RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Haarlem
Zaaknummer: 12138917 \ CV EXPL 26-1698
Vonnis van 19 augustus 2026
in de zaak van
[eiser] ,
te [plaats 1],
eisende partij,
hierna te noemen: de vrouw,
gemachtigde: mr. J. de Koning,
tegen
[gedaagde] ,
te [plaats 2],
gedaagde partij,
hierna te noemen: de man,
gemachtigde: mr. E.M. Kooij.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding;- de conclusie van antwoord;- de conclusie van repliek;- de conclusie van dupliek.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2. Feiten
De vrouw en de man zijn getrouwd geweest en hebben samen twee kinderen ([minderjarige 1] en [minderjarige 2]).
Partijen hebben de gevolgen van hun echtscheiding onder meer geregeld in het echtscheidingsconvenant c.q. ouderschapsplan van 7 maart 2017. Daarin is (voor zover van belang) het volgende bepaald:
“ Kosten voor de dagelijkse verzorging van [minderjarige 1] en [minderjarige 2]
De ouders hebben in onderling overleg besloten een rekening te gebruiken, waarvan de kosten van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zullen worden betaald. Onder deze kosten vallen niet de kosten van dagelijkse verzorging alsmede de kosten van de inwoning. De vader zal met ingang van 1 april 2017 maandelijks bij vooruitbetaling een bedrag van € 461,00 voldoen op rekening (…). De moeder zal de rekening beheren.
De vader betaalt met ingang van 1 april 2017 maandelijks € 55,- aan de moeder voor de kosten van de dagelijkse verzorging.
Bij de vaststelling van de kinderalimentatie/kinderkosten zijn de totale kosten voor de kinderen vastgesteld op € 1.065,00 per maand.”
Op 9 maart 2018 hebben partijen gewijzigde afspraken gemaakt die onderdeel uitmaken van het echtscheidingsconvenant. Daarin staat (voor zover relevant):
“ Artikel 1. Kinderalimentatie
De man zal met ingang van 1 januari 2018 als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de twee minderjarige kinderen een bedrag van € 53,- per maand betalen aan de vrouw, bij vooruitbetaling voor de eerste van elke maand te voldoen.
Voorts zal de man op de kinderkostenrekening maandelijks met ingang van 1 januari 2018 een bijdrage betalen van € 400,-.
De vergoeding zal zijn onderworpen aan de wettelijke index als bedoeld in artikel 1:402a BW, voor het eerst op 1 januari 2019.”
3. Het geschil
De vrouw vordert - samengevat - betaling van € 4.170,72 en € 547,80 aan achterstallige indexering kinderalimentatie te vermeerderen met wettelijke rente. Daarnaast vordert de vrouw een verklaring voor recht dat de man vanaf 1 januari 2026 een bedrag van € 536,93 per maand op de kindrekening moet storten en € 71,14 op de rekening van de vrouw. Ten slotte wenst de vrouw inzage in de financiële gegevens van de man.
De man heeft de betalingsachterstand behoudens de wettelijke rente erkend en verzet zich niet tegen het vastleggen van de alimentatieverplichting in een vonnis, voor zover de kantonrechter daartoe bevoegd is. De man verzet zich wel tegen de gevorderde inzage in zijn financiële situatie. Volgens de man moet een dergelijk verzoek bij de familierechter worden aangebracht.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4. De beoordeling
Partijen zijn ex-echtgenoten. Zij hebben in het kader van hun echtscheiding afspraken gemaakt over (onder meer) de door de man aan de vrouw te betalen kinderalimentatie. De vrouw vordert in deze procedure dat de man – correct – uitvoering moet geven aan wat partijen in het (gewijzigde) echtscheidingsconvenant met betrekking tot de kinderalimentatie zijn overeengekomen. Tegen deze achtergrond moet in de eerste plaats worden beoordeeld of deze procedure die is ingeleid met een dagvaarding, op de juiste wijze aanhangig is gemaakt en of de kantonrechter de aangewezen rechter is om deze zaak te behandelen en te beslissen.
De Hoge Raad heeft op 2 mei 2003 beslist dat het volgen van de verzoekschriftprocedure als dwingend voorgeschreven moet worden beschouwd in alle procedures met betrekking tot levensonderhoud, verschuldigd krachtens Boek 1 BW, ook als tussen partijen een (alimentatie-)overeenkomst is gesloten en het gaat om een vordering tot nakoming van deze overeenkomst. Dit komt ook in de lagere rechtspraak naar voren.
Gelet hierop is de kantonrechter van oordeel dat de vordering van de vrouw met het verkeerde stuk is ingeleid en dat de kantonrechter niet de juiste rechter is om deze te behandelen en daarover te beslissen.
Aangezien de man zich bij conclusie van antwoord al heeft uitgelaten over de vraag of deze zaak aan de juiste rechter is voorgelegd en de vrouw de gelegenheid heeft gehad om daarop bij conclusie van repliek te reageren, zal de kantonrechter de zaak zonder nadere aanhouding op de voet van de wisselbepaling van artikel 69 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering doorleiden naar de juiste procedure. De kantonrechter zal daartoe bepalen dat de zaak wordt voortgezet in de stand waarin deze zich nu bevindt volgens de regels die gelden voor de verzoekschriftprocedure, en de zaak verwijzen naar de juiste rechter, te weten de civiele rechter, team familie, ter verdere behandeling en beslissing.
Partijen zullen na deze verwijzing, door de familiekamer op de hoogte worden gesteld van de wijze waarop de verdere behandeling van de zaak zal worden voortgezet.
5. De beslissing
De kantonrechter:
verwijst de zaak in de stand waarin deze zich bevindt naar Team Familie & Jeugd van deze rechtbank, locatie Haarlem, en bepaalt dat de procedure wordt voortgezet volgens de regels die gelden voor de verzoekschriftprocedure;
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. M.W. Koenis en in het openbaar uitgesproken op 19 augustus 2026.
De griffier De kantonrechter