RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
[verzoekster] ,
Strafrecht
Zittingsplaats Assen
parketnummer : 96-000391-22
raadkamernummer : 24-026398
beslissing van de enkelvoudige raadkame op het verzoek op grond van artikel 530 van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:
geboren op [geboortedatum] 1997 te [geboorteplaats] , wonende op het adres [adres] ,
hierna te noemen: de verzoekster.
Advocaat: mr. H.D. Postma, advocaat te Leeuwarden.
Procesverloop
Het Openbaar Ministerie heeft op 30 september 2024 de onderhavige strafzaak geseponeerd met als reden dat het feit inmiddels te oud was.
Op 24 oktober 2024 is ter griffie van deze rechtbank een verzoek ingekomen strekkende tot een vergoeding van:
-
de kosten van rechtsbijstand die door verzoekster zijn gemaakt ten gevolge van de tegen haar gevoerde strafzaak tot een bedrag van 769,56
- de kosten voor het opstellen en het indienen van dit verzoek tot een bedrag van
340,-, te vermeerderen in geval van een behandeling ter zitting.
De rechtbank heeft kennis genomen van het verzoekschrift, het standpunt van de officier van justitie van 29 oktober 2024 en de reactie van de advocaat van 5 november 2024.
De rechtbank heeft met toestemming van de advocaat en de officier van justitie besloten tot een schriftelijke afdoening van het verzoekschrift.
Beoordeling
De strafzaak is geëindigd zonder oplegging van straf of maatregel en zonder dat toepassing is gegeven aan artikel 9a Wetboek van Strafrecht. Dit betekent echter niet dat verzoekster zonder meer in aanmerking komt voor vergoeding van zijn kosten. Per geval dient te worden bekeken of er gronden van billijkheid (art. 534 Sv) aanwezig zijn om een vergoeding toe te kennen. Het gaat daarbij om de vraag of het redelijk is dat de nadelige gevolgen van de indertijd bestaande verdenking voor rekening van verzoekster dienen te worden gelaten dan wel dat deze geheel of gedeeltelijk door de Staat moeten worden gedragen.
Verzoekster werd verdacht van een snelheidsovertreding. Uit het dossier blijkt dat door middel van een gekalibreerde boordsnelheidsmeter waarbij verzoekster over een afstand van 4.500 meter is gevolgd een overschrijding van 55 km/h is geconstateerd. Verzoekster heeft hier destijds over verklaard “Ik ben de auto net even aan het testen. Ik heb de auto net laten chippen”. In het verzoekschrift noch in de reactie van 5 november 2024 wordt deze verdenking betwist. Gelet op deze feiten en omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat verzoekster zichzelf in een situatie heeft gebracht die ertoe zou kunnen leiden en er ook toe heeft geleid dat zij kosten heeft moeten maken in verband met rechtsbijstand. Nu verzoekster het aan zichzelf heeft te wijten dat zij deze kosten heeft moeten maken, dienen de nadelige gevolgen van de indertijd bestaande verdenking voor rekening van verzoekster te worden gelaten. Dat het Openbaar Ministerie de zaak zo lang heeft laten liggen en dat dat niet aan verzoekster kan worden tegengeworpen zoals aangevoerd door de advocaat maakt niet dat een schadevergoeding ondanks vorenstaande billijk is. Verzoekster heeft te hard gereden en heeft het dan ook aan zichzelf te wijten dat zij kosten heeft moeten maken in het kader van een strafrechtelijk onderzoek tegen haar. De omstandigheid dat de zaak enige tijd is blijven liggen is juist de reden geweest voor het Openbaar Ministerie om de zaak te seponeren - waar zij in eerste instantie voornemens waren om een strafbeschikking aan verzoeker uit te vaardigen - en heeft dus juist in het voordeel van verzoekster uitgepakt.
Het verzoek zal worden afgewezen.
Beslissing
De rechtbank wijst het verzoek af.
Deze beslissing is gegeven door mr. G. Eelsing, rechter, bijgestaan door mr. L. Lamers, griffier.
Tegen de beslissing van deze rechtbank staat voor de gewezen verdachte of zijn erfgenamen binnen een maand na de betekening hoger beroep open bij het gerechtshof.