ECLI:NL:RBOVE:2026:5193

Het verzoekschrift, gedateerd 3 februari 2026, is op diezelfde dag op de griffie van de rechtbank ontvangen. Het is ondertekend en ingediend door verzoeker, bijgestaan door mr. U. Ural.

Het verzoek strekt ertoe aan verzoeker op grond van artikel 530 Sv een vergoeding ten laste van de Staat toe te kennen voor de kosten van de raadsman in de strafzaak met het hiervoor genoemde parketnummer tot een bedrag van € 1.379,40, te vermeerderen met de gebruikelijke vergoeding van € 825,-- voor het opstellen, indienen en in raadkamer toelichten van onderliggend verzoekschrift.

Het verzoekschrift is behandeld op de openbare zitting van de raadkamer van

26 augustus 2026. Bij de behandeling zijn de officier van justitie, mr. X. Tromp en de raadsman gehoord. Verzoeker is behoorlijk opgeroepen maar niet verschenen.

De raadkamer heeft kennis genomen van de door de officier van justitie overgelegde relevante stukken uit het dossier van de strafzaak tegen verzoeker en een schriftelijke standpunt van het Openbaar Ministerie van 25 maart 2026.

Het verzoekschrift is tijdig ingediend. De raadkamer stelt vast dat het verzoekschrift ook overigens ontvankelijk is.

Standpunten van de verzoeker en raadsman

De raadsman heeft ter terechtzitting gepersisteerd bij het verzoekschrift, waarvan de inhoud als ingelast dient te worden beschouwd. Ter onderbouwing van en in aanvulling op het verzoekschrift heeft de raadsman het volgende, zakelijk weergegeven, aangevoerd.

In het verzetschrift zijn geen inhoudelijke argumenten aangevoerd omdat ten tijde van het indienen nog geen strafdossier voorhanden is.

Met betrekking tot de inhoudelijke beoordeling van het verzoekschrift verwijs ik naar een uitspraak van de rechtbank Amsterdam (ECLI:NL:RBAMS:2024:3767). Daarin wordt het volgende overwogen: “De redenering dat een vervolging ‘(hoogst)waarschijnlijk of onmiskenbaar tot een veroordeling zou hebben geleid’ of dat op een vervolging ‘niet onmiskenbaar een vrijspraak zou zijn gevolgd’ kan geen rol spelen bij de beoordeling om een vergoeding niet of slechts deels toe te kennen. Zulke motiveringen komen namelijk neer op een inhoudelijk en integraal oordeel over de strafzaak, waar de verzoekschriftprocedure niet voor is bedoeld.” Een inhoudelijk onderzoek is niet toegestaan in raadkamer. Ik verzoek de gevorderde bedragen toe te wijzen.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft ter zitting bij het schriftelijke standpunt gepersisteerd en stelt dat het verzoekschrift moet worden afgewezen omdat gronden van billijkheid ontbreken.

Beoordelingskader

Ingevolge artikel 530 Sv kan, indien de zaak eindigt zonder oplegging van straf of maatregel en zonder dat toepassing is gegeven aan artikel 9a Wetboek van Strafrecht, aan de gewezen verdachte of zijn erfgenamen, op een verzoek ingediend binnen drie maanden na beëindiging van de zaak, uit ’s Rijks kas een vergoeding worden toegekend voor (onder meer) zijn ten behoeve van het onderzoek en de behandeling van de zaak gemaakte kosten van een raadsman. Op grond van artikel 534, eerste lid, Sv vindt de toekenning van een schadevergoeding steeds plaats, indien en voor zover daartoe, naar het oordeel van de rechter, alle omstandigheden in aanmerking genomen, gronden van billijkheid aanwezig zijn.

Bij de beoordeling van het verzoek tot vergoeding van de kosten van de raadsman in de zin van artikel 530 Sv stelt de raadkamer voorop dat de declaratie van de raadslieden niet meer is dan een uitgangspunt, dat door de raadkamer wordt betrokken in haar oordeel of er, alle omstandigheden in aanmerking genomen, gronden van billijkheid aanwezig zijn om aan verzoeker een vergoeding toe te kennen voor de kosten van raadslieden en zo ja, tot welk bedrag. Deze maatstaf voor het beoordelen van het verzoek brengt met zich mee dat de raadkamer geenszins gebonden is aan de door de raadslieden gedeclareerde tijd of het door hen gehanteerde uurtarief. Het is geheel en al aan een rechtzoekende een raadsman of raadsvrouw te kiezen aan wie zij de verdediging van zijn belangen toevertrouwt. In dat verband kan van een rechtzoekende niet worden verlangd zijn advocaat te selecteren op een door de rechter of het Openbaar Ministerie toegekend maximaal in rekening te brengen uurtarief in verband met de aard, omvang en complexiteit van de strafzaak. Overigens merkt de raadkamer op dat de consequentie van de keuze van verzoeker om zich voor eigen rekening te laten bijstaan door een gekozen raadsman, in voorkomende gevallen kan zijn dat het voor zijn rekening en risico komt wanneer een door verzoeker op basis van art. 530 Sv ingediend verzoekschrift tot vergoeding van de kosten van de raadsman door de raadkamer op gronden van billijkheid al dan niet geheel of gedeeltelijk wordt afgewezen.

Overwegingen

Op grond van de stukken en de behandeling op de zitting stelt de raadkamer het volgende vast.

De zaak is geëindigd zonder oplegging van straf of maatregel na het beleidssepot van het Openbaar Ministerie op 16 december 2025. Anders dan het OM kennelijk heeft verondersteld bij het nemen van de beslissing tot sepot, was de zaak op dat moment nog niet verjaard en had de officier van justitie nog wel degelijk het recht om te vervolgen nu de verjaringstermijn door het uitvaardigen van de strafbeschikking op 28 december 2022 was gestuit.

In aanmerking genomen het beleidssepot en de omstandigheden op basis waarvan de verdenking tegen verzoeker is gerezen en hij staande is gehouden alsmede het feit dat tegen de strafbeschikking alleen kaal verzet is ingesteld zonder inhoudelijke bezwaren en ook na verstrekking van het summiere dossier (eerst op 29 januari 2024 en ruim één jaar na het verzoek daartoe op 4 januari 2023) geen inhoudelijk verweer is gevoerd op basis waarvan de beslissing tot oplegging van een strafbeschikking heroverwogen had kunnen worden, zijn er naar het oordeel van de raadkamer geen gronden billijkheid voor toekenning van de verzochte schadevergoeding.

Overigens en dit ten overvloede nu het geheel en al los staat van hetgeen hiervoor is overwogen met betrekking tot de redenen voor de beslissing tot afwijzing van het verzoek, merkt de raadkamer op dat in deze eenvoudige en overzichtelijke zaak wel zeer royaal tijd geschreven is door de raadsman.

De raadkamer:

- wijst het verzoekschrift af.

Deze beschikking is gegeven door mr. B.W.M. Hendriks, voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. E.A.B. Kroeze, griffier, ondertekend door de voorzitter en de griffier en in het openbaar uitgesproken op 26 augustus 2026.