RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 mei 2026 in de zaak tussen
[eiser] uit [woonplaats] , eiser
Nationale Politie eenheid Noord-Nederland, verweerder
Samenvatting
Zittingsplaats Leeuwarden
Bestuursrecht
zaaknummer: LEE 24/4566
en
(gemachtigde: mr. C.M. Hoogeveen).
1. Deze uitspraak gaat over het beroep tegen het afwijzingsbesluit van verweerder op eisers verzoek om verwijdering van politiegegevens. Eiser is het niet eens met de afwijzing en voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank het besluit.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Eiser krijgt dus geen gelijk. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. In de bijlage staan wetsartikelen die in deze uitspraak van belang zijn.
Procesverloop
2. Met de brief van 28 juli 2024 heeft eiser een verzoek ingediend bij verweerder om persoonsgegevens die van hem zijn verwerkt uit de systemen te verwijderen. Het verzoek is specifiek gericht op 7 processen-verbaal.
Met het besluit van 7 oktober 2024 heeft verweerder het verzoek van eiser afgewezen.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het besluit. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. Eiser heeft zijn beroep nader aangevuld.
Verweerder heeft stukken toegezonden aan de rechtbank, met het verzoek hiervan onder geheimhouding kennis te nemen. Op 8 juli 2025 heeft de geheimhoudingskamer het verzoek afgewezen. Op verzoek van verweerder heeft de rechtbank de betreffende stukken toen geretourneerd. De informatie waar eisers verzoek op ziet, is dus niet betrokken bij de beoordeling van dit beroep.
De rechtbank heeft het beroep op 31 maart 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
Heeft verweerder het verzoek van eiser op juiste gronden afgewezen?
Eiser stelt dat zijn persoonsgegevens in de processen-verbaal moeten worden verwijderd en voert daartoe het volgende aan. De mutaties bevatten de verdenking dat eiser in Nederland een auto heeft bestuurd zonder in het bezit te zijn van een geldig rijbewijs. Alleen klopt dit niet, omdat hij wel een geldig rijbewijs heeft. Aan eiser is in 2004 een Belgisch rijbewijs afgegeven (hij was destijds woonachtig in [plaats in België] ). Op dat moment is zijn Nederlandse rijbewijs ongeldig verklaard en als zodanig aangemerkt in het Nederlandse rijbewijsregister.
Als gevolg van deze ongeldigverklaring wordt eiser in Nederland zeer regelmatig onderworpen aan politiecontroles. Omdat de Nederlandse politie enkel het Nederlands rijbewijsregister raadpleegt en geen verbinding legt met de Belgische autoriteiten, levert dit telkens extreem langdurig oponthoud op. Eiser is zelfs al eens in verzekering gesteld. Ook is zijn Belgisch rijbewijs al enkele keren in beslag genomen, waardoor hij procedures moet starten bij de rechtbank om deze weer terug te krijgen. De mutaties zijn dus voortdurend aanleiding voor de Nederlandse politie om eiser staande te houden en te controleren. Via advocaten en verschillende klachtenprocedures heeft eiser bij de RDW geprobeerd die informatievoorziening in het register te verbeteren, maar dit heeft geen resultaat gehad. Al met al ondervindt hij dus aanzienlijke schade. Eiser stelt dat verweerder deze belangen niet heeft meegewogen bij het besluit.
Verweerder stelt zich op het standpunt dat hij het verzoek om de persoonsgegevens van eiser te verwijderen, terecht heeft afgewezen. Een verzoek om verwijdering moet worden gelezen als een verzoek om vernietiging zoals bedoeld in de Wet politiegegevens (Wpg). Daarin staat dat politiegegevens alleen voor vernietiging in aanmerking kunnen komen als deze in strijd met een wettelijk voorschrift worden verwerkt, of als moet worden voldaan aan een wettelijke verplichting. Vernietiging is een definitieve handeling; de gegevens zijn dan nooit meer terug te halen. Verweerder heeft dan ook geen ruimte om van de bepalingen af te wijken en is dus gehouden om het verzoek af te wijzen.
Verweerder voegt hier aan toe dat de verwerking van eisers politiegegevens een
wettelijke grondslag kent in de Wpg. De gegevens worden namelijk verwerkt met het oog op de uitvoering van de dagelijkse politietaak. De politie is bevoegd om daarbij het rijbewijsregister van de RDW te bevragen.
De rechtbank volgt verweerder in zijn standpunt. Zij is dan ook van oordeel dat de beroepsgronden van eiser niet slagen. Politiegegevens moeten worden vernietigd wanneer deze onrechtmatig worden verwerkt, of wanneer een wettelijk voorschrift dit bepaalt. Daarvan is hier geen sprake. In hetgeen eiser heeft aangevoerd kan geen aanleiding worden gevonden om te oordelen dat verweerder iets niet goed heeft gedaan bij het nemen van het bestreden besluit, of dat hij eisers persoonlijke belang daarbij had moeten meewegen. Het bestreden besluit is slechts het gevolg van het toetsen van het verzoek aan de wet. Daaruit blijkt niet dat verweerder in dit geval gegevens moet vernietigen die worden geregistreerd als gevolg van het uitoefenen van haar dagelijkse taak. Indien eiser de registratie van zijn rijbewijs in het RDW-systeem betwist, dan moet hij dit aangeven bij de RDW. Het maakt niet dat verweerder de politiegegevens moet vernietigen.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.S. Broere, rechter, in aanwezigheid van
K.D. Bosklopper, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 12 mei 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving
Wet politiegegevens
§ 2. De verwerking van politiegegevens met het oog op de uitvoering van de politietaak
Artikel 8. (uitvoering van de dagelijkse politietaak)
1. Politiegegevens kunnen worden verwerkt met het oog op de uitvoering van de dagelijkse politietaak gedurende een periode van één jaar na de datum van de eerste verwerking.
2 Voor zover dat noodzakelijk is met het oog op de uitvoering van de dagelijkse politietaak kunnen politiegegevens ten aanzien waarvan de in het eerste lid genoemde termijn is verstreken geautomatiseerd worden vergeleken met politiegegevens die worden verwerkt op grond van het eerste lid teneinde vast te stellen of verbanden bestaan tussen de betreffende gegevens. De gerelateerde gegevens kunnen verder worden verwerkt met het oog op de uitvoering van de dagelijkse politietaak.
3 Voor zover dat noodzakelijk is met het oog op de uitvoering van de dagelijkse politietaak kunnen politiegegevens ten aanzien waarvan de in het eerste lid genoemde termijn is verstreken in combinatie met elkaar worden verwerkt teneinde vast te stellen of verbanden bestaan tussen de betreffende gegevens. Indien zulke verbanden bestaan kunnen de gerelateerde gegevens verder worden verwerkt met het oog op de uitvoering van de politietaak.
4 Politiegegevens, die worden verwerkt op grond van het eerste, tweede en derde lid, kunnen ter beschikking worden gesteld voor verdere verwerking op grond van de artikelen 9, 10 en 12.
5 Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld over de categorieën van gegevens op basis waarvan politiegegevens vergeleken kunnen worden.
6 De politiegegevens, die zijn verwerkt op grond van het eerste, tweede en derde lid, worden vernietigd zodra zij niet langer noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de dagelijkse politietaak en worden in ieder geval uiterlijk vijf jaar na de datum van eerste verwerking verwijderd.
Artikel 28. (recht op rectificatie en vernietiging van politiegegevens)
1. De betrokkene heeft het recht op diens schriftelijke verzoek van de verwerkingsverantwoordelijke rectificatie van de hem betreffende onjuiste politiegegevens te verkrijgen en, rekening houdend met het doel van de verwerking, het recht om onvolledige politiegegevens te laten aanvullen, onder meer door middel van een aanvullende verklaring. Het verzoek bevat de aan te brengen wijzigingen.
2 De betrokkene heeft het recht op diens schriftelijke verzoek van de verwerkingsverantwoordelijke zonder onnodige vertraging vernietiging van de hem betreffende politiegegevens te verkrijgen indien de gegevens in strijd met een wettelijk voorschrift worden verwerkt of om te voldoen aan een wettelijke verplichting. In plaats van vernietiging draagt de verwerkingsverantwoordelijke zorg voor afscherming als:
a.de juistheid van de gegevens door de betrokkene wordt betwist en de juistheid of onjuistheid niet kan worden geverifieerd, in welk geval de verwerkingsverantwoordelijke de betrokkene informeert voordat de afscherming wordt opgeheven, of
b.de gegevens moeten worden bewaard als bewijsmateriaal.
(…)