Stichting Veehandelscentrum Noord Nederland, uit Leeuwarden, verzoekster
(gemachtigde: F.Th.M. Peters),
en
de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur, de minister
(gemachtigde: mr. J. van Essen).
Als derde-partij neemt aan de zaken deel: Stichting Wakker Dier uit Amsterdam (Woo-verzoeker)
(gemachtigde: mr. T. van Alten).
Inleiding
1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoekster. Omdat de voorzieningenrechter na afloop van de zitting tot de conclusie is gekomen dat nader onderzoek niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak beslist hij ook op het beroep van verzoekster daartegen. Artikel 8:86 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.
De minister heeft met het primaire besluit van 30 juni 2025 besloten op het verzoek op grond van de Wet open overheid (Woo) van Woo-verzoeker. In het bestreden besluit van 19 december 2025 heeft de minister het bezwaar van verzoekster tegen het primaire besluit kennelijk ongegrond verklaard. Verzoekster vraagt, bij wijze van voorlopige voorziening, om het schorsen van het besluit van 19 december 2025 totdat op haar beroep is beslist.
Woo-verzoeker heeft schriftelijk gereageerd op het verzoek.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 18 maart 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van verzoekster, de gemachtigde van de minister en namens Woo-verzoeker de gemachtigde en [naam] .
Na afloop van de zitting heeft de voorzieningenrechter het onderzoek gesloten en onmiddellijk uitspraak gedaan.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
2. De informatie waarop het bestreden besluit ziet, heeft betrekking op aantallen dieren die op het bedrijf van verzoekster, een verzamelplaats voor dieren, worden aangevoerd en de locatie van dat bedrijf. De voorzieningenrechter is van oordeel dat deze informatie kwalificeert als milieu-informatie die betrekking heeft op emissies (als bedoeld in artikel 5.1, zevende lid, van de Woo). Reden daarvoor is dat het gaat om aantallen dieren en de plaats waar zij gehouden worden. Dat de dieren op transport zijn en maar kort aanwezig zijn op de verzamelplaats maakt dat niet anders. Vast staat immers dat de aanwezigheid van dieren op die plek leidt tot emissies. Ter zitting is vastgesteld dat op de verzamelplaats van verzoekster meerdere dagen in de week dieren aanwezig zijn en dat er een mestopslag aanwezig is. Voor de emissies maakt het geen verschil of die afkomstig zijn van dieren die langdurig op een locatie aanwezig zijn of van steeds wisselende dieren die maar kort op een locatie verblijven.
3. Omdat het gaat om milieu-informatie over emissies is, gelet op artikel 5.1, zevende lid, van de Woo, de door verzoekster gestelde Woo-weigeringsgrond niet van toepassing op de gegevens over de plaats waar de dieren verzameld gehouden worden en over de aantallen dieren.
4. De voorzieningenrechter wijst er ten overvloede nog op dat, los van het voorgaande, de naam en adresgegevens van verzoekster en de door haar geëxploiteerde verzamelplaats via de website van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit al openbaar zijn.
5. De minister heeft dan ook terecht besloten de gevraagde gegevens openbaar te maken.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Omdat het beroep ongegrond is, is er geen aanleiding om de door verzoekster gevraagde voorlopige voorziening te treffen. Verzoekster krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
7. Wel treft de voorzieningenrechter op grond van artikel 8:72, vijfde lid, van de Algemene wet bestuursrecht de volgende voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter schorst de werking van het bestreden besluit tot één week, te rekenen vanaf de eerste dag na de verzending van het proces-verbaal van mondelinge uitspraak. Dat doet de voorzieningenrechter om te voorkomen dat in de tijd tussen het doen van mondelinge uitspraak en de verzending van het proces-verbaal daarvan de stukken openbaar worden gemaakt, terwijl verzoekster dan niet in de gelegenheid is om hoger beroep in te stellen en eventueel de hoger beroepsrechter te vragen het bestreden besluit te schorsen, en om verzoekster daarvoor een korte maar redelijke termijn te geven.
8. Partijen zijn gewezen op de mogelijkheid om tegen de mondelinge uitspraak in hoger beroep te gaan op de hieronder omschreven wijze.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 18 maart 2026 door mr. W.R. van der Velde, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. H.A. Hulst, griffier.
Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak voor zover daarbij is beslist op het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak voor zover daarbij is beslist op het beroep. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen deze uitspraak voor zover deze gaat over de voorlopige voorziening staat geen hoger beroep open.