ECLI:NL:RBNHO:2026:2591

1. [verzoeker 1]

3. [verzoeker 3]

4. [verzoeker 4]

6. [verzoeker 6]

2. [verzoeker 2]

5. [verzoeker 5] allen wonende te [plaats 1]

7. [verzoeker 7] beiden wonende te [plaats 2]verzoekende partijen

1. Het procesverloop

Dit verloop blijkt uit:

het vorderingsformulier (formulier A);

het verweerschrift.

2. De feiten

De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hen en het minderjarige kind van passagier sub 4 op 3 december 2023 vervoeren van Londen, Verenigd Koninkrijk, naar Amsterdam-Schiphol Airport, met vlucht EC7832 dan wel EJU7832 (hierna: de vlucht).

De vervoerder heeft de vlucht geannuleerd.

Passagier sub 4 heeft het eventuele vorderingsrecht van zijn minderjarige kind aan zichzelf overgedragen.

De passagiers hebben daarom compensatie van de vervoerder verzocht.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

3. Het geschil

De passagiers verzoeken de vervoerder te veroordelen tot betaling van:

- € 2.000,00, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 december 2023 tot aan de dag der algehele voldoening; - € 300,00 aan buitengerechtelijke incassokosten;- de proceskosten.

De passagiers baseren het verzoek op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en rechtspraak van het Europese Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat de vervoerder hen vanwege de annulering van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 250,- per persoon.

De vervoerder voert verweer. Hij voert aan dat de annulering het gevolg was van (de doorwerking van) buitengewone omstandigheden. Deze konden ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen worden.

4. De beoordeling

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat zij bevoegd is om van het verzoek kennis te nemen.

Voor zover de vervoerder heeft aangevoerd dat het minderjarige kind van passagier sub 4 niet-ontvankelijk zou moeten worden verklaard, gaat de kantonrechter hieraan voorbij. Het kind is namelijk geen partij in deze procedure en passagier sub 4 heeft het verzoek alleen in zijn eigen naam ingesteld.

Vast staat dat de vlucht is geannuleerd. In beginsel moet de vervoerder dan compenseren. Dit is anders als hij kan aantonen dat de annulering het gevolg was van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden.

De vervoerder stelt dat de annulering het gevolg was van de doorwerking van vertraging van eerdere vluchten. Deze vertraging leidde ertoe dat de vlucht in kwestie niet meer uitgevoerd kon worden voor het ingaan van het nachtregime van Schiphol. Landen na het ingaan van het nachtregime is niet toegestaan.

Het verweer slaagt niet. Naar het oordeel van de kantonrechter kan in het midden blijven of de vertraging van de voorgaande vluchten het gevolg was van buitengewone omstandigheden. De vervoerder heeft namelijk onvoldoende concreet gesteld en onderbouwd in hoeverre de vertraging van de voorgaande vluchten door dreigde te werken op de vlucht in kwestie. Hij heeft immers alleen een toelichting gegeven op de vertragingsoorzaken van de (eerdere) vluchten van Amsterdam naar Londen en vervolgens van Londen naar Amsterdam. De vlucht in kwestie zou wederom vertrekken vanuit Londen en aankomen in Amsterdam. Daarom moet er in ieder geval één vlucht tussen de laatste door de vervoerder genoemde vlucht en de vlucht in kwestie hebben gezeten. Over de tussengelegen vlucht heeft de vervoerder niets gesteld. Omdat deze toelichting ontbreekt, kan niet worden geoordeeld dat de vertraging van deze eerdere vluchten doorwerkte op de vlucht in kwestie. Daarom kan niet worden geoordeeld dat de annulering het gevolg was van buitengewone omstandigheden. Het verzoek zal worden toegewezen. De wettelijke rente is als anderszins onweersproken eveneens toewijsbaar.

De passagiers hebben een bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten verzocht. De vervoerder heeft dit verzoek betwist. Omdat het onderhavige verzoek geen betrekking heeft op één van de situaties waarin het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is, zal de kantonrechter de vraag of buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd zijn toetsen aan de eisen zoals deze zijn geformuleerd in het rapport Voorwerk II.

Voldoende aannemelijk is gemaakt dat buitengerechtelijke werkzaamheden zijn verricht en dat hiervoor door de passagiers kosten zijn gemaakt. De omvang van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden getoetst aan de tarieven zoals vervat in het Besluit in plaats van aan de tarieven van het rapport Voorwerk II, omdat de tarieven neergelegd in voornoemd Besluit worden geacht redelijk te zijn. Omdat het verzochte bedrag niet hoger is dan het volgens het Besluit berekende tarief, zullen de verzochte buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen.

De proceskosten komen voor rekening van de vervoerder omdat hij ongelijk krijgt. Ook de nakosten kunnen worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagiers worden gemaakt.

Op verzoek van de passagiers zal een certificaat aan deze beschikking worden gehecht.

5. De beslissingDe kantonrechter:

veroordeelt de vervoerder tot betaling aan de passagiers van € 2.300,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 2.000,00 vanaf 3 december 2023 tot aan de dag van de algehele voldoening;

veroordeelt de vervoerder tot betaling van de proceskosten die aan de kant van de passagiers tot en met vandaag worden begroot op € 257,00 aan griffierecht en € 217,00 aan salaris gemachtigde, en veroordeelt de vervoerder tot betaling van € 108,50 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagiers worden gemaakt.

Deze beschikking is gegeven door mr. S. Kleij, kantonrechter, en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier.

De griffier De kantonrechter

Tegen deze beschikking staat geen hoger beroep open