RECHTBANK OVERIJSSEL
Team Strafrecht
Meervoudige kamer
Zittingsplaats Zwolle
Parketnummer: 71.255181.24 (P)
Datum vonnis: 3 februari 2026
Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1993 in [geboorteplaats] ,
wonende aan de [adres 1] .
1. Het onderzoek op de terechtzitting
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 20 januari 2026.
De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door de gemachtigde raadsman, mr. Z. Nahar, advocaat in Amsterdam, naar voren is gebracht.
2. De tenlastelegging
De verdenking komt er, kort en zakelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
feit 1: in vereniging een Renault Captur heeft gestolen;
feit 2: in vereniging een Renault Megane heeft gestolen, dan wel geheeld.
Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:
1
hij in of omstreeks de nacht van 15 op 16 februari 2023 in de gemeente Haarlem,
althans in Nederland,
tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een aan de
[adres 3] geparkeerd staande personenauto (merk Renault Captur), geheel of
ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan
vedachte en/of zijn mededader(s),
waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) die personenauto onder zijn/hun bereik
heeft/hebben gekregen door middel van braak en/of verbreking en/of door middel
van een valse sleutel;
2
hij in of omstreeks de nacht van 3 op 4 januari 2023 te Velserbroek, in de gemeente
Velsen, althans in Nederland,
tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
met het oogmerk van wederrechtelijke toeïgening heeft weggenomen een aan het
[adres 2] geparkeerd staande personenauto (merk Renault Megane), geheel of
ten dele toebehorende aan [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer bedrijf] , in elk geval
aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s),
waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) die personenauto onder zijn/hun bereik
heeft/hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking en/of door middel
van een valse sleutel;
( art 310 Wetboek van Strafrecht, art 311 lid 1 ahf/sub 4 Wetboek van Strafrecht, art
311 lid 1 ahf/sub 5 Wetboek van Strafrecht)
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:
hij in of omstreeks de periode van 3 januari 2023 tot en met 28 juni 2023 te
Velserbroek, in de gemeente Velsen en/of Haarlem en/of Amsterdam en/altahs
(elders) in Nederland,
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
een personenauto (merk Renault Megane), althans een goed heeft verworven,
voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen,
terwijl hij en zijn mededader(s) ten tijde van de verwerving of het voorhanden
krijgen van dit goed wist(en) dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;
3. De bewijsmotivering
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd verdachte van het onder 2 primair ten laste gelegde vrij te spreken. Het onder 1 en onder 2 subsidiair ten laste gelegde kan volgens de officier van justitie wettig en overtuigend worden bewezen.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft betoogd dat verdachte van beide feiten moet worden vrijgesproken.
Het oordeel van de rechtbank
Feit 1
Door [slachtoffer 1] is aangifte gedaan van diefstal van zijn Renault Captur met kenteken [kenteken 1] tussen 15 februari 2023 om 19:30 uur en 16 februari 2023 om 07:30 uur vanaf de [adres 3] . De aangever verklaart dat hij zeker weet dat de auto op slot stond.
Op beelden van een camera in de omgeving van waar de auto is gestolen wordt door een verbalisant waargenomen dat om 01:42 uur een personenauto gelijkend op een Renault Captur is te zien, die uit de [adres 3] rijdt, en dat 24 seconden later een witte Renault Clio, van hetzelfde model en type als het voertuig waarvan [medeverdachte] , de broer van verdachte, (hierna: [medeverdachte] ) destijds gebruik maakte, uit de [adres 3] rijdt.
Door een observatieteam werd (al voor de diefstal) waargenomen dat [medeverdachte] de gebruiker was van een witte Renault Clio met kenteken [kenteken 2] . Dit voertuig werd (al voor de diefstal) voorzien van plaatsbepalingsapparatuur. Een verbalisant relateert dat daaruit het volgende blijkt:
Het voertuig staat op 15 februari 2023 om 22:23 uur geparkeerd in de omgeving van de woning van verdachte en rijdt naar de [adres 4] .
Omstreeks 22:48 uur stopt het voertuig daar kort (verdachte verbleef op het adres [adres 4]).
Omstreeks 01:00 uur (het is dan 16 februari 2023) rijdt het voertuig in de richting van Haarlem.
Vanaf 01:24 uur bevindt het voertuig zich aan de [adres 3] . De eerstvolgende andere registratie is om 01:43 uur aan de [adres 5] in Haarlem.
Het voertuig rijdt dan rechtstreeks naar Lelystad, waar het om 02:45 uur aankomt.
Om 03:05 uur rijdt dit voertuig weer in de richting van Amsterdam.
Rond 03:30 uur, stopt het voertuig bij tankstation [tankstation] langs de A1 in de buurt van Amsterdam.
De eerstvolgende stop is om 03:54 uur aan de [adres 6] (om de hoek van de woning van verdachte).
- Daarna stopt het voertuig om 04:04 uur in de omgeving van de woning van [medeverdachte] .
Op camerabeelden van tankstation ‘ [tankstation] ’ is te zien dat daar rond 03:30 uur een witte Renault Clio met kenteken [kenteken 2] stopt. Een verbalisant relateert over die beelden dat is te zien dat twee mannen uit het voertuig stappen. De verbalisant herkent de bestuurder als [medeverdachte] . De bijrijder vertoont volgens de verbalisant grote gelijkenissen met verdachte.
Over de mastgegevens van de telefoon van [medeverdachte] relateert een verbalisant het volgende:
Op 15 februari 2023 omstreeks 22:23 uur straat de telefoon een mast in de omgeving van de woning van verdachte aan.
Omstreeks 22:46 uur straalt de telefoon een mast in de omgeving van de woning van [verdachte] aan.
Rond 01:00 uur lijkt de telefoon zich te verplaatsen in de richting van Haarlem.
Rond 01:53 uur beweegt de telefoon richting Almere.
Tussen 02:23 uur en 03: 18 uur lijkt de telefoon uit te staan.
Rond 04:07 uur straalt de telefoon een mast aan in de omgeving van de woning van verdachte.
In een afgeluisterd telefoongesprek op 9 maart 2023 geeft het ‘broertje’ van [medeverdachte] zijn telefoonnummer aan de gesprekspartner: [telefoonnummer] . Op basis van de historische verkeersgegevens van dit telefoonnummer relateert een verbalisant het volgende:
15 februari 2023 om 23:54 uur: Amsterdam
16 februari 2023 om 01:14 en om 01:24 uur: Haarlem
16 februari 2023 om 02:08 uur: Muiderberg
16 februari 2023 om 02:15 uur: Almere
16 februari 2023 om 03:08 en om 03:11 uur: Lelystad
16 februari 2023 om 03:23 uur: Almere
16 februari 2023 om 08:20 uur: Amsterdam
Uit ANPR kentekenregistraties blijkt dat op 16 februari 2023 om 01:44 uur de gestolen Renault Captur is vastgelegd op de kruising Schipholweg en Amerikaweg, om 01:45 uur gevolgd door de Renault Clio van [medeverdachte] . Volgens de verbalisant is deze locatie op 2,2 kilometer en in de nachtelijke uren vier minuten rijden vanaf de locatie waar de auto is gestolen.
In een afgeluisterd telefoongesprek op 16 februari 2023 om 16:20 uur zegt verdachte onder meer: ‘Morgen als we aan dat klusje gaan beginnen (..)’, en nadat zijn gesprekspartner vraagt ‘wat voor auto’: ‘een Captur’. Verder zegt verdachte in dat gesprek: ‘Dan gaan we meten, al gaan we die daar monteren, bumperbalk en koelerpakket (..) ik ga het dashboard doen (..) Want het dashboard van een Renault is makkelijk, want heel dat dashboard heeft
maar 8 schroeven, als je die 8 schroeven losdraait dan komt het vanzelf af’..
Op 20 februari 2023 wordt de Renault Captur volledig gestript aangetroffen in Lelystad.
Verdachte heeft zich bij de politie ten aanzien van dit feit (grotendeels) op zijn zwijgrecht beroepen, en was niet aanwezig bij de behandeling ter terechtzitting.
Conclusie
Op basis van registraties van de plaatsbepalingsapparatuur onder de auto van [medeverdachte] , de mastgevens van de telefoon van verdachte, de mastgegevens van de telefoon van [medeverdachte] en de camerabeelden van tankstation [tankstation] staat naar het oordeel van de rechtbank buiten redelijke twijfel vast dat verdachte en [medeverdachte] die nacht gezamenlijk hebben opgetrokken. Op basis van de hiervoor genoemde bewijsmiddelen, in onderlinge samenhang bezien, acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte en [medeverdachte] vanuit Amsterdam naar Haarlem zijn gereden, daar de Renault Captur hebben gestolen, vervolgens met beide auto’s naar Lelystad zijn gereden en daar de Renault Captur hebben achtergelaten. Beiden hebben daarmee een zodanige bijdrage aan het delict geleverd dat sprake is van medeplegen. Omdat de aangever verklaart dat het voertuig op slot was, kan het niet anders zijn dan dat sprake is van diefstal door middel van braak, verbreking en/of een valse sleutel. De rechtbank acht het tenlastegelegde daarom wettig en overtuigend bewezen.
De door de raadsman gevoerde bewijsverweren vinden hun weerlegging in de bewijsmiddelen.
Feit 2
Uit het proces-verbaal blijkt dat de telefoon van verdachte zes dagen vóór de diefstal van de Renault Megane contact heeft gemaakt met een telefoonmast in de directe omgeving van de plaats van waar de Renault Megane stond geparkeerd. Dat zegt echter niets over zijn betrokkenheid bij de diefstal of dat hij op enig moment beschikkingsmacht over het voertuig heeft gehad.
Verder blijkt uit het proces-verbaal dat de telefoon van verdachte in de periode van de diefstal (die plaatsvond op 4 januari 2023 tussen 00:30 en 09:30 uur) tussen 05:40 en 04:52 uur contact heeft gemaakt met een telefoonmast in de directe omgeving van de [adres 7] in Haarlem. Ook dat zegt niets over zijn betrokkenheid bij de diefstal of dat hij beschikkingsmacht over het voertuig heeft gehad, omdat niet blijkt dat het voertuig daar op dat moment is neergezet of daar al stond. Ervan uitgaande dat de diefstal op dat moment al was gepleegd, is het voertuig daar immers pas op 22 maart 2023 aangetroffen en bovendien werd het voor inbeslagname door de politie ook verplaatst.
De rechtbank is dan ook van oordeel dat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat om tot een bewezenverklaring te komen van diefstal dan wel van heling. Daarom zal de rechtbank verdachte van het primaire en het subsidiaire feit vrijspreken.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de opgegeven bewijsmiddelen waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1 ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:
1
hij op 16 februari 2023 in de gemeente Haarlem,
tezamen en in vereniging met een ander,
met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een aan de [adres 3] geparkeerd staande personenauto (Renault Captur),
toebehorende aan [slachtoffer 1] ,
waarbij verdachte en zijn mededader die personenauto onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking en/of door middel van een valse sleutel;
De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd in de bewezenverklaring. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
4. De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is strafbaar gesteld in artikel 311 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezen verklaarde levert op:
feit 1
het misdrijf: diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak, verbreking of valse sleutels
5. De strafbaarheid van verdachte
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezen verklaarde feit.
6. De op te leggen straf of maatregel
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd verdachte te veroordelen tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 4 maanden.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft bepleit om, in het geval de rechtbank tot een bewezenverklaring komt, te volstaan met een geheel voorwaardelijke taakstraf.
De gronden voor een straf of maatregel
Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan gekwalificeerde diefstal van een auto. Enkele dagen later is de auto volledig gedemonteerd teruggevonden. Dit zijn ergerlijke feiten, waarmee overlast, schade en ergernis is veroorzaakt, en waarmee verdachte heeft aangetoond geen respect te hebben voor andermans eigendom.
Bij het bepalen van de hoogte van de op te leggen straf heeft de rechtbank de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) als uitgangspunt genomen. Voor diefstal van een auto (in geparkeerde toestand door braak/verbreking) zonder recidive voor soortgelijke feiten wordt een onvoorwaardelijke taakstraf van 120 uren als oriëntatiepunt gegeven. Uit het uittreksel van verdachtes justitiële documentatie blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten.
Tijdens de behandeling ter terechtzitting zijn geen feiten of omstandigheden gebleken die aanleiding geven af te wijken van deze oriëntatiepunten. Datzelfde geldt voor de toepassing van artikel 63 Sr nu het een kleine geldboete betreft voor een verkeersovertreding. De rechtbank zal daarom conform de oriëntatiepunten vonnissen.
7. De schade van benadeelde
De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2]
heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 1.100,--, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De gevorderde materiële schade bestaat uit de volgende posten:
- ‘portemonnee met rijbewijs, ID en bankpasjes’: +/- € 400,--
- ‘voordeur slot met sleutels’: € +/- € 200,--
Ter vergoeding van immateriële schade wordt een bedrag van € 500,-- gevorderd.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering moet worden afgewezen, omdat de schade van de benadeelde partij niet is ontstaan door de opzetheling.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft bepleit de vordering niet-ontvankelijk te verklaren, af te wijzen of aanmerkelijk te matigen.
Het oordeel van de rechtbank
De vordering heeft betrekking op het onder 2 ten laste gelegde. Verdachte is van dit feit vrijgesproken. Daarom zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering en bepalen dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
Vordering [slachtoffer 1]
De rechtbank merkt tot slot nog op dat [slachtoffer 1] zich met betrekking tot feit 1 aanvankelijk heeft gemeld als benadeelde partij en uit dien hoofde om schadevergoeding heeft verzocht. In een mailbericht van 8 januari 2026 heeft hij echter meegedeeld dat de verzekering de schade inmiddels heeft vergoed en schreeft hij: “ik zal dus geen verzoek tot schadevergoeding willen indienen”. De rechtbank begrijpt hieruit dat hij zijn eerder ingediende schadevordering intrekt en zal die vordering daarom verder onbesproken laten.
8. De toegepaste wettelijke voorschriften
De hierna te nemen beslissing berust op het hiervoor genoemde wetsartikel. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 22c en 22d.
9. De beslissing
De rechtbank:
vrijspraak
- verklaart niet bewezen dat verdachte het onder 2 ten laste gelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij;
bewezenverklaring
- verklaart bewezen dat verdachte het onder 1 ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;
strafbaarheid feit
- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;
- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
feit 1
het misdrijf: diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak, verbreking of valse sleutel.
strafbaarheid verdachte
- verklaart verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;
straf
- veroordeelt de verdachte tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van 120 (honderdtwintig) uren;
- beveelt, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 2 (twee) maanden;
schadevergoeding
- bepaalt dat de benadeelde partij [slachtoffer 2] (feit 2) in het geheel niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
- bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen.
Dit vonnis is gewezen door mr. R. ter Haar, voorzitter, mr. M. Melaard en mr. L.M. de Zeeuw, rechters, in tegenwoordigheid van mr. J.P. Ponsteen, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 3 februari 2026.
Mr. R. ter Haar is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.