ECLI:NL:RBOVE:2026:5229

1. De zaak in het kort

2. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met producties 1 tot en met 17, - de conclusie van antwoord met producties 1 tot en met 11, - de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald,

- productie 18 van [eiser],

- productie 12 van CoolTec,

- de mondelinge behandeling van 17 juli 2026, waar zijn verschenen [eiser] bijgestaan door mr. A.J. Verloop en namens CoolTec [naam 1] bijgestaan door mr. S. te Braak,

- de pleitnota’s van [eiser] en CoolTec.

Ten slotte is vonnis bepaald.

3. De feiten

Op 1 september 2025 is [eiser] in dienst getreden bij CoolTec op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd tot en met 31 augustus 2026, in de functie van [functie].

Op 30 september 2025 heeft CoolTec de arbeidsovereenkomst tijdens de proeftijd opgezegd. Vervolgens is tussen partijen een arbeidsovereenkomst tot stand gekomen voor de duur van twee maanden, derhalve tot en met 30 november 2025.

Op 17 november 2025 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen [eiser] en CoolTec. Tijdens dit gesprek heeft CoolTec aan [eiser] medegedeeld dat zijn arbeidsovereenkomst niet zou worden verlengd. Na het gesprek heeft [eiser] een vaststellingsovereenkomst meegekregen (waaraan partijen geen uitvoering hebben gegeven) en heeft [eiser] zijn bedrijfseigendommen ingeleverd.

Op 18 november 2025 heeft [eiser] zich ziekgemeld.

Bij e-mail van 30 december 2025 heeft CoolTec de eindafrekening aan [eiser] toegezonden en aan [eiser] een bedrag van € 291,65 betaald.

4. Het geschil

[eiser] vordert dat de kantonrechter (kort samengevat), bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, CoolTec zal veroordelen tot betaling van het achterstallig loon over november 2025, onterecht ingehouden boetes, de transitievergoeding en opgebouwde maar niet opgenomen vakantiedagen alsmede tot betaling van de wettelijke verhoging en wettelijke rente daarover. Ook vordert [eiser] dat CoolTec wordt veroordeeld in de proces- en nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

CoolTec voert verweer en concludeert primair tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] en subsidiair tot beperking van het gevorderde bedrag, in beide gevallen met veroordeling van [eiser] in de proces- en nakosten, uitvoerbaar bij voorraad.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

5. De beoordeling

[eiser] vordert allereerst op grond van artikel 7:629 BW en artikel 67 van de CAO Metaalbewerkingsbedrijf betaling van achterstallig loon over de periode van 18 november 2025 tot en met 30 november 2025.

De vraag die de kantonrechter moet beantwoorden is of [eiser] voor zijn ziekmelding op 18 november 2025 tijdens het gesprek op 17 november 2025 onbetaald verlof heeft opgenomen.

Uitgangspunt is dat een werknemer geen aanspraak kan maken op loon wanneer de primaire oorzaak van het niet verrichten van de arbeid niet in ziekte ligt, maar in een eigen keuze om niet te werken, zoals het opnemen van onbetaald verlof. Daarnaast geldt dat, nu CoolTec zich erop beroept dat [eiser] onbetaald verlof heeft opgenomen, op haar de stelplicht en, bij een voldoende gemotiveerde betwisting, de bewijslast van die afspraak rust (artikel 150 Rv).

Volgens CoolTec heeft [eiser] tijdens het gesprek van 17 november 2025, nadat hem was medegedeeld dat de arbeidsovereenkomst niet zou worden verlengd, zelf aangegeven dat hij liever per direct wilde stoppen met werken. CoolTec stelt dat zij hiermee niet gelijk heeft ingestemd, maar [eiser] erop heeft gewezen dat hij geen openstaande vakantiedagen meer had en dat hij bij het per direct stoppen met werken onbetaald verlof zou moeten opnemen en geen loon zou ontvangen. Volgens CoolTec is dit meerdere malen tijdens het gesprek aan [eiser] uitgelegd en is hem gevraagd of hij dit daadwerkelijk wilde. [eiser] heeft volgens CoolTec telkens bevestigd dat hij de gevolgen begreep en bij zijn keuze bleef. Ook na het gesprek is hem nogmaals uitgelegd dat zijn verlofsaldo ontoereikend was en dat hij daarom geen loon zou ontvangen. [eiser] heeft vervolgens zijn bedrijfsspullen ingeleverd, waarna hij door CoolTec naar het station is gebracht om naar huis te gaan. De volgende dag heeft hij zich ziek gemeld, aldus CoolTec.

De kantonrechter is van oordeel dat CoolTec haar stelling dat [eiser] tijdens het gesprek van 17 november 2025 onbetaald verlof heeft opgenomen voldoende heeft onderbouwd met de verklaringen van [naam 1] en [naam 2], die bij het gesprek aanwezig waren, en van [naam 3], die [eiser] daarna heeft gesproken. [eiser] heeft daartegenover onvoldoende concrete feiten en omstandigheden aangevoerd om aan de juistheid van deze verklaringen te twijfelen. Daarbij weegt mee dat zijn verklaring over hetgeen tijdens het gesprek is besproken niet overeenkomt met zijn eerdere stellingen in deze procedure. In de dagvaarding heeft [eiser] zich op het standpunt gesteld dat hij na het gesprek naar huis is gestuurd en geen werkzaamheden mocht verrichten, terwijl hij tijdens de mondelinge behandeling heeft verklaard dat tijdens het gesprek is gesproken over de invulling van de resterende duur van het dienstverband en het opnemen van vakantiedagen. Verder heeft [eiser] eerst tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat hij direct heeft aangegeven dat hij niet akkoord was met de bepaling in de vaststellingsovereenkomst dat hij onbetaald verlof zou opnemen. Dit heeft hij niet eerder aangevoerd in de dagvaarding en volgt evenmin uit de correspondentie van zijn gemachtigde. Tegen deze achtergrond heeft [eiser] de door CoolTec gestelde gang van zaken onvoldoende gemotiveerd betwist. De kantonrechter gaat er daarom vanuit dat tussen partijen is afgesproken dat [eiser] vanaf 18 november 2025 onbetaald verlof zou opnemen.

[eiser] heeft zich tijdens de mondelinge behandeling nog op het standpunt gesteld dat ook indien hij om onbetaald verlof had verzocht, CoolTec daaruit niet mocht afleiden dat hij bewust afstand deed van zijn recht op loon. Volgens [eiser] is daarbij van belang dat hij zich in een financieel kwetsbare positie bevond. Ook dit verweer slaagt naar het oordeel van de kantonrechter niet. Uit de door CoolTec overgelegde verklaringen volgt dat CoolTec hiervan op de hoogte was en [eiser] daarom tot drie keer toe heeft gevraagd of hij begreep dat hij geen loon meer zou ontvangen als hij direct zou stoppen met werken, waarop [eiser] telkens bevestigend heeft geantwoord. Gelet hierop moet het voor [eiser] duidelijk zijn geweest dat het opnemen van onbetaald verlof tot gevolg had dat hij over die periode geen loon zou ontvangen. Zijn financiële positie leidt daarom niet tot een ander oordeel.

Het vorenstaande betekent dat [eiser] vanaf 18 november 2025 geen aanspraak kan maken op loon, nu de primaire oorzaak van het niet verrichten van de arbeid niet was gelegen in zijn ziekmelding van 18 november 2025, maar in het door hem opgenomen onbetaalde verlof. Het door CoolTec tijdens de zitting gevoerde verweer dat voor de loonvordering een deskundigenoordeel als bedoeld in artikel 7:629a BW ontbreekt, behoeft gelet hierop geen bespreking meer. De loonvordering van [eiser] zal daarom worden afgewezen.

Boetes

[eiser] vordert vervolgens betaling van een bedrag van € 80,96 en € 88,50. Volgens [eiser] heeft CoolTec deze bedragen ten onrechte wegens boetes met zijn loon verrekend.

De kantonrechter volgt [eiser] hierin niet. Uitgangspunt is dat verkeersboetes die een werknemer tijdens de uitvoering van zijn werkzaamheden veroorzaakt, voor zijn rekening komen. Dit is tussen partijen ook niet in geschil. De enkele omstandigheid dat CoolTec de boetebeschikkingen niet direct aan [eiser] heeft doorgestuurd brengt, anders dan [eiser] meent, niet mee dat CoolTec op grond van artikel 7:611 BW de boetes voor haar rekening moet nemen. Daarbij is van belang dat CoolTec voldoende heeft onderbouwd dat [eiser] de parkeerboetes van 3 november 2025 en 10 november 2025 heeft veroorzaakt door geen of onvoldoende parkeerbelasting te betalen. CoolTec heeft deze bedragen daarom terecht met het loon van [eiser] verrekend. De vorderingen van [eiser] zullen daarom worden afgewezen.

Transitievergoeding

CoolTec heeft de door [eiser] gevorderde transitievergoeding inmiddels betaald. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [eiser] daarom alleen de vordering tot betaling van de wettelijke rente gehandhaafd. Op grond van artikel 7:686a lid 1 BW is de wettelijke rente over de transitievergoeding verschuldigd vanaf één maand na de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd. De wettelijke rente wordt daarom toegewezen vanaf 1 januari 2026 tot de dag waarop de transitievergoeding is betaald.

Opgebouwde maar niet-genoten vakantiedagen

[eiser] vordert op grond van artikel 7:641 BW de opgebouwde maar niet-genoten vakantiedagen. Volgens [eiser] gaat het om 50 uur, te vermeerderen met 8% vakantiegeld, in totaal een bedrag van € 977,40 bruto.

De kantonrechter stelt voorop dat in verband met het bepaalde in artikel 7:641 lid 2 BW ervan wordt uitgegaan dat de werkgever verplicht is de administratie van de door werknemer genoten en openstaande vakantiedagen bij te houden. Dit betekent dat CoolTec haar betwisting dat [eiser] geen vakantiedagen meer heeft in beginsel mede moet motiveren aan de hand van de uit deze administratie blijkende gegevens. CoolTec heeft haar betwisting onderbouwd met de verlofregistratie. Volgens Cooltec blijkt hieruit dat [eiser] op 24 september, 21 oktober, 22 oktober, 29 oktober en 5 november 2025 verlof heeft genomen. [eiser] heeft weliswaar betwist dat hij op deze dagen verlof heeft opgenomen, maar heeft onvoldoende toegelicht waarom de door CoolTec overgelegde verlofregistratie niet juist zou zijn. De enkele stelling van [eiser] dat hij op de door CoolTec als verlofdagen geregistreerde dagen geen verlof heeft opgenomen, is daarvoor onvoldoende. De kantonrechter gaat daarom uit van de juistheid van de verlofregistratie, met uitzondering van 5 november 2025. CoolTec heeft deze dag als verlof geregistreerd, maar [eiser] heeft tijdens de zitting aangevoerd dat hij die dag heeft gewerkt en heeft in dit kader verwezen naar de door CoolTec overgelegde parkeerregistratie, waaruit blijkt dat hij die dag parkeerbetalingen heeft verricht. CoolTec heeft deze stelling onvoldoende weersproken. Daarom staat vast dat [eiser] op 5 november 2025 heeft gewerkt en dat deze dag ten onrechte als verlof is geregistreerd. Dit betekent dat [eiser] nog aanspraak heeft op uitbetaling van één vakantiedag (8 uur). De vergoeding bedraagt uitgaande van een bruto uurloon van € 18,10 hiervoor € 144,80 bruto (8 uur x € 18,10). Dit komt te vermeerderen met 8% vakantiegeld neer op € 156,38 bruto. De vordering zal daarom tot dit bedrag worden toegewezen en voor het overige worden afgewezen.

De gevorderde wettelijke rente over het toegewezen bedrag is toewijsbaar vanaf het moment waarop dit bedrag opeisbaar is geworden tot de dag van volledige voldoening.

Wettelijke verhoging

Nu CoolTec gehouden is een bedrag aan niet-genoten vakantiedagen aan [eiser] te betalen, is zij in beginsel ook de wettelijke verhoging als bedoeld in artikel 7:625 BW verschuldigd. De kantonrechter ziet echter aanleiding deze verhoging, zoals door CoolTec is verzocht, te matigen tot nihil. Daarbij is van belang dat tussen partijen een geschil bestond over de omvang van het openstaande vakantiesaldo en dat CoolTec op basis van haar verlofregistratie ervan uitging dat [eiser] geen vakantiedagen meer had. Niet is gebleken dat CoolTec bewust heeft nagelaten het aan [eiser] toekomende bedrag aan niet-genoten vakantiedagen uit te betalen.

Proceskosten

Gelet op de aard van de procedure en de omstandigheid dat partijen over en weer deels in het (on)gelijk zijn gesteld, zullen de proceskosten worden gecompenseerd.

6. De beslissing

veroordeelt CoolTec tot betaling aan [eiser] van de opgebouwde maar niet-genoten vakantiedagen ten bedrage van € 156,38 bruto, onder verstrekking van een bruto-netto specificatie, te vermeerderen met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW vanaf het tijdstip van opeisbaarheid tot aan de dag van algehele voldoening,

veroordeelt CoolTec tot betaling aan [eiser] van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de transitievergoeding vanaf 1 januari 2026 tot de dag waarop de transitievergoeding is betaald,

compenseert de proceskosten in die zin dat iedere partij haar eigen proceskosten draagt,

verklaart de beslissingen onder 6.1 en 6.2 uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. G.W.G. Wijnands en in het openbaar uitgesproken op 18 augustus 2026.