ECLI:NL:RBNNE:2026:1169

1. PROCESGANG

Bij vonnis van deze rechtbank van 20 maart 2024 is ten aanzien van [verzoekster] de schuldsaneringsregeling (hierna: WSNP) van toepassing verklaard.

De looptijd van de WSNP is vastgesteld op 18 maanden, derhalve eindigend op20 september 2025.

Op 7 juni 2024 heeft [schuldeiser 1] B.V. (hierna [schuldeiser 1] ) verzocht om tussentijdse beëindiging van de WSNP. Dit verzoek is bij vonnis van deze rechtbank van 25 oktober 2024 afgewezen. [schuldeiser 1] heeft op 4 november 2024 hoger beroep ingesteld.

Bij arrest van 12 december 2024 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden het vonnis van deze rechtbank bekrachtigd. [schuldeiser 1] heeft cassatie ingesteld.

De Hoge Raad heeft bij arrest van 16 mei 2025 het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vernietigd en de zaak verwezen naar het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch voor verdere afhandeling en beslissing.

Op 21 augustus 2025 heeft het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch arrest gewezen en het vonnis van deze rechtbank bekrachtigd. [schuldeiser 1] heeft hiertegen opnieuw cassatie ingesteld.

De conclusie van de advocaat-generaal R.H. de Bock van 21 november 2025 strekt tot vernietiging van het arrest van 21 augustus 2025 en tot verwijzing.

Door de bewindvoerder is op 20 juni 2025 schriftelijk verslag uitgebracht ten aanzien van de beëindiging van de WSNP. De bewindvoerder heeft geadviseerd de WSNP te beëindigen met verlening van de zogenaamde “schone lei”.

Op 22 september 2025 heeft een verificatievergadering plaatsgevonden. Vanwege de betwisting van een aantal vorderingen door [schuldeiser 1] is verwezen naar renvooi. Op de rol van 4 februari 2026 heeft [schuldeiser 1] in de renvooiprocedure geconcludeerd tot afwijzing van de ter verificatie ingediende vorderingen.

Bij brief van 19 december 2025 heeft [schuldeiser 1] bezwaar gemaakt tegen het verlenen van de schone lei aan [verzoekster] en heeft zij verzocht de looptijd van de WSNP te verlengen.

De zaak is behandeld ter zitting van 9 februari 2026, alwaar zijn verschenen:

Mevrouw [verzoekster] (tezamen met haar echtgenoot de heer [echtgenoot verzoekster] )

mr. R.G. Holtz, gemachtigde van [verzoekster]

mr. A.L.S. Verhoog, bewindvoerder

mr. F.J.P.F. Vos, gemachtigde, namens schuldeisers [schuldeiser 1] BV. en [schuldeiser 2] BV.

De heer [bestuurder schuldeiser 1] BV.

Vonnis is bepaald op heden.

2. STANDPUNTEN

Standpunt [schuldeiser 1]

heeft zich tot de rechtbank gericht met het verzoek tot afwijzing van de schone lei, althans tot termijnverlenging van de WSNP. [schuldeiser 1] stelt zich op het standpunt dat [verzoekster] toerekenbaar tekort is geschoten in de naleving van de op haar rustende verplichtingen op grond van artikelen 285 lid 1, 288 lid 1 aanhef onder b en 350 lid 3 sub f van de Faillissementswet (Fw). [verzoekster] heeft bewust niet naar waarheid verklaard over de overbedelingsvordering van haar echtgenoot [echtgenoot verzoekster] na wijziging van hun huwelijksregime (over welke vordering een renvooiprocedure aanhangig is tegen [echtgenoot verzoekster] ) en ook niet over het inkomen van [echtgenoot verzoekster] . Met deze onwaarachtige verklaringen heeft [verzoekster] bewust getracht haar schuldeisers te benadelen door een lagere uitkering aan de overige schuldeisers te bewerkstelligen en bevoordeling van zichzelf via [echtgenoot verzoekster] en middels een hoger vrij te laten bedrag. Volgens [schuldeiser 1] is sprake van een aan [verzoekster] toerekenbare tekortkoming die de rechtbank niet buiten beschouwing kan laten en die moet leiden tot het onthouden van de schone lei. Ter zitting heeft [schuldeiser 1] de rechtsgronden nog aangevuld en zich beroepen op artikel 350 lid 3 sub c Fw.

Mocht het oordeel omtrent de schone lei worden aangehouden, dan pleit [schuldeiser 1] voor verlenging van de looptijd van de WSNP. Aannemelijk is volgens [schuldeiser 1] , gezien de conclusie van de advocaat-generaal (hierna: AG) van 21 november jl, dat de Hoge Raad tot vernietiging van het verwijzingsarrest zal overgaan. Aannemelijk is voorts dat een nieuw verwijzingshof de AG en de Hoge Raad zal volgen. Het recht van [schuldeiser 1] om tussentijdse beëindiging te verzoeken en de uitkomst van de procedure af te wachten wordt geschonden als de rechtbank in dit stadium de WSNP zou beëindigen met verlening van de schone lei. Om de uitkomst af te wachten zou volgens [schuldeiser 1] daarom de looptijd van de WSNP dienen te worden verlengd voor in eerste instantie zes maanden.

Standpunt [verzoekster]

heeft, bij monde van haar gemachtigde, ter zitting verklaard dat allerminst zeker is dat, mocht de Hoge Raad al opnieuw vernietigen, het oordeel van het hof (ook na een tweede verwijzing) anders zal uitpakken dan dat van de eerdere hoven. Overigens is dit niet relevant nu de schone lei dient te worden verleend als er geen sprake is van een toerekenbaar tekortschieten in de nakoming van de WSNP-verplichtingen. Die tekortkoming kan volgens [verzoekster] niet gelegen zijn in het naderhand blijken van een weigeringsgrond (artikel 350 lid 3 sub f Fw). Nu [verzoekster] aan al haar verplichtingen ter zake heeft voldaan staat vast dat de schone lei moet worden verleend. Om die reden is verlenging van de looptijd van de WSNP dan ook niet aan de orde. [verzoekster] heeft zich tenslotte nog verzet tegen aanvulling van de rechtsgronden door [schuldeiser 1] in dit stadium.

Standpunt bewindvoerder

De bewindvoerder heeft, onder opsomming van alle uit de Faillissementswet volgende verplichtingen, geconcludeerd dat [verzoekster] heeft voldaan aan de op haar rustende verplichtingen tijdens de WSNP. Dit dient voor [verzoekster] te resulteren in het verlenen van de schone lei. De wet biedt volgens de bewindvoerder geen grondslag voor verlenging van de looptijd.

3. BEOORDELING

De rechtbank stelt vast dat de reguliere looptijd van de WSNP, die is vastgesteld is op 18 maanden, is afgelopen. Indien de toepassing van de schuldsaneringsregeling niet reeds is beëindigd, bepaalt de rechtbank op grond van artikel 352 Fw uiterlijk een maand vóór het einde van de termijn als bedoeld in artikel 349a Fw dag, uur en plaats voor de zitting waarop de beëindiging van de toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt behandeld. Door omstandigheden heeft deze zitting eerst op 9 februari 2026 plaatsgevonden.

De rechtbank dient te beoordelen of [verzoekster] toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van haar verplichtingen uit de WSNP op grond van artikel 354 Fw. In geval van een toerekenbare tekortkoming zal de rechtbank vervolgens beoordelen of dat tot de beëindiging van de WSNP moet leiden onder onthouding van de schone lei.

[schuldeiser 1] heeft betoogd dat de rechtbank bij de beoordeling of [verzoekster] heeft voldaan aan de op haar rustende verplichtingen, moet meewegen dat [verzoekster] bij haar verzoek om toelating tot de WSNP -zo wordt door [schuldeiser 1] gesteld- niet naar waarheid heeft verklaard.

De rechtbank volgt [schuldeiser 1] niet in dit standpunt. De feiten en omstandigheden waarnaar [schuldeiser 1] verwijst zijn gelegen in de periode voorafgaand aan de WSNP. [schuldeiser 1] heeft deze gedragingen ten grondslag gelegd aan haar verzoek om tussentijdse beëindiging van de WSNP op grond van artikel 350 lid 3 sub f Fw. De rechtbank heeft reeds over deze feiten en omstandigheden beslist bij vonnis van 25 oktober 2024. De door [schuldeiser 1] tegen dit vonnis ingestelde cassatieprocedure loopt nog. De rechtbank kijkt bij haar beoordeling in dit geval daarom enkel naar de nakoming van de verplichtingen uit de WSNP en of [verzoekster] hierin tijdens de looptijd van de WSNP is tekortgeschoten.

De bewindvoerder en de rechter-commissaris hebben tijdens de looptijd van de WSNP geen toerekenbare tekortkoming aan de zijde van [verzoekster] geconstateerd. [schuldeiser 1] heeft ter zitting een beroep gedaan op artikel 350 lid 3 sub c Fw, en gesteld dat [verzoekster] niet aan haar uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen heeft voldaan. Zij heeft deze stelling niet, althans volstrekt onvoldoende, onderbouwd. De rechtbank gaat hieraan dan ook voorbij en komt gelet op hetgeen de bewindvoerder daarover heeft toegelicht tot het oordeel dat [verzoekster] heeft voldaan aan de voor haar geldende verplichtingen uit de WSNP.

Ook al is er niet gebleken van een toerekenbare tekortkoming aan de zijde van [verzoekster] , dan kunnen zich toch omstandigheden voordoen om de beslissing over het verlenen van de schone lei niet direct aan het einde van de reguliere schuldsaneringstermijn te nemen. De rechtbank overweegt dat [verzoekster] er belang bij heeft om zo spoedig mogelijk uitsluitsel te verkrijgen of zij in aanmerking komt voor de schone lei-verklaring. Daartegenover staat dat een schone lei-verklaring ingrijpende gevolgen heeft voor de schuldeisers. De wetgever heeft de schuldeisers de mogelijkheid geboden om tussentijdse beëindiging van de schuldsaneringsregeling te verzoeken indien zij van oordeel zijn dat zich een van de beëindigingsgronden als bedoeld in art 350 Fw voordoet. In dit geval heeft [schuldeiser 1] van deze mogelijkheid gebruik gemaakt. Hij heeft daartoe binnen drie maanden nadat [verzoekster] was toegelaten tot de WSNP een verzoek ingediend. In die zaak is in de feitelijke instanties negatief voor [schuldeiser 1] beslist. De zaak ligt op dit moment, voor de tweede keer, voor aan de Hoge Raad. De conclusie van de AG strekt tot vernietiging en verwijzing van de zaak. Het is gelet op de inhoud van de conclusie niet denkbeeldig dat de uitkomst in de tussentijdse beëindigingsprocedure alsnog anders zal gaan luiden. De rechtbank is van oordeel dat onder de gegeven omstandigheden het belang van [schuldeiser 1] om de uitkomst van die procedure af te wachten zwaarder weegt dan het belang van [verzoekster] om, ondanks het feit dat de formele looptijd van de schuldsaneringsregeling is verstreken, nu een beslissing te krijgen op de vraag of aan haar de schone lei toekomt. Immers, als nu in die zin zou worden beslist, dan heeft dit onomkeerbare gevolgen voor de vorderingen van [schuldeiser 1] op [verzoekster] .

Het belang van [schuldeiser 1] brengt mee dat de opvatting van [verzoekster] , dat de rechtbank nu enkel en alleen dient vast te stellen of aan de verplichtingen voortvloeiende uit de WSNP is voldaan, niet kan worden aanvaard. De rechtbank moet ook beoordelen of de WSNP voor beëindiging gereed is. Daarvan is naar het oordeel van de rechtbank, gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, in dit geval nog geen sprake. Het belang van [schuldeiser 1] om de uitkomst van de door haar ingestelde cassatieprocedure af te wachten rechtvaardigt een overschrijding van de termijn van artikel 354 lid 1 Fw om te beslissen op de vraag of [verzoekster] een schone lei kan krijgen.

De rechtbank zal daarom de beslissing of aan [verzoekster] de zogenaamde schone lei wordt verleend aanhouden voor de duur van in eerste instantie zes maanden teneinde [schuldeiser 1] in de gelegenheid te stellen de uitkomst van de cassatieprocedure inzake het verzoek om tussentijdse beëindiging van de WSNP af te wachten. Mocht deze procedure voordien zijn afgerond dan zal de rechtbank zo nodig eerder beslissen. Mochten zes maanden verstrijken zonder dat voornoemde duidelijkheid is verkregen, dan zal worden bekeken of een langere aanhouding gerechtvaardigd is. Daarbij zullen zowel het belang van [verzoekster] als [schuldeiser 1] opnieuw worden gewogen, waarbij niet is uitgesloten dat deze belangenafweging anders zal uitvallen.

De rechtbank ziet geen aanleiding voor het verlengen van de looptijd van de WSNP, zoals [schuldeiser 1] heeft verzocht. Verlenging van de looptijd op grond van artikel 349a lid 2 Fw is enkel mogelijk als de schuldenaar niet aan al zijn uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen kan voldoen, als de schuldenaar toerekenbaar tekort is geschoten in de nakoming van een of meer uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen of als zich andere omstandigheden voordoen, die bij algemene maatregel van bestuur kunnen worden bepaald. Hiervan is, zoals hiervoor overwogen, naar het oordeel van de rechtbank geen sprake. Met het verstrijken van de looptijd van de schuldsaneringsregeling eindigen ook de gevolgen van de toepassing van de WSNP. Dit betekent dat de verplichtingen uit de WSNP zoals onder meer de afdrachtplicht, niet langer op [verzoekster] rusten. Wel zij opgemerkt dat de WSNP pas formeel eindigt bij het verbindend worden van de slotuitdelingslijst en [verzoekster] nog gehouden is om, desgevraagd, haar medewerking te verlenen aan een doelmatige afwikkeling van de schuldsaneringsregeling. Naar het oordeel van de rechtbank is [verzoekster] met de aanhouding van de beslissing in die zin dan ook niet in haar belangen geschaad, nu de slotuitdelingslijst pas kan worden opgemaakt nadat de lopende renvooiprocedure is afgerond.

4. BESLISSING

wijst het verzoek om verlenging van de looptijd van de WSNP af;

houdt de beslissing voor het overige aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. L.T. de Jonge, en in het openbaar uitgesproken op23 februari 2026, in tegenwoordigheid van de griffier.