ECLI:NL:RBNHO:2026:3846

1. De tenlastelegging

Op de zitting van 26 maart 2026 is de tenlastelegging gewijzigd. De verdachte wordt kort gezegd verweten dat hij:

2. De voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3. De standpunten ten aanzien van het bewijs

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van de feiten 1, 2 primair en 4. Ten aanzien van de feiten 1 en 4 is de officier van justitie van oordeel dat er onvoldoende steunbewijs is voor de verklaringen van [benadeelde 1] en [benadeelde 3]. Ten aanzien van feit 2 primair heeft de officier van justitie vrijspraak gevraagd, omdat hij van oordeel is dat er onvoldoende steunbewijs is voor de verklaring van [benadeelde 2] dat de verdachte haar lichaam is binnengedrongen.

De officier van justitie heeft verder gerekwireerd tot de bewezenverklaring van de feiten 2 subsidiair, 3, 5 en 6.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de feiten 1 en 4, omdat de verdachte deze feiten heeft ontkend en niet aan het bewijsminimum wordt voldaan. De raadsman heeft er verder op gewezen dat het geven van bier en sigaretten (bij [benadeelde 1]) en het uitlenen van geld en betalen van een telefoonabonnement (bij [benadeelde 3]), niet in verband kunnen worden gebracht met de verweten seksuele handelingen, zodat ook hierom vrijspraak dient te volgen.

De raadsman heeft bepleit dat de verdachte eveneens moet worden vrijgesproken van de feiten 2 (primair en subsidiair) en 3, omdat het dossier geen steunbewijs biedt voor de verklaring van [benadeelde 2] dat de verdachte haar lichaam is binnengedrongen. Daarnaast heeft de verdachte uitgelegd hoe het insmeren van [benadeelde 2] tot stand is gekomen en had dit voor hem geen ontuchtige karakter. Ten aanzien van feit 3 heeft de raadsman tot slot opgemerkt dat uit het dossier niet blijkt dat de verweten handelingen ook na 1 juli 2024 nog hebben plaatsgevonden, zodat ook hierom vrijspraak dient te volgen.

Ten aanzien van de feiten 5 en 6 heeft de raadsman geen opmerkingen gemaakt.

4. De beoordeling van het bewijs

Juridisch kader

Zedenzaken kenmerken zich doorgaans door het gegeven dat slechts twee personen aanwezig waren bij de ten laste gelegde seksuele handelingen: het vermeende slachtoffer en de vermeende dader. Bij een ontkennende verdachte, zoals in deze zaak, kan dat ertoe leiden dat de verklaringen van het vermeende slachtoffer en de vermeende dader tegenover elkaar staan.

Op grond van artikel 342, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering (Sv) kan de rechtbank het bewijs dat een verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan niet uitsluitend baseren op de verklaring van één getuige. Voor een bewezenverklaring moet dus naast de belastende verklaring van het vermeende slachtoffer sprake zijn van steunbewijs, dat afkomstig is van een andere bron. In zedenzaken kan een geringe mate van steunbewijs in combinatie met de betrouwbare verklaring(en) van het slachtoffer voldoende wettig bewijs opleveren. De rechtbank zal daarom eerst moeten beoordelen of sprake is van een betrouwbare verklaring van het vermeende slachtoffer en vervolgens moeten beoordelen of het dossier steunbewijs biedt aan de verklaringen van het vermeende slachtoffer. Of sprake is van voldoende steunbewijs is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Uit de jurisprudentie van de Hoge Raad volgt verder dat steunbewijs bij zedenzaken niet per definitie hoeft te zien op de seksuele handelingen zelf. Het is voldoende wanneer de verklaring van het slachtoffer op onderdelen steun vindt in andere bewijsmiddelen, afkomstig van een andere bron dan degene die de belastende verklaring heeft afgelegd.

Feit 1 – [benadeelde 1]

De verklaring van [benadeelde 1]

Op 18 september 2023 komt bij de politie de melding binnen van de zorgcoach van [benadeelde 1] over seksueel misbruik door haar werkgever. Vervolgens vindt op 27 september 2023 een informatief gesprek plaats met [benadeelde 1] en wordt in maart 2024 namens [benadeelde 1] door haar moeder aangifte gedaan tegen de verdachte. Zij heeft verklaard dat [benadeelde 1] na haar stage bij [plaats] in Volendam hier als werkneemster in dienst is gekomen. De verdachte was haar leidinggevende in deze [plaats] en [benadeelde 1] kwam ook regelmatig bij de verdachte thuis. Volgens de aangeefster heeft [benadeelde 1] aan haar verteld dat de verdachte met zijn vingers in haar vagina heeft gezeten. Naar aanleiding van de aangifte is [benadeelde 1] gehoord. Zij verklaarde dat de verdachte haar boven in zijn BDSM-kamer naakt en geblinddoekt heeft vastgebonden op het bed met haar benen en armen naar elkaar toe en seksuele handelingen bij haar heeft verricht met een vibrator. Daarna heeft hij haar gevingerd. [benadeelde 1] was toen 16 jaar. [benadeelde 1] heeft ook verklaard over een dobbelspel waarbij de verliezer steeds kleding uit moest trekken. Hierbij zou ook een andere collega, [getuige] (hierna: [getuige]), aanwezig zijn geweest.

Betrouwbaarheid

De eerste vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of de verklaring van [benadeelde 1] betrouwbaar is en daarmee bruikbaar is voor het bewijs. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend en overweegt hiertoe dat de door [benadeelde 1] afgelegde verklaringen tijdens het informatief gesprek en tijdens haar verhoor in grote lijnen met elkaar overeenkomen. Ook stemt haar verklaring overeen met wat zij in grote lijnen heeft verteld aan haar zorgcoach, die namens haar bij de politie de eerste melding heeft gedaan. Ook tegen haar moeder heeft [benadeelde 1] kort verteld waaruit het misbruik door de verdachte bestond. Hiermee heeft [benadeelde 1] consistent verklaard over de seksuele handelingen die de verdachte bij haar zou hebben verricht. De rechtbank is verder van oordeel dat de verklaringen van [benadeelde 1] gedetailleerd, concreet en specifiek zijn. [benadeelde 1] weet tot in detail te verklaren en ook te tekenen hoe de BDSM-kamer van de verdachte eruit zag, hoe en waarmee hij haar had vastgebonden op het bed en over de handelingen die hebben plaatsgevonden. Naar het oordeel van de rechtbank verklaart zij hier ook op een authentieke wijze over. Zo verklaart zij over hoe de boeien die de verdachte bij haar omdeed voelden om haar enkels en dat de vibrator ook wel fijn voelde. Op het moment dat [benadeelde 1] hierover verklaart bij de politie, moet zij ook huilen. De rechtbank merkt tot slot nog op dat [benadeelde 1] kort nadat het misbruik heeft plaatsgehad haar baan bij de [plaats] heeft opgezegd, omdat het voor haar niet meer comfortabel voelde. Ook dit draagt bij aan de betrouwbaarheid van de verklaring van [benadeelde 1].

De rechtbank zal de verklaring van [benadeelde 1] dan ook als uitgangspunt nemen ten aanzien van het bewijs voor feit 1.

Steunbewijs

Tegenover de betrouwbare verklaring van [benadeelde 1] staat de ontkennende verklaring van de verdachte. De rechtbank ziet zich dan ook voor de vraag gesteld of de verklaring van [benadeelde 1] voldoende steun vindt in andere bewijsmiddelen. Anders dan de officier van justitie en de raadsman van de verdachte, is de rechtbank van oordeel dat wel sprake is van voldoende steunbewijs. De rechtbank ziet deze steun in het volgende.

[benadeelde 1] heeft verklaard dat de seksuele handelingen hebben plaatsgevonden in de BDSM-kamer van de verdachte. Zij heeft in haar verklaring de kamer gedetailleerd beschreven. De rechtbank constateert (uit eigen waarneming) dat de beschrijving van de kamer door [benadeelde 1] en haar tekening daarvan, overeenkomt met de BDSM-kamer van de verdachte zoals deze door de politie is gefotografeerd. Dit geldt ook voor de vibrator waarover [benadeelde 1] heeft verklaard. Ze heeft de vibrator beschreven en getekend en ze heeft verklaard dat de vibrator links naast het bed lag. Dit komt overeen met wat de rechtbank heeft gezien op de foto’s in het dossier. Overigens heeft de verdachte op zitting bevestigd dat hij een dergelijk (massage)apparaat op zijn BDSM-kamer had en deze ook bij seks gebruikt.

De rechtbank ziet ook op andere en naar het oordeel van de rechtbank wezenlijke onderdelen van de verklaring van [benadeelde 1] steun in de eigen verklaring van de verdachte. Zo heeft [benadeelde 1] verklaard dat zij en de verdachte, voordat [benadeelde 1] werd vastgebonden, een stopwoord hadden afgesproken, namelijk het woord “rood” . De verdachte heeft verklaard dat hij dit stopwoord gebruikt tijdens BDSM-sessies. Hiernaast heeft [benadeelde 1] verklaard dat zij bij de verdachte een vragenlijst voor BDSM heeft ingevuld, waarop je kunt aangeven wat je interesseert. Uit de verklaring van de verdachte kan worden afgeleid dat hij bij BDSM-sessies met zo’n lijst werkt. Tot slot heeft [benadeelde 1] verklaard dat de verdachte haar heeft geprikt met naalden die werden gebruikt tijdens BDSM-sessies. De verdachte heeft erkend dat hij dergelijke naalden heeft.

Verder ziet de rechtbank in het dossier ook aanwijzingen voor onjuistheden in de verklaring van de verdachte. De verdachte heeft namelijk verklaard dat hij nooit samen met [benadeelde 1] op de BDSM-kamer is geweest. Dit wordt weersproken door [benadeelde 1], maar ook door [getuige], die heeft verklaard dat zij samen met [benadeelde 1] en de verdachte in de BDSM-kamer is geweest.

Ten aanzien van de naalden heeft de verdachte verklaard dat deze niet in de afgesloten kast met BDSM-voorwerpen in de woonkamer, maar boven lagen. De rechtbank begrijpt: op de BDSM-kamer van de verdachte. Dit gaat niet om dermate opvallende en zichtbare voorwerpen, dat het voor de hand ligt dat [benadeelde 1] deze zelf zouden zijn opgevallen tijdens een bezoek aan de BDSM-kamer van de verdachte. De rechtbank gaat er daarom vanuit dat de verdachte deze naalden aan [benadeelde 1] heeft getoond. Ook dit wijst erop dat de verdachte met [benadeelde 1] op de BDSM-kamer is geweest.

Daarmee acht de rechtbank de lezing van de verdachte dat [benadeelde 1] de kamer heeft kunnen beschrijven, omdat zij daar tijdens een eenmalig bezoek aan de woning van de verdachte alleen aanwezig moet zijn geweest, onaannemelijk.

De rechtbank is van oordeel dat de voornoemde onderdelen dusdanig specifiek, concreet en onderscheidend zijn en in zodanig verband staan met de seksuele handelingen, dat dit in samenhang bezien in voldoende mate steun biedt aan de verklaring van [benadeelde 1] als geheel en daarmee voor de tenlastegelegde seksuele handelingen.

Verleiding

Bij verleiding in de zin van artikel 248a van het Wetboek van Strafrecht (Sr) gaat het om het opzettelijk bewegen van een minderjarige tot het plegen of dulden van seksuele handelingen, waarbij het slachtoffer mede onder invloed van giften of beloften van geld of goed, misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht of misleiding daartoe is overgegaan.

Met de raadsman is de rechtbank van oordeel dat uit het dossier niet blijkt dat [benadeelde 1] door giften of beloften van geld of goederen is overgegaan tot het dulden van de seksuele handelingen door de verdachte. De rechtbank ziet dit anders voor het onderdeel van de tenlastelegging dat luidt dat sprake is van misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht. Hiervan is naar oordeel van de rechtbank wel sprake.

Zoals hiervoor overwogen staat voor de rechtbank vast dat de verdachte seksuele handelingen met [benadeelde 1] heeft verricht. Naar oordeel van de rechtbank heeft de verdachte [benadeelde 1] opzettelijk bewogen tot het dulden van die handelingen door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht. Dat overwicht kwam voort uit een zeer aanzienlijk leeftijdsverschil (16 tegenover 62 jaar), het overwicht wat de verdachte had als haar leidinggevende bij de [plaats] en de kwetsbare positie van [benadeelde 1] die dit met zich bracht. Daarnaast kampte [benadeelde 1] met onzekerheden en depressies. [benadeelde 1] volgde speciaal onderwijs en is na haar stage bij de [plaats] als werkneemster in dienst gekomen. De verdachte heeft erkend dat hij wist hoe oud [benadeelde 1] was, dat zij speciaal onderwijs volgde en dat zij kampte met onzekerheden en depressies. De verdachte wist daarmee van de ongelijke verhoudingen en moet zich bewust zijn geweest van het hieruit voortvloeiende overwicht.

Conclusie

Uit het voorgaande volgt dat de verdachte de grenzen van het toelaatbare heeft overschreden door [benadeelde 1] opzettelijk tot het dulden van seksuele handelingen te bewegen en daarbij misbruik te maken van een uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht als bedoeld in artikel 248a Sr. Daarmee acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder 1 tenlastegelegde feit.

Feiten 2 en 3 – [benadeelde 2]

De verklaring van [benadeelde 2]

Op 4 september 2024 is [getuige] in de zaak van [benadeelde 1] als getuige gehoord. Tijdens dit verhoor bleek dat er op de telefoon van de verdachte mogelijk kinderpornografische foto’s waren aangetroffen. Screenshots van de gezichten op deze foto’s zijn aan [getuige] getoond en zij herkende daarop haar zusje [benadeelde 3]. Zij twijfelde of zij ook haar zusje [benadeelde 2] herkende. [getuige] heeft daarop gesproken met haar zusjes, waarbij zij haar afzonderlijk van elkaar hebben verteld dat de verdachte seksuele handelingen met hen heeft verricht. Volgens [getuige] heeft [benadeelde 2] haar verteld dat zij door de verdachte aan haar vagina is gelikt. Op 13 september 2024 heeft er een informatief gesprek plaatsgevonden met [benadeelde 2] en in oktober 2024 heeft [getuige] namens haar aangifte gedaan van seksueel misbruik door de verdachte. Hierop is [benadeelde 2] gehoord. Zij heeft verklaard dat de verdachte haar in “de kamer met die rare dingen wat ze met seks gebruiken” heeft ingesmeerd met een substantie dat rook naar tomatensoep waar zij een lichtere huidskleur van zou krijgen. Zij verklaarde dat zij tijdens het insmeren naakt was en dat de verdachte haar heeft aangeraakt aan haar borsten, vagina en billen. Dit is wel zes tot acht keer gebeurd en de verdachte heeft ook foto’s van haar gemaakt om te vergelijken met elkaar, of ze lichter van kleur was geworden. Dit waren ook foto’s van haar vagina en billen. De verdachte heeft ook haar schaamharen geschoren. Nadat hij dit had schoongemaakt ging de verdachte met zijn mond tegen haar vagina aan. Hij heeft met zijn tong haar vagina aangeraakt; hij ging rondjes draaien op haar schaamlippen, schaamhaar en ook ertussen. [benadeelde 2] zou toen veertien jaar oud zijn geweest.

Betrouwbaarheid

De rechtbank is van oordeel dat [benadeelde 2] consistent haar verklaard. De verklaring van [benadeelde 2] stemt in grote mate overeen met wat zij tegen haar zus [getuige] heeft verklaard, nadat [getuige] haar had geconfronteerd met het feit dat zij foto’s van haar had gezien. De verklaring stemt ook overeen met de informatie die [benadeelde 2] in het informatieve gesprek met de politie heeft gedeeld. De verklaring van [benadeelde 2] is daarnaast gedetailleerd, concreet en specifiek. De details waarover zij verklaart dragen bij aan de authenticiteit daarvan. Zo verklaart zij dat het goedje waarmee de verdachte haar insmeerde rook naar tomatensoep, waar en in welke houding zij lag als zij werd ingesmeerd en op welke plekken tussen de benen en op de billen zij daarbij werd aangeraakt. De rechtbank ziet dan ook geen reden om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verklaring van [benadeelde 2].

De rechtbank zal deze verklaring dan ook als uitgangspunt nemen ten aanzien van het bewijs van de feiten 2 en 3.

Steunbewijs

De verdachte ontkent dat hij de vagina van [benadeelde 2] heeft gelikt. Wel bekent hij dat hij [benadeelde 2] heeft ingesmeerd met een smeersel van onder meer tomaat, dat [benadeelde 2] toen naakt was, dat hij haar borsten, billen en vagina hierbij heeft aangeraakt en dat hij haar schaamharen heeft geschoren. Hiermee bevestigt de verdachte grotendeels de verklaring van [benadeelde 2]

Daarnaast zijn er foto’s aangetroffen op de telefoon van de verdachte waarop [benadeelde 2] naakt zichtbaar is in de BDSM-kamer van de verdachte en waarbij de focus ligt op haar vagina. De verdachte heeft erkend dat hij deze foto’s heeft gemaakt.

De rechtbank is van oordeel dat de verklaring van [benadeelde 2] hiermee op verschillende punten en ook op voldoende wezenlijke onderdelen wordt ondersteund en komt op grond hiervan tot een bewezenverklaring van alle onderdelen van de tenlastelegging, dus ook voor wat betreft het likken van de vagina en tussen de schaamlippen van [benadeelde 2]. Gelet op de mate van het steunbewijs voor het overgrote deel van de tenlastegelegde gedragingen, hecht de rechtbank geen waarde aan de enkele ontkenning van dit onderdeel van de tenlastelegging door de verdachte. Zoals weergegeven in het juridisch kader is niet vereist dat het steunbewijs op iedere afzonderlijke seksuele handeling hoeft te zien.

Binnendringen

De rechtbank volgt [benadeelde 2] dus in haar verklaring dat de verdachte met zijn tong tussen haar schaamlippen is geweest. De schaamlippen vormen een natuurlijke lichaamsopening die kan worden binnengedrongen. Aangezien de verdachte met zijn tong tussen de schaamlippen van [benadeelde 2] is geweest, wordt dit als seksueel binnendringen van het lichaam aangemerkt.

Het ontuchtige karakter van de handelingen

Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat ook de andere in de tenlastelegging genoemde handelingen ten aanzien van [benadeelde 2] als ontuchtig moeten worden aangemerkt. Van een ontuchtige handeling als bedoeld in de wet is sprake indien het een handeling betreft van seksuele aard die in strijd is met de nu geldende sociaal-ethische norm. Indien niet gelijk uit de uiterlijke verschijningsvorm van de handeling duidelijk naar voren komt dat deze een seksueel karakter draagt, komt het aan op een beoordeling van alle omstandigheden van het geval. Factoren die hierbij een rol kunnen spelen zijn onder meer de verhouding tussen de betrokkenen en de context waarbinnen de handeling zich voltrok. De wijze van aanraking en het lichaamsdeel dat is aangeraakt kunnen daarbij relevant zijn. Niet doorslaggevend is evenwel of de dader met de handeling zélf ontuchtige bedoelingen had.

De rechtbank stelt voorop dat het aanraken van de naakte borsten, billen en vagina handelingen van seksuele aard zijn. De rechtbank is van oordeel dat ook het scheren van het schaamhaar en het schoonmaken van haar vagina met een doekje handelingen van seksuele aard zijn. Er was sprake van een zeer groot leeftijdsverschil tussen de verdachte en [benadeelde 2]. [benadeelde 2] was destijds 14 jaar oud en de verdachte was 62 jaar oud. Daarnaast bood de verdachte hulp in het gezin van [benadeelde 2], waardoor ook hierom sprake was van ongelijke verhoudingen tussen de verdachte en [benadeelde 2]. Daarnaast hebben de handelingen plaatsgevonden in de BDSM-kamer van de verdachte. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de verdachte de grenzen in de omgang met [benadeelde 2] ver heeft overschreden en in strijd met de geldende sociaal-ethische norm heeft gehandeld. Daarom merkt de rechtbank de in de tenlastelegging genoemde handelingen aan als ontuchtig.

Conclusie

De rechtbank komt dan ook tot de bewezenverklaring van het onder 2 primair tenlastegelegde feit. De rechtbank zal de verdachte vrijspreken van het onder 3 tenlastegelegde feit, omdat [benadeelde 2] heeft verklaard dat zij na april of mei 2024, in ieder geval voor de zomer van dat jaar, niet meer bij de verdachte thuis is geweest en de handelingen van de verdachte toen dus zijn gestopt. De rechtbank ziet dan ook geen bewijs voor het plegen van seksuele handelingen met [benadeelde 2] vanaf 1 juli 2024, zoals onder feit 3 is tenlastegelegd.

Feit 4 – [benadeelde 3]

De verklaring van [benadeelde 3]

Nadat [getuige] haar zusje [benadeelde 3] op de haar getoonde foto’s had herkend, is zij met [benadeelde 3] in gesprek gegaan. [benadeelde 3] heeft aan haar verklaard seks te hebben gehad met de verdachte. Ten tijde van de doorzoeking van de woning van de verdachte op 5 september 2024 is [getuige] met haar zusje langsgekomen en heeft [benadeelde 3] kort met de politie gepraat. Zij heeft toen verklaard dat zij bij de verdachte heeft geslapen en seks met hem moest hebben. Ook zou hij aan haar borsten hebben gezeten. Op 10 oktober 2024 heeft [getuige] namens [benadeelde 3] aangifte gedaan. Hierop is [benadeelde 3] in een kindvriendelijke studio gehoord. Tijdens dit studioverhoor heeft zij verklaard dat zij bij de verdachte thuis naakt is vastgebonden op het bed in de kamer “waar al die dingen hangen”, dat zij de verdachte heeft moeten pijpen en dat de verdachte met zijn vingers en piemel in haar vagina is geweest. De verdachte heeft ook haar vagina gelikt en haar borsten vastgehouden. Ook heeft hij foto’s van haar gemaakt. [benadeelde 3] was toen volgens haar zeventien jaar oud. Zij wilde dit allemaal niet, maar anders zou de verdachte tegen haar ouders zeggen dat zij geld van hem had geleend of dat hij alle apps op haar telefoon zou blokkeren.

Betrouwbaarheid

Met betrekking tot de betrouwbaarheid van de verklaring van [benadeelde 3] overweegt de rechtbank dat zij consistent heeft verklaard over de seksuele handelingen die de verdachte bij haar heeft verricht. Het stemt overeen met hetgeen zij aan haar zus heeft verteld, nadat [benadeelde 3] door haar was geconfronteerd met het feit dat er foto’s van haar waren. Ook stemt de verklaring overeen met wat zij tegen de politie heeft gezegd ten tijde van de doorzoeking van de woning van de verdachte. De verklaring van [benadeelde 3] is ook gedetailleerd, concreet en specifiek. De rechtbank is van oordeel dat zij ook op authentieke wijze verklaart over wat de verdachte bij haar heeft gedaan. Zij gebruikt daarbij haar eigen bewoordingen. De rechtbank ziet dan ook geen reden om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verklaring van [benadeelde 2].

De rechtbank zal de verklaring van [benadeelde 3] dan ook als uitgangspunt nemen ten aanzien van het bewijs van feit 4.

Steunbewijs

De verdachte ontkent dat hij seksuele handelingen heeft verricht met [benadeelde 3]. Wel erkent hij dat hij [benadeelde 3] naakt heeft vastgebonden in zijn BDSM-kamer en dat hij hier foto’s van heeft gemaakt. De verklaring van [benadeelde 3] wordt daarmee deels ondersteund door de verklaring van de verdachte. Daarnaast zijn foto’s van [benadeelde 3] op de telefoon van de verdachte aangetroffen. Op een van deze foto’s is te zien dat [benadeelde 3] op haar rug op een bed ligt met een blinddoek op. Zij heeft hand- en enkelboeien om en haar (blote) vagina, anus en borsten zijn zichtbaar. De verdachte heeft erkend dat hij deze foto heeft gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat de verklaring van [benadeelde 3] hiermee op een wezenlijk onderdeel wordt ondersteund en komt op grond hiervan tot een bewezenverklaring van alle onderdelen van de tenlastelegging. Gelet op de onmiskenbare seksuele strekking van het vastbinden van [benadeelde 3] en het maken van foto’s waarop haar naakte geslachtsdelen worden getoond, hecht de rechtbank geen waarde aan de enkele ontkenning van de verdachte, dat hij de andere in de tenlastelegging genoemde seksuele handelingen niet zou hebben verricht. Verder is niet vereist dat iedere seksuele handeling afzonderlijk wordt ondersteund door steunbewijs.

Verleiding

Zoals onder 4.2 overwogen is van verleiding onder meer sprake als voldoende aannemelijk is dat het slachtoffer mede onder invloed van misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht is overgegaan tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen.

Voor de rechtbank staat vast dat de verdachte seksuele handelingen met [benadeelde 3] heeft verricht. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte [benadeelde 3] opzettelijk bewogen tot het plegen en dulden van die handelingen door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht. Dat overwicht kwam voort uit een zeer aanzienlijk leeftijdsverschil (17 tegenover 62 of 63 jaar), de kwetsbare positie van [benadeelde 3], en het overwicht wat de verdachte had als helpende in het gezin van [benadeelde 3]. De verdachte was op de hoogte van de leeftijd van [benadeelde 3]. De verdachte fungeerde als vertrouwenspersoon van het gezin [naam] en hielp hen met allerhande zaken. Daar komt bij dat [benadeelde 3] een (lichte tot matige) verstandelijke beperking (IQ van 50) heeft. De verdachte heeft verklaard dat [benadeelde 3] inderdaad niet slim was en dat hij wist dat zij zorg ontving. De verdachte wist daarmee van de ongelijke verhoudingen en moet zich bewust zijn geweest van het hieruit voortvloeiende overwicht.

Conclusie

Uit het voorgaande volgt dat de verdachte de grenzen van het toelaatbare (ver) heeft overschreden door [benadeelde 3] opzettelijk tot het plegen en dulden van seksuele handelingen te bewegen, door misbruik te maken van een uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht als bedoeld in artikel 248a Sr. Daarmee acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder 4 tenlastegelegde feit.

Feiten 5 en 6 – Kinderporno

Gelet op de bekennende verklaring van de verdachte en de inhoud van de bewijsmiddelen, komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van de feiten 5 en 6. De rechtbank zal de tenlastegelegde periode onder feit 6 beperken tot de datum 3 september 2024, de datum van aanhouding van de verdachte en inbeslagneming van zijn gegevensdragers.

Met betrekking tot de eerste tenlastegelegde periode (14 april 2023 tot en met 30 juni 2024) zijn de bedoelde afbeeldingen niet nader omschreven in de tenlastelegging. Ten aanzien van de tweede tenlastegelegde periode (1 juli 2024 tot en met 3 september 2024) kan de rechtbank op basis van het dossier niet vaststellen dat de verdachte de bewezenverklaarde foto en video’s al voor 3 september 2024 in bezit heeft gehad.

Conclusie

De rechtbank komt op grond van de bewijsmiddelen in bijlage 2 bij dit vonnis en de voorgaande motiveringen tot de bewezenverklaring van de feiten 1, 2 primair, 4, 5 en 6. De rechtbank spreekt de verdachte vrij van wat hem onder feit 3 wordt verweten.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1, 2 primair, 4, 5 en 6 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat:

Feit 1: hij in de periode van 1 juni 2023 tot en met 27 september 2023 te Volendam, gemeente Edam-Volendam, door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht [benadeelde 1], geboren op [geboortedatum 4], die de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt en als stagiair werkte bij [plaats], opzettelijk heeft bewogen ontuchtige handelingen van hem, verdachte, te dulden, door- die [benadeelde 1] naakt vast te binden en- met een vibrator tegen het naakte lichaam van die [benadeelde 1] te gaan en- met een vibrator de clitoris van die [benadeelde 1] te bevredigen en- met vingers in de vagina van die [benadeelde 1] te gaan.

Feit 2 primair:

hij in de periode van 1 juli 2023 tot en met 30 juni 2024 te Volendam, gemeente Edam-Volendam, met [benadeelde 2], geboren op [geboortedatum 2], die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [benadeelde 2], te weten,

- het meerdere malen insmeren van de borsten, de billen, de vagina, de schaamstreek en andere delen van het lichaam van die [benadeelde 2], met een substantie, terwijl zij naakt was en

- het met zijn tong op de vagina en tussen de schaamlippen van die [benadeelde 2] likken en

- het scheren van de schaamharen van die [benadeelde 2] en

- het schoonmaken van die [benadeelde 2] vagina met een doekje.

Feit 4: hij in de periode van 1 juli 2023 tot en met 30 juni 2024 te Volendam, gemeente Edam-Volendam, door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht [benadeelde 3], geboren op [geboortedatum 3], die de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt,opzettelijk heeft bewogen ontuchtige handelingen te plegen en van hem, verdachte, te dulden, door:- die [benadeelde 3] naakt vast te binden en- de borsten van die [benadeelde 3] vast te houden en- zijn vingers en penis in de vagina van die [benadeelde 3] te stoppen en- de vagina van die [benadeelde 3] te likken en- zich te laten pijpen door die [benadeelde 3].

Feit 5: hij in de periode van 14 april 2023 tot en met 22 april 2024 te Volendam, gemeente Edam-Volendam, meermalen, afbeeldingen, te weten foto’s van een of meer seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, was betrokken of schijnbaar was betrokken, heeft vervaardigd welke seksuele gedragingen - zakelijk weergegeven - bestonden uit:het geheel of gedeeltelijk naakt laten poseren van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, waarbij deze persoon gekleed is en/of poseert in een omgeving en/of in een erotisch getinte houding op een wijze die niet bij haar leeftijd past en/of door het camerastandpunt en/of de onnatuurlijke pose en/of de wijze van kleden van deze persoon en/of de uitsnede van de foto's nadrukkelijk het ontblote geslachtsdeel, de borsten en/of billen van deze persoon in beeld gebracht worden waarbij de afbeelding aldus telkens een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en/of strekt tot seksuele prikkeling(afbeelding 1, 20, 33, 35 en 36 van Toonmap 2, bladzijde 301 tot en met 304 van het einddossier).

Feit 6:

hij op 3 september 2024 te Volendam, gemeente Edam-Volendam, visuele weergaven van seksuele aard en met onmiskenbaar seksuele strekking waarbij een persoon die kennelijk de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt was betrokken in bezit heeft gehad te weten foto’s en video’s waarop te zien is dat:die persoon vaginaal wordt gepenetreerd met een penis (bladzijde 330 van het einddossier)en/ofhet geslachtsdeel van die persoon met een vinger en/of tong wordt aangeraakt en/of die persoon het eigen geslachtsdeel met een vinger aanraakt

(bladzijde 330 van het einddossier) en/ofdie persoon poserend of in een pose is afgebeeld, waarbij

- die persoon geheel of gedeeltelijk naakt is en/of gekleed is en/of in een (erotisch getinte) houding op een wijze die niet bij zijn/haar leeftijd past en/of

- door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden van die persoon en/of de uitsnede van de foto’s/films nadrukkelijk het geslachtsdeel, de borsten en/of billen van die persoon in beeld worden gebracht(afbeelding 9 van Toonmap 1, afbeelding 1, 20, 33, 35 en 36 van Toonmap 2)

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in haar verdediging.

Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

5. De kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

6. De strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

7. De motivering van de sanctie

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, waarvan twaalf maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaren. Aan de proeftijd moeten de bijzondere voorwaarden worden verbonden die de reclassering heeft geadviseerd.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft gevraagd te volstaan met een straf waarbij de verdachte in de gelegenheid zal zijn op 31 maart 2026 naar zijn intakegesprek bij De Waag te gaan en daarna kan starten met een behandeling.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft meerdere zeer ernstige seksuele delicten gepleegd. De verdachte heeft seksuele handelingen gepleegd met de minderjarigen [benadeelde 1], [benadeelde 3] en [benadeelde 2]. Deze handelingen vonden plaats in de BDSM-kamer van de verdachte, waarbij [benadeelde 1] en [benadeelde 3] in een zeer seksueel getinte wijze zijn vastgebonden door de verdachte. Daarnaast heeft hij van [benadeelde 3] en [benadeelde 2] ook kinderpornografische foto’s gemaakt en had hij ruim 145.000 kinderpornografische foto’s en video’s van andere kinderen in zijn bezit.

[benadeelde 1], [benadeelde 3] en [benadeelde 2] waren ieder op hun eigen manier kwetsbaar tegenover de verdachte. [benadeelde 1] volgde speciaal onderwijs en kampte met depressies. Daarnaast was de verdachte eerst haar stagebegeleider en later haar leidinggevende op werk. Ten aanzien van [benadeelde 3] en [benadeelde 2] heeft de verdachte zich gepresenteerd als helpende die het goede voor had met [benadeelde 3] en [benadeelde 2] en hun gezin. Hij kwam bij het gezin thuis en nam deel aan hun persoonlijk leven. Daar komt bij dat [benadeelde 3] verstandelijk beperkt is en [benadeelde 2] haar onzekerheden besprak met de verdachte. Tussen alle meisjes en de verdachte bestond bovendien een aanzienlijk leeftijdsverschil. Naast hun minderjarigheid hebben ook deze kwetsbaarheden de verdachte er niet van weerhouden (vergaande) seksuele handelingen te verrichten met [benadeelde 1], [benadeelde 3] en [benadeelde 2]. De impact en de gevolgen van deze feiten zijn groot, waarbij de integriteit van de slachtoffers ernstig is geschonden. De slachtoffers bevonden zich in een kwetsbare fase van hun ontwikkeling. Deze ontwikkeling heeft de verdachte ruw verstoord. Door zijn toedoen is de slachtoffers de mogelijkheid ontnomen om hun seksualiteit in hun eigen tempo en passend bij hun leeftijd te ontdekken. Juist de positie waarin de verdachte verkeerde tegenover [benadeelde 1], [benadeelde 3] en [benadeelde 2] had hem moeten weerhouden van enig intiem of seksueel contact met hen. De rechtbank neemt het de verdachte bijzonder kwalijk dat hij alle grenzen van normaal contact met minderjarigen heeft overschreden, dat hij misbruik heeft gemaakt van hun kwetsbaarheden en rekent het de verdachte zwaar aan dat hij het laakbare van zijn handelen niet lijkt in te zien. De verdachte neemt weinig tot geen verantwoordelijkheid voor zijn daden en lijkt zich er niet van bewust dat hij zijn slachtoffers bijzonder veel schade heeft toegebracht.

De persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie (strafblad) van 23 februari 2026, waaruit blijkt dat de verdachte nooit eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit. De rechtbank zal het strafblad van de verdachte dan ook niet in zijn nadeel meewegen.

Verder heeft de rechtbank gekeken naar de rapporten van de psycholoog en van de reclassering die over de verdachte zijn opgemaakt. Hieruit blijkt dat bij de verdachte geen psychische of persoonlijkheidsstoornis is geconstateerd. Een pedofiele interesse kon niet worden vastgesteld, maar ook niet worden uitgesloten, omdat de psycholoog onvoldoende inzicht heeft gekregen in de seksuele belevingswereld van de verdachte. De reclassering en de psycholoog schatten het risico op recidive in als laag tot matig en adviseren om aan de verdachte een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden op te leggen, waaronder een behandeling bij De Waag.

De conclusie van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat de ernst van de bewezen verklaarde feiten en de impact die dergelijke feiten hebben op de slachtoffers, zonder meer een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van lange duur rechtvaardigt. Aangezien de rechtbank tot een bewezenverklaring van meer en bovendien ernstiger feiten komt dan de officier van justitie, is de rechtbank van oordeel dat de straf zoals geëist geen recht doet aan de ernst van de gepleegde feiten. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat zij in het geval van een voorwaardelijk strafdeel op grond van de wet gebonden is aan een gevangenisstraf voor de maximale duur van vier jaar. Ook dit doet naar het oordeel van de rechtbank geen recht aan de aard en ernst van de zaak. De rechtbank zal om die reden het behandeladvies van de psycholoog en de reclassering niet volgen. Mogelijk kan de verdachte de benodigde behandeling volgen in het kader van de voorwaardelijke invrijheidstelling en de nog lopende schorsing van de voorlopige hechtenis (zie onder).

Bij het bepalen van de duur van de gevangenisstraf heeft de rechtbank verder nog gelet op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd en naar de strafdoelen. Een van deze strafdoelen is de bescherming van de maatschappij tegen de verdachte. De rechtbank kent veel waarde toe aan dit strafdoel, omdat de verdachte op geen enkele manier heeft laten blijken het laakbare van zijn handelen in te zien en de rechtbank er niet gerust op is dat de verdachte in de toekomst niet opnieuw dergelijke feiten zal plegen. Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van acht jaren moet worden opgelegd.

De tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

De voorlopige hechtenis

De rechtbank heeft de voorlopige hechtenis van de verdachte met ingang van 23 december 2025 geschorst tot aan de einduitspraak in eerste aanleg. Door de officier van justitie en de raadsman zijn geen verzoeken gedaan met betrekking tot de voorlopige hechtenis. Hoewel de schorsing van de voorlopige hechtenis ten einde komt doordat dit vonnis wordt gewezen, ligt het in de rede dat de rechtbank op grond van de actuele situatie beoordeelt of – gelet op de belangen van strafvordering en de belangen van de verdachte – dit aflopen van de schorsing van de voorlopige hechtenis nog steeds noodzakelijk is, dan wel een hernieuwde schorsing van de voorlopige hechtenis is aangewezen.

De rechtbank stelt vast dat de ernstige bezwaren en de grond voor de voorlopige hechtenis gelet op de einduitspraak blijven bestaan, zodat er geen reden is de voorlopige hechtenis op te heffen.

De rechtbank moet op grond van de actuele situatie beoordelen of het aflopen van de schorsing van de voorlopige hechtenis nog steeds noodzakelijk is, of dat hernieuwde schorsing van de voorlopige hechtenis is aangewezen. Daarbij moet een belangenafweging worden gemaakt tussen strafvorderlijke belangen en de belangen van de verdachte. Bij die belangenafweging staat voorop dat voorlopige hechtenis als ingrijpend dwangmiddel terughoudend moet worden toegepast. Voor het daadwerkelijk ondergaan van voorlopige hechtenis is slechts ruimte als dat noodzakelijk is voor het bereiken van het doel van de voorlopige hechtenis. In dit geval geldt dat aan de voorlopige hechtenis gevaar voor herhaling ten grondslag ligt. Door het veroordelend vonnis en de overwegingen van de rechtbank is deze grond bij de belangenafweging in gewicht toegenomen.

De voorlopige hechtenis van de verdachte is ruim vijf maanden geschorst geweest. Gedurende die periode golden schorsingsvoorwaarden. Er hebben geen incidenten plaatsgevonden die erop wijzen dat de verdachte zich gedurende de schorsing opnieuw met het plegen van strafbare feiten heeft beziggehouden of zich anderszins niet aan de opgelegde voorwaarden heeft gehouden. Dat betekent dat het doel van de voorlopige hechtenis door het stellen van voorwaarden kan worden bereikt. Er bestaat dan ook geen reden om niet opnieuw over te gaan tot een schorsing van de voorlopige hechtenis. De rechtbank zal de voorlopige hechtenis van de verdachte daarom opnieuw schorsen, onder de voorwaarden die eerder ook zijn opgelegd. Deze voorwaarden zijn in een apart bevel vastgelegd. Daarmee kan het recidivegevaar wat gelet op de bewezenverklaring van de verdachte uitgaat, worden ondervangen.

8. Het beslag

- mobiele telefoon Samsung Galaxy S23 (1644368)

- harde schijf (1644343)

- computer (1644361),

9. Toepasselijke wettelijke voorschriften

10. Beslissing

Bijlage 2: de bewijsmiddelen

De rechtbank:

- mobiele telefoon Samsung Galaxy S23 (1644368);

- harde schijf (1644343);

- computer (1644361).

- mobiele telefoon Samsung G965F DS (1643413).

- het één of meerdere malen insmeren van de borsten, de billen, de vagina, de schaamstreek en andere delen van het lichaam van die [benadeelde 2], met een smeersel/goedje/substantie, terwijl zij naakt was en

- het met zijn tong in, op en rondom de vagina en tussen de schaamlippen van die [benadeelde 2] likken en

- het één of meerdere malen scheren van de schaamharen van die [benadeelde 2] en

- ( vervolgens) het schoonmaken van die [benadeelde 2] vagina met een doekje en olie.

- het één of meerdere malen insmeren van de borsten, de billen, de vagina, de schaamstreek en andere delen van het lichaam van die [benadeelde 2], met een smeersel/goedje/substantie, terwijl zij naakt was en

- het met zijn tong in, op en rondom de vagina en tussen de schaamlippen van die [benadeelde 2] likken en

- het één of meerdere malen scheren van de schaamharen van die [benadeelde 2] en

- ( vervolgens) het schoonmaken van die [benadeelde 2] vagina met een doekje en olie.

- het één of meerdere malen insmeren van de borsten, de billen, de vagina, de schaamstreek en andere delen van het lichaam van die [benadeelde 2], met een smeersel/goedje/substantie, terwijl zij naakt was en

- het met zijn tong in, op en rondom de vagina en tussen de schaamlippen van die [benadeelde 2] likken en

- het één of meerdere malen scheren van de schaamharen van die [benadeelde 2] en

- ( vervolgens) het schoonmaken van die [benadeelde 2] vagina met een doekje en olie;

- die persoon geheel of gedeeltelijk naakt is en/of gekleed is en/of in een (erotisch getinte) houding op een wijze die niet bij zijn/haar leeftijd past en/of

- door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden van die persoon en/of de uitsnede van de foto’s/films nadrukkelijk het geslachtsdeel, de borsten en/of billen van die persoon in beeld worden gebracht(afbeelding 1, 6, 7, 8, 9, 10 en 12 van Toonmap 1, bladzijde 331 van het einddossier en afbeelding 1, 20, 33, 35 en 36 van Toonmap 2, bladzijde 302 tot en met 304 van het einddossier)