ECLI:NL:RBNHO:2026:5002

1. Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

- naar die [het slachtoffer] (online) zelfgeschreven ‘seksverhalen’, althans verhalen van seksuele strekking en/of aard te sturen en/of

- naar die [het slachtoffer] te sturen: ‘Kom je op me zitten en bewegen Zodat je het heerlijk tegen ja aan voelt drukken’ en/of ‘We zoenen en nog meer en knuffelen verder. Je laat je hand naar beneden glijden en begint te strelen je voelt je vingers over mijn broek en je pakt hem vast. Het voelt hard en stijf. Ik doe het zelfde bij jou. Mijn hand gaat je broek in en streelt zacht je voelt warm en vochtig en je zegt dat ik door moet gaan’ althans woorden van gelijke seksuele aard en/of strekking;

- aan die [het slachtoffer] een datum voor te stellen om af te spreken en/of

- met betrekking tot de afspraak die [het slachtoffer] via social media-kanalen de volgende berichten te sturen:

- “ hoe graag zo zitten op me schoot woensdag” en/of

- “ en knuffelen. En tegen elkaar aan liggen. En genieten en voelen en proeven” en/of

- toestemming te vragen aan de vader van die [het slachtoffer] om af te spreken met die [het slachtoffer] op de besproken datum.

2. Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3. Beoordeling van het bewijs

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft vrijspraak bepleit voor beide ten laste gelegde feiten. Zij voert met betrekking tot feit 1 aan dat de door de verdachte verzonden berichten weliswaar als ongewenst kunnen worden beschouwd, maar dat het seksuele karakter ervan onvoldoende indringend en schadelijk is te achten, om de drempel van strafbaarheid te overschrijden. Met betrekking tot feit 2 voert de raadsvrouw aan dat niet is gebleken dat de verdachte met de geplande ontmoeting een seksueel doel had en dat de ontmoeting niet heeft plaatsgevonden.

Oordeel van de rechtbank

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van beide ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.

Bewijsmotivering ten aanzien van feit 1

In deze zaak staat niet ter discussie dat de verdachte in de tenlastegelegde periode via Snapchat en de chatfunctie van de schaakwebsite Chess.com berichten van seksuele aard naar [het slachtoffer] (hierna: [het slachtoffer]), een meisje van twaalf jaar, heeft verstuurd.

Volgens artikel 251, eerste lid, aanhef en onder a van het Wetboek van Strafrecht (Sr) is voor strafbaarheid van seksuele benadering van een kind onder de leeftijd van zestien jaren vereist dat sprake is van indringend benaderen. Voor het bestanddeel ‘indringend’ is blijkens de wetsgeschiedenis een zekere mate van intensiteit vereist. De rechtbank zal daarom eerst de vraag beantwoorden of hiervan sprake is.

De verdachte heeft, over een langere periode, een veelvoud aan berichten met een seksuele strekking naar [het slachtoffer] verstuurd. De verdachte was destijds 33 jaar en tussen hem en [het slachtoffer] bestond een gezagsrelatie aangezien hij haar sportinstructeur was op haar BSO. Ook had de verdachte een vertrouwensband opgebouwd met het gezin van [het slachtoffer]. In de berichten omschrijft de verdachte op gedetailleerde wijze verschillende vergaande seksuele handelingen. Uit het geheel van de berichtenwisselingen tussen de verdachte en [het slachtoffer], blijkt dat het de verdachte is die deze gesprekken veelal initieert, gaande houdt door onder meer het stellen van suggestieve vragen aan [het slachtoffer], de gesprekken verder brengt door concrete voorstellen te doen over mogelijke seksuele handelingen, en [het slachtoffer] aanspoort gedachten van seksuele aard met hem te delen. Tegen deze achtergrond is de rechtbank van oordeel dat de berichten van de verdachte aan [het slachtoffer] zonder meer het karakter hebben van een indringende seksuele benadering. Dat het contact tussen de verdachte en [het slachtoffer] wederkerig was en dat er geen sprake is geweest van intimidatie en het uitoefenen van druk, zoals door de raadsvrouw betoogd, doet hier niet aan af.

Artikel 251, eerste lid, aanhef en onder a, Sr schrijft verder voor dat vereist is dat de seksuele benadering schadelijk te achten is voor kinderen onder de leeftijd van zestien jaren. De schadelijkheid dient in zijn algemeenheid te worden beoordeeld. Schade bij een specifiek slachtoffer hoeft niet te worden vastgesteld om te kunnen komen tot strafbaarheid.

De rechtbank is van oordeel dat de berichten die de verdachte aan [het slachtoffer] heeft gestuurd zonder meer schadelijk te achten zijn voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren. Zoals gezegd worden in de berichten vergaande seksuele handelingen besproken, die niet passend zijn voor een meisje van slechts twaalf jaar oud. In het algemeen zal het versturen van dergelijke berichten naar een minderjarige leiden tot een doorkruising van de seksuele ontwikkeling van de minderjarige. Dat dit in dit concrete geval anders zou zijn, zoals door de raadsvrouw is betoogd, is niet relevant.

Op grond van het voorgaande concludeert de rechtbank dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het indringend seksueel benaderen van [het slachtoffer]. De rechtbank acht het onder 1 ten laste gelegde feit dan ook wettig en overtuigend bewezen.

Bewijsmotivering ten aanzien van feit 2

Uit de berichten blijkt dat de verdachte en [het slachtoffer] elkaar zouden ontmoeten de woensdag nadat zij terugkwam van vakantie. De vraag is of de verdachte zich hiermee schuldig heeft gemaakt aan ‘grooming’.

In artikel 251, eerste lid, aanhef en onder c, Sr is strafbaar gesteld: het aan een kind beneden de leeftijd van zestien jaren voorstellen van een ontmoeting voor seksuele doeleinden en het ondernemen van enige handeling tot het verwezenlijken van die ontmoeting. Uit de berichten blijkt dat de verdachte, in de aanloop naar de geplande ontmoeting, [het slachtoffer] herhaaldelijk en expliciet heeft voorgehouden welke intieme en seksuele handelingen (waaronder “voelen, proeven en zoenen”) hij tijdens die ontmoeting met haar wilde gaan verrichten. Dat deze beoogde ontmoeting op woensdag een onschuldig karakter had, wordt weersproken door de strekking van de berichten en acht de rechtbank daarom niet geloofwaardig. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte ook een materiële handeling verricht gericht op het realiseren van de ontmoeting, door aan de vader van [het slachtoffer] toestemming te vragen om haar op woensdag te ontmoeten. Dat de ontmoeting uiteindelijk niet heeft plaatsgevonden, zoals door de raadsvrouw betoogd, doet aan de strafbaarheid van zijn handelen niet af.

De rechtbank acht het onder 2 ten laste gelegde feit dan ook wettig en overtuigend bewezen.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, in die zin dat

Feit 1

hij in de periode van 1 juli 2024 tot 24 augustus 2024 in Nederland een kind beneden de leeftijd van zestien jaren, te weten [het slachtoffer], meerdere malen, indringend schriftelijk seksueel heeft benaderd op een wijze die schadelijk te achten was voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren, door

- naar die [het slachtoffer] verhalen van seksuele strekking te sturen en

- naar die [het slachtoffer] te sturen: ‘Kom je op me zitten en bewegen Zodat je het heerlijk tegen ja aan voelt drukken’ en/of ‘We zoenen en nog meer en knuffelen verder. Je laat je hand naar beneden glijden en begint te strelen je voelt je vingers over mijn broek en je pakt hem vast. Het voelt hard en stijf. Ik doe het zelfde bij jou. Mijn hand gaat je broek in en streelt zacht je voelt warm en vochtig en je zegt dat ik door moet gaan’;

Feit 2

hij in de periode van 1 juli 2024 tot 24 augustus 2024 in Nederland een kind beneden de leeftijd van zestien jaren, te weten [het slachtoffer], een ontmoeting heeft voorgesteld voor seksuele doeleinden en enige handeling heeft ondernomen tot het verwezenlijken van die ontmoeting, door

- aan die [het slachtoffer] een datum voor te stellen om af te spreken en

- met betrekking tot de afspraak die [het slachtoffer] de volgende berichten te sturen:

- “ hoe graag zo zitten op me schoot woensdag” en

- “ en knuffelen. En tegen elkaar aan liggen. En genieten en voelen en proeven” en

- toestemming te vragen aan de vader van die [het slachtoffer] om af te spreken met die [het slachtoffer] op de besproken datum.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4. Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

5. Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

6. Motivering van de sanctie

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd aan de verdachte op te leggen een taakstraf voor de duur van 140 uren, subsidiair 70 dagen hechtenis en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van drie maanden met een proeftijd van drie jaren.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht rekening te houden met het blanco strafblad van de verdachte, het reclasseringsrapport waarin een laag recidiverisico geconstateerd wordt, en zijn stabiele persoonlijke en financiële situatie. Zij heeft verzocht een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf dan wel een taakstraf op te leggen, mede gelet op het risico dat een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf het verlies van de huidige baan van de verdachte tot gevolg heeft.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de straf rekening gehouden met de aard en ernst van de feiten en de persoon van de verdachte.

Aard en ernst van de feiten

De verdachte, een volwassen man van destijds 33 jaar, heeft een minderjarig meisje van destijds twaalf jaar gedurende langere tijd indringend seksueel benaderd en een ontmoeting voor seksuele doeleinden geprobeerd te verwezenlijken. Om deze feiten te plegen heeft de verdachte misbruik gemaakt van de gezagsrelatie die hij met [het slachtoffer] had en de vertrouwensband die hij had opgebouwd met het gezin van [het slachtoffer]. Hij heeft zich bij zijn handelen kennelijk laten leiden door zijn seksuele fantasieën en heeft er niet bij stilgestaan dat dergelijk handelen kan zorgen voor psychische schade bij een minderjarige en diens normale seksuele ontwikkeling in de weg kan staan. Dit neemt de rechtbank de verdachte zeer kwalijk, te meer nu hij is doorgegaan met het contact, nadat hij door de vader van [het slachtoffer] is gewaarschuwd dat [het slachtoffer] mogelijk gevoelens voor hem had. De verdachte is bovendien door collega’s op de BSO aangesproken op zijn ongepaste omgang met [het slachtoffer]. De verdachte heeft zich door geen van deze signalen laten weerhouden de feiten te plegen.

Persoonlijke omstandigheden

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie (strafblad) van 17 maart 2026, waaruit blijkt dat hij niet eerder voor een soortgelijk feit is veroordeeld.

De rechtbank heeft verder acht geslagen op het reclasseringsadvies van 31 oktober 2025. Hieruit volgt dat de verdachte beschikt over een stabiele leefsituatie. De reclassering stelt namelijk geen problemen vast op het gebied van huisvesting, financiën, sociaal netwerk of middelengebruik. De reclassering schat het recidiverisico in als laag en heeft geen bijzondere voorwaarden geadviseerd.

Als risicofactoren noemt de reclassering de dagbesteding en het psychosociaal functioneren van de verdachte. Ten aanzien van de dagbesteding adviseert de reclassering dat de verdachte geen functie mag bekleden waarbij hij verantwoordelijkheid draagt voor kinderen. De bij de verdachte gesignaleerde impulsiviteit acht de reclassering onvoldoende ernstig om verdere interventie te rechtvaardigen.

Op te leggen straf

Bij het bepalen van de hoogte van de straf heeft de rechtbank gekeken naar de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat de ernst van de bewezen verklaarde feiten een taakstraf van forse duur rechtvaardigt. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat een voorwaardelijke gevangenisstraf moet worden opgelegd, nu de verdachte ondanks signalen van anderen zijn gedrag tegenover [het slachtoffer] niet heeft aangepast en uiteindelijk de feiten heeft gepleegd.

Alles afwegende zal de rechtbank, in lijn met de vordering van de officier van justitie, een taakstraf van 140 uren opleggen, te vervangen door 70 dagen hechtenis. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf van drie maanden moet worden opgelegd. De rechtbank zal echter bepalen dat deze straf vooralsnog niet ten uitvoer zal worden gelegd en zal daaraan een proeftijd verbinden van drie jaren. De lange duur van de proeftijd acht de rechtbank op zijn plaats vanwege de ernst van de feiten en de omstandigheid dat de verdachte zich ondanks herhaalde waarschuwingen niet heeft laten corrigeren.

7. Vordering benadeelde partij

Namens de benadeelde partij [het slachtoffer] is door haar advocaat, mr. B. Roodveldt, advocaat te Zaandam, een vordering tot schadevergoeding ingediend van € 770,- aan materiële schade vanwege therapiekosten en € 5.000,- aan immateriële schade vanwege psychisch letsel. In totaal vordert de benadeelde partij dus vergoeding van € 5.770,-. Daarnaast vordert de benadeelde partij vergoeding van de wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij dient te worden toegewezen.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij moet worden afgewezen in verband met de door haar bepleite vrijspraak. Subsidiair voert zij aan dat de vordering wat betreft de materiele schade moet worden afgewezen vanwege een gebrek aan onderbouwing en dat de vordering wat betreft de immateriële schade dient te worden gematigd.

Oordeel van de rechtbank

Omdat de rechtbank tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten komt, komt zij toe aan de beoordeling van de vordering van de benadeelde partij.

Materiële schade

De rechtbank verwerpt het verweer van de verdediging dat de vordering moet worden afgewezen omdat de inhoud van de therapiesessies niet bekend is en (daarom) het causaal verband tussen het handelen van de verdachte en de schade onvoldoende is onderbouwd. Uit de verklaring van de therapeut in het dossier blijkt voldoende dat zij de benadeelde partij in behandeling had vanwege het bewezenverklaarde misbruik, zodat het rechtstreekse verband tussen de therapiekosten en het handelen van verdachte is komen vast te staan. De rechtbank is daarnaast van oordeel dat deze kosten als redelijke kosten ter beperking van schade kunnen worden aangemerkt in de zin van artikel 6:96, tweede lid, aanhef en onder a van het Burgerlijk Wetboek (BW). De vordering is op dit onderdeel toewijsbaar.

Immateriële schade

Op grond van artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b, BW komt een benadeelde partij onder meer een vergoeding toe voor immateriële schade als sprake is van lichamelijk letsel of als de benadeelde op andere wijze in de persoon is aangetast. De rechtbank stelt op basis van de door de benadeelde partij gegeven onderbouwing vast dat de benadeelde partij psychisch letsel heeft opgelopen vanwege het bewezenverklaarde, waardoor sprake is van een aantasting in persoon op andere wijze. De benadeelde partij komt dan ook voor vergoeding van immateriële schade in aanmerking.

Voor de begroting van de immateriële schade sluit de rechtbank aan bij de Letselschadelijst van het Schadefonds Geweldsmisdrijven, omdat deze lijst een bruikbare maatstaf biedt voor de waardering van schade als gevolg van seksuele misdrijven.

De advocaat van de benadeelde partij heeft indeling van het bewezenverklaarde in categorie 3 bepleit. Categorie 3 is echter voorbehouden aan gevallen waarbij het seksuele misdrijf gedurende een zeer lange periode stelselmatig heeft plaatsgevonden. De bewezenverklaarde feiten gaan over een pleegperiode van enkele weken, wat een indeling in categorie 3 niet rechtvaardigt. De rechtbank acht indeling in categorie 2 wel passend. De feiten zijn naar hun aard en gevolgen ernstiger zijn dan categorie 1 vanwege de gezagsrelatie en de vertrouwensband die verdachte met het slachtoffer onderhield. De immateriële schade zal daarom worden begroot op € 2.500,-. Voor het overige zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in haar vordering.

Conclusie

De vordering zal dus gedeeltelijk worden toegewezen tot een bedrag van € 3.270,-.

Wettelijke rente

De rechtbank wijst de wettelijke rente over de immateriële schade toe met ingang van 24 augustus 2024 tot aan de dag van volledige voldoening. De rechtbank hanteert de laatste dag van de bewezenverklaarde pleegperiode als aanvangsdatum, omdat de immateriële schade het gevolg is van het handelen van verdachte gedurende die gehele periode en de schade in ieder geval op dat moment is ingetreden.

Ten aanzien van de materiële schade zal de rechtbank de wettelijke rente toekennen vanaf 9 oktober 2024 (het midden van de periode van 27 augustus 2024 tot en met 21 november 2024).

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes onder feit 2 en 3 bewezen verklaarde handelen

aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen.

Proceskosten

Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken, tot op heden begroot op nihil.

8. Toepasselijke wettelijke voorschriften

9. Beslissing

De rechtbank: