ECLI:NL:RBOBR:2026:728

Locatie ‘s-Hertogenbosch

Strafrecht

Parketnummer: 01.151917.23

Datum uitspraak: 4 februari 2026

Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

geboren te [geboorteplaats] op [1997] ,

wonende te [adres 2]

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 21 januari 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte naar voren is gebracht.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 21 juni 2023 te 's-Hertogenbosch

ter voorbereiding van het misdrijf,

waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van acht jaren

of meer is gesteld, te weten het plegen van mensenhandel als bedoeld in artikel 273f lid 1 sub 2, 5 en 8 van het Wetboek van Strafrecht

(ten aanzien van een virtuele creatie van een persoon - die zich via digitaal contact met hem, verdachte, voordeed als een 17-jarige jongen -)

opzettelijk

-(een) digitale gegevensdrager(s) en/of overige digitale apparatuur (zoals: telefoon(s) en/of laptop(s) en/of tablet(s) en/of computer(s) en/of cameratoestel(len)) en/of

-(een of meerdere kamers in) zijn, verdachtes, woning en/of schuur en/of een of meerdere hotelkamer(s) (die hij, verdachte, als werkplek voor prostitutie beschikbaar stelde en/of huurde),

zijnde/althans voorwerpen en/of informatiedragers en/of ruimten, bestemd tot het begaan van dat misdrijf,

voorhanden heeft gehad.

Volgens de officier van justitie blijkt uit het dossier dat verdachte een chatgesprek heeft gevoerd met een opsporingsambtenaar die zich voordeed als een jongen van 17 jaar oud (een virtuele creatie). De verdachte heeft er tijdens dit gesprek op aangestuurd dat de fictieve jongen sekswerk voor hem zou gaan verrichten. Ook is afgesproken om elkaar later die dag te ontmoeten om seks te hebben.

Dat verdachte de jongen niet daadwerkelijk sekswerk wilde laten verrichten, gelooft de officier van justitie niet. Dat verdachte uiteindelijk afzag van de seksafspraak, maakt dat niet anders. De afspraken over het sekswerk, bijvoorbeeld over de locaties waar het zou worden verricht en over hoe de verdeling van de opbrengst zou zijn, waren immers concreet en afgerond. De officier van justitie vindt ook relevant dat verdachte geldproblemen had en de opbrengst van het prostitutiewerk ogenschijnlijk goed kon gebruiken.

Volgens de officier van justitie staat daarmee vast dat verdachte contact heeft gehad met iemand die zich voordeed als 17-jarige, dat hij die wilde aanbieden voor seks tegen betaling en dat hij 30 procent van de opbrengst van de prostitutiewerkzaamheden zou krijgen.

De officier van justitie vindt dat dit handelen van verdachte de strafbare voorbereiding van mensenhandel oplevert. Verdachte heeft volgens de officier van justitie een telefoon voorhanden gehad met de criminele bedoeling om deze te gebruiken voor het seksueel uitbuiten van een minderjarige. Ten aanzien van het voorhanden hebben van een werkruimte vraagt de officier van justitie om verdachte daarvan vrij te spreken.

Tot slot merkt de officier van justitie op dat van uitlokking in dit geval geen sprake is; het initiatief tot sekswerk met klanten tegen betaling kwam van verdachte en de opsporingsambtenaar was telkens passief.

De officier van justitie heeft gevorderd om aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 180 dagen, waarvan 177 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en een taakstraf voor de duur van 180 uur, te vervangen door 90 dagen hechtenis.

Volgens de raadsvrouw moet verdachte worden vrijgesproken van het ten laste gelegde. Volgens de raadsvrouw kwam het initiatief voornamelijk vanuit de lokagent. Daarom is er sprake van ontoelaatbare uitlokking en moet het chatgesprek worden uitgesloten van het bewijs. Bij die stand van zaken ontbreekt wettig en overtuigend bewijs voor het ten laste gelegde.

Subsidiair geldt dat verdachte de mobiele telefoon niet voorhanden heeft gehad ter voorbereiding van het misdrijf mensenhandel. Verdachte heeft enkel spannende berichten en fantasieën uitgewisseld. Hij had niet de intentie om daadwerkelijk een minderjarige sekswerk tegen betaling voor hem te laten verrichten. Er is in de woning van verdachte en op de gegevensdragers niets aangetroffen dat de verdenking ondersteunt dat hij daadwerkelijk uitvoering wilde geven aan die fantasieën.

De feiten.

Uit het dossier en de verklaring van verdachte blijkt dat verdachte op 21 juni 2023 van 15:40 tot 16.21 uur het volgende chatgesprek heeft gevoerd met een opsporingsambtenaar die zich voordeed als een 17-jarige jongen op de website [website] . De verdachte maakte daarbij gebruik van het account ‘ [gebruikersnaam 1] ’ en de opsporingsambtenaar van het account ‘ [gebruikersnaam 2] ’, met als profieltekst ‘Jonge boy, nieuw, op zoek naar P.’

Bij aanvang van het gesprek vraagt verdachte naar de eigenschappen van de jongen. Daarover heeft verdachte ter zitting verklaard dat hij uit de door ‘ [gebruikersnaam 2] ’ gegeven informatie afleidde dat de jongen 17 jaar oud was. Vervolgens vraagt verdachte wat de jongen zoekt en is het antwoord van ‘ [gebruikersnaam 2] ’ dat hij iemand zoekt die hem snel aan geld kan helpen. Daarop zegt verdachte dat hij wekelijks geld kan geven en geeft aan welke specifieke seksuele handelingen hij wil dat de jongen daarvoor verricht. Als verdachte zegt dat hij 100 euro per week wil geven dan zegt ‘ [gebruikersnaam 2] ’ dat hij op zoek is naar meer geld. Daarop wordt het gesprek als volgt voortgezet.

Vervolgens vraagt verdachte of de fictieve jongen langs wil komen om seks te hebben en gaat het gesprek over de seksdate verder via Whatsapp. Verdachte geeft zijn adres ( [adres 2] ) zonder het huisnummer te noemen. Hij zegt het huisnummer pas te geven als de jongen in de straat is. Om 17.35 uur appt de opsporingsambtenaar dat hij op de [adres 2] is en vraagt waar hij moet zijn. Om 17.36 uur reageert verdachte hierop en geeft het huisnummer [adres 2] door. Dit blijkt het nummer van een elektriciteitshuisje te zijn. Verdachte reageert vervolgens niet meer op vragen van de opsporingsambtenaar over waar hij moet zijn.

Verdachte heeft zowel bij de politie als bij de rechter-commissaris verklaard dat hij het chatgesprek voerde omdat hij op zoek was naar seks en dat hij het gesprek over het laten verrichten van sekswerk tegen betaling spannend en opwindend vond. Verder heeft verdachte verklaard dat hij uiteindelijk afzag van de seksdate omdat hij iemand zag fietsen waarvan hij dacht dat het de jongen betrof met wie hij een afspraak had en dat hij deze persoon er te jong uit vond zien.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank overweegt allereerst dat wanneer de politie een lokprofiel inzet, zij een verdachte niet tot verdergaande handelingen mag brengen dan waarop zijn opzet van tevoren was gericht, aangezien dan sprake is van uitlokking door de politie. De rechtbank is van oordeel dat daar in dit geval geen sprake van is. Van belang is daarbij dat het verdachte was die het eerste contact zocht met de lokagent en dat het voorstel om sekswerk met klanten tegen betaling te verrichten ook van verdachte kwam. Het primaire verweer van de verdediging wordt dan ook verworpen.

De rechtbank is van oordeel dat het voeren van een dergelijk chatgesprek met een minderjarige, kan vallen onder het werven van een minderjarige met het oogmerk van seksuele uitbuiting of de poging daartoe, of een poging tot het voordeel trekken uit seksuele handelingen door een minderjarige met een ander tegen betaling, zoals strafbaar gesteld in de subonderdelen 2 en 8 van 273f Sr. Nu er echter geen sprake is van een minderjarig slachtoffer in deze zaak (er was immers sprake van een fictieve jongen), is niet aan de delictsomschrijving van deze subonderdelen voldaan. Om deze reden zijn de gedragingen van verdachte door het Openbaar Ministerie ten laste gelegd als de strafbare voorbereiding van mensenhandel met betrekking tot een minderjarige. De rechtbank zal zich daarom hierna uitlaten over de vraag of in dit geval sprake is van een strafbare voorbereiding van mensenhandel.

Juridisch kader

Van strafbare voorbereiding is sprake wanneer de dader opzettelijk middelen verwerft, vervaardigt, invoert, doorvoert, uitvoert of voorhanden heeft, bestemd tot het begaan van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van acht jaren of meer is gesteld.

De Hoge Raad overweegt over voorbereidingshandelingen van zedendelicten dat de omstandigheid dat het in werkelijkheid geen minderjarig potentieel slachtoffer betreft en de voorbereide misdrijven niet konden worden voltooid, aan de bewezenverklaring van de strafbare voorbereiding van die misdrijven niet in de weg staat. Voldoende is dat uit de bewijsvoering kan worden afgeleid dat de bewezenverklaarde gedragingen strekten ter voorbereiding van feiten als in de bewezenverklaring bedoeld en dat het opzet van de verdachte op het begaan daarvan was gericht.

Beoordeling

Anders dan de officier van justitie heeft betoogd, is de rechtbank van oordeel dat het enkele feit dat verdachte in de chat heeft gesproken over de plekken waar het sekswerk zou moeten plaatsvinden en hoe de opbrengst zou worden verdeeld onvoldoende is om te concluderen dat verdachte dit plan ook daadwerkelijk wilde uitvoeren. Behalve de bewuste chat zijn er geen aanknopingspunten die ondersteunen dat verdachte bezig was voor te bereiden dat een ander voor hem sekswerk zou gaan verrichten. De uitleg van verdachte dat hij het chatgesprek slechts vanuit een seksuele fantasie heeft gevoerd past binnen de bevindingen zoals die in het dossier zijn opgenomen. Daarbij weegt de rechtbank het volgende mee.

Hoewel de berichten die verdachte aan de fictieve jongen stuurt aansluiten bij de verdenking, gaat het gesprek al vrij snel over op het maken van een afspraak om seks te hebben met elkaar. Die gang van zaken sluit het door verdachte geschetste scenario – dat hij het vooral opwindend vond om op die manier te chatten met de fictieve jongen – niet uit.

Vervolgens stuurt verdachte de fictieve jongen naar een verkeerd adres om daarna niet meer te reageren. Dit past bij de verklaring van verdachte dat hij afzag van het hebben van seks met de jongen. Uit onderzoek naar de gegevensdragers van verdachte blijkt dat hij vaker mensen met wie hij een seksafspraak maakt naar een verkeerd adres stuurt en het vervolgens laat afweten. Hoewel hij dit voor zover de rechtbank kan overzien vooral doet nadat hij de gegadigden eerst online kleine geldbedragen heeft afgetroggeld, past de onderhavige chat in de modus operandi van verdachte waarin zijn chatberichten niet noodzakelijkerwijs aansluiten bij zijn daadwerkelijke intenties.

Ten slotte is gebleken dat verdachte zichzelf wel eens heeft laten betalen voor seks. Er is echter geen informatie aangetroffen waaruit blijkt dat verdachte anderen voor hem sekswerk laat verrichten en/of zich (anderszins) bezighoudt met seksuele uitbuiting (al dan niet van minderjarigen).

De rechtbank zal verdachte daarom, bij gebrek aan overtuiging dat zijn opzet bij het voeren van het chatgesprek gericht was op het seksueel uitbuiten van een minderjarige, vrijspreken van het ten laste gelegde.

- verklaart het ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.

Opheffing van het tegen verdachte verleende, reeds met ingang van 23 juni 2023 geschorste, bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van heden.

Dit vonnis is gewezen door:

mr. R.J. Heuft, voorzitter,

mr. A. Bernsen en mr. F. van Buchem, leden,

in tegenwoordigheid van mr. R. van Warners, griffier,

en is uitgesproken op 4 februari 2026.