ECLI:NL:RBOVE:2026:1668

1. Het onderzoek op de terechtzitting

2. De tenlastelegging

- een drukspuit,

- 18, althans een of meerdere, armaturen met assimilatielampen,

- een koolstoffilter,

- een of meerdere buizen (behorende tot het irrigatiesysteem) en/of

- een aan- en afzuiginstallatie,

waarvan hij en zijn mededader(s) wist(en) of ernstige reden had(den) te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van een van de in artikel 11, derde en vijfde lid van de Opiumwet strafbaar gestelde feiten;

3. De bewijsmotivering

De vaststaande feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van het dossier en het verhandelde ter zitting de volgende feiten en omstandigheden vast, welke ter zitting ook niet ter discussie hebben gestaan.

Op 19 maart 2024 is in het pand aan de [adres 2] , welk pand op dat moment werd bewoond door verdachte en zijn echtgenoot [medeverdachte] , tevens medeverdachte, in een ruimte in de kelder een hennepkwekerij met 412 hennepplanten aangetroffen. In een andere ruimte zijn goederen aangetroffen die worden gebruikt in hennepkwekerijen, waaronder armaturen, aangesloten assimilatielampen en een koolstoffilter. Voorts zijn in het pand zakken met henneptoppen (20,09 kilogram) en hennepgruis (2,324 kilogram) aangetroffen. Daarnaast is op dit adres elektriciteit afgenomen zonder dat daarvoor is betaald aan de netbeheerder Enexis. Dit was mogelijk doordat de verzegeling van de hoofdaansluitkast was verbroken.

De verklaring van verdachte

Verdachte heeft verklaard dat hij op de hoogte was van de aanwezigheid van de hennepkwekerij en een hoeveelheid hennep in zijn woning, maar dat hij zich daarmee niet heeft bemoeid en vanwege zijn werkzaamheden als eigenaar en kok van een restaurant veelal niet thuis was.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat alle ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen kunnen worden.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft vrijspraak bepleit voor alle ten laste gelegde feiten omdat verdachte:

niet actief heeft bijgedragen aan de hennepteelt (feit 1 impliciet primair), dan wel dat hij geen mogelijkheid had de situatie te beëindigen vanwege de te verwachten risico’s die dat met zich zou brengen (feit 1 impliciet subsidiair),

niet actief heeft bijgedragen aan de voorbereiding van de hennepteelt (feit 2),

hoewel op de hoogte van de aanwezigheid van de hennep in de woning, slechts een passieve houding heeft aangenomen (feit 3) en

op geen enkele wijze betrokken is geweest bij of op de hoogte was van de diefstal van elektriciteit (feit 4).

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte onder feit 2 en feit 4 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij. Het onder feit 1 en feit 3 ten laste gelegde acht de rechtbank daarentegen wel wettig en overtuigend bewezen. Hieronder zal de rechtbank nader op de feiten ingaan, waarbij, gelet op hun samenhang, deze gezamenlijk zullen worden besproken.

De rechtbank dient allereerst de vraag te beantwoorden of verdachte kan worden aangemerkt als teler, zoals onder feit 1 impliciet primair is ten laste gelegd. Om tot een bewezenverklaring van het (medeplegen van het) telen van hennep te komen moet worden bewezen dat verdachte daaraan een actieve bijdrage heeft geleverd. Uit het dossier blijkt op geen enkele wijze welke rol verdachte zou hebben gehad bij de hennepteelt. [medeverdachte] heeft bij de politie verklaard dat hij verantwoordelijk is voor het laten plaatsen van de hennepkwekerij. Verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij zich niet heeft bemoeid met de hennepkwekerij, maar wel wist van de aanwezigheid daarvan. Buiten zijn wetenschap van het bestaan van de hennepkwekerij is van enige actieve betrokkenheid bij de teelt niet gebleken. De rechtbank spreekt verdachte daarom vrij van het (medeplegen van het) telen van de hennep.

Vervolgens dient de rechtbank de vraag te beantwoorden of verdachte de hennepplanten opzettelijk aanwezig heeft gehad, zoals onder feit 1 impliciet subsidiair is ten laste gelegd. Hoewel de omstandigheden als hiervoor omschreven onvoldoende zijn voor het (medeplegen van het) telen van hennep, zijn deze wel voldoende voor een bewezenverklaring van het door verdachte opzettelijk medeplegen van het aanwezig hebben van de hennep. Het opzettelijk aanwezig hebben betreft immers een passieve gedraging, waarvoor het voldoende is dat verdachte ondanks zijn wetenschap en beschikkingsmacht geen einde heeft gemaakt aan de situatie. Vast staat dat verdachte samen met [medeverdachte] op de hoogte was van de aanwezigheid van de hennepkwekerij in de kelder van hun woning. Verdachte was hiervan niet alleen op de hoogte, maar heeft zich ook meerdere keren in de ruimte begeven waarin de hennepkwekerij stond. Uit de verklaring van verdachte blijkt dat hij zich op geen enkele wijze heeft gedistantieerd van de situatie en ook niet heeft geprobeerd hier een einde aan te maken, terwijl dit wel van hem had mogen worden verwacht. De rechtbank acht daarom bewezen dat verdachte samen met [medeverdachte] 412 hennepplanten opzettelijk aanwezig heeft gehad, zoals onder feit 1 (impliciet subsidiair) is ten laste gelegd.

De rechtbank acht ook bewezen dat verdachte samen met [medeverdachte] opzettelijk een hoeveelheid van ruim 22 kilogram hennep aanwezig heeft gehad, zoals onder feit 3 is ten laste gelegd. Deze hennep lag (onder meer) opgeslagen in de badkamer, een ruimte waarvan verdachte dagelijks gebruik maakte. Verdachte heeft bovendien verklaard dat hij wist dat er hennep in zijn woning lag opgeslagen. Hieruit volgt dat deze zich binnen zijn machtssfeer (en die van [medeverdachte] ) bevond en dat hij daarover kon beschikken. Het verweer van de verdediging dat bij verdachte slechts sprake was van passieve betrokkenheid bij dit feit, wordt door de rechtbank verworpen. Verdachte was op de hoogte van de aanwezigheid van de hennep in zijn woning, zag de zakken daadwerkelijk liggen en liet dit ondanks die kennis bewust in stand.

De rechtbank acht niet bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan (het medeplegen van) de diefstal van elektriciteit, zoals onder feit 4 is ten laste gelegd. Op grond van het dossier kan niet worden vastgesteld dat verdachte betrokken was bij het wegnemen van de elektriciteit. Het enkele gegeven dat het een feit van algemene bekendheid is dat bij een hennepkwekerij elektriciteit wordt weggenomen, is niet voldoende. Daarom volgt vrijspraak voor dit feit.

De rechtbank acht ook niet bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan (het medeplegen van) voorbereidingshandelingen voor hennepteelt, zoals onder feit 2 is ten laste gelegd. De rechtbank overweegt daartoe dat in de woning van verdachte weliswaar voorwerpen zijn aangetroffen die geschikt zijn voor de hennepteelt, maar dat uit het dossier op geen enkele wijze blijkt van gedragingen van verdachte die strekten tot de voorbereiding daarvan. Dit betekent dat de rechtbank verdachte ook van dit feit vrijspreekt.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat:

1.

hij op 19 maart 2024 te Westerhaar-Vriezenveensewijk, gemeente Twenterand,

tezamen en in vereniging met een ander opzettelijk aanwezig heeft gehad in een pand aan de [adres 2] 412 hennepplanten, zijnde hennep een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst II;

3.

hij op 19 maart 2024 te Westerhaar-Vriezenveensewijk, gemeente Twenterand,

tezamen en in vereniging met een ander opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 22,405 kilogram hennep, zijnde hennep een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd in de bewezenverklaring. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

4. De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

5. De strafbaarheid van verdachte

6. De op te leggen straf of maatregel

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd verdachte te veroordelen tot een taakstraf van 240 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van vier maanden met een proeftijd van drie jaren.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht om in het geval van een bewezenverklaring aan verdachte een taakstraf van 120 uren op te leggen.

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het aanwezig hebben van een grote hoeveelheid hennep en 412 hennepplanten. De hennepplanten bevonden zich in een hennepkwekerij in de kelder van het pand waar verdachte samen met [medeverdachte] woonde. Door dit handelen heeft verdachte bijgedragen aan de handel in en verspreiding van softdrugs. Dergelijke activiteiten gaan veelal gepaard met criminaliteit en veroorzaken overlast. Het handelen van verdachte lijkt uitsluitend te zijn ingegeven door financieel gewin, zonder rekening te houden met de mogelijke gevolgen daarvan. De rechtbank rekent dit alles verdachte aan.

De rechtbank heeft kennisgenomen van een uittreksel uit de Justitiële Documentatie van verdachte van 21 januari 2026. Hieruit volgt dat verdachte niet eerder met politie en justitie in aanraking is geweest.

De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf gelet op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) en wat in soortgelijke zaken doorgaans wordt opgelegd. De rechtbank heeft in strafmatigende zin rekening gehouden met de omstandigheid dat, hoewel verdachte juridisch als medepleger kan worden aangemerkt, hij bij de uitvoering van de feiten geen initiërende of leidinggevende rol heeft vervuld. Verdachte had slechts een ondergeschikte rol ten aanzien van de in zijn woning aangetroffen hennepkwekerij. Tot slot heeft de rechtbank meegewogen dat er inmiddels twee jaren zijn verstreken sinds het aantreffen van de hennepkwekerij.

Alles afwegend acht de rechtbank een taakstraf van 100 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van een maand met een proeftijd van twee jaren passend en geboden. Het voorwaardelijke deel dient als stok achter de deur om verdachte ervan te weerhouden opnieuw (soortgelijke) strafbare feiten te plegen.

7. De schade van de benadeelde partij Enexis (feit 4)

8. De toegepaste wettelijke voorschriften

9. De beslissing

- verklaart niet bewezen dat verdachte het onder feit 2 en feit 4 ten laste gelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij;

- verklaart bewezen dat verdachte het onder feit 1 en feit 3 ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;

- verklaart niet bewezen wat aan verdachte onder feit 1 en feit 3 meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;

- verklaart dat het bewezen verklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

feit 1 en feit 3, telkens het misdrijf: medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 onder C van de Opiumwet gegeven verbod, terwijl het feit betrekking heeft op een grote hoeveelheid van het middel;

- verklaart verdachte strafbaar voor het onder feit 1 en 3 bewezen verklaarde;

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 1 (een) maand;

- bepaalt dat deze gevangenisstraf in zijn geheel niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien verdachte voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen dat hij zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- veroordeelt de verdachte tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van 100 (honderd) uren;

- beveelt, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 50 (vijftig) dagen;

- beveelt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de taakstraf in mindering wordt gebracht, waarbij als maatstaf geldt dat voor de eerste zestig dagen doorgebracht in verzekering, twee uren en voor de resterende dagen één uur per dag aftrek plaatsvindt;

- bepaalt dat de benadeelde partij Enexis Netbeheer B.V. (feit 4) in het geheel niet-ontvankelijk is in de vordering en dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

- veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil.

1.

Het proces-verbaal van de terechtzitting van 16 maart 2026, voor zover inhoudend de verklaring van verdachte, zakelijk weergegeven:

2.

Het proces-verbaal van verhoor medeverdachte [medeverdachte] van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] van 20 maart 2024, voor zover inhoudend, zakelijk weergegeven, op pagina 191 tot en met 197:

3.

4.

Een schriftelijk bescheid, te weten een kennisgeving van inbeslagneming/eerste beslissing van verbalisanten [verbalisant 3] en [verbalisant 4] , voor zover inhoudend, zakelijk weergegeven, op pagina 83: