RECHTBANK Noord-Nederland
Afdeling Privaatrecht
Locatie: Assen
zaaknummer: C/18/26/1228 R
vonnis van 20 juli 2026
op het verzoek van
[verzoeker] ,
geboren op [geboortedatum] 2001 te [geboorteplaats] ,
wonende te [adres 1] ,
voorheen handelend onder de naam [bedrijfsnaam 1] ,
KvK-nummer [nummer] ,
hierna te noemen [verzoeker] ,
tot toepassing van de schuldsaneringsregeling.
Samenvatting
[verzoeker] heeft verzocht om te worden toegelaten tot de schuldsaneringsregeling.
De rechtbank wijst het verzoek toe.
1. De procedure
De procedure bestaat uit:
- het schuldsaneringsverzoekschrift met bijlagen;
- de zitting van maandag 13 juli 2026, waarbij aanwezig waren:
- [verzoeker] ;
- [schuldhulpverlener werkzaam bij schuldhulpverleningsbedrijf] ;
- [beschermingsbewindvoerder werkzaam bij bewindvoeringsbedrijf] ;
De uitspraak is bepaald op vandaag.
2. Het verzoek
[verzoeker] verzoekt om te worden toegelaten tot de schuldsaneringsregeling. Volgens [verzoeker] heeft hij een schuldenlast die hij niet zelf kan aflossen.
3. De beoordeling van het verzoek
De rechtbank is gelet op het bepaalde in artikel 3 lid 1 van Verordening 2015/848 van de Raad van de Europese Unie bevoegd deze hoofdprocedure te openen nu het centrum van de voornaamste belangen van verzoeker in Nederland ligt. Het betreft een hoofdinsolventieprocedure (artikel 3, eerste lid, van de Insolventieverordening (EU 2015/848)).
Het verzoekschrift voldoet aan de daaraan gestelde eisen.
Gebleken is dat [verzoeker] in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen, dan wel dat redelijkerwijs is te voorzien dat hij niet zal kunnen voortgaan met betaling van zijn schulden.
Op grond van artikel 288, eerste lid, aanhef en onder b Faillissementswet (Fw) wordt een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling slechts toegewezen indien voldoende aannemelijk is dat verzoeker ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden in de drie jaar voorafgaand aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend, te goeder trouw is geweest.
In verband hiermee wordt het volgende overwogen. [verzoeker] is 24 jaar en heeft een eenmanszaak gehad handelend onder de naam [bedrijfsnaam 1] . Deze onderneming is hij gestart op 26 april 2024 en opgeheven en uitgeschreven uit het Handelsregister van de Kamer van Koophandel op 23 januari 2026. De schuldenlast van verzoeker bedraagt € 24.990,79. Een groot deel van de schulden zijn ontstaan uit de onderneming van verzoeker, waaronder de Belastingschulden. De totale belastingschuld bedraagt volgens het door de rechtbank opgevraagde overzicht € 17.968,00 en bestaat uit aanslagen motorrijtuigenbelasting over het jaar 2024 en aanslagen omzetbelasting over het jaar 2024. Verder heeft verzoeker schulden laten ontstaan aan het CJIB. De CJIB-schuld bedraagt in totaal volgens het door de rechtbank opgevraagde overzicht € 1.978,00 en bestaat uit een strafbeschikking/opgelegde geldboete van € 709,00 wegens het onleesbaar maken van een kenteken en een WAHV-boete van € 1.269,00 wegens het onverzekerd rijden met een bromfiets met als pleegdatum 7 juni 2023.
[verzoeker] heeft ter zitting verklaard dat zijn schulden zijn ontstaan omdat hij de boekhouding niet op orde had en omdat hij met verkeerde mensen in zee is gegaan en is opgelicht. Volgens [verzoeker] is hij te laat gestopt met zijn onderneming. Hij is nu werkzaam in loondienst bij [bedrijfsnaam 2] nadat hij eerder in loondienst werkzaam is geweest bij een ander bedrijf. Tevens heeft verzoeker verklaard dat hij niet meer in het bezit is van een bromfiets.
De beschermingsbewindvoerder heeft ter zitting verklaard dat de vorige werkgever van [verzoeker] erg laat was met het betalen van loon. [verzoeker] heeft momenteel een goede werkgever. Volgens de beschermingsbewindvoerder kan zij goed afspraken maken met [verzoeker] en is het dossier stabiel. [verzoeker] is niet in het bezit van gegevens om belastingaangifte te kunnen doen.
De schuldhulpverlener heeft ter zitting verklaard dat [verzoeker] zich heeft uitgeschreven bij de Kamer van Koophandel en dat hij momenteel in loondienst werkzaam is. [verzoeker] heeft een goed inkomen en kan daardoor flink sparen voor zijn schuldeisers.
De rechtbank stelt vast dat [verzoeker] ten aanzien van de schulden aan de Belastingdienst en het CJIB niet als te goeder trouw kan worden aangemerkt, omdat deze zijn ontstaan in de afgelopen drie jaar.
Het verzoek om toegelaten te worden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling kan echter, ondanks het feit dat de weigeringsgrond als bedoeld in artikel 288, lid 1, aanhef en onder b Fw zich voordoet, op grond van artikel 288 lid 3 Fw toch worden toegewezen indien voldoende aannemelijk is dat verzoeker de omstandigheden die bepalend zijn geweest voor het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden, onder controle heeft gekregen (de zogenaamde hardheidsclausule).
De rechtbank overweegt dat voor een geslaagd beroep op de hardheidsclausule in
ieder geval aannemelijk dient te zijn dat de oorzaak van de problematiek die tot de schulden heeft geleid onder controle is. Er dient met andere woorden sprake te zijn van een bestendige gedragsverandering waardoor in redelijkheid kan worden aangenomen dat de problematiek zich niet zal herhalen, omdat de oorzaak daarvan is weggenomen.
Naar het oordeel van de rechtbank is uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting genoegzaam gebleken dat de situatie waarin [verzoeker] nu verkeert zodanig anders is dan ten tijde van het ontstaan van de schulden dat gesproken kan worden van “een keer ten goede”. [verzoeker] heeft zijn bedrijfsactiviteiten gestaakt. Tezamen met de onderbewindstelling en de omstandigheid dat [verzoeker] een baan heeft gevonden in loondienst, waardoor er flink kan worden gespaard voor de schuldeisers, maakt dat de rechtbank het verzoek daarom zal toewijzen. Daarbij acht de rechtbank van belang dat [verzoeker] niet meer in het bezit is van een bromfiets, waardoor er geen risico meer bestaat dat er nieuwe CJIB-schulden zullen ontstaan.
De Wsnp duurt in principe 18 maanden. Artikel 349a lid 1 Fw bepaalt dat de termijn van de schuldsaneringsregeling begint op de dag van de uitspraak tot de toepassing van de schuldsaneringsregeling, dan wel van de dag waarop de eerste aflossing is gedaan in het kader van de buitengerechtelijke schuldregeling indien die eerder is gelegen.
De rechtbank stelt vast dat de schuldhulpverlener namens verzoeker niet heeft verzocht om een eerdere ingangsdatum. Aan de hand van de na de zitting door de schuldhulpverlener ingediende stukken ziet de rechtbank echter aanleiding om een eerdere ingangsdatum te bepalen omdat [verzoeker] gedurende de maand december 2025 (meer dan) maximaal heeft afgedragen. De afdracht is met stukken onderbouwd en verzoeker was gedurende deze maand fulltime werkzaam.
4. De beslissing
De rechtbank:
spreekt de toepassing van de schuldsaneringsregeling uit ten aanzien van:[verzoeker] ,geboren op [geboortedatum] 2001 te [geboorteplaats] , wonende te [adres 1] ,
voorheen handelend onder de naam [bedrijfsnaam 1] ,
KvK-nummer [nummer] ;
stelt de termijn van deze schuldsaneringsregeling vast op de 18 maanden, te rekenen vanaf 20 juni 2026, waardoor deze termijn eindigt op 20 december 2027;
benoemt tot rechter-commissaris mr. C.H. Beuker,
en tot bewindvoerder [bewindvoerder] ,
gevestigd te [adres 2] ;
geeft last aan de bewindvoerder tot het openen van aan de [verzoeker] gerichte brieven en telegrammen.
Dit vonnis is gewezen door mr. M. C. Groenewegen, bijgestaan door de griffier en in het openbaar uitgesproken op 20 juli 2026.