Rechtbank Overijssel
Zittingsplaats Zwolle
Meervoudige kamer strafzaken
Parketnummer: 08.205713-23
Datum beslissing: 22 september 2026
Beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging van de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking (artikelen 6:6:23a en 6:6:23b van het Wetboek van Strafvordering (Sv))
in de zaak van veroordeelde:
[veroordeelde] , veroordeelde,
geboren op [geboortedatum 1] 1988 in [geboorteplaats],
ingeschreven en verblijvende in de PI [locatie].
Advocaat: mr. T.H. Westerhof-Dijkstra.
1. Inleiding
De rechtbank heeft op 20 augustus 2024 bij onherroepelijk geworden vonnis aan veroordeelde een gevangenisstraf van 30 maanden met aftrek van het voorarrest opgelegd. Daarnaast heeft de rechtbank aan veroordeelde de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding en vrijheidsbeperking (hierna: de maatregel) opgelegd.
De gevangenisstraf en de maatregel zijn opgelegd voor een poging tot brandstichting in/aan twee woningen aan de [adres] en het bedreigen van de bewoners van die woningen en het vernielen van de voordeur en gasleiding.
Veroordeelde is op dit moment niet voorwaardelijk in vrijheid gesteld. De einddatum van de gevangenisstraf is 4 oktober 2026.
2. Procedure
Het Openbaar Ministerie (OM) heeft op 25 augustus 2026 een vordering ingediend tot tenuitvoerlegging van de maatregel voor een periode twee jaren, met oplegging van de voorwaarden zoals die door de reclassering zijn geadviseerd. Het OM vordert dat telkens 30 dagen vervangende hechtenis zal worden toegepast voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een totale duur aan vervangende hechtenis van ten hoogste zes maanden.
De zaak is behandeld op de zitting van 8 september 2026. De rechtbank heeft de officier van justitie, veroordeelde en zijn raadsvrouw gehoord, en ook [naam 1] en [naam 2], reclasseringswerkers werkzaam bij Reclassering Nederland en belast met het reclasseringstoezicht als deskundigen.
3. Advies en standpunten
Reclasseringsadvies
In het reclasseringsadvies van Reclassering Nederland van 3 augustus 2026 is gerapporteerd dat het beëindigen van de onvoorwaardelijke gevangenisstraf zonder een vervolg tot onaanvaardbare risico’s leidt. De reclassering schat het risico op recidive, het risico op letsel en het risico op onttrekken aan voorwaarden in als hoog. De reclassering vindt een langdurig toezicht noodzakelijk om die risico’s in de toekomst te kunnen beïnvloeden of daar op te kunnen anticiperen. De reclassering ziet noodzaak en meerwaarde in een tenuitvoerlegging van de maatregel. Vanwege het ontbreken van motivatie voor een klinische behandeling aan de zijde van veroordeelde, vindt de reclassering dat het van belang dat er voorwaarden zullen gelden en controlemogelijkheden. Om veroordeelde te ondersteunen bij het naleven van de voorwaarden en het recidiverisico te beperken, vindt de reclassering elektronische monitoring (EM) een passend hulpmiddel. EM biedt volgens de reclassering structuur, vergroot de controle op de naleving van afspraken en draagt bij aan het beheersen van de aanwezige risico’s.
De reclassering adviseert de maatregel ten uitvoer te leggen met de volgende voorwaarden: meldplicht bij de reclassering, ambulante begeleiding, conformeren aan afspraken met jeugdzorginstellingen, ambulante behandeling met mogelijke kortdurende opname, verbod op het gebruik van verdovende middelen en alcohol, contactverbod, locatieverbod (met elektronisch toezicht), locatiegebod (met elektronisch toezicht), beperking recht Nederland te verlaten wegens elektronisch toezicht en tot slot dagbesteding.
[naam 1] en [naam 2] hebben op de zitting het reclasseringsadvies toegelicht.
De deskundigen verklaren dat de geadviseerde voorwaarden streng zijn geformuleerd, in het bijzonder het locatiegebod dat onder meer inhoudt dat veroordeelde op doordeweekse dagen (zonder opleiding, (vrijwilligers)werk of behandeling) 22 uur, en op dagen in het weekend zestien uur, op zijn verblijfsadres aanwezig moet zijn. De reclassering acht alle voorwaarden en de EM van belang om de risico’s zoveel mogelijk te kunnen inperken.
Als veroordeelde zich aan de voorwaarden houdt, kunnen deze in de loop der tijd in overleg met de reclassering worden versoepeld.
Standpunt van het OM
De officier van justitie handhaaft op de zitting de schriftelijke vordering tot tenuitvoerlegging van de maatregel.
Standpunt van de verdediging
De verdediging stelt zich primair op het standpunt dat de vordering tot tenuitvoerlegging van de maatregel moet worden afgewezen. Het subsidiaire standpunt van de verdediging is dat in het kader van proportionaliteit en subsidiariteit zoveel mogelijk moet worden afgezien van het opleggen van de door de reclassering voorgestelde voorwaarden, in het bijzonder het locatiegebod en de EM (met enkelband). Meer subsidiair verzoekt de verdediging de periode van de maatregel te beperken tot twee jaren, met de bepaling dat de bijzondere voorwaarden na een periode van één jaar worden beëindigd.
4. Beoordeling
De maatregel heeft als doel de bescherming van de veiligheid van anderen of de algemene veiligheid van personen of goederen. Voor de tenuitvoerlegging van de maatregel moet de rechtbank beoordelen of:
De rechtbank overweegt dat veroordeelde in de afgelopen periode in positieve zin stappen heeft gezet. Zo zou hij weer contact hebben met zijn kinderen, gebruikt hij geen of nauwelijks verdovende middelen en heeft hij zich in de detentieperiode/voorwaardelijke invrijheidsstelling (v.i.) tijdens verloven op een goede wijze gedragen. Veroordeelde kan na detentie bij zijn stiefmoeder verblijven.
De rechtbank houdt daar rekening mee, maar is op basis van de inhoud van het reclasseringsadvies en de behandeling op de zitting van oordeel dat er nog wel ernstig rekening mee moet worden gehouden dat veroordeelde weer een misdrijf zal plegen waarvoor de rechter een maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking kan opleggen. De rechtbank overweegt hiertoe dat veroordeelde ten tijde van het plegen van de strafbare feiten waarvoor hij is veroordeeld kampte met een stoornis in het gebruik van middelen, welk middelengebruik psychotische klachten bij veroordeelde kan uitlokken, en een persoonlijkheidsstoornis met antisociale trekken. Een (klinische) behandeling van de verslaving werd nodig geacht om het recidiverisico te beperken.
Veroordeelde is in mei 2025 in het kader van zijn v.i. voor een forensische verslavingsbehandeling geplaatst in de Piet Roorda kliniek. De v.i. is in december 2025 gedeeltelijk herroepen omdat veroordeelde zich onvoldoende hield aan afspraken en voorwaarden en beperkte behandelresultaten waren bereikt. In februari 2026 is negatief geadviseerd voor een verdere v.i. aangezien veroordeelde niet wilde meewerken aan een behandeling in een forensische kliniek. Omdat veroordeelde onvoldoende is behandeld voor zijn stoornissen acht de rechtbank tenuitvoerlegging van de maatregel noodzakelijk om het recidiverisico dat van veroordeelde uitgaat in de toekomst zoveel mogelijk te kunnen inperken. Daarom wijst zij de vordering toe. De rechtbank beveelt de tenuitvoerlegging van de maatregel voor een periode van twee jaren.
Ter beveiliging van de maatschappij en ter voorkoming van strafbare feiten en in het belang van het slachtoffer, acht de rechtbank het noodzakelijk dat veroordeelde zich houdt aan de volgende door de reclassering geadviseerde voorwaarden (op de wijze zoals de rechtbank deze aan het einde van deze beslissing formuleert): meldplicht bij de reclassering, ambulante begeleiding, ambulante behandeling, verbod verdovende middelen (drugs en alcohol), contactverbod, locatieverbod [adres] en dagbesteding. De overige door de reclassering geadviseerde voorwaarden acht de rechtbank in het kader van proportionaliteit en subsidiariteit en mede gelet op de beperkte onderbouwing van de noodzaak daarvan niet nodig.
Als veroordeelde (de gestelde voorwaarden gekoppeld aan) de maatregel niet naleeft, wordt vervangende hechtenis toegepast bij iedere keer dat veroordeelde een voorwaarde overtreedt. De rechtbank bepaalt de duur van die vervangende hechtenis per keer op 30 dagen, met een totale duur aan vervangende hechtenis van ten hoogste zes maanden. Als vervangende hechtenis wordt toegepast, dan heft dit de verplichtingen in het kader van de maatregel niet op.
5. Beslissing
De rechtbank beveelt de tenuitvoerlegging van de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking voor een periode van twee jaren.
De rechtbank stelt daarbij de volgende voorwaarden:
Daarnaast gelden als voorwaarden dat veroordeelde:
De rechtbank geeft opdracht aan de reclassering om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden genoemd onder de nummers 1 tot en met 7 en veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.
De rechtbank bepaalt dat veroordeelde 30 dagen vervangende hechtenis moet ondergaan voor iedere keer dat veroordeelde zich niet aan de maatregel houdt, met een maximum van zes maanden.
6. Samenstelling rechtbank en ondertekening
Deze beslissing is genomen door:
mr. A. van Holten, voorzitter,
mr. D. ten Boer en mr. A.S. Metgod, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. N. Klunder, griffier,
en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 22 september 2026.