ECLI:NL:RBNNE:2026:663

[verzoekster], uit [vestigingsplaats], verzoekster

de burgemeester van de gemeente Meppel, de burgemeester

(gemachtigde: H. Benjamins).

Inleiding

De burgemeester heeft een verweerschrift ingediend.

Omdat het verzoek kennelijk ongegrond is doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. Artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk ongegrond is.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

Bij haar nieuwe aanvraag heeft verzoekster nieuwe stukken gevoegd. In de nieuwe aanvraag heeft verzoekster aangegeven dat een beslistermijn van een week geldt en dat de burgemeester uiterlijk op 13 februari 2026 een besluit op die aanvraag dient te nemen.

Op 12 februari 2026 heeft de burgemeester een ontvangstbevestiging van de aanvraag aan verzoekster gestuurd. In de ontvangstbevestiging heeft de burgemeester meegedeeld dat een beslistermijn van acht weken geldt.

Op 16 februari 2026 heeft verzoekster bezwaar gemaakt tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag om een exploitatievergunning. Dit bezwaar heeft de burgemeester aan de rechtbank doorgezonden ter behandeling als beroep.

Op 17 februari 2026 heeft de burgemeester aan verzoekster meegedeeld dat de aanvraag niet volledig is en heeft hij verzoekster in de gelegenheid gesteld om de aanvraag aan te vullen binnen een termijn van twee weken.

Op 18 februari 2026 heeft appellante de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen die inhoudt dat de burgemeester, op straffe van een dwangsom van € 1.000,- per dag, binnen 48 uur na de uitspraak een besluit moet nemen op haar aanvraag van 8 februari 2026.

Heeft verzoekster een spoedeisend belang?

3. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb alleen een voorlopige voorziening als “onverwijlde spoed” dat vereist. De voorzieningenrechter acht, gelet op de door verzoekster overgelegde stukken, aannemelijk dat zij op het moment van indienen van het verzoek en bij gebreke aan een exploitatievergunning meer uitgaven heeft dan inkomsten en dat de bodem van haar reserves in zicht komt. De voorzieningenrechter acht daarom voldoende aannemelijk dat de continuïteit van de door verzoekster geëxploiteerde onderneming in geding is. De voorzieningenrechter neemt om die reden het bestaan van een spoedeisend belang aan.

Is de burgemeester in gebreke om tijdig te beslissen?

4. De burgemeester voert aan dat de beslistermijn van acht weken na de aanvraag nog niet is verstreken en dat hij om die reden niet ingebreke is tijdig een besluit te nemen.

5. Naar het voorlopige oordeel van de voorzieningenrechter heeft het beroep dat verzoekster heeft ingesteld tegen het niet tijdig beslissen op haar aanvraag om een exploitatievergunning geen redelijke kans van slagen. De voorzieningenrechter overweegt daartoe als volgt.

Op grond van artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb wordt voor de toepassing van wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep het niet tijdig nemen van een besluit met een besluit gelijk ingesteld. Uit artikel 6:12, tweede lid, van de Awb volgt dat het beroepschrift kan worden ingediend zodra het bestuursorgaan in gebreke is tijdig een besluit te nemen en twee weken zijn verstreken na de dag waarop belanghebbende het bestuursorgaan schriftelijk heeft medegedeeld dat het in gebreke is. Het derde lid bepaalt dat indien redelijkerwijs niet van de belanghebbende kan worden gevergd dat hij het bestuursorgaan in gebreke stelt, het beroepschrift kan worden ingediend zodra het bestuursorgaan in gebreke is tijdig een besluit te nemen.

Dit betekent dat verzoekster pas beroep kan instellen tegen het niet tijdig beslissen op haar aanvraag, als vaststaat dat de burgemeester niet op tijd heeft beslist. Voordat verzoekster beroep kan instellen moet zij de burgemeester meedelen dat hij binnen twee weken alsnog moet beslissen op de aanvraag (de ingebrekestelling). Dit kan alleen achterwege blijven als dit redelijkerwijs niet van verzoekster kan worden gevergd. Als na die twee weken geen besluit is genomen, kan verzoekster beroep instellen.

Verzoekster heeft op 8 februari 2026 een aanvraag om een exploitatievergunning ingediend. Op grond van artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene plaatselijke verordening gemeente Meppel (de APV) geldt voor deze aanvraag een beslistermijn van acht weken. Deze termijn was op het moment van indienen van het beroep niet verstreken.

Dat bij de behandeling van de eerste aanvraag om de exploitatievergunning is meegedeeld dat de beoordeling en toetsing van een nieuwe en complete aanvraag met een week is gedaan, kan niet maken dat een kortere beslistermijn geldt dan de beslistermijn van acht weken uit de APV. Daarbij is van belang dat deze mededeling geen concrete toezegging is van de burgemeester dat, ongeacht de aanvraag die wordt ingediend, een beslistermijn van een week wordt gehanteerd. Ook verder is van een zodanige toezegging niet gebleken. Verzoekster kan erin worden gevolgd dat de burgemeester met de mededeling de indruk heeft gewekt dat bij een nieuwe en complete aanvraag snel beslist gaat worden. In de mededeling ligt echter ook besloten dat de termijn waarop beslist kan worden afhankelijk is van de volledigheid van de aanvraag die wordt ingediend. De burgemeester heeft in dit opzicht naar voren gebracht dat de aanvraag van 8 februari 2026 niet compleet is en dat aanvullende informatie is opgevraagd bij verzoekster waaronder een verklaring van executele. Verzoekster is hierop naar aanleiding van haar eerdere aanvraag om een exploitatievergunning van 27 oktober 2025 al gewezen.

Gelet op het voorgaande is de burgemeester ten tijde van het indienen van het beroep naar het voorlopige oordeel van de voorzieningenrechter niet in gebreke om tijdig te beslissen. Om die reden bestaat geen aanleiding voor het treffen van een voorlopige voorziening.

Beslissing