RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Handel, Kanton en Insolventie
locatie Haarlem
Zaaknr./rolnr.: 11669525 \ CV EXPL 25-2683
Uitspraakdatum: 11 februari 2026
Vonnis van de kantonrechter in de zaak van:
1. [eiser 1]
2. [eiser 2]beiden pro se en in hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordigers van hun minderjarige kinderen [minderjarige 1] en [minderjarige 2]allen wonende te [plaats]
eisers
hierna gezamenlijk te noemen: de passagiers
procederende in persoon
tegen
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
Corendon Dutch Airlines B.V.
gevestigd te Lijnden
gedaagde
hierna te noemen: de vervoerder
gemachtigde: mr. M. Lustenhouwer (AKD N.V.)
De zaak in het kort
De passagiers hebben compensatie van de vervoerder gevorderd voor een langdurig vertraagde vlucht. De vervoerder doet een beroep op buitengewone omstandigheden; de vertraging van de vlucht was met name het gevolg van het onwel worden van een passagier waardoor er een onverwachte tussenstop moest worden gemaakt. Het verweer slaagt. De passagiers hebben onvoldoende gemotiveerd dat het onwel worden van de passagier aan de vervoerder zelf te wijten was omdat de airconditioning van het toestel niet zou hebben gefunctioneerd. De vorderingen worden afgewezen.
1. Het procesverloop
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding:
- de conclusie van antwoord;
- de conclusie van repliek;
- de conclusie van dupliek;- de akte eisers met aanvullende productie.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2. De feiten
De passagiers hebben een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hen en hun twee minderjarige kinderen op 9 september 2023 vervoeren van Hurghada, Egypte, naar Amsterdam-Schiphol Airport, met vlucht CD622 (hierna: de vlucht).
De vervoerder heeft de vlucht vertraagd uitgevoerd. De passagiers zijn met een vertraging van meer dan drie uur aangekomen op de eindbestemming.
De passagiers hebben daarom compensatie van de vervoerder gevorderd.
De vervoerder heeft niet uitbetaald.
De passagiers zijn door de kantonrechter gemachtigd om in deze procedure mede op te treden als wettelijk vertegenwoordiger van hun twee minderjarige kinderen.
3. Het geschil
De passagiers vorderen dat de vervoerder, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, veroordeeld zal worden tot betaling van:- € 2.400,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 9 september 2023 tot aan de dag der algehele voldoening;- € 1.200,00 aan buitengerechtelijke incassokosten;- de proceskosten.
De passagiers baseren hun vordering op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat de vervoerder hen vanwege de vertraging van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 400,- per persoon.
De vervoerder voert verweer. Op zijn verweer wordt ingegaan bij de beoordeling van het geschil.
4. De beoordeling
De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.
Voor zover de vervoerder eerst bij conclusie van dupliek heeft aangevoerd dat het minderjarige kind [minderjarige 2] geen recht heeft op compensatie omdat zij gratis heeft gereisd of tegen een gereduceerd tarief dat niet publiek toegankelijk is, gaat de kantonrechter daaraan voorbij. De vervoerder heeft immers niet toegelicht waarom hij dit standpunt pas in dupliek heeft ingenomen en dit niet al bij antwoord naar voren heeft gebracht. Daartoe was hij op grond van het vereiste van concentratie van verweer wel gehouden. Omdat hij dit heeft nagelaten is het verweer tardief. De omstandigheid dat de passagiers hierna nog een akte hebben genomen maakt dit niet anders. Deze akte was immers slechts bedoeld om de passagiers te kunnen laten reageren op de door de vervoerder bij dupliek overgelegde producties en het is niet de bedoeling om bij akte het in de eerdere twee schriftelijke rondes gevoerde debat voort te zetten. Daarom hebben de passagiers niet voldoende op dit verweer van de vervoerder kunnen reageren.
Vast staat dat de passagiers met een vertraging van meer dan drie uur op de eindbestemming zijn aangekomen. In beginsel moet de vervoerder dan compenseren. Dit is anders als de vervoerder kan aantonen dat de vertraging het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden. Volgens vaste rechtspraak van het Hof is een omstandigheid buitengewoon als deze niet inherent is aan de bedrijfsactiviteit van de vervoerder en hij daar ook geen invloed op kon uitoefenen.
De vervoerder heeft een beroep op (de doorwerking van) buitengewone omstandigheden gedaan. Hij voert aan dat de vlucht in kwestie onderdeel was van de rotatievlucht Amsterdam – Hurghada – Amsterdam (vluchtnummers CD621 en CD622). Vlucht CD621 van Amsterdam naar Hurghada is met een kleine vertraging vertrokken omdat het toestel later dan gepland toestemming kreeg om te vertrekken van de luchtverkeersleiding. Vervolgens is de vertraging onderweg verder opgelopen. Deze vertraging heeft met 30 minuten doorgewerkt op de vlucht in kwestie.
Na het opstijgen van de vlucht in kwestie werd een van de passagiers onwel. Deze passagier had acute medische hulp nodig. Daarom is er een tussenlanding gemaakt in Caïro, waar hulp is verleend en de passagier van boord is gehaald. Omdat het toestel eigenlijk te zwaar was om te landen in Caïro, moest het toestel vervolgens technisch worden geïnspecteerd en bijgetankt. Uiteindelijk is de vlucht verder gevlogen naar Amsterdam, waar deze met 4 uur en 44 minuten vertraging is aangekomen.
De passagiers betwisten dit. Zij voeren aan dat het airconditioningssysteem van het toestel niet goed functioneerde. Hierdoor werd het zeer warm in het vliegtuig, waardoor meerdere passagiers onwel zijn geworden, waaronder de passagier waarvoor een tussenstop moest worden gemaakt. Daarom was het onwel worden van de passagier te wijten aan de vervoerder zelf, aldus de passagiers.
De vervoerder ontkent dat het airconditioningssysteem niet goed functioneerde. De buitentemperatuur bij vertrek uit Hurghada was simpelweg erg hoog, waardoor het een tijdje kostte om de cabine af te koelen. Uit het zogenaamde cabinerapport blijkt dat de onwel geworden passagier een hartaanval ‘seizure’ heeft gehad. Dit staat los van de hoge cabinetemperatuur bij vertrek. Ten slotte zijn er ook geen werkzaamheden aan het airconditioningssysteem geweest tijdens de tussenstop te Caïro maar slechts technische checks vanwege de ‘overweight landing’. De passagiers hebben samengevat aangevoerd dat deze hartaanval ook veroorzaakt kan zijn door de hitte aan boord.
De kantonrechter overweegt dat vast staat dat (de doorwerking van) de beperkingen van de luchtverkeersleiding slechts 30 van de in totaal 4 uur en 44 minuten vertraging hebben veroorzaakt. Daarom kan in het midden blijven of deze vertraging het gevolg was van buitengewone omstandigheden. De uiteindelijke langdurige vertraging is namelijk vooral het gevolg van de noodlanding vanwege het medische incident. Een dergelijk medisch incident is een buitengewone omstandigheid; dit is niet inherent aan de bedrijfsactiviteit van de vervoerder en hij heeft daar geen invloed op.
Resteert de vraag of het medische incident het gevolg was van een technisch mankement aan het airconditioningssysteem. Naar het oordeel van de kantonrechter hebben de passagiers, mede gelet op de uitgebreide onderbouwing door de vervoerder van het tegendeel, onvoldoende concreet gemotiveerd dat dit het geval was. Weliswaar staat vast dat het aanvankelijk warm was aan boord, maar de passagiers hebben onvoldoende toegelicht en ook niet onderbouwd dat er sprake was van een technisch mankement. Daarom kan ook niet worden geoordeeld dat het onwel worden van de passagier te wijten was aan een defect airconditioningssysteem en blijft dit een buitengewone omstandigheid. Al met al is de langdurige vertraging van de vlucht daarmee het gevolg van buitengewone omstandigheden.
Resteert de vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft getroffen om de vertraging te voorkomen en te beperken. De vervoerder stelt dat hij deze omstandigheden niet kon voorkomen maar hij alles heeft gedaan om de vlucht uiteindelijk zo snel mogelijk te kunnen vervolgen. Omdat de passagiers dit niet hebben betwist, valt niet in te zien wat er onder deze omstandigheden meer of anders van de vervoerder had mogen worden verwacht. Daarmee heeft de vervoerder alle redelijke maatregelen getroffen. De vorderingen van de passagiers zullen worden afgewezen.
De passagiers zullen in het ongelijk worden gesteld. Daarom zullen zij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Ook de nakosten worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt.
5. De beslissing
De kantonrechter:
wijst de vordering af;
veroordeelt de passagiers tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de vervoerder worden vastgesteld op een bedrag van € 506,00 aan salaris van de gemachtigde van de vervoerder en veroordeelt de passagiers tot betaling van € 126,50 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt.
verklaart dit vonnis – voor wat de proceskostenveroordeling betreft – uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. S.N. Schipper, kantonrechter, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum in aanwezigheid van de griffier.
De griffier De kantonrechter