ECLI:NL:RBNHO:2026:5721

1. Tenlastelegging

Aan de verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging (in zaken A en C) ten laste gelegd dat:

- een of meerdere malen met een mes, althans een scherp voorwerp in zijn been heeft/hebben gestoken en/of

- een of meerdere malen op/tegen zijn hoofd en/of lichaam van die [slachtoffer 1] heeft/hebben geslagen en/of getrapt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

- een of meerdere malen met een mes, althans een scherp voorwerp in zijn been te steken en/of

- het een of meerdere malen op/tegen het hoofd en/of het lichaam te slaan en/of te trappen;

- een baksteen en/of

- een Vuurwerk Brandstof Combinatie (VBC), bestaande uit een fles met benzine, althans een brandbare en/of snel ontvlambare (vloei)stof, met daaraan bevestigd een cobra, althans zwaar vuurwerk, en/of

- gezichtsbedekkende kleding en/of

- een aansteker

heeft/hebben verworven en/of voorhanden heeft/hebben gehad.

2. Voorvragen

De dagvaardingen zijn geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de zaken, de officier van justitie is ontvankelijk en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.

3. Beoordeling van het bewijs

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van alle (primair) ten laste gelegde feiten.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw van de verdachte heeft in zaak A integrale vrijspraak bepleit. Volgens de raadsvrouw is er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs dat de verdachte één van de daders is geweest. De raadsvrouw heeft er daarnaast op gewezen dat uit de telefoongegevens van de verdachte blijkt dat hij zich op het moment van de mishandeling niet op de plaats delict bevond en dat deze locatiegegevens steun bieden aan de verklaring van de verdachte dat hij toen ergens anders was. Subsidiair heeft de raadsvrouw betoogd dat de verdachte partieel moet worden vrijgesproken van de steekhandeling, omdat voor deze handeling al een persoon is veroordeeld zonder dat het medeplegen deel uitmaakte van die bewezenverklaring. En voor zover de rechtbank dit anders zou zien, kan het opzet van de tweede dader op deze steekhandeling niet worden bewezen, aldus de raadsvrouw.

Ook in zaak C heeft de raadsvrouw vrijspraak bepleit, omdat niet bewezen kan worden dat de verdachte opzet had op de ten laste gelegde voorbereidingshandelingen. In zaak B heeft de raadsvrouw zich met betrekking tot het bewijs gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Oordeel van de rechtbank

Vrijspraak zaak C

Naar het oordeel van de rechtbank is niet bewezen wat de verdachte in zaak C ten laste is gelegd (voorbereiding van het veroorzaken van een explosie bij een woning), zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken.

Het DNA-materiaal van de verdachte dat in de nabijheid van de woning aan de [adres 2] is aangetroffen op een rugzak, een baksteen en op de tape die om een colafles met benzine was gewikkeld, vormt het enige aanknopingspunt dat de verdachte als dader betrokken zou zijn geweest bij het ten laste gelegde. Hoewel deze DNA-sporen sterke aanwijzingen vormen voor de betrokkenheid van de verdachte bij het voorbereiden van het veroorzaken van een ontploffing, brengen zij niet zonder meer wetenschap bij de verdachte mee van het plan om een explosief bij de desbetreffende woning te plaatsen. De voorwerpen waarop DNA van de verdachte zijn aangetroffen, zijn verplaatsbare objecten. Niet kan worden uitgesloten dat anderen de voorwerpen hebben gebruikt voor de tenlastegelegde voorbereiding van het teweegbrengen van een ontploffing, zonder dat de verdachte wist wat anderen met deze voorwerpen zouden gaan doen. Ook voor het overige bevat het dossier naar het oordeel van de rechtbank geen aanknopingspunten voor deze wetenschap bij de verdachte. De rechtbank kan dan ook niet vaststellen dat de verdachte wist van en opzet had op het veroorzaken van een explosie bij die woning.

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de in zaak A primair en zaak B ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vermeld.

Bewijsmotivering zaak A primair

Feiten en omstandigheden

De aangever [slachtoffer 1] is op 12 april 2025 rond middernacht op straat in Alkmaar door twee personen geslagen en geschopt, en ook heeft één van de daders hem meerdere keren met een mes gestoken. Medeverdachte [medeverdachte] (hierna: [medeverdachte] ) is bij vonnis van deze rechtbank van 5 februari 2026 (ECLI:NL:RBNHO:2026:3069) veroordeeld, waarbij bewezen is verklaard dat hij degene is geweest die [slachtoffer 1] toen heeft gestoken.

Betrokkenheid verdachte

Over de betrokkenheid van de verdachte stelt de rechtbank op basis van de bewijsmiddelen het volgende vast.

In de telefoon van [medeverdachte] zijn video’s van die bewuste dag aangetroffen waarop hij en een andere persoon te zien zijn. De verbalisant heeft deze andere persoon op onder meer video’s 3 en 6 herkend als de verdachte en heeft beschreven dat hij een grijs vest, een lichtgrijze broek en zwarte schoenen met grijze lijnen draagt. Video 5 toont [medeverdachte] die een scooter bestuurt en een passagier achterop heeft, welke passagier donkere dikke wenkbrauwen heeft en een zwarte bivakmuts, een zwarte helm met omhoog geklapt doorzichtig vizier, grijze muts/capuchon en een zwarte jas draagt. De verdachte heeft verklaard dat hij die dag samen met [medeverdachte] was, ’s avonds bij hem achterop de scooter naar de sportschool is gereden en dat hij zichzelf herkent op de video’s 5 en 6.

Op video 7 is de mishandeling van de aangever te zien en de signalementen van de twee daders zijn in het dossier beschreven. Uit de bewijsmiddelen volgt dat dader ‘NN1’ [medeverdachte] is. Bij het signalement van dader ‘NN2’ staat onder meer: donkere dikke wenkbrauwen, zwarte gezichtsbedekking over onderste helft van gezicht, zwarte helm met omhoog geklapt doorzichtig vizier, zwarte jas, grijs vest/hoodie, lichtgrijze sportbroek en zwarte schoenen met grijze lijnen en een wit label op de hiel.

De rechtbank concludeert allereerst dat de beschrijvingen van de verdachte in de video’s 3, 5 en 6 overeenkomen met de beschrijving van dader NN2 in video 7, waarbij de rechtbank de combinatie van de grijze capuchon/hoodie, de lichtgrijze sportbroek en de zwarte schoenen met grijze lijnen en een wit label op de hiel, kenmerkend en onderscheidend vindt.

Daarnaast vindt de rechtbank redengevend voor de betrokkenheid van de verdachte dat hij voorafgaand aan de mishandeling contact had met [medeverdachte] over – kennelijk – het slachtoffer. Uit onderzoek aan de telefoon van [medeverdachte] is gebleken dat deze telefoon regelmatig contact had met het nummer: [nummer] . Dit nummer is gekoppeld aan de volgende accounts: Snapchat: ‘ [accounts] De verdachte heeft verklaard dat hij de gebruiker is van deze accounts. Uit de chats blijkt dat de verdachte een dag vóór het incident op verzoek van [medeverdachte] aan hem een foto van ‘die [slachtoffer 1]’ heeft gestuurd, dat het adres van de aangever wordt gedeeld en dat [medeverdachte] op 12 april aan de verdachte heeft voorgesteld een video naar ‘ [slachtoffer 1] ’ te sturen met de tekst: ‘soon ga je deze eten kk choller’, waarop de verdachte ‘ja’ antwoordt. Uit onderzoek naar de telefoon van de aangever blijkt dat hij die dag een video heeft ontvangen van ‘ [naam] ’ waarin is te zien dat met een vuurwapen wordt geschoten, met de tekst ‘Deze ga je soon eten kk bledder’. Deze video is ook (zonder de tekst) teruggevonden in de telefoon van [medeverdachte] . Bovendien heeft de aangever direct na te zijn mishandeld, een bericht verstuurd dat ‘die [naam] en die [naam] ’ erachter zitten. De rechtbank begrijpt uit dit laatste dat de aangever weliswaar tegenover de politie niet heeft willen verklaren over de identiteit van de daders, maar dat hij die informatie wel met personen in zijn eigen netwerk heeft gedeeld. De verklaring van de verdachte op de zitting dat hij [slachtoffer 1] niet kent schuift de rechtbank gelet op het voorgaande als volstrekt ongeloofwaardig terzijde.

De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw dat de locatiegegevens van de telefoon van de verdachte een contra-indicatie voor zijn betrokkenheid zouden zijn omdat zijn telefoon om 23:42 uur een Cell-ID in Broek op Langedijk heeft aangestraald. Immers, is daarbij een tijdsduur van 4596 seconden (76 minuten en 36 seconden) vermeld, wat (enkel) betekent dat op enig moment tussen 23:42 uur en ruim 76 minuten later, dus 00:59 uur, internetcontact is geweest met die Cell-ID (zie toelichting internetcontacten, dossierpagina 241). Nu niet bekend is vanaf welk moment de telefoon verbinding maakte met de mast, kan op basis van deze gegevens niet worden vastgesteld waar de telefoon zich op het moment van de steekpartij bevond. Dit brengt met zich mee dat het dossier geen steun biedt voor de verklaring van de verdachte dat hij na de sportschool niet meer met [medeverdachte] was. Gelet op al het voorgaande is deze verklaring, die de verdachte overigens pas op de zitting heeft afgelegd, naar het oordeel van de rechtbank dan ook ongeloofwaardig.

Op grond van het voorgaande stelt de rechtbank vast dat de verdachte één van de daders was die de aangever hebben mishandeld door hem te steken, te slaan en te schoppen.

En hoewel het [medeverdachte] is geweest die de aangever heeft gestoken, acht de rechtbank ook het medeplegen van die gedraging bewezen. De rechtbank betrekt hierbij dat de verdachte diverse uitlatingen heeft gedaan, waaruit blijkt dat hij en [medeverdachte] uit waren op een gewapend treffen met aangever. Ook is op een video die is aangetroffen op de telefoon van [medeverdachte] (video 1) te zien dat [medeverdachte] op de bewuste dag in het bijzijn van de verdachte een hoes op zijn rug draagt, met daarin een voorwerp dat gelijkenissen vertoond met messen die te zien zijn in een andere video op zijn telefoon (video 14). Die video 14 was eerder die dag via het account van de verdachte, ‘ [account] ’, aan [medeverdachte] verstuurd. Op grond van de voornoemde omstandigheden waarbij de verdachte voorafgaand contact met de mededader heeft gehad over de aangever, met zijn instemming een ‘dreigvideo’ is verstuurd en de verdachte wist van de aanwezigheid van (een) mes(sen) op de bewuste dag, is de rechtbank van oordeel dat (in ieder geval voorwaardelijk) opzet op de steekhandeling kan worden bewezen.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, in die zin dat:

zaak A (primair)

hij in de periode van 12 april 2025 tot en met 13 april 2025 te Alkmaar tezamen en in vereniging met een ander, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen

meerdere malen met een mes, in zijn been heeft gestoken en meerdere malen tegen zijn hoofd en lichaam van die [slachtoffer 1] heeft geslagen en getrapt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

zaak B

hij op 12 mei 2025 te Alkmaar tezamen en in vereniging met een ander, een Iphone en airpods en sieraden die aan [slachtoffer 2] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door haar stevig vast te pakken en te roepen: "Barkie, sla haar, Barkie sla haar" en haar een of meerdere malen op haar hoofd te slaan en haar telefoon en haar tas af te pakken en haar sieraden van haar nek en pols af te trekken en haar airpods en ring uit haar jas te halen en dreigend te zeggen: "Als je aangifte doet gooi ik je in de kliko en sla ik je dood".

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4. Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

5. Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

6. Motivering van de sanctie

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 maanden, met aftrek van voorarrest, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Daarbij heeft de officier van justitie gevorderd aan het voorwaardelijk deel de bijzondere voorwaarden te verbinden zoals geadviseerd door de reclassering, aangevuld met een locatieverbod voor de stad Alkmaar en een contactverbod met [medeverdachte] en de slachtoffers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] . Zij heeft verder gevorderd deze bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd voornoemde locatie- en contactverboden tevens op te leggen als een vrijheidsbeperkende maatregel in de zin van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht (Sr) voor de duur van twee jaar. De officier van justitie heeft gevorderd deze maatregel ook dadelijk uitvoerbaar te verklaren en te bepalen dat bij iedere overtreding van deze maatregel telkens vervangende hechtenis voor de duur van zeven dagen wordt toegepast met een maximum van zes maanden. Tot slot heeft de officier van justitie de gevangenneming van de verdachte gevorderd voor de zaken A en C.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht om bij bewezenverklaring de verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf waarbij het onvoorwaardelijke deel gelijk zal zijn aan het totaal van de reeds in voorarrest doorgebrachte tijd en – vooruitlopend op een toewijzing van de vordering tot tenuitvoerlegging – de eerder voorwaardelijk opgelegde 121 dagen jeugddetentie. In dat geval zou de verdachte ook bij toewijzing van de vordering tot tenuitvoerlegging op de dag van de uitspraak in vrijheid worden gesteld. De raadsvrouw heeft verzocht om aan het voorwaardelijke deel de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering te verbinden. Ten aanzien van de gevorderde locatie- en contactverboden heeft de raadsvrouw zich gerefereerd.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek op de zitting is gebleken.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft zich in een korte periode schuldig gemaakt aan twee ernstige strafbare feiten. In de nacht van 12 april 2025 heeft de verdachte zich samen met de mededader schuldig gemaakt aan de poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 1] . De verdachte en de mededader hebben het slachtoffer geslagen en getrapt, waaronder tegen zijn hoofd. De mededader heeft de verdachte ook in zijn been gestoken. Eén van de steekwonden op het been van het slachtoffer was zodanig diep dat de spier was beschadigd. Dat het slachtoffer geen zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen is een gelukkige omstandigheid die niet aan de verdachte te danken is. Het trappen tegen het hoofd en het steken met een mes zijn geweldshandelingen die ernstige consequenties kunnen hebben. Uit de vordering tot schadevergoeding van het slachtoffer blijkt dat het handelen van de verdachte en zijn mededader zeer angstig en bedreigend voor het toen nog minderjarige slachtoffer is geweest. Hij voelt zich sindsdien minder veilig op straat en ervaart spanningsklachten.

Een maand later is een meisje van 15 jaar slachtoffer geworden van een straatroof gepleegd door een groep jongens. Uit het dossier blijkt dat de verdachte hierin een leidende rol heeft gespeeld. Het slachtoffer is door de verdachte en de mededaders achtervolgd, geslagen, bedreigd en bestolen. De verdachte heeft, terwijl het slachtoffer op de fiets met haar vriend belde, haar telefoon uit de houder gepakt en is bij haar achterop de fiets gesprongen. Deze situatie, die ongeveer 45 minuten heeft geduurd, is voor het slachtoffer zeer beangstigend geweest. Uit de toelichting op haar schadevergoedingsvordering blijkt ook welke impact dit op haar heeft gehad.

Met hun handelen hebben de verdachte en de mededaders een grove inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de slachtoffers en hen ook financiële schade toegebracht. De rechtbank kan niet anders dan concluderen dat de verdachte en de mededaders geen enkel moment hebben stilgestaan bij de mogelijke gevolgen daarvan voor de slachtoffers. De rechtbank rekent dit de verdachte zeer aan. Daar komt bij dat dit soort geweldsdelicten zorgen voor onrust en gevoelens van onveiligheid in de samenleving, te meer omdat deze onderdeel lijken te zijn van gewelddadige acties van twee rivaliserende jeugdige groepen. Het gemak waarmee de verdachte tot gewelddadig gedrag overgaat is verontrustend.

Persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gekeken naar het strafblad van de verdachte (het Uittreksel Justitiële Documentatie van 12 maart 2026). Hieruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor een straatroof en mishandeling en dat de bewezenverklaarde feiten bovendien zijn gepleegd tijdens een lopende proeftijd. Dit weegt de rechtbank in het nadeel van de verdachte mee.

Ook heeft de rechtbank kennisgenomen van het over de verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapport van de reclassering van 14 april 2026. In het rapport komt naar voren dat er risico verhogende factoren kunnen zijn in het sociaal netwerk en psychosociaal functioneren van de verdachte, waarbij bij het laatste moet worden gedacht aan het maken van verkeerde keuzes en het onvoldoende nadenken over zijn handelen en de gevolgen ervan. De verdachte heeft de bewezenverklaarde feiten gepleegd in Alkmaar, ondanks dat hij een locatieverbod had voor Alkmaar. Als beschermende factoren ziet de reclassering de begeleiding vanuit Boba, autisme-zorg, en de betrokkenheid van zijn moeder. Het risico op recidive wordt als gemiddeld ingeschat. Ten aanzien van het risico op onttrekken aan voorwaarden, wordt opgemerkt dat de verdachte zich gedurende de proeftijd dus niet heeft gehouden aan het locatieverbod voor Alkmaar en hij zich ook enige tijd zou hebben onttrokken aan het toezicht bij de jeugdreclassering

Geadviseerd wordt het volwassenenstrafrecht toe te passen en bij een veroordeling een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met de volgende bijzondere voorwaarden:

een meldplicht bij de reclassering;

verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang;

dagbesteding;

en het blijven meewerken aan de begeleiding vanuit de autisme coach van Boba.

Op te leggen straf

De rechtbank is van oordeel dat de ernst van de bewezenverklaarde feiten en de impact daarvan op de slachtoffers, in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van langere duur rechtvaardigt. Bij het bepalen van de op te leggen straf gaat de rechtbank uit van de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). De rechtbank neemt in zaak A als vertrekpunt het oriëntatiepunt voor zware mishandeling, in de categorie ‘opzettelijk toebrengen van middelzwaar lichamelijk letsel met behulp van een wapen’, te weten een gevangenisstraf van zeven maanden. Omdat sprake is van een poging wordt uitgegaan van de oplegging van twee derde deel van de straf die bij een voltooid delict wordt opgelegd. In strafverzwarende zin weegt de rechtbank echter mee dat uit het dossier het beeld naar voren komt van een geplande actie en dat sprake is van medeplegen, naast de al genoemde recidive.

In zaak B neemt de rechtbank als uitgangspunt het oriëntatiepunt voor een straatroof met licht geweld of verbale bedreiging, met recidive. Dit komt neer op een gevangenisstraf van acht maanden. De rechtbank weegt als strafverzwarende omstandigheden mee dat sprake was van meerdere daders jegens een zeer jong slachtoffer, waarbij de verdachte een aansturende rol had en dat de situatie bijna 45 minuten heeft geduurd.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat aan de verdachte een gevangenisstraf van zeventien maanden dient te worden opgelegd. De rechtbank zal echter bepalen dat een gedeelte daarvan, vijf maanden, vooralsnog niet ten uitvoer wordt gelegd en zal daaraan een proeftijd verbinden van twee jaar, zodat de verdachte ervan wordt weerhouden zich voor het einde van die proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit. Aan die voorwaardelijke straf zal de rechtbank de geadviseerde bijzondere voorwaarden verbinden, en ook de gevorderde locatie- en contactverboden.

Dadelijke uitvoerbaarheid

De rechtbank ziet ook aanleiding om de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Zonder een beschermend kader van bijzondere voorwaarden moet er ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. De rechtbank baseert dit op de omstandigheden dat de verdachte kennelijk deel uitmaakt van een van de rivaliserende jeugdgroepen in Alkmaar, waarbij de verdachte ook het tijdens de proeftijd geldende locatieverbod voor Alkmaar heeft overtreden en in die proeftijd opnieuw ernstige strafbare feiten heeft begaan. Daarom beveelt de rechtbank dat de aan de voorwaardelijke veroordeling te verbinden bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar zijn.

Voorlopige hechtenis: vorderingen tot gevangenneming

De verdachte bevindt zich in voorlopige hechtenis in verband met zaak B. De officier van justitie heeft in aanvulling daarop op de zitting (mondeling) de gevangenneming van de verdachte in de zaken A en C gevorderd. Nu de rechtbank de verdachte bij onderhavig vonnis in zaak C heeft vrijgesproken, is de gevangenneming ten aanzien van die zaak reeds daarom niet aan de orde. Ten aanzien van zaak A zal de rechtbank de vordering tot gevangenneming afwijzen, nu het belang daarvan onvoldoende is gebleken en ook op geen enkele wijze door de officier van justitie is onderbouwd.

7. Vrijheidsbeperkende maatregel: locatie- en contactverboden

De rechtbank zal aan de verdachte gedurende twee jaren een maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid ex artikel 38v Sr opleggen, ter voorkoming van strafbare feiten en ter beveiliging van de maatschappij. Oplegging van deze maatregel is naar het oordeel van de rechtbank ter voorkoming van strafbare feiten passend en geboden.

- een locatieverbod, inhoudende dat de verdachte zich niet bevindt in de stad Alkmaar;

- contactverbod, inhoudende dat de verdachte op geen enkele wijze – direct of indirect – contact mag opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer 1] , geboren [geboortedatum] te [geboorteplaats] ;

- een contactverbod, inhoudende dat de verdachte op geen enkele wijze – direct of indirect – contact mag opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer 2] , geboren [geboortedatum] te [geboorteplaats] ;

- een contactverbod, inhoudende dat de verdachte op geen enkele wijze – direct of indirect – contact mag opnemen, zoeken of hebben met [medeverdachte] , geboren [geboortedatum] te [geboorteplaats] .

8. Vorderingen benadeelde partijen en schadevergoedingsmaatregel

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 1]

Namens de benadeelde partij [slachtoffer 1] is een vordering tot schadevergoeding van € 4.001,50 ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade (smartengeld) die hij als gevolg van het in zaak A ten laste gelegde feit zou hebben geleden, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag. De materiële schade bestaat uit beschadigde/verloren kledingstukken, te weten een jas (€ 400,00), een pet (€ 25,00) en een broek (€ 76,50). Aan smartengeld is een bedrag van € 3.500,00 gevorderd.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering kan worden toegewezen. Het toe te wijzen bedrag moet worden vermeerderd met de wettelijke rente en ook de schadevergoedingsmaatregel dient te worden opgelegd, waarbij de verdachte en de medeverdachte hoofdelijk aansprakelijk zijn.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft gelet op de bepleite vrijspraak primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren. Ook subsidiair heeft de raadsvrouw niet-ontvankelijkheid bepleit, omdat de rechtbank al bij vonnis in de zaak van de medeverdachte op deze vordering heeft beslist zonder oplegging van hoofdelijke aansprakelijkheid. Nu de vordering van de benadeelde partij in die zaak al (gedeeltelijk) is toegewezen, heeft de benadeelde partij geen belang meer bij de onderhavige vordering, aldus de raadsvrouw. Meer subsidiair heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat de vordering met betrekking tot de jas kennelijk inhoudelijk is aangepast, waardoor nu opnieuw vergoeding wordt gevorderd voor een post waarop al is beslist. Reden waarom de raadsvrouw heeft verzocht om bij toewijzing aan te sluiten bij het eerder toegewezen bedrag van (totaal) € 2.601,50.

Oordeel van de rechtbank

Uit de op de zitting gegeven toelichting op de vordering blijkt dat de beslissing van de rechtbank op de vordering van de benadeelde partij in de zaak van de medeverdachte nog niet heeft geleid tot vergoeding van (enige) schade. De benadeelde partij kan daarom in zijn vordering worden ontvangen.

Materiële schade

Ook is op de zitting toegelicht dat de benadeelde partij in de zaak van de medeverdachte in het deel van de vordering met betrekking tot de (door de politie in beslag genomen) jas niet-ontvankelijk was verklaard, omdat de staat daarvan toen niet duidelijk was. In de onderhavige zaak heeft de benadeelde partij foto’s van de jas overgelegd. Hieruit blijkt duidelijk dat de jas beschadigd is. De rechtbank is van oordeel dat daarmee de materiële schade van € 501,50 voldoende is aangetoond en bovendien rechtstreeks voortvloeit uit het bewezen verklaarde feit. De rechtbank zal deze daarom geheel toewijzen.

Immateriële schade

Voor vergoeding van de gestelde immateriële schade bestaat een wettelijke grondslag omdat sprake is van lichamelijk letsel (artikel 6:106 onder b van het Burgerlijk Wetboek (BW)).

Uit de toelichting op de vordering blijkt dat de benadeelde partij een 12 centimeter lange steekwond heeft opgelopen die zo diep was dat zijn weke delen zijn beschadigd. Er is nog een groot en ontsierend litteken zichtbaar, waarbij ook sprake is van gevoelloosheid. Daarnaast zijn door het voorval gevoelens van angst en onveiligheid bij het indertijd nog maar zeventienjarige slachtoffer ontstaan. Gelet op de aard en ernst van het feit en de Rotterdamse schaal, komt de rechtbank een vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 2.500,00 billijk voor. De rechtbank verklaart de benadeelde partij voor het overige deel niet-ontvankelijk. De benadeelde partij kan dat deel van de vordering desgewenst bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Conclusie

De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] zal hoofdelijk worden toegewezen tot een bedrag van € 3.001,50, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 13 april 2025 tot aan de dag der algehele voldoening.

Ook moet de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: medeplegen van een poging tot zware mishandeling] aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen.

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 2]

Namens de benadeelde partij [slachtoffer 2] is een vordering tot schadevergoeding van € 3.269,00 ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade (smartengeld) die zij als gevolg van het in zaak B ten laste gelegde feit zou hebben geleden, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit gestolen airpods (€ 149,00), een bedrag dat met haar pinpas is gepind (€ 10,00), een gestolen gouden ketting (€ 275,00) en gemaakte kosten in verband met EMDR therapie (€ 335,00). Aan smartengeld is een bedrag van € 2.500,00 gevorderd.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering kan worden toegewezen. Het toe te wijzen bedrag moet worden vermeerderd met de wettelijke rente en ook de schadevergoedingsmaatregel dient te worden opgelegd, waarbij de verdachte en de medeverdachte hoofdelijk aansprakelijk zijn.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft de gevorderde materiële schade deels betwist en bepleit dat de benadeelde partij in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk is. Volgens de raadsvrouw blijkt uit de onderbouwing van de vordering niet welk bedrag daadwerkelijk is betaald voor de airpods, en bovendien zouden deze al zijn teruggegeven. Ten aanzien van de gouden ketting heeft de raadsvrouw verzocht het gevorderde bedrag met de helft te matigen. Tot slot heeft zij verzocht het gevorderde bedrag aan smartengeld te matigen, omdat het gevorderde bedrag mede gegrond is op de stelling dat sprake is van PTSS, terwijl er onvoldoende objectief bewijs is om het bestaan daarvan aan te nemen.

Oordeel van de rechtbank

Materiële schade

Airpods

Ter zitting is toegelicht dat de benadeelde partij niet beschikt over een aankoopbon, maar dat het gevorderde bedrag van € 149,00 in verband met het aanschaffen van nieuwe air pods correct in de vordering is opgenomen. Nu uit het dossier volgt dat de benadeelde partij is bestolen van haar air pods en niet is gebleken dat zij deze zou hebben teruggekregen zal de rechtbank deze post toewijzen.

Gepinde geld

Uit het bij de vordering gevoegde bankafschrift blijkt dat het bedrag van € 10,00 een dag voor het bewezenverklaarde feit is gepind. Deze schade staat dan ook niet in verband met het bewezenverklaarde feit en de rechtbank zal deze post afwijzen.

Gouden ketting

De gestolen ketting is van goud. Nu de goudprijs sinds de beroving juist gestegen is, ziet de rechtbank geen aanleiding het gevorderde bedrag van € 275,00 te matigen.

Kosten EMDR therapie

Ook deze kosten staan in voldoende rechtstreeks verband met het bewezen verklaarde feit en deze zal de rechtbank toewijzen.

Immateriële schade

De rechtbank is verder van oordeel dat voldoende aannemelijk is geworden dat de benadeelde partij nadelige lichamelijke en geestelijke gevolgen heeft ondervonden van het bewezenverklaarde handelen van de verdachte. Voor toekenning van immateriële schade bestaat een wettelijke grondslag omdat sprake is van lichamelijk letsel (artikel 6:106 onder b BW). De benadeelde partij is op vijftienjarige leeftijd door een groep jongens in haar eigen woonomgeving achtervolgd, mishandeld, bedreigd en bestolen. Uit de toelichting op de vordering blijkt dat de straatroof een grote impact op haar leven heeft gehad en nog steeds heeft. De rechtbank komt een vergoeding van de gevorderde immateriële schade van € 2.500,00 daarom billijk voor en zal deze geheel toewijzen.

Conclusie

De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] zal hoofdelijk worden toegewezen tot een bedrag van € 3.259,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 12 mei 2025 tot aan de dag der algehele voldoening.

Ook moet de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: medeplegen van een straatroof met geweld] aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen.

9. Vordering tot tenuitvoerlegging

Bij vonnis van 30 januari 2025 in de zaak met parketnummer 15/254196-24 heeft de rechtbank Noord-Holland de verdachte veroordeeld tot onder meer voorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van 121 dagen. De mededeling als bedoeld in artikel 366a Sv is op 19 februari 2025 aan de verdachte verstuurd. De proeftijd van twee jaar ving aan op 14 februari 2025. De officier van justitie heeft gevorderd dat de rechtbank zal gelasten dat die voorwaardelijke straf alsnog ten uitvoer zal worden gelegd.

10. Toepasselijke wettelijke voorschriften

11. Beslissing

De rechtbank: