ECLI:NL:RBOVE:2026:5027

1. De zaak en het oordeel in het kort

2. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met producties;

- het bericht van 28 juli 2026 met producties van [gedaagde] ;- de mondelinge behandeling van 3 augustus 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt;- de pleitnota van [gedaagde] .

3. De feiten

Partijen zijn ex-echtgenoten. Bij beschikking van de rechtbank Midden-Nederland van 19 februari 2026 is tussen partijen de echtscheiding uitgesproken. In de echtscheidingsbeschikking is het echtscheidingsconvenant opgenomen waarin partijen afspraken over de verdeling van de huwelijksgemeenschap hebben vastgelegd. De echtscheidingsbeschikking is op 27 februari 2026 ingeschreven in de registers van de Burgerlijke stand.

In de huwelijksgemeenschap valt de voormalige echtelijke woning gelegen aan [adres] (hierna: de woning). In het echtscheidingsconvenant is ten aanzien van de woning onder andere het volgende opgenomen:

Partijen geven opdracht aan de door de vrouw aan te wijzen notaris om zo mogelijk binnen een maand na inschrijving van de echtscheidingsbeschikking een notariële akte te verlijden waarbij de onroerende zaak aan de vrouw en een derde persoon wordt geleverd. De kosten van deze akte en de verdere kosten verbonden aan de inschrijving zijn voor rekening van de vrouw. De woonlasten komen vanaf 1 april 2025 voor rekening van de vrouw zonder verdere verrekening.

op grond van de toedeling van de woning aan de vrouw als hiervoor omschreven, wordt de vrouw overbedeeld op grond waarvan de vrouw aan de man verschuldigd is de helft van de overwaarde. (…) (…)

Afrekening

Partijen spreken af dat de vrouw aan de man een bedrag van € 90.000,-- zal betalen. Hiermee is ten aanzien van alle vermogensbestanddelen tussen partijen afgerekend (woning inclusief hypotheek en spaarhypotheek, onderneming etc). (…)

Op 9 maart 2026 heeft [eiseres] akkoord gegeven op de conceptakte van de notaris. [eiseres] heeft [gedaagde] verzocht de notariële leveringsakte te ondertekenen. Ook heeft zij hem verzocht het formulier “Afkoopverklaring Spaar-/Levensverzekering VOW” (hierna de afkoopverklaring) te ondertekenen, zodat zij hem kan (laten) ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypothecaire geldlening. [gedaagde] heeft de documenten niet getekend.

4. Het geschil

[eiseres] vordert – samengevat – uitvoerbaar bij voorraad:

I. [gedaagde] te veroordelen binnen drie dagen na betekening van het vonnis de benodigde afkoopverklaring/formulieren voor de toedeling c.q. overdracht van de spaar-/levensverzekering verbonden aan de hypotheek bij Florius te ondertekenen en aan [eiseres] af te geven alsmede alle overige formulieren c.q. documenten c.q. akten te ondertekenen en aan eiseres af te geven, waaronder de notariële leveringsakte, benodigd voor de notariële levering van de woning aan [eiseres] en meer in het algemeen zijn onvoorwaardelijke medewerking te verlenen aan voornoemde notariële overdracht, op straffe van een dwangsom van € 500,- per dag of gedeelte daarvan dat [gedaagde] niet voldoet aan de veroordeling met een maximum van € 50.000,-,

II. [gedaagde] te veroordelen tot betaling van een bedrag van € 695,- aan [eiseres] vanwege opnieuw te maken taxatiekosten,

III. [gedaagde] te veroordelen in de kosten van de procedure.

[eiseres] legt aan haar vordering het volgende ten grondslag. Partijen zijn in het echtscheidingsconvenant overeengekomen dat de woning aan [eiseres] zal worden geleverd en dat [eiseres] een bedrag van € 90.000,- aan [gedaagde] zal betalen. [gedaagde] verleent nu ten onrechte geen medewerking aan de levering van de woning en het ontslag van [gedaagde] uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypothecaire geldlening, door te weigeren de afkoopverklaring en de notariële leveringsakte te ondertekenen.

[gedaagde] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eiseres] . [gedaagde] betwist niet dat hij op grond van het echtscheidingsconvenant zijn medewerking moet verlenen aan de overdracht van de woning aan [eiseres] , maar voert aan dat hij de documenten niet zal ondertekenen zo lang de (financiële) uitsplitsing van het bedrag van € 90.000,- niet in de leveringsakte is opgenomen. Volgens [gedaagde] is het noodzakelijk dat in ieder geval de hoogte van de overwaarde uit de woning en de hoogte van het bedrag uit zijn onderneming zijn opgenomen in de notariële leveringsakte, zodat hij, indien de fiscus na de belastingaangifte vraagt om een onderbouwing van het bedrag van € 90.000,- kan verwijzen naar de notariële akte.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

5. De beoordeling

Het gaat hier om een in kort geding gevorderde voorlopige voorziening. Voor toewijzing is nodig dat [eiseres] daarbij een spoedeisend belang heeft. De voorzieningenrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vordering aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorziening wordt verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.

Spoedeisend belang

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft [eiseres] het spoedeisend belang bij haar vordering voldoende aannemelijk gemaakt. Zoals [eiseres] heeft aangevoerd kan van haar niet worden gevergd een bodemprocedure af te wachten omdat partijen in het convenant zijn overeengekomen dat de levering van de woning zo mogelijk binnen een maand na de inschrijfdatum van de echtscheidingsbeschikking (27 februari 2026) zal plaatsvinden. Daaruit blijkt het belang van beide partijen bij een zo spoedig mogelijke levering. Ook heeft [eiseres] onweersproken aangevoerd dat het renteaanbod van de bank vervalt wanneer daar niet binnen de gestelde termijn gebruik van wordt gemaakt en dat ook het taxatierapport voor een beperkte tijd geldig is. Het eerste aanbod van de bank is inmiddels verlopen en ook het taxatierapport is door tijdsverloop niet meer bruikbaar, waardoor [eiseres] een nieuw renteaanbod moet verzoeken en ook een nieuw taxatierapport moet laten opstellen. [eiseres] heeft een spoedeisend belang bij haar vordering zodat de termijnen verbonden aan het (nog aan te vragen) nieuwe aanbod van de bank en het nog op te maken nieuwe taxatierapport, niet opnieuw zullen verstrijken.

Medewerking levering woning

[eiseres] vordert medewerking van [gedaagde] aan de levering van de woning aan haar. Zij vordert meer specifiek dat [gedaagde] de afkoopverklaring en de notariële leveringsakte moet ondertekenen, op straffe van een dwangsom. [gedaagde] heeft tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat hij de afspraken zoals opgenomen in het echtscheidingsconvenant niet betwist en dat hij medewerking moet verlenen aan de levering van de woning. Ook heeft hij verklaard dat hij zijn verweer dat hij de helft van de rentestand wil overnemen (zoals opgenomen onder randnummer 5 van de dagvaarding) niet langer voert. [gedaagde] is van mening dat hij, ondanks de hiervoor genoemde verplichtingen, zijn medewerking (nog) niet hoeft te verlenen zo lang de door hem voorgestelde uitsplitsing van het bedrag van € 90.000,- niet in de leveringsakte is opgenomen.

De voorzieningenrechter volgt [gedaagde] niet in dit verweer. Dat de betreffende specificatie van het bedrag moet worden opgenomen in de leveringsakte volgt niet uit de afspraken tussen partijen zoals vastgelegd in het echtscheidingsconvenant, en is daarom geen reden om de verplichte medewerking aan de overdracht van de woning niet te verlenen. Daar komt bij de specificatie ook al volgt uit de e-mailwisseling uit 2025 tussen de advocaten van partijen. Zonder nadere toelichting van [gedaagde] – die ontbreekt – valt niet in te zien waarom die e-mailwisseling niet kan worden aangeboden als onderbouwing van het bedrag van € 90.000,- wanneer de fiscus daar bij of na de belastingaangifte van [gedaagde] om vraagt. Ten overvloede overweegt de voorzieningenrechter nog dat – zoals [gedaagde] is voorgehouden tijdens de mondelinge behandeling – [eiseres] geen bezwaar heeft tegen het opnemen van de door [gedaagde] voorgestelde specificatie van het bedrag in de leveringsakte en dat [gedaagde] daarom, met de toestemming van [eiseres] , de specificatie mogelijk alsnog in de akte kan laten opnemen.

Gelet op het voorgaande weegt het belang van [eiseres] bij medewerking aan de overdracht van de woning zwaarder dan het belang van [gedaagde] . Dat betekent dat [gedaagde] zijn medewerking moet verlenen. Hij zal daarom worden veroordeeld binnen drie werkdagen na betekening van het vonnis de afkoopverklaring en de notariële leveringsakte te ondertekenen en aan [eiseres] af te geven, op straffe van een dwangsom van € 500,- per dag of gedeelte daarvan dat hij niet aan deze veroordeling voldoet. De voorzieningenrechter ziet aanleiding om de gevorderde dwangsom te maximeren op € 20.000,-.

De vordering van [eiseres] om [gedaagde] te veroordelen om meer in algemene zin zijn medewerking te verlenen aan de notariële overdracht zal worden afgewezen omdat die vordering te onbepaald is. Ook heeft [eiseres] niet toegelicht waarom zij naast de veroordeling tot het ondertekenen van de alle benodigde akten en formulieren, nog belang heeft bij deze vordering.

Taxatiekosten

[eiseres] vordert daarnaast [gedaagde] te veroordelen om de kosten voor het opstellen van een nieuw taxatierapport van € 695,- aan haar te vergoeden. De voorzieningenrechter overweegt als volgt. Indien de hoofdvordering voldoende spoedeisend is om in kort geding te kunnen worden beoordeeld, is de proceseconomie ermee gebaat dat in hetzelfde geding ook over een daarmee nauw verwante nevenvordering wordt beslist. In deze procedure bestaat voldoende samenhang tussen de hoofdvordering en de hiervoor genoemde nevenvordering zodat er ook een spoedeisend belang bij de vordering tot betaling van de taxatiekosten bestaat.

Uit het echtscheidingsconvenant volgt dat de kosten voor de overdracht van de woning volledig door [eiseres] worden gedragen. Door de weigering van [gedaagde] om zijn medewerking te verlenen is het eerder opgestelde (en door [eiseres] bekostigde) taxatierapport verlopen. [gedaagde] heeft zich aanvankelijk ten onrechte op het standpunt gesteld dat hij het recht had om de hypotheekrente mee te nemen naar een nieuwe lening. Dit verweer heeft hij ter zitting laten varen, omdat uit de voorwaarden van Florius blijkt dat de verhuisregeling niet van toepassing is nu [eiseres] in de woning blijft wonen. Ter zitting is daarnaast gebleken dat [gedaagde] op 19 maart 2026 al heeft verzocht de specificatie van het bedrag van € 90.000,- op te laten nemen in de leveringsakte en ook dat [eiseres] daartegen geen inhoudelijke bezwaren heeft. De voorzieningenrechter leidt daaruit af dat dit punt op eenvoudige wijze al eerder had kunnen worden opgelost. Door een miscommunicatie, die aan beide partijen is te wijten, is dit niet gebeurd. Op grond van het voorgaande is niet komen vast te staan dat het verlopen van het taxatierapport alleen aan [gedaagde] te wijten is. Voor een toewijzing van de volledige kosten bestaat daarom onvoldoende grond. De voorzieningenrechter acht het redelijk dat [gedaagde] een deel van de kosten voor het nieuw op te stellen taxatierapport moet dragen. [gedaagde] zal daarom veroordeeld worden de helft van de taxatiekosten van € 695,-, te weten € 347,50, aan [eiseres] te vergoeden.

Proceskosten

Gelet op de relatie tussen partijen zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

6. De beslissing

veroordeelt [gedaagde] om binnen drie werkdagen na betekening van dit vonnis de benodigde afkoopverklaring, van de spaar-/levensverzekering verbonden aan de hypotheek bij Florius met contractnummer [contractnummer] te ondertekenen en aan [eiseres] af te geven en alle overige formulieren, documenten en akten te ondertekenen, waaronder de notariële leveringsakte, benodigd voor de notariële levering van de woning aan de [adres] aan [eiseres] , op straffe van een dwangsom van € 500,- voor iedere dag of gedeelte daarvan dat hij niet aan deze veroordeling voldoet, tot een maximum van € 20.000,- is bereikt,

veroordeelt [gedaagde] een bedrag van € 347,50,- aan [eiseres] te betalen,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.N. Bartels en in het openbaar uitgesproken op 17 augustus 2026.