 juli 2024 te Andijk, gemeente Medemblik, tezamen en in vereniging met anderen, schoenen en een telefoon, die aan [de benadeelde partij 3] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen die [de benadeelde partij 3] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

- met gezichtsbedekking op die [de benadeelde partij 3] af te rennen en

- die [de benadeelde partij 3] meermaals te slaan, en

- die [de benadeelde partij 3] meermaals te schoppen, en

- aan die [de benadeelde partij 3] te hangen en hem naar de grond te werken, en

- ducttape op de mond van die [de benadeelde partij 3] te plakken, en

- de handen van die [de benadeelde partij 3] met ducttape achter zijn rug vast te binden;

Feit 6

hij in de periode van 20 tot 21 juli 2024 te Andijk, gemeente Medemblik, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [de benadeelde partij 3] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden, door

- die [de benadeelde partij 3] zijn handen met ducttape achter zijn rug vast te binden en

- die [de benadeelde partij 3] zijn schoenen uit te trekken en

- die [de benadeelde partij 3] vast te pakken en naar een bankje te brengen, en

- bij die [de benadeelde partij 3] te blijven zitten en/of staan zodat hij niet kon weg kon gaan;

Feit 8

hij op 16 maart 2024 te Bovenkarspel, gemeente Stede Broec, tezamen en in vereniging met anderen, een Samsung telefoon en een geldbedrag van € 100,-, die aan [de benadeelde partij 5] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [de benadeelde partij 5] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

- die [de benadeelde partij 5] meermaals te slaan, en

- die [de benadeelde partij 5] meermaals te schoppen, en

- plakband op de mond van die [de benadeelde partij 5] te plakken, en

- die [de benadeelde partij 5] vast te pakken bij zijn armen en benen, en

- die [de benadeelde partij 5] vervolgens naar een andere plek proberen te slepen.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens wat op de zitting is besproken is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4. Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

5. Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is daarom strafbaar.

6. Motivering van de sancties

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden, met aftrek van het voorarrest.

Standpunt van de verdediging

De raadsman van de verdachte heeft verzocht om, ondanks het advies van de reclassering om het volwassenenstrafrecht toe te passen, over te gaan tot toepassing van het adolescentenstrafrecht. De verdachte was ten tijde van het plegen van de feiten namelijk nog maar achttien jaar oud, er is sprake van geringe onderlinge leeftijdsverschillen tussen de verdachte en de medeverdachten, de verdachte had een ondergeschikte rol (namelijk een faciliterende rol) en de verdachte zou baat kunnen hebben bij een jeugdsanctie zodat hij zijn opleiding en werk kan voortzetten. De raadsman heeft er verder op gewezen dat de verdachte in het kader van de schorsing van zijn voorlopige hechtenis goed met de reclassering heeft samengewerkt en zijn leven op positieve wijze heeft vervolgd.

Voor het geval de rechtbank het volwassenenstrafrecht toepast, heeft de raadsman gewezen op de mogelijkheid van een (forse) gecumuleerde werkstraf met inachtneming van artikel 57 Wetboek van Strafrecht (Sr). Ook heeft de raadsman erop gewezen dat de verdachte schuldbewust is en verantwoordelijkheid voor zijn handelen heeft genomen.

Gelet op al het voorgaande, heeft de raadsman verzocht om in elk geval geen onvoorwaardelijke vrijheidsbenemende straf op te leggen die langer is dan de tijd die de verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht, zodat hij niet terug naar de gevangenis hoeft.

Oordeel van de rechtbank

Inleiding

Bij de beslissing over de sancties die aan de verdachte moeten worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft zich, samen met anderen, schuldig gemaakt aan het plegen van diefstallen met (bedreiging met) geweld en wederrechtelijke vrijheidsberovingen, gepleegd in het kader van zogenoemd ‘pedohunting’. Zij maakten via een sekssite of sociale media contact met drie slachtoffers waarbij de verdachten zich voordeden als een jonge vrouw en in die hoedanigheid de slachtoffers ’s avonds laat naar een afgelegen plek lokten. Daar werden de slachtoffers opgewacht door een groep van drie of vier jongens met gezichtsbedekking door wie zij onder andere werden geslagen, geschopt en/of met ducttape werden vastgebonden. De slachtoffers zijn beroofd van hun persoonlijke eigendommen en met (bedreiging van) geweld gedwongen om op de afgesproken plek te blijven, terwijl de verdachten probeerden persoonlijke gegevens en/of geld afhandig te maken. Daarnaast is een vierde slachtoffer als gevolg van een vergissing slachtoffer van diefstal met (bedreiging met) geweld geworden, gepleegd door de verdachte samen met anderen. Dit slachtoffer was per toeval op de afgesproken plek en de verdachten dachten dat hij degene was met wie zij een afspraak hadden gemaakt.

Het spreekt voor zich dat dit een bijzonder angstige ervaring moet zijn geweest voor de slachtoffers. Dit blijkt ook uit de in de verzoeken tot schadevergoeding beschreven impact en gevolgen voor de slachtoffers, zowel lichamelijk als mentaal. Een van de slachtoffers was zo bang op het moment dat de verdachten met gezichtsbedekking op hem af kwamen, dat hij uit angst in het water is gesprongen. Een ander slachtoffer heeft uit angst in zijn broek geplast. De verdachte heeft met zijn handelen dan ook ernstig inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van de slachtoffers en hun gevoel van veiligheid. Daarnaast heeft de verdachte geen respect getoond voor andermans eigendommen. De verdachte heeft zich niet bekommerd over het welzijn van de slachtoffers en eventuele omstanders en heeft zijn drang naar geldelijk gewin en behoefte om erbij te horen, laten prevaleren. De rechtbank rekent verdachte dit aan.

De rechtbank leidt verder uit het dossier af dat de verdachte onderdeel van de groep was voor wat betreft de feitelijke uitvoering. De verdachte was namelijk telkens ter plaatse met gezichtsbedekking op en hij heeft zelf ook geweld gebruikt. Daarnaast was het de verdachte die zowel tijdens als na de feiten de financiële zaken regelde; hij was degene die het gestolen geld onder de verdachten verdeelde. De rol van de verdachte was daarmee niet ondergeschikt aan die van de medeverdachten.

De rechtbank merkt tot slot nog op dat voor zover de verdachte handelde uit een moreel oordeel over het gedrag van de slachtoffers, duidelijk moet zijn dat dit geen rechtvaardiging is voor wat hij heeft gedaan. In een rechtsstaat is het aan de politie onder leiding van het Openbaar Ministerie om strafbare feiten op te sporen en ligt de beoordeling hiervan in handen van de onafhankelijke rechter. Alleen op die manier kunnen burgers worden beschermd tegen willekeur en wordt voor een ieder het recht op een eerlijk proces en beoordeling van hun zaak door de onafhankelijke rechter gewaarborgd. Eigenrichting ondermijnt onze rechtsstaat en levert een ernstig gevaar op voor de veiligheid in onze maatschappij.

De persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op:

- het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie (strafblad) van

26 augustus 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder voor een strafbaar feit is veroordeeld;

- de over de verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapporten van 19 augustus 2026 en

24 december 2025 van [vertegenwoordiger van de reclassering 2] namens de reclassering;

- wat door [vertegenwoordiger van de reclassering 1] , namens de reclassering, ter terechtzitting van

23 september 2026 naar voren is gebracht.

Uit de voornoemde rapportages en mondelinge toelichting ter zitting, blijkt – samengevat – het volgende. De reclassering schat het recidiverisico in als laag en adviseert de oplegging van een straf zonder bijzondere voorwaarden, omdat interventies of toezicht niet (meer) nodig zijn. Daarbij is van belang dat de verdachte zich op positieve wijze heeft ontwikkeld gedurende de schorsingsperiode. Zo heeft hij afstand genomen van zijn sociale netwerk met risicovolle invloeden (waaronder de medeverdachten), een overwegend stabiele leefsituatie met structurele dagbesteding, inkomen en geen schulden. Er zijn verder geen aanwijzingen voor agressieproblematiek. Daarnaast toont de verdachte schuldbesef en neemt hij verantwoordelijkheid voor zijn handelen.

Geen adolescentenstrafrecht

De verdachte was ten tijde van het plegen van de bewezen verklaarde feiten achttien jaar oud en dus meerderjarig. Ten aanzien van een jongvolwassen verdachte die ten tijde van het begaan van een strafbaar feit meerderjarig is, maar nog niet de leeftijd van drieëntwintig jaar heeft bereikt, kan het adolescentenstrafrecht worden toegepast indien omstandigheden gelegen in de persoon van de verdachte of omstandigheden waaronder het feit is begaan daartoe aanleiding geven.

De reclassering heeft geadviseerd het volwassenenstrafrecht toe te passen. De verdachte is namelijk doorgaans in staat om zijn gedrag te organiseren en bewuste keuzes te maken en er zijn geen aanwijzingen zijn voor een verstandelijke beperking of dat de verdachte zich jonger gedraagt dan van zijn kalenderleeftijd mag worden verwacht. De rechtbank ziet, mede gelet op het voorgaande, onvoldoende aanknopingspunten om af te wijken van dit advies, zodat het volwassenstrafrecht wordt toegepast bij het bepalen van de straf. De rechtbank ziet wel aanleiding om bij het bepalen van de op te leggen straf, rekening te houden met de door de raadsman aangevoerde omstandigheden die zien op de persoon van de verdachte en de feiten.

De op te leggen straffen

Gelet op de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder de verdachte dit samen met anderen heeft begaan, is de rechtbank van oordeel dat in beginsel de oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend en geboden is. De eis van de officier van justitie is in lijn met dit uitgangspunt. De rechtbank ziet in dit geval echter aanleiding om hiervan af te wijken gelet op het volgende.

De verdachte heeft in totaal 60 dagen in voorarrest doorgebracht. Daarna is zijn voorlopige hechtenis met ingang van [datum] onder voorwaarden (met onder andere reclasseringstoezicht en een locatieverbod en -gebod met daarop elektronische monitoring) geschorst. De verdachte heeft zich tot op heden goed aan deze voorwaarden gehouden en – zoals is gebleken uit de rapportages en de zitting – een positieve ontwikkeling doorgemaakt die zal worden doorbroken als hij weer terug naar de gevangenis moet. Hier houdt de rechtbank rekening mee. Daarnaast houdt de rechtbank rekening met de jonge leeftijd van de verdachte en de straffen die in de zaken van de medeverdachten zijn opgelegd. Voor de rechtbank is met name van belang dat de verdachte samen met de drie medeverdachten één dadergroep vormde, zij allemaal rond de achttien jaar oud bij het plegen van de feiten en niet eerder voor een strafbaar feit zijn veroordeeld. Ook is van belang dat het om oude feiten gaat. Gelet op de rapportages en de daarin geschetste persoonlijkheden van de verdachte en de medeverdachte, zoals die ook ter zitting is gebleken, komt het de rechtbank voor dat de verdachte en zijn medeverdachten een grote fout gemaakt hebben die een passende maar tegelijkertijd redelijke sanctie verdient. Een (gevangenis)straf die ertoe leidt dat de verdachte (direct en voor langere tijd) terug moet naar de gevangenis, acht de rechtbank in het geval van de verdachte hiermee niet in lijn. Gelet op het voorgaande, in samenhang bezien met de vrijspraak voor feit 7, wijkt de rechtbank af van de eis van de officier justitie in de zin dat een lagere en deels voorwaardelijke gevangenisstraf die ertoe leidt dat de verdachte niet (direct) terug hoeft naar detentie, in het geval van de verdachte passend wordt geacht.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat aan de verdachte een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, met aftrek van het voorarrest, waarvan 10 maanden voorwaardelijk, moet worden opgelegd. De rechtbank verbindt aan het voorwaardelijk strafdeel een proeftijd van één jaar, om de verdachte ervan te weerhouden zich opnieuw schuldig te maken aan een strafbaar feit. De proeftijd wordt bepaald op één jaar (en niet de gebruikelijke twee jaar) gelet op de lange periode van schorsing en de daarbij gestelde strakke voorwaarden.

De rechtbank is van oordeel dat daarnaast een forse onvoorwaardelijke taakstraf op zijn plaats is, om recht te doen aan de ernst van het bewezenverklaarde. Daarom wordt aan de verdachte ook een taakstraf voor de duur van 240 uren (subsidiair 120 dagen vervangende hechtenis) opgelegd.

7. Vorderingen van de benadeelde partijen en schadevergoedingsmaatregel

Vordering van de benadeelde partij [de benadeelde partij 2] (feiten 3 en 4)

De vordering

De benadeelde partij [de benadeelde partij 2] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 4.720,- ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van de onder 3 en 4 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde materiële schade bestaat uit een (gestolen) zonnebril (€ 50,-), een nieuw rijbewijs (€ 50,-), daarvoor benodigde pasfoto’s (€ 20,-) en het gestolen geldbedrag (€ 1.500,-). De gestelde immateriële schade bestaat uit psychisch letsel

(€ 3.100,-).

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering tot schadevergoeding met betrekking tot het gestolen geldbedrag (€ 1.500,-) en de immateriële schade (€ 3.100,-) moet worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de pleegdatum, waarbij hoofdelijke aansprakelijkheid wordt bepaald, en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering moet worden verklaard.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman van de verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat de gestelde immateriële schade onvoldoende is onderbouwd en dat het bedrag daarom moet worden gematigd. Voor het overige heeft hij de vordering niet betwist.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat de materiële schade bestaande uit het gestolen geldbedrag

(€ 1.500,-) rechtstreeks voortvloeit uit het onder 3 bewezen verklaarde feit. Deze is daarom voor toewijzing vatbaar.

Gelet op artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek (BW) ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partij is gebaseerd op deze laatste grondslag. Uit rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel (psychische schade) heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. In beginsel moet degene die zich hierop beroept de aantasting in de persoon met concrete gegevens onderbouwen. In bepaalde gevallen kunnen de aard en de ernst van de normschending echter meebrengen dat relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon zonder meer kan worden aangenomen.

Er is in deze zaak sprake van een diefstal met geweld en vrijheidsberoving van een aantal uren, waarbij de benadeelde partij ’s avonds laat, op een afgelegen donkere plek, is vastgepakt en met ducttape is vastgebonden. De verdachte en zijn medeverdachten hadden allen gezichtsbedekking op. Uit angst is de benadeelde partij in het water gesprongen.

Gelet op het voorgaande, brengen de aard en ernst van de normschending naar het oordeel van de rechtbank in dit geval met zich dat de nadelige gevolgen daarvan zo voor de hand liggen, dat de aantasting in de persoon zonder meer kan worden aangenomen. Bij het bepalen van de hoogte van de schade neemt de rechtbank de Rotterdamse Schaal (een ordening van smartengeldbedragen bij letsel en andere persoonsaantastingen) als uitgangspunt. De rechtbank zal aansluiting zoeken bij de bandbreedte die in de Rotterdamse Schaal is opgenomen voor persoonsaantastingen bij bedreigende situaties (in gevallen van diefstal en/of afpersing waarbij geweld wordt gebruikt jegens de benadeelde of daarmee wordt gedreigd). De rechtbank zoekt aansluiting bij categorie b (ernstig) met een bandbreedte tot € 3.000,-. Gelet op de ernst van het handelen van de verdachte en zijn mededaders en de (voor de hand liggende) gevolgen die dat voor de benadeelde partij heeft gehad in het licht bezien van de Rotterdamse Schaal, acht de rechtbank toewijzing van een bedrag van € 1.500,- billijk.

De vordering zal daarom tot een bedrag van € 3.000,- worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 28 oktober 2024 tot aan de dag der algehele voldoening. Daarbij zal de rechtbank bepalen dat indien een (van de) medeverdachte(n) dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

Naar het oordeel van de rechtbank is de vordering voor het overige onvoldoende onderbouwd. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in die delen van de vordering niet-ontvankelijk is. De benadeelde partij kan deze delen van de vordering desgewenst bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes onder 3 en 4 bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: het medeplegen van diefstal met geweld en het medeplegen van wederrechtelijke vrijheidsberoving] aanleiding voor de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen.

Daarbij zal de rechtbank bepalen dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een (van de) medeverdachte(n) aan de benadeelde partij en/of de Staat is betaald, de verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.

Vordering van de benadeelde partij [de benadeelde partij 3] (feiten 5 en 6)

De vordering

De benadeelde partij [de benadeelde partij 3] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 5.927,99 ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van de onder 5 en 6 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde materiële schade bestaat uit een (gestolen) iPhone 13 (€ 599,-) en aangeschafte beveiligingscamera’s (€ 328,99). De gestelde immateriële schade bestaat uit zowel lichamelijk als psychisch letsel (€ 5.000,-).

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering tot schadevergoeding geheel toewijsbaar is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de pleegdatum. Daarbij heeft zij gevorderd de hoofdelijke aansprakelijkheid te bepalen en de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman van de verdachte heeft verzocht de hoogte van de immateriële schade te matigen. Voor het overige heeft hij de vordering niet betwist.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat de gestelde materiële schade rechtstreeks voortvloeit uit de onder 5 en 6 bewezen verklaarde feiten en daarom voor toewijzing vatbaar is. Bij het bepalen van de hoogte van de geleden schade houdt de rechtbank met betrekking tot de iPhone 13 rekening met afschrijving. Op grond van de onderbouwing van de vordering stelt de rechtbank vast dat de iPhone 13 op 6 november 2021 is aangeschaft voor € 1.056,-. Volgens de afschrijvingslijst van de Consumentenbond wordt voor mobiele telefoons een afschrijving van 33% per jaar gehanteerd. De rechtbank stelt de dagwaarde gelet daarop vast op € 115,11. De materiële schade is daarom toewijsbaar tot een totaalbedrag van € 444,10 (iPhone 13 en beveiligingscamera’s).

Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, waardoor een wettelijke grondslag bestaat voor de vordering van de benadeelde partij en ook andere – niet als lichamelijk letsel te kwalificeren – gevolgen mogen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid.

Bij het bepalen van de hoogte van de schade neemt de rechtbank de Rotterdamse Schaal, en categorie b (ernstig) met een bandbreedte tot € 3.000,- als uitgangspunt. Gelet hierop en op de ernst van het handelen van de verdachte en zijn mededaders en de gevolgen die dat voor de benadeelde partij heeft gehad, acht de rechtbank toewijzing van een bedrag van € 1.500,- billijk.

De vordering zal daarom tot een bedrag van € 1.944,10 worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 21 juli 2024 tot aan de dag der algehele voldoening. Daarbij zal de rechtbank bepalen dat indien een (van de) medeverdachte(n) dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

Naar het oordeel van de rechtbank is de vordering voor het overige onvoldoende onderbouwd. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in die delen van de vordering niet-ontvankelijk is. De benadeelde partij kan deze delen van de vordering desgewenst bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes onder 5 en 6 bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: het medeplegen van diefstal met geweld en het medeplegen van wederrechtelijke vrijheidsberoving] aanleiding voor de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen.

Daarbij zal de rechtbank bepalen dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een (van de) medeverdachte(n) aan de benadeelde partij en/of de Staat is betaald, de verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.

Vordering van de benadeelde partij [de benadeelde partij 4] (feit 7)

De benadeelde partij [de benadeelde partij 4] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 1.800,- ingediend tegen de verdachte wegens materiële schade die hij als gevolg van het onder 7 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

Nu niet wettig en overtuigend is bewezen wat aan de verdachte onder 7 is tenlastegelegd, is de rechtbank is van oordeel dat de benadeelde partij niet in de vordering, die betrekking heeft op dat ten laste gelegde feit, kan worden ontvangen. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering.

Vordering van de benadeelde partij [de benadeelde partij 5] (feit 8)

De benadeelde partij [de benadeelde partij 5] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 2.861,63 ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het onder 8 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde materiële schade bestaat uit het gestolen geldbedrag (€ 100,-), kosten van het eigen risico van de zorgverzekering (€ 363,52), een mobiele telefoon (€ 368,-), een bril (€ 320,-), een bodywarmer (€ 74,90) en reiskosten (€ 35,21). De gestelde immateriële schade bestaat uit zowel lichamelijk als psychisch letsel (€ 1.600,-).

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering tot schadevergoeding geheel toewijsbaar is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de pleegdatum. Daarbij heeft zij gevorderd de hoofdelijke aansprakelijkheid te bepalen en de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman van de verdachte heeft de vordering niet betwist.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat de materiële schade bestaande uit het gestolen geldbedrag

(€ 100,-), de kosten van het eigen risico van de zorgverzekering (€ 363,52) en een mobiele telefoon (€ 368,-) rechtstreeks voortvloeien uit het onder 8 bewezen verklaarde feit en voldoende zijn onderbouwd. Deze schadeposten zijn daarom voor toewijzing vatbaar. Ook acht de rechtbank de vordering tot vergoeding van de bril toewijsbaar voor een bedrag van

€ 106,67 (te weten het totaalbedrag van de factuur van € 320,- gedeeld door de drie brillen op de factuur). De materiële schade is daarom toewijsbaar tot een totaalbedrag van € 938,19.

Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, waardoor een wettelijke grondslag bestaat voor de vordering van de benadeelde partij en ook andere – niet als lichamelijk letsel te kwalificeren – gevolgen mogen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid. Gelet op de onderbouwing van de vordering en het verhandelde ter terechtzitting, komt de rechtbank vergoeding van de gestelde immateriële schade billijk voor.

De vordering zal daarom tot een bedrag van € 2.538,19 worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 16 maart 2024 tot aan de dag der algehele voldoening. Daarbij zal de rechtbank bepalen dat indien een (van de) medeverdachte(n) dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

Naar het oordeel van de rechtbank is de vordering voor het overige onvoldoende onderbouwd. Zo is niet onderbouwd dat bodywarmer is beschadigd doordat deze is weggegooid door de benadeelde partij. Verder is niet onderbouwd op welke reis (met reisdatum) de post reiskosten ziet. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in de overige delen van de vordering niet-ontvankelijk is. De benadeelde partij kan deze delen van de vordering desgewenst bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes onder 8 bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: het medeplegen van diefstal met geweld] aanleiding voor de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen.

Daarbij zal de rechtbank bepalen dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een (van de) medeverdachte(n) aan de benadeelde partij en/of de Staat is betaald, de verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.

8. Toepasselijke wettelijke voorschriften

9. Beslissing

De rechtbank:

- met gezichtsbedekking op die [de benadeelde partij 1] af te rennen en/of

- die [de benadeelde partij 1] meermaals (met kracht) te slaan en/of

- die [de benadeelde partij 1] meermaals (met kracht) te schoppen en/of

- met een knie op de schouder van die [de benadeelde partij 1] te drukken, terwijl die [de benadeelde partij 1] op de grond lag en/of

- aan die [de benadeelde partij 1] vuurwapen(s), althans op vuurwapen gelijkende voorwerpen, te tonen en op die [de benadeelde partij 1] te richten, en/of

- aan die [de benadeelde partij 1] mes(sen) te tonen en de punten van deze messen in zijn rug te drukken, en/of

- die [de benadeelde partij 1] met ducttape vast te binden;

- die [de benadeelde partij 1] te dwingen, onder bedreiging van een vuurwapen, althans op een vuurwapen gelijkend voorwerp, op een bankje te gaan zitten, en/of

- de handen van die [de benadeelde partij 1] met ducttape aan elkaar vast te binden, en/of

- bij die [de benadeelde partij 1] te blijven zitten zodat hij niet kon vertrekken, en/of

- die [de benadeelde partij 1] te dwingen plaats te nemen achterin zijn eigen auto en vervolgens te gaan rondrijden;

- met gezichtsbedekking op die [de benadeelde partij 2] af te rennen en/of

- met meerdere personen te wachten tot die [de benadeelde partij 2] het water uit kwam en/of

- die [de benadeelde partij 2] vast te pakken en/of

- tegen die [de benadeelde partij 2] te zeggen dat als hij zou meewerken er niets zou gebeuren en/of

- die [de benadeelde partij 2] met ducttape aan een bankje vast te binden, en/of

- aan die [de benadeelde partij 2] een vuurwapen, althans op een vuurwapen gelijkend voorwerp, te tonen;

- die [de benadeelde partij 2] vast te pakken en naar een bankje te brengen, en/of

- die [de benadeelde partij 2] zijn handen met ducttape aan voornoemd bankje vast te maken, en/of

- die [de benadeelde partij 2] zijn enkels met ducttape aan elkaar vast te binden, en/of

- bij die [de benadeelde partij 2] te blijven zitten zodat hij niet kon weg kon gaan, en/of

- die [de benadeelde partij 2] plaats te laten nemen achterin zijn eigen auto en/of

- een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp op die [de benadeelde partij 2] te richten;

- met gezichtsbedekking op die [de benadeelde partij 3] af te rennen en/of

- die [de benadeelde partij 3] meermaals te slaan, en/of

- die [de benadeelde partij 3] meermaals te schoppen, en/of

- aan die [de benadeelde partij 3] te hangen en hem naar de grond te werken, en/of

- ducttape op de mond van die [de benadeelde partij 3] te plakken, en/of

- de handen van die [de benadeelde partij 3] met ducttape achter zijn rug vast te binden;

- die [de benadeelde partij 3] zijn handen met ducttape achter zijn rug vast te binden en/of

- die [de benadeelde partij 3] zijn schoenen uit te trekken en/of

- die [de benadeelde partij 3] vast te pakken en naar een bankje te brengen, en/of

- bij die [de benadeelde partij 3] te blijven zitten en/of staan zodat hij niet kon weg kon gaan;

- die [de benadeelde partij 5] meermaals te slaan, en/of

- die [de benadeelde partij 5] meermaals te schoppen, en/of

- plakband op de mond van die [de benadeelde partij 5] te plakken, en/of

- die [de benadeelde partij 5] vast te pakken bij zijn armen en benen, en/of

- die [de benadeelde partij 5] vervolgens naar een andere plek (proberen) te slepen.