[verzoekster], uit [woonplaats], verzoekster,
en
de raad van bestuur van de stichting Centrum Indicatiestelling Zorg, het CIZ.
Inleiding
1. Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de afwijzing van de van de aanvraag van verzoekster om haar in aanmerking te brengen voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz). Verzoekster is het hier niet mee eens en zij heeft tegen het besluit van 20 maart 2025 waarin de Wlz-aanvraag is afwezen, bezwaar gemaakt. Zij verzoekt ook om een voorlopige voorziening en voert daartoe een aantal gronden aan.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
Verzoekster heeft in het verzoek om een voorlopige voorziening haar persoonlijke situatie toegelicht. Zij geeft aan dat door het uitblijven van een beslissing op bezwaar haar de toeging tot de noodzakelijke zorg wordt ontzegd en dat dit ernstige risico met zich brengt voor haar gezondheid en welzijn. Verzoekster is bedlegerig en zij is volledig afhankelijk van hulp van derden. Vanwege haar aandoeningen krijgt verzoekster tweemaal per dag verpleegkundige hulp.
In de brief van 17 juni 2025 heeft de voorzieningenrechter verzoekster verzocht om uiterlijk binnen één week te onderbouwen waarom hij onmiddellijk moet ingrijpen.
Van verzoekster is geen onderbouwing ontvangen. Ook heeft verzoekster niet om uitstel gevraagd.
De aard van een verzoek om een voorlopige voorziening veronderstelt een acute, dus actuele, spoedeisendheid. Als er geen onomkeerbare situatie dreigt of als er geen acute noodsituatie is, neemt de voorzieningenrechter aan dat spoedeisend belang ontbreekt, zodat hij alleen al daarom geen voorlopige voorziening treft. De voorzieningenrechter is van oordeel dat in wat verzoekster heeft aangevoerd geen spoedeisend belang besloten ligt. Niet is onderbouwd dat verzoekster geheel verstoken is van noodzakelijk zorg en dat op dit moment sprake is van een acute noodsituatie die maakt dat onmiddellijk moet worden ingegrepen. Daarnaast is van betekenis dat verzoekster mogelijk een beroep kan doen op zorg uit een ander zorgdomein, zoals de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en/of de Zorgverzekeringswet.
De voorzieningenrechter heeft ook overigens geen aanwijzingen dat onomkeerbare gevolgen zullen intreden, als de behandeling van de bezwaarprocedure afgewacht wordt.
Conclusie en gevolgen
3. Er is geen spoedeisend belang om de gevraagde voorlopige voorziening te treffen. Daarom wijst de voorzieningenrechter het verzoek af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.T de Kwaasteniet, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van A. van den Ham, griffier. Uitgesproken in het openbaar op
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: