ECLI:NL:RBNNE:2026:1491

Locatie Groningen

parketnummer 18.010462.24

Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 28 april 2026 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte

geboren op [geboortedatum] 1972 te [geboorteplaats] , wonende te [adres] .

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 30 en 31 maart 2026, welk onderzoek is gesloten op 14 april 2026.

Verdachte is op 30 en 31 maart 2026 verschenen, telkens bijgestaan door mr. W.G. ten Have, advocaat te Assen. Het openbaar ministerie is op deze terechtzittingen vertegenwoordigd door mr. S.G. Broekstra.

1

primair

hij in of omstreeks de periode van 31 december 2023 tot en met 1 januari 2024 te [plaats] , gemeente Oldambt, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

opzettelijk een ontploffing aan de [straatnaam] teweeg heeft gebracht door:

subsidiair

hij in of omstreeks de periode van 31 december 2023 tot en met 1 januari 2024 te [plaats] , gemeente Oldambt, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, grovelijk, althans aanmerkelijk onvoorzichtig en/of onoplettend en/of onachtzaam

2

hij in of omstreeks de periode van 31 december 2023 tot en met 1 januari 2024, te [plaats] , gemeente Oldambt, op verschillende tijdstippen, althans eenmaal, tezamen en in vereniging met anderen of een ander, als degene die anders dan beroepshalve vuurwerk tot ontbranding bracht, opzettelijk handelingen heeft verricht en/of heeft nagelaten waarvan hij/zij wist of redelijkerwijs had kunnen vermoeden dat daardoor gevaren konden optreden voor mens en/of milieu, immers heeft/hebben verdachte en/of zijn mededader(s) toen grote hoeveelheden (zwaar) vuurwerk met knaleffect en/of met hoge massa-explosiviteit tot ontbranding gebracht in of nabij een woonwijk te [plaats] ;

3

hij in of omstreeks de periode van 31 december 2023 tot en met 1 januari 2024 te [plaats] , gemeente Oldambt, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk, professioneel vuurwerk (lijst II en/of lijst III) en/of pyrotechnische artikelen voor theatergebruik, te weten (onder andere):

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft vrijspraak gevorderd van feit 1 primair en veroordeling voor de feiten 1 subsidiair, 2 en 3.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft algehele vrijspraak bepleit.

Ten aanzien van het onder 1 subsidiair ten laste gelegde heeft de raadsman primair aangevoerd dat verdachte zich niet zodanig onvoorzichtig of nalatig heeft gedragen dat daardoor de explosie aan hem te wijten is. Verdachte heeft zijn erf niet ter beschikking gesteld om illegaal vuurwerk af te laten steken, maar om met anderen de jaarwisseling te beleven. Hij had geen inzicht in wat voor vuurwerk er stond en wat de gevolgen ervan konden zijn. Van medeplegen is ook geen sprake omdat niet kan worden vastgesteld dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking gericht op het teweegbrengen van een explosie. De bijdrage van verdachte was daarvoor te gering en ontbeert het vereiste gewicht.

Subsidiair heeft de raadsman ten aanzien van dit ten laste gelegde feit aangevoerd dat niet kan worden uitgesloten dat sprake is van een alternatief scenario, namelijk dat de explosie is veroorzaakt door een handeling van een derde. Vlak voor de explosie kwamen er namelijk meerdere personen bij staan, waaronder twee personen die het jaar daarvoor ruzie hadden gehad met medeverdachte [medeverdachte 1] . Het dossier is op essentiële punten onduidelijk gebleven door onder andere het te laat beschikbaar komen van beeldmateriaal.

Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde heeft de raadsman aangevoerd dat verdachte in de veronderstelling verkeerde dat het ging om regulier vuurwerk, net als het jaar daarvoor. Bovendien bevond verdachte zich voor een groot deel van de avond op afstand van de opstelling. Hij was niet aanwezig bij de aankoop van het vuurwerk en wist ook niet waar het vandaan kwam. De risicos vloeiden voort uit de wijze waarop anderen het vuurwerk hebben geconstrueerd. Verdachte had daarin geen enkele betrokkenheid.

Integendeel, er waren voorzorgsmaatregelen getroffen door verdachte, zoals het gebruik van een waterslang en een vuurton, hetgeen de indruk bevestigde dat op verantwoorde wijze met vuurwerk werd omgegaan. Dat verdachte in die context enkele keren vuurwerk heeft afgestoken, maakt niet dat hij had moeten begrijpen dat sprake was van een situatie waarin gevaar voor mens of milieu te duchten was.

Ten aanzien van het onder 3 ten laste gelegde heeft de raadsman aangevoerd dat het vereiste opzet ontbreekt omdat verdachte niet bekend was met de professionele aard van het vuurwerk. Ook van voorhanden hebben in juridische zin was geen sprake. Verdachte had geen beschikkingsmacht over het vuurwerk. Dat verdachte enkele keren vuurwerk heeft afgestoken, kan evenmin tot een bewezenverklaring leiden. Gelet op het ontbreken van wetenschap omtrent de professionele aard van het vuurwerk en zijn beperkte betrokkenheid, kan niet worden gesproken van het opzettelijk tot ontbranding brengen van professioneel vuurwerk in de zin van de regeling.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht feit 1 primair niet wettig en overtuigend bewezen, zodat verdachte hiervan zal worden vrijgesproken. In het bijzonder acht de rechtbank het opzettelijk teweegbrengen van een ontploffing niet bewezen omdat naar het oordeel van de rechtbank van verdachte niet gezegd kan worden dat hij met dat opzet gehandeld heeft. Ook kan uit de inhoud van het dossier en uit het verhandelde ter zitting niet afgeleid worden dat verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat een ontploffing zou volgen door zijn handelwijze met betrekking tot het afsteken van het vuurwerk. Dat geldt temeer daar de rechtbank het niet buiten redelijke twijfel acht dat verdachte de kans heeft aanvaard dat hij daardoor zelf ernstig gewond zou raken dan wel het leven zou laten.

De rechtbank stelt uit het dossier1 en het onderzoek ter terechtzitting het volgende vast met betrekking tot feit 1 subsidiair.

Op 31 december 2023 zijn verdachte en medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] aanwezig op het adres [adres] te [plaats] . Deze woning wordt gehuurd door verdachte en onder meer door hem en medeverdachte [medeverdachte 2] bewoond.2

Die avond en nacht wordt door verdachte en de medeverdachten zwaar vuurwerk in de tuin geplaatst. Het gaat om een grote hoeveelheid zwaar vuurwerk met hoge massa-explosiviteit, waaronder shells met een knaleffect, die op verschillende momenten in dozen wordt aangevoerd.3 Verdachte en medeverdachten steken het zware vuurwerk ook af. Op de camerabeelden is te zien dat ook vuurwerk wordt gegooid in een vuurton die op de weg voor de woning staat. Te zien is dat er vonken in het rond vliegen, deels over het uitgestalde vuurwerk in de tuin. Medeverdachte [medeverdachte 1] giet af en toe iets uit een jerrycan (vermoedelijk benzine), waardoor het vuur in de ton hoog oplaait. Ook is hij te zien met een brandende sigaret in zijn mond terwijl hij met het vuurwerk bezig is. Verdachte en beide medeverdachten slaan ook met een schop in de vuurton, waardoor vonken ontstaan, en rondvliegen.4

Rond 01:06 uur op 1 januari 2024 is te zien dat er rook komt uit een doos in de tuin. Rond 01:07 uur zijn er grotere rookpluimen te zien, waarna om 01:07:16 uur een explosie plaatsvindt en er vonken en vuur verspreid worden over de tuin en tussen de dozen.5 De deskundige van het NFI heeft geconcludeerd dat een brandend deeltje tegen of in een kartonnen doos terecht is gekomen en die doos heeft laten branden/smeulen, waardoor vuurwerk (meest aannemelijk een shell/mortierbom) in die doos is ontploft, hetgeen een kettingreactie van ontploffingen in de tuin in gang heeft gezet.6 De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de inhoud van het NFI-rapport, mede gelet op de ter terechtzitting van 30-31 maart 2026 getoonde camerabeelden.7

De rechtbank is van oordeel dat verdachte met de medeverdachten daarmee grovelijk onvoorzichtig hebben gehandeld, waardoor het teweegbrengen van de ontploffing aan hun schuld te wijten is.

Verdachten hebben gezamenlijk het vuurwerk in de tuin neergezet en afgestoken in de omschreven omstandigheden. Ook is er vuurwerk in de vuurton gegooid. Er zijn door hen onvoldoende voorzorgsmaatregelen genomen om te voorkomen dat vuur of vonken of vuurwerkrestanten in aanraking konden komen met (de inhoud van) de vuurton en met het vuurwerk dat nog in de tuin lag. Het af en toe sproeien met water door middel van een tuinslang was niet afdoende om een explosie te voorkomen.

Doordat vuurwerk wat in de tuin lag is ontploft door een brandend deeltje, is uiteindelijk een explosie ontstaan, waarna een kettingreactie van ontploffingen is gevolgd.

Voor het alternatieve scenario dat iemand anders dan verdachten de explosie heeft veroorzaakt, ziet de rechtbank geen enkel aanknopingspunt. De rechtbank ziet de door de deskundige van het NFI genoemde oorzaak bevestigd in de getoonde camerabeelden.

De raadsman heeft zich gedeeltelijk aangesloten bij verweren en verzoeken die zijn gevoerd en gedaan door de raadsman van medeverdachte [medeverdachte 1] , al is niet helemaal duidelijk geworden welke precies. De betreffende verweren en verzoeken zijn echter allemaal geënt op de stelling dat de explosie (mogelijk) op een andere manier is ontstaan. Die stelling vindt naar het oordeel van de rechtbank geen steun in de hierboven vastgestelde feiten. De verweren en verzoeken worden derhalve verworpen en afgewezen.

De raadsman heeft betoogd dat verdachte niet wist om wat voor vuurwerk het ging en wat de gevolgen van het ontsteken konden zijn. Daarnaast is namens verdachte aangevoerd dat diens bijdrage te gering was om van medeplegen te spreken. De rechtbank overweegt ten aanzien van beide verweren het volgende.

Verdachte was de hoofdbewoner van het pand aan de [straatnaam] te [plaats] en had daarmee zeggenschap over de tuin en dus beschikkingsmacht over het vuurwerk. Hij heeft toegelaten dat er een grote hoeveelheid zwaar vuurwerk in de tuin werd geplaatst. Dat verdachte op de hoogte was van de (illegale) aard van het vuurwerk staat naar het oordeel van de rechtbank buiten redelijke twijfel. Verdachte had dit op de dozen kunnen lezen en het had ook duidelijk moeten zijn op het moment dat er, ook door hemzelf, shells werden afgestoken. Verdachte heeft niet ingegrepen toen er dozen met en zonder vuurwerk door elkaar en deels dichtbij de vuurton stonden. Ook heeft hij niet ingegrepen toen er vuurwerk

en een brandversnellend middel in de vuurton werden gegooid. Naar het oordeel heeft verdachte daarmee een dusdanig grote rol gespeeld dat gesproken kan worden over een bewuste en nauwe samenwerking tussen verdachte en de beide medeverdachten.

Tot slot volgt naar het oordeel van de rechtbank ook uit het NFI-rapport dat er levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel is ontstaan. De deskundige heeft omschreven dat de reeks aan ontploffingen heeft geleid tot druk- en schokgolven, hitte en vuurverschijnselen, weggeslingerde brandende effectladingen en brandende vuurwerkresten, en scherven van het vuurwerk zelf en van omgevings-materialen. Deze explosie-effecten kunnen ieder op zich tot letsel en schade leiden. Samengevat was er daardoor gevaar ontstaan voor alle gradaties van lichamelijk letsel, inclusief dodelijk letsel voor personen.8

Gelet op de in de voetnoten opgenomen bewijsmiddelen acht de rechtbank feit 1 subsidiair wettig en overtuigend bewezen.

Het tweede tenlastegelegde feit, het medeplegen van het afsteken van vuurwerk als niet professional terwijl verdachte wist dat daardoor gevaar voor mens en/of milieu kon ontstaan, acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen op grond van de verklaring van verdachte ter terechtzitting van 30 maart 2026, de eerder vermelde camerabeelden9 en op grond van eerder vermeld NFI-rapport.

Feit 3, het medeplegen van het als niet professional voorhanden hebben en afsteken van professioneel vuurwerk, acht de rechtbank bewezen op grond van de verklaring van verdachte ter terechtzitting van 30 maart 2026, eerder vermeld NFI-rapport en de camerabeelden.10

De rechtbank overweegt met betrekking tot de feiten 2 en 3 dat verdachte, zoals al eerder is overwogen, beschikkingsmacht had over het vuurwerk en ook vuurwerk heeft afgestoken.

woningen, en

2

hij in de periode van 31 december 2023 tot en met 1 januari 2024 te [plaats] , gemeente Oldambt, op verschillende tijdstippen, tezamen en in vereniging met anderen, als degene die anders dan beroepshalve vuurwerk tot ontbranding bracht, opzettelijk handelingen heeft verricht en heeft nagelaten waarvan hij wist dat daardoor gevaren konden optreden voor mens en milieu, immers hebben verdachte en zijn mededaders toen grote hoeveelheden zwaar vuurwerk met knaleffect en met hoge massa-explosiviteit tot ontbranding gebracht in een woonwijk te [plaats] ;

3

hij in de periode van 31 december 2023 tot en met 1 januari 2024 te [plaats] , gemeente Oldambt, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk professioneel vuurwerk, te weten:

Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Deze feiten zijn strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van de feiten 1 subsidiair, 2 en 3 wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 maanden met aftrek van het reeds ondergane voorarrest.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft gepleit voor een taakstraf en eventueel een voorwaardelijk deel als stok achter de deur met een proeftijd van een jaar, gelet op de laag ingeschatte kans op herhaling.

Oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting en de rapportage van GGZ VNN Groningen d.d. 24 maart 2025, het uittreksel uit de justitiële documentatie, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging.

De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Verdachte heeft, samen met twee medeverdachten, tijdens de jaarwisseling van 2023 naar 2024 in een woonwijk, zonder voldoende voorzorgsmaatregelen te nemen, zwaar en grotendeels illegaal vuurwerk afgestoken met een enorme explosie tot gevolg. Door zo te handelen heeft verdachte onaanvaardbare veiligheidsrisicos genomen. Die risicos hebben zich in dit geval ook deels verwezenlijkt. Er zijn verschillende woningen en autos beschadigd en meerdere personen zijn lichtgewond geraakt. Ook was er gevaar voor het milieu. Dit feit heeft een enorme impact gehad op buurtbewoners, zoals ook naar voren is gekomen uit de ter terechtzitting voorgelezen slachtofferverklaringen. Diverse bewoners ondervinden nog steeds de gevolgen van de explosie.

Verdachte wordt tevens veroordeeld voor het, samen met de medeverdachten, illegaal voorhanden hebben en tot ontbranding brengen van professioneel (en daarmee illegaal) vuurwerk. Professioneel vuurwerk bevat een substantieel zwaardere of explosievere lading dan het vuurwerk dat in Nederland aan consumenten verkocht mag worden. Ontploffing van dit professionele vuurwerk kan, zoals in dit geval ook is gebleken, enorme gevolgen hebben voor de omgeving. Het afsteken van professioneel vuurwerk brengt risicos met zich mee, niet alleen voor degene die het afsteekt, maar ook voor de omstanders. Ernstige gehoorbeschadiging, zwaar lichamelijk letsel of zelfs overlijden kunnen daarvan de gevolgen zijn. Dat verdachte niet heeft stilgestaan bij deze risicos neemt de rechtbank hem kwalijk.

In strafmatigende zin houdt de rechtbank rekening met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Verdachte heeft door de vuurwerkexplosie moeten verhuizen en naar aanleiding daarvan zijn bedrijf beëindigd. Hij werkt momenteel 50 uur per week in loondienst en is mantelzorger voor zijn echtgenote. De rechtbank houdt ook rekening met het tijdsverloop tussen de afronding van het onderzoek en de behandeling van de zaak op zitting.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat aan verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf moet worden opgelegd voor de duur van 4 dagen, gelijk aan de tijd die hij in voorarrest heeft doorgebracht. Een gevangenisstraf, zoals door de officier van justitie is gevorderd, zou betekenen dat verdachte zijn baan kan verliezen. Bovendien acht de rechtbank deze straf niet passend, nu verdachte van het zwaarste feit (het opzettelijk veroorzaken van de explosie) wordt vrijgesproken. Hoewel het gevaar voor herhaling als laag wordt ingeschat door de reclassering, zal de rechtbank ook een voorwaardelijke gevangenisstraf van 180 dagen opleggen, om de ernst van de bewezenverklaarde feiten te benadrukken, alsmede een taakstraf van 180 uren. Aan de voorwaardelijke straf zal een proeftijd van 2 jaren worden verbonden. De rechtbank ziet geen aanleiding om de proeftijd op 1 jaar te stellen, zoals door de raadsman is verzocht.

Ten aanzien van feit 1 hebben de volgende personen zich als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding:

[benadeelde 15] heeft ook een schadevergoedingsformulier ingediend, maar zonder bedragen in te vullen. Ook heeft hij op het hem eerder toegezonden wensenformulier niet aangegeven dat hij schadevergoeding wil. Deze benadeelde partij zal daarom niet-ontvankelijk in de vordering worden verklaard.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft ten aanzien van de vorderingen het volgende standpunt ingenomen.

[benadeelde 1] : vordering toewijsbaar, met uitzondering van de gevorderde 1.000,- aan toekomstige kosten.

[benadeelde 2] : toewijsbaar tot een bedrag van 4.467,28. De rest, 50%, is eigen schuld. [benadeelde 3] : toewijsbaar tot 6.375,- oftewel 75%. De rest is eigen schuld.

[benadeelde 14] : toewijsbaar tot 1.499,22 ( 1.986,31 minus 487,09, het bedrag dat door de verzekering is vergoed).

Alle overige vorderingen zijn volledig toewijsbaar. De toegewezen bedragen dienen telkens te worden vermeerderd met de wettelijke rente, met oplegging van de schadevergoedings-maatregel.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat alle benadeelde partijen niet-ontvankelijk in hun vorderingen moeten worden verklaard, gelet op de door hem bepleite vrijspraak.

In het geval de rechtbank tot een bewezenverklaring komt, heeft de raadsman subsidiair ten aanzien van de vorderingen het volgende standpunt ingenomen.

[benadeelde 1] en [benadeelde 2] : afwijzing dan wel niet-ontvankelijkverklaring van de gevorderde materiële schade en/of forse matiging van de gevorderde immateriële schade.

[benadeelde 3] : forse matiging van de gevorderde immateriële schade.

[benadeelde 4] , [benadeelde 5] en [benadeelde 6] : de door [benadeelde 5] gevorderde materiële schade is niet deugdelijk onderbouwd. Ook is niet duidelijk welke kosten zijn aangemeld bij de verzekeraar en welke kosten zijn vergoed. Wanneer schade niet is aangemeld terwijl er wel dekking is, dan is dat een eigen risico. Dit deel van de vordering moet leiden tot niet-ontvankelijkheid. Ten aanzien van de door [benadeelde 4] gevorderde materiële schade ligt de vraag voor waarom deze schade niet is gemeld bij de aansprakelijkheidsverzekeraar van verdachte, zodat de schade onderzocht had kunnen worden door een taxateur. Nu is onduidelijk wat de concrete schade precies heeft omvat en of het gevorderde schadebedrag juist is. Daarom moet dit deel van de vordering worden afgewezen, althans niet-ontvankelijk worden verklaard.

De gevorderde immateriële schade moet worden gematigd, gelet op de toegevoegde jurisprudentie en omdat de gestelde psychische schade onvoldoende is onderbouwd.

[benadeelde 7] en [benadeelde 8] : matiging van de gevorderde immateriële schade, gelet op de toegevoegde jurisprudentie en omdat de gestelde psychische schade onvoldoende is onderbouwd.

[benadeelde 9] : een deel van de gevorderde materiële schade, 100,- aan eigen risico opstalverzekering + inboedelverzekering moet niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat de bijlage waaruit zou blijken dat dit bedrag door de benadeelde is betaald, ontbreekt. Het deel van de vordering dat ziet op de immateriële schade moet niet-ontvankelijk worden verklaard wegens ondeugdelijke onderbouwing.

[benadeelde 10] : de vordering moet niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat niet kan worden vastgesteld in hoeverre de benadeelde PTSS-klachten heeft en of zij daadwerkelijk behandeling heeft ondergaan.

[benadeelde 11] en [benadeelde 12] : de vorderingen zijn niet toewijsbaar, omdat de gevorderde bedragen op geen enkele wijze worden gespecificeerd of geconcretiseerd.

[benadeelde 13] : het deel van de vordering dat ziet op materiële schade moet niet-ontvankelijk worden verklaard, nu nergens uit blijkt dat de zorgkosten zijn gemaakt naar aanleiding van de explosie. Het deel dat ziet op immateriële schade is niet toewijsbaar, omdat het gevorderde bedrag op geen enkele wijze wordt gespecificeerd of geconcretiseerd.

[benadeelde 14] : de vordering moet niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat geen offerte of factuur ter onderbouwing is bijgevoegd.

De raadsman heeft verzocht de rente in te laten gaan vanaf het moment van uitspraak vanwege het overschrijden van de redelijke termijn.

Oordeel van de rechtbank

ten aanzien van de vorderingen van de benadeelde partijen [benadeelde 1] , [benadeelde 2] en [benadeelde 3]

Deze benadeelde partijen waren als bezoekers aanwezig op het adres waar de vuurwerkexplosie plaatsvond. [benadeelde 1] was de hele avond en gedurende de jaarwisseling in de woning, terwijl broer en zus [benadeelde 2 en 3] het grootste deel van de avond en tijdens de jaarwisseling in de tuin van de woning stonden of zaten en ook hebben bijdragen aan het gevaarzettende gedrag. Ten aanzien van de vorderingen is er ter zitting onder andere discussie ontstaan over de mate van eigen schuld. De rechtbank beschikt over onvoldoende informatie om te kunnen beoordelen of en in welke mate verdachte jegens de benadeelde partijen schadeplichtig is. Schorsing van het onderzoek zal leiden tot een onevenredige belasting van het strafgeding en daartoe zal dan ook niet worden overgegaan. De rechtbank zal deze benadeelde partijen daarom niet-ontvankelijk in hun vorderingen verklaren. De vorderingen kunnen slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

ten aanzien van de vordering van [benadeelde 4]

Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde de gestelde materiële schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder

De benadeelde partij heeft daarnaast vergoeding van immateriële schade gevorderd. Indien geen sprake is van lichamelijk letsel, zoals in dit geval, kan op grond van artikel 6:106 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) een vergoeding voor immateriële schade worden toegekend indien de benadeelde partij in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in zijn persoon is aangetast. De rechtbank is van oordeel dat in dit geval sprake is van een ernstige normschending en dat de nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde buurtbewoners -ook de benadeelden die geen lichamelijk letsel hebben opgelopen- zo voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing moet worden aangenomen dat sprake is van aantasting van de persoon als bedoeld in artikel 6:106 BW. Verdachte en zijn medeverdachten hebben immers een enorme vuurwerkexplosie veroorzaakt in een woonwijk, waarbij de impact voor de benadeelden - buurtbewoners- groot was, ook emotioneel.

Dit betekent dat aan benadeelde een bedrag aan immateriële schade kan worden toegewezen, ook al is in dit geval geen sprake van objectief vastgesteld geestelijk letsel. Bij het vaststellen van de hoogte van de schade heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij categorie 19.3 sub b van de Rotterdamse Schaal, waarbij de toe te kennen bedragen uiteenlopen van 1.000,- tot 5.000,-. De rechtbank ziet aanleiding om het door de benadeelde gevorderde bedrag aan immateriële schade te matigen tot 3.000,-.

Dit betekent dat aan de benadeelde een bedrag wordt toegekend van in totaal 6.563,58. Voor het overige wordt de vordering afgewezen.

ten aanzien van de vordering van [benadeelde 5]

Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde de gestelde materiële schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder

ten aanzien van de vorderingen van [benadeelde 6] , [benadeelde 7] en [benadeelde 8]

De benadeelden hebben een bedrag van 5.000,- gevorderd aan immateriële schade. Onder verwijzing naar hetgeen hiervoor is overwogen met betrekking tot de gevorderde immateriële schade, worden deze vorderingen toegewezen tot een bedrag van 3.000,-. Voor het overige worden de vorderingen afgewezen.

ten aanzien van de vordering van [benadeelde 9]

Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde de gestelde materiële schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder

ten aanzien van de vordering van [benadeelde 10]

Benadeelde [benadeelde 10] heeft een bedrag van 1.800,- aan immateriële schade gevorderd. Benadeelde heeft als gevolg van de vuurwerkexplosie PTSS-klachten ontwikkeld en EMDR-therapie gevolgd, hetgeen blijkt uit de ter onderbouwing bijgevoegde stukken en de toelichting die namens de benadeelde ter zitting is gegeven. Het gevorderde bedrag zal volledig worden toegewezen.

ten aanzien van de vordering van [benadeelde 11]

Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde de gestelde schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder 1 subsidiair bewezen verklaarde. De benadeelde heeft fysiek letsel aan de vuurwerkexplosie overgehouden en ook psychische schade. Het gevorderde bedrag aan immateriële schade van 2.500,- zal daarom worden toegewezen.

ten aanzien van de vordering van [benadeelde 12]

Het gevorderde bedrag aan immateriële schade van 1.000,- kan op grond van artikel 6:106 lid 1 BW worden toegewezen.

ten aanzien van de vordering van [benadeelde 13]

Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde de gestelde schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder 1 subsidiair bewezen verklaarde. De benadeelde heeft letsel overgehouden aan de vuurwerkexplosie en heeft de vordering onderbouwd met

notas. Het gevorderde bedrag van 74,10 ter vergoeding van materiële schade bestaat uit de posten fotos ziekenhuis ad 46,53 en oxazepam ad 27,57. Daarnaast heeft de benadeelde 500,- gevorderd ter zake immateriële schade. De gehele vordering van in totaal 574,10 zal worden toegewezen.

ten aanzien van de vordering van [benadeelde 14]

Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder 1 subsidiair bewezen verklaarde. De benadeelde heeft gesteld dat de schade aan zijn auto is begroot op 1.986,31. Uit de stukken blijkt dat een bedrag van 487,09, is vergoed door de verzekering. Daarom kan een bedrag van 1.499,22 worden toegewezen. Voor het overige wordt de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard.

De toegewezen bedragen zullen telkens worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf

1 januari 2024, het moment waarop de schade is ontstaan. De rechtbank ziet geen aanleiding om de rente te laten ingaan op 28 april 2026, zoals door de raadsman is verzocht.

De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met anderen heeft gepleegd en dat zij naar civielrechtelijke maatstaven hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de schade. De rechtbank zal daarom bepalen dat verdachte de schadevergoedingen niet meer aan de benadeelde partijen hoeft te betalen indien zijn medeverdachten deze al hebben betaald, en andersom.

Nu de aansprakelijkheid van verdachte vaststaat, zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen om te bevorderen dat verdachte de schade zal vergoeden.

De rechtbank zal verdachte veroordelen in de kosten die de benadeelde partijen tot aan deze uitspraak in verband met de vordering hebben gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partijen ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moeten maken.

De rechtbank heeft gelet op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 47, 57 en 158 van het Wetboek van Strafrecht, artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer, de artikelen 1.1.1, 1.2.2 en 1.2.7 van het Vuurwerkbesluit en de artikelen 1a, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.

Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte onder 1 primair is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1 subsidiair, 2 en 3 ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.

Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij.

Veroordeelt verdachte tot:

Bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 180 dagen, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, op grond dat de veroordeelde zich voor het einde van een proeftijd, die hierbij wordt vastgesteld op 2 jaren, aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf, geheel in mindering zal worden gebracht.

Beveelt dat voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis voor de duur van 90 dagen zal worden toegepast.