ECLI:NL:RBNNE:2026:4354

1. De procedure

De procedure bestaat uit:

- het verzoek voorlopige voorziening op grond van artikel 287b lid 1 van de Fw inclusief bijlagen, waaronder het ontruimingsvonnis van 12 mei 2026 en het exploot van 18 juni 2026 waarin de ontruiming is aangezegd tegen 23 juni 2026, ingediend samen met een verzoekschrift tot toepassing van de schuldsaneringsregeling;

- het tussenvonnis van de rechtbank van 19 juni 2026, waarbij de aangezegde ontruiming (voorlopig) is verboden onder de voorwaarde dat de lopende verplichtingen door [verzoeker] worden nagekomen;

- de zitting van maandag 10 augustus 2026, waarbij aanwezig waren:

- [verzoeker] ;

- [medewerker 1] en [medewerker 2] , namens de Groningse Kredietbank (hierna te noemen: GKB);

- [verweerder]

- [naam] namens [verweerder]

De uitspraak is bepaald op vandaag.

2. Het verzoek

[verzoeker] verzoekt de rechtbank om te verbieden over te gaan tot de tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis van 12 mei 2026. [verzoeker] heeft aan het verzoek ten grondslag gelegd dat hij probeert tot een minnelijke schuldregeling met zijn schuldeisers te komen.

Uit het tussentijds verslag van de GKB van 3 augustus 2026 is gebleken dat de huur van de maanden mei 2026 tot en met juli 2026 is voldaan en dat er budgetbeheer is opgestart op 22 mei 2026. Verder is er een start gemaakt met de inventarisatie van de schulden. Van de 37 schuldeisers hebben volgens de GKB inmiddels 23 gereageerd en een opgave gedaan van hun schuld.

Ter zitting is door [medewerker 1] en [medewerker 2] verklaard dat [verzoeker] de huur van de maand augustus 2026 heeft voldaan en dat het contact met [verzoeker] sinds de start van de schuldregeling sterk is verbeterd. Inmiddels hebben 33 schuldeisers een opgave gedaan van hun schuld. Niet bekend is dat [verzoeker] niet in de woning zou wonen. Recent is nog geld gevraagd voor een bed.

[verzoeker] heeft ter zitting verklaard dat hij in het verleden angst ervaarde om hulp te zoeken maar nu rust ervaart door het schuldhulptraject. [verzoeker] geeft aan dat er werkzaamheden zijn verricht in de woning en dat hij bezig is met het opruimen van de rommel. Tevens geeft [verzoeker] aan dat er eerder huisvredebreuk is gepleegd en dat hij zich niet veilig voelt in de woning. [verzoeker] erkent de huurschuld. Hij wil van zijn verslaving af en heeft op 3 september 2026 een intakegesprek met [verslavingszorg] .

3. Het verweer

[verweerder] stelt zich op het standpunt dat het verzoek van [verzoeker] dient te worden afgewezen. Daartoe wordt aangevoerd dat [verzoeker] de huurschuld na het ontruimingsvonnis heeft laten oplopen tot € 4.000,00. Verder kampt [verzoeker] met een verslaving. [verweerder] heeft aangegeven veel stress te ervaren en er geen vertrouwen meer in te hebben dat in de toekomst de huur wel betaald gaat worden. Verder is onduidelijk of [verzoeker] nog wel in de woning woont omdat hij in juni 2026 en juli 2026 niet in de woning heeft verbleven. De toegangsdeur is kapot en er is sprake van een lege ruimte met rommel.

4. De beoordeling

De rechtbank wijst het verzoek toe, omdat er sprake is van een bedreigende situatie en het belang van [verzoeker] om gedurende een schuldhulpverleningstraject in de woning te mogen blijven wonen zwaarder weegt dan het belang van [verweerder] om de woning vanwege de huidige huurachterstand te mogen ontruimen.

De rechtbank is van oordeel dat de gevraagde voorziening noodzakelijk en gerechtvaardigd is om [verzoeker] in staat te stellen in het minnelijk traject tot overeenstemming te komen met de schuldeisers over een minnelijke schuldregeling. Van een situatie waarbij op voorhand duidelijk is dat de kans dat een minnelijke schuldregeling, gelet op de aard en de omvang van de schulden, tot stand komt zo klein is dat een moratorium niet gerechtvaardigd is, is naar het oordeel van de rechtbank geen sprake. De rechtbank stelt weliswaar vast dat er een huurachterstand is ontstaan, maar constateert op basis van het verslag van de GKB en het verhandelde ter zitting dat de huur de afgelopen vier maanden tijdig en volledig is voldaan. Daarbij heeft [verzoeker] nu budgetbeheer, zodat betaling van de toekomstige huur lijkt te zijn gewaarborgd. De rechtbank merkt daarbij nog op dat de e-mailcorrespondentie over de staat van de woning en de discussie of [verzoeker] in de woning verblijft hier niet voor ligt en derhalve onbesproken zal blijven.

Door de toewijzing van het verzoek is [verweerder] de komende zes maanden niet bevoegd om de door [verzoeker] gehuurde woning vanwege de huidige huurachterstand te ontruimen. Wel geldt de uitdrukkelijke voorwaarde dat de huur vanaf nu steeds tijdig en volledig voldoet. Als [verzoeker] hier niet aan voldoet, kan de ontruiming opnieuw aanzeggen.

Op het verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling zal nu nog niet worden beslist. De mondelinge behandeling van dit verzoek zal plaatsvinden op een nader te bepalen datum en tijdstip.

Als [verzoeker] tijdens de looptijd van dit moratorium een minnelijke schuldregeling met zijn schuldeisers tot stand brengt, moet hij dit uiterlijk vier weken voor het aflopen van de voorziening aan de rechtbank melden en daarbij het verzoek tot toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling intrekken. Indien er geen minnelijke schuldregeling tot stand wordt gebracht en het verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling vervolgens behandeling behoeft, dient dit ook uiterlijk vier weken voor het aflopen van de voorziening aan de rechtbank te worden gemeld.

5. De beslissing

schorst de tenuitvoerlegging van het op 12 mei 2026 door de kantonrechter van de rechtbank Noord-Nederland gewezen vonnis tot ontruiming van de woning aan de [adres 2] voor de duur van deze voorziening en verlengt de huurovereenkomst zoals deze tussen partijen bestaat of bestond voor de duur van deze voorziening;

bepaalt dat deze voorziening slechts geldt onder de voorwaarde dat de periodiek

verschuldigde huurtermijnen tijdig zullen worden voldaan;

bepaalt dat de genoemde voorziening geldt voor de duur van maximaal zes maanden met ingang van 19 juni 2026;

bepaalt dat de voorziening in elk geval vervalt op het moment dat het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt ingetrokken, dan wel dat een beslissing daarop in kracht van gewijsde is gegaan;

bepaalt dat de GKB, die namens [verzoeker] de buitengerechtelijke schuldregeling uitvoert, uiterlijk vier weken voor het aflopen van de voorziening verslag uitbrengt als bedoeld in artikel 287b lid 6 Fw.

Dit is de beslissing van mr. H.J. Idzenga, rechter, bijgestaan door de griffier. Deze beslissing is in het openbaar uitgesproken op 24 augustus 2026.