ECLI:NL:RBOBR:2026:6856

wonende te [adres] [postcode] [woonplaats] ,hierna te noemen: verzoekster,

met betrekking tot:

De kantonrechter heeft kennisgenomen van:- het verzoek met bijlagen, ontvangen op 31 juli 2026,

- de nadere informatie, ontvangen op 29 augustus 2026.

De kantonrechter heeft op grond van de ontvangen informatie afgezien van een mondelinge behandeling.

Verzoekster vraagt, in haar hoedanigheid van bewindvoerder, machtiging voor het doen van een schenking van [bedrag] per persoon aan [naam neef] en [naam nicht] , zijnde de neef en nicht van betrokkene.

De kantonrechter overweegt als volgt. Betrokkene is niet wilsbekwaam. Daarom heeft de bewindvoerder een vervangende machtiging van de kantonrechter nodig om uit het vermogen van betrokkene een gift te doen. De kantonrechters hebben landelijk afgesproken dat er in beginsel alleen een machtiging wordt verleend voor giften als sprake is van een ‘schenkingstraditie’ (zie Aanbevelingen Meerderjarigenbewind, Curatele en Mentorschap B.J1). Met een schenkingstraditie wordt bedoeld dat betrokkene in het verleden zelf giften heeft gedaan toen hij of zij nog wilsbekwaam was. De gedachte is dat het voortzetten van schenkingen dan in het belang van betrokkene is, omdat de schenkingen in gang zijn gezet door betrokkene zelf toen hij of zij de eigen wil nog kon bepalen. In andere gevallen is het niet aan de kantonrechter om namens betrokkene het vermogen te verdelen. De kantonrechter kan immers niet bepalen of betrokkene zijn of haar vermogen voor het overlijden wil verdelen en zo ja, aan wie. De kantonrechter (en bewindvoerder) kan veelal ook niet overzien of sprake is van een testament waarin betrokkene heeft bepaald dat zijn vermogen naar een andere begunstigde zal gaan. Als de kantonrechter lichtvaardig zou meewerken aan schenkingen, zou de kantonrechter deze én andere betrokkenen openstellen voor misbruik en manipulatie door hun omgeving. Om dit te voorkomen wordt de hiervoor omschreven regeling door kantonrechters streng toegepast. Een uitzondering kan worden gemaakt vanwege (zeer) bijzondere omstandigheden, maar die doen zich hier niet voor.

In het verzoek valt verder te lezen dat betrokkene heeft gezegd dat hij zijn neef en nicht wil schenken omdat zij veel voor hem betekenen. Dat kan echter geen reden zijn voor de kantonrechter om een machtiging te geven. Uit het dossier blijkt immers dat betrokkene de waarde van geld niet begrijpt.

De kantonrechter zal daarom geen machtiging verlenen voor de schenking.

Overigens betekent het voorgaande niet dat de omgeving van betrokkene altijd met lege handen staat als zij voor hem zorgen. Kosten die in het belang van betrokkene worden gemaakt kunnen met toestemming van de bewindvoerder (of boven € 2.000,- per jaar met toestemming van de kantonrechter) bij betrokkene in rekening worden gebracht. Als dat in het belang van betrokkene is, mag ook worden betaald voor één begeleider. De bewindvoerder is bovendien gerechtigd om voor zijn eigen werkzaamheden de (reis)kosten en een jaarbeloning in rekening te brengen (zie Aanbevelingen Meerderjarigenbewind, Curatele en Mentorschap B.H1 t/m B.H4). Vanzelfsprekend mag de bewindvoerder er ook voor kiezen om zijn/haar beloning te delen met familieleden die op een andere wijze een rol spelen in het leven van betrokkene.

De kantonrechter:

- wijst het verzoek af.

Tegen deze beschikking kan -uitsluitend door tussenkomst van een advocaat- hoger beroep worden ingesteld bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch:a. door de verzoekers en degenen aan wie een afschrift van deze beschikking (digitaal) is verstrekt of verzonden binnen drie maanden na de dag van de uitspraak;b. door andere belanghebbenden binnen drie maanden na betekening daarvan of nadat deze beschikking hun op andere wijze bekend is geworden.