ECLI:NL:RBOVE:2026:809

1. Het onderzoek op de terechtzitting

2. De tenlastelegging

1hij op of omstreeks 8 april 2025 te Noord-Sleen (gemeente Coevorden), althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [slachtoffer 2] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten de afgifte van haar sieraden en/of bankpas en/of pincode en/of mobiele telefoon en/of tablet, door- zich ten aanzien van voornoemde [slachtoffer 2] voor te doen als [naam 2] , een medewerker van de politie, en/of- (vervolgens) zich ten aanzien van voornoemde [slachtoffer 2] voor te doen als [naam 3] / [naam 3] , een medewerker van de politie, en/of- te zeggen dat verdachte(n) het adres van voornoemde [slachtoffer 2] hebben, en/of- te zeggen dat [naam 4] / [naam 5] [naam 6] / [naam 7] van de politie naar de woning van voornoemde [slachtoffer 2] komt om sieraden en/of bankpas en/of pincode en/of mobiele telefoon en/of tablet op te halen, en/of- zich naar de woning van voornoemde [slachtoffer 2] te begeven en/of bij de woning van voornoemde [slachtoffer 2] aan te bellen en/of zich de toegang tot de woning van voornoemde [slachtoffer 2] te verschaffen, en/of- de voornoemde sieraden en/of (contant) geld en/of bankpas en/of pincode en/of mobiele telefoon en/of tablet mee te nemen;

2hij op of omstreeks 8 april 2025 te Tubbergen, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [slachtoffer 1] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten de afgifte van haar sieraden en/of (contant) geld en/of bankpas en/of pincode en/of een mobiele telefoon, door- zich ten aanzien van voornoemde [slachtoffer 1] voor te doen als [naam 2] , een medewerker van de politie, en/of- (vervolgens) zich ten aanzien van voornoemde [slachtoffer 1] voor te doen als [naam 3] / [naam 3] , een medewerker van de politie, en/of- te zeggen dat verdachte(n) het adres van voornoemde [slachtoffer 1] hebben, en/of- te zeggen dat [naam 4] / [naam 5] [naam 6] / [naam 7] van de politie naar de woning van voornoemde [slachtoffer 1] komt om sieraden en/of (contant) geld en/of bankpas en/of pincode en/of mobiele telefoon op te halen, en/of- zich naar de woning van voornoemde [slachtoffer 1] te begeven en/of bij de woning van voornoemde [slachtoffer 1] aan te bellen en/of zich de toegang tot de woning van voornoemde [slachtoffer 1] te verschaffen, en/of- de voornoemde sieraden en/of (contant) geld en/of bankpas en/of pincode en/of mobiele telefoon mee te nemen;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

3. De bewijsmotivering

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de primair ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend kunnen worden bewezen. Het ten laste gelegde onder feit 2 laat zich kwalificeren als oplichting. De essentie van oplichting is het bewegen tot afgifte van een goed en hieraan is voldaan voordat de goederen werden meegenomen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat [verdachte] moet worden vrijgesproken van de primair ten laste gelegde feiten. [verdachte] is geen pleger en er is geen sprake van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking die vereist is voor medeplegen. Ten aanzien van feit 2 primair is door de raadsman daarnaast aangevoerd dat geen sprake is geweest van afgifte van de goederen en dus niet van oplichting. Ook van de subsidiair ten laste gelegde feiten moet [verdachte] worden vrijgesproken, omdat de weggenomen goederen niet onder [verdachte] of in het voertuig zijn aangetroffen, dan wel omdat [verdachte] niet wist of behoorde te weten dat deze uit misdrijf afkomstig waren. Het geldbedrag dat onder [verdachte] in beslag is genomen behoorde hem toe en de hoogte van dit bedrag komt niet overeen met de bij aangeefsters weggenomen geldbedragen.

Het oordeel van de rechtbank

De verklaring van [verdachte]

heeft verklaard dat hij op 8 april 2025 ging chillen. Hij kende de inhoud niet van de tas met weggenomen goederen die bij zijn voeten werd aangetroffen. Over de bij [verdachte] aangetroffen geldbedragen van in totaal € 1.450,00 heeft hij op verschillende momenten uiteenlopend verklaard. [verdachte] heeft bij zijn insluitingsfouillering gezegd het geld van hem was en spaargeld betrof. Tijdens zijn verhoor bij de politie op 22 april 2025 verklaard dat hij het op die dag had gekregen en dat hij het nog niet bij zich had toen hij van huis vertrok. Hij wilde niet zeggen van wie hij het geld had gekregen. Bij de zitting van de raadkamer op 23 april 2025 heeft hij verklaard dat hij het geld voor iemand moest bewaren. Tijdens een gesprek bij de reclassering, in januari 2026, heeft verdachte gezegd dat hij het geld van huis had meegenomen om een nieuwe telefoon te kopen, Soortgelijk heeft verdachte ter zitting op 3 februari 2026 verklaard.

De redengevende feiten en omstandigheden

- De modus operandi

Door [slachtoffer 2] (hierna: [slachtoffer 2] ) en [slachtoffer 1] (hierna: [slachtoffer 1] ) – twee alleenstaande oude vrouwen – is aangifte gedaan van zogenoemde nepagentfraude, in de vorm van oplichting en diefstal door middel van met die oplichting verkregen bankpassen, gepleegd op 8 april 2025. Bij de fraude is in grote lijnen – met enkele van ondergeschikt belang zijnde variaties – de volgende werkwijze gevolgd.

Alle aangevers worden in de namiddag of avond op hun huistelefoon gebeld door een persoon die zich voordoet als [naam 3] , werkzaam bij de politie. In sommige gevallen hadden aangevers daarvoor een telefoongesprek met een persoon die zich voordoet als [naam 2] , eveneens werkzaam bij de politie. Aangevers wordt een verzonnen verhaal voorgehouden met als strekking dat er verdachten zijn opgepakt die uit zouden zijn op een woninginbraak bij de aangevers. Hierdoor worden aangevers ertoe bewogen hun waardevolle spullen zoals sieraden, contant geld, elektronische apparaten en pinpassen klaar te leggen voor wijkagent ‘ [naam 4] ’. Ook worden aangevers ertoe bewogen hun mobiele telefoon in een kookpan met daarop een deksel te leggen, omdat daarop virussen zouden staan. Terwijl aangevers nog telefonisch contact hebben met [naam 3] wordt op enig moment aangebeld door medeverdachte [medeverdachte 1] (hierna: [medeverdachte 1] ) die zich voordoet als politiemedewerker [naam 4] . Hij maakt melding van eenzelfde veiligheidscode als eerder door [naam 3] aan de aangevers is verteld. Door dit alles verkeren aangevers in de veronderstelling dat ze daadwerkelijk te maken hebben met medewerkers van de politie en geven zij waardevolle goederen, geld en bankpassen af aan [medeverdachte 1] . Ook delen alle aangevers hun pincode. [medeverdachte 1] verlaat de woningen met de waardevolle goederen, pinpassen en met kennis van de bijbehorende pincodes. Bij pinautomaten worden kot daarna geldbedragen opgenomen van de rekeningen van de aangevers.

- 8 april 2025

[verdachte] en medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] (hierna [medeverdachte 2] ), alle drie wonende in [woonplaats] , maken op 8 april 2025 samen gebruik van een door [medeverdachte 2] gehuurde auto. [medeverdachte 2] is op papier de huurder van de auto, maar in werkelijkheid is de huur betaald door een niet nader geïdentificeerde persoon die in een Snapchat groepschat de gebruikersnaam ‘ [gebruikersnaam 1] ’ gebruikt en blijkens de chats de telefonische contacten met de slachtoffers onderhoudt dan wel doet onderhouden.

De auto is gehuurd voor de periode van 7 april 2025 om 08:00 uur tot 9 april 2025 om 08:00. Naast de bij de verhuur inbegrepen 200 kilometers zijn 1.000 extra kilometers gehuurd. Op 7 april 2025 is de auto naar meerdere plekken in verschillende provincies gereden.

In de ochtend van 8 april 2025 vertrekken [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 2] met de huurauto vanuit [woonplaats] . [medeverdachte 2] is die dag bestuurder van de auto, [verdachte] is de bijrijder en [medeverdachte 1] zit achter in de auto. In een Snapchat-gesprek waarvan [medeverdachte 1] (onder de gebruikersnaam [gebruikersnaam 2] ), ‘ [gebruikersnaam 1] ’ en de niet nader geïdentificeerde ‘ [gebruikersnaam 3] ’/’ [gebruikersnaam 4] ’ onderdeel uitmaken worden die dag adressen en instructies gedeeld. ‘ [gebruikersnaam 1] ’ speelt in deze chats een aansturende rol. Ook wordt op meerdere momenten in de groepschat gebeld door en met de deelnemers van de chat. [medeverdachte 2] krijgt in ieder geval van [medeverdachte 1] te horen naar welke adressen hij moet rijden.

Na verschillende tussenstops verspreid door Nederland rijdt het drietal in de avond van 8 april 2025 vanuit Friesland naar [plaats 3]. Aangeefster [slachtoffer 2] , wonende aan de [adres 6] , voert op dat moment een telefoongesprek met [naam 3] conform de hiervoor omschreven modus operandi. Haar huisadres wordt door [gebruikersnaam 1] genoemd in het Snapchat gesprek. Omstreeks 18:53 uur wordt [medeverdachte 1] door [slachtoffer 2] binnengelaten in haar woning. Omstreeks 19:30 uur verlaat hij de woning met een iPhone, een iPad, meerdere sieraden, een pinpas van ABN AMRO en € 150,00 contant geld, die door [slachtoffer 2] aan [medeverdachte 1] zijn overhandigd. [slachtoffer 2] heeft ook haar pincode aan [medeverdachte 1] gegeven. [medeverdachte 1] stapt weer in de auto bij [medeverdachte 2] en [verdachte] . Het drietal rijdt naar een Geldmaat aan de [adres 2] en om 19:42 uur pint [medeverdachte 1] in twee transacties in totaal € 800,00 van de rekening van [slachtoffer 2] . Deze transacties, opgeteld bij het contant meegenomen bedrag, maken dat op die dag in totaal € 950,00, afkomstig van aangeefster in handen is van de inzittenden van de auto.

Om 19:42 uur (UTC +0) (de rechtbank begrijpt: om 21:42 uur Nederlandse tijd en zal verdere tijdstippen van chats in de Nederlandse tijd benoemen) stuurt [gebruikersnaam 1] chats met de tekst ‘ [adres 3] ’, ‘Ik geef groen licht’ en ‘vertrekken’. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [verdachte] rijden richting [plaats 1] en parkeren de auto in de directe omgeving van de [adres 3] . De daar woonachtige [slachtoffer 1] voert op dat moment een telefoongesprek met [naam 3] en laat [medeverdachte 1] binnen in haar woning. [slachtoffer 1] heeft op verzoek van [naam 3] haar sieraden, contant geld (in totaal € 120,00) en een pinpas op tafel gelegd. Ook geeft zij telefonisch haar pincode door aan [naam 3] . Terwijl [medeverdachte 1] in de woning van [slachtoffer 1] is, stuurt hij een video in het Snapchat-gesprek waarop sieraden, geld, een huistelefoon en een mobiele telefoon met daarop de Rabobank app te zien zijn. [medeverdachte 1] pakt de mobiele telefoon van [slachtoffer 1] uit de kookpan. [slachtoffer 1] moet een envelop pakken en haar handtekening op de achterkant zetten. Op enig moment krijgt [slachtoffer 1] argwaan en pakt zij het contante geld dat zij heeft klaargelegd terug. [slachtoffer 1] zegt tegen [medeverdachte 1] dat ze de politie gaat bellen, die hierop de huistelefoon van haar pakt en de overige klaargelegde goederen van de tafel meeneemt. [medeverdachte 1] verlaat de woning met sieraden, een bankpas, de huistelefoon en een mobiele telefoon. [medeverdachte 1] chat om 22:18 uur ‘ben loesoe’ en [gebruikersnaam 1] vraagt of ze nog kunnen pinnen. [gebruikersnaam 1] stuurt om 22:20 uur het adres [adres 4] in de chat. Het drietal rijdt weg en om 22:29 uur wordt er door [medeverdachte 1] € 500,00 euro gepind van de rekening van [slachtoffer 1] bij een Geldmaat op het adres [adres 4] , Overijssel. Gelet op het feit dat aangeefster het klaargelegde geld terugpakt, betekent dit dat € 500,00, van haar afkomstig, zich in handen van de inzittenden van de auto bevindt.

Kort daarna, om 22.52 uur, worden [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [verdachte] , die in een witte Volkswagen Up zitten en in de richting van Albergen/Almelo rijden, aangehouden. De bij de aanhouding betrokken verbalisant ziet dat [verdachte] , de bijrijder, met zijn been een wit papieren tasje tegen de middenconsole probeert te drukken. In het tasje bevindt zich een envelop met daarin tientallen sieraden, waaronder de bij [slachtoffer 1] weggenomen sieraden. Achter de bestuurdersstoel wordt een bruin doosje aangetroffen met daarin meerdere sieraden. In de jaszak van [verdachte] wordt een contant geldbedrag van € 500,00 aangetroffen en in een zakje op de mouw van zijn vest wordt een contant geldbedrag van € 950,00 aangetroffen. Alle aangetroffen geldbiljetten waren glad en niet gekreukeld. Bij [medeverdachte 1] worden de pinpas en mobiele telefoon van [slachtoffer 1] aangetroffen.

[medeverdachte 1] heeft bekend dat hij telkens naar de woningen van aangevers ging, dat hij de klaargelegde goederen uit de woningen heeft meegenomen en dat hij vervolgens met de pinpassen van aangevers bedragen pinde bij geldautomaten. [medeverdachte 1] kreeg instructies hiertoe van anderen en volgde deze op.

De overwegingen van de rechtbank

Oplichting feit 2 primair

Hoewel vast staat dat [medeverdachte 1] de goederen heeft meegenomen, ziet de rechtbank zich voor de vraag gesteld of de situatie zoals deze zich heeft voorgedaan in de woning van aangeefster [slachtoffer 1] , zich laat kwalificeren als oplichting. Voor oplichting in de zin van artikel 326, eerste lid, Wetboek van Strafrecht (Sr) is vereist dat iemand door een oplichtingsmiddel – in dit geval door het aannemen van een valse naam en een valse hoedanigheid – wordt "bewogen" tot de in die bepaling bedoelde handelingen – in dit geval de afgifte van enig goed. In de jurisprudentie wordt het bestanddeel ‘afgifte van enig goed’ ruim uitgelegd. Zo kan ook het gedogen dat een goed wordt weggenomen onder omstandigheden als ‘afgeven’ worden aangemerkt. Voor een voltooide oplichting moet het goed uit de beschikkingsmacht van een ander raken, zonder dat noodzakelijk is dat het in de macht van de oplichter komt. Onder beschikkingsmacht wordt verstaan het hebben van de feitelijke en exclusieve heerschappij.

De vraag of bepaalde gedragingen "wegnemen" opleveren in het verband van art. 312 Sr of "afgifte" in de zin van art. 317 Sr, valt niet steeds ondubbelzinnig te beantwoorden. Er bestaat tussen de inhoud die aan beide begrippen toekomt geen scherpe grens. Het is aan de feitenrechter om bepaalde gedragingen als afgifte dan wel als wegnemen als hiervoor bedoeld te kwalificeren.

De rechtbank oordeelt als volgt. Door het telefoongesprek dat [slachtoffer 1] met [naam 3] voert, die daarbij gebruik maakt van een valse naam en een valse hoedanigheid, is zij ertoe bewogen sieraden, contant geld en haar pinpas op tafel klaar te leggen voor [medeverdachte 1] , die eveneens gebruik maakt van een valse naam en een valse hoedanigheid. Ook werd zij ertoe bewogen haar mobiele telefoon in een pan te doen omdat er een virus op zou staan. Daarna komt [medeverdachte 1] binnen, introduceert zich als de aangekondigde politiefunctionaris, pakt de telefoon van [slachtoffer 1] uit de pan en legt deze bij de door [slachtoffer 1] klaargelegde goederen op de tafel. [slachtoffer 1] heeft dit gedoogd, omdat zij in de veronderstelling is dat [medeverdachte 1] een politiemedewerker is. Vervolgens maakt [medeverdachte 1] foto’s van de goederen die op tafel liggen. Dit is het moment dat [slachtoffer 1] niet langer de feitelijke en exclusieve heerschappij over de goederen had en de goederen dus buiten haar beschikkingsmacht zijn geraakt. Met het neerleggen van de goederen voor [medeverdachte 1] , het gedogen dat [medeverdachte 1] haar telefoon pakt, en het toestaan dat [medeverdachte 1] vervolgens foto’s maakt van de goederen, heeft [slachtoffer 1] de goederen die in de tenlastelegging staan dus onder valse voorwendselen afgegeven. De oplichting is daarmee op dat moment al voltooid. Dat de intentie tot bezitsoverdracht van [slachtoffer 1] hierna nog wijzigt, doet hier niet aan af. Zij had immers op dat moment niet langer de feitelijke en exclusieve heerschappij over de goederen.

De rechtbank zal vervolgvragen behandelen in de sfeer van de primair ten laste gelegde oplichtingen.

Medeplegen

[medeverdachte 1] heeft bekend de oplichtingen te hebben gepleegd, en heeft ook verklaard over zijn rol. [medeverdachte 2] heeft verklaard dat hij de chauffeur was. Dat is anders voor [verdachte] . Hij heeft - vanwege zijn ontkenning iets met de oplichtingen te maken te hebben - niets over zijn rol op 8 april verklaard. De vraag die de rechtbank daarom dient te beantwoorden is of [verdachte] als medepleger van de oplichtingen kan worden beschouwd. Voor medeplegen is vereist dat er sprake is een voldoende nauwe en bewuste samenwerking waarbij de intellectuele en/of materiële bijdrage van een verdachte aan het strafbare feit van voldoende gewicht is. De vraag wanneer samenwerking zo nauw en bewust is geweest dat van medeplegen mag worden gesproken, laat zich volgens de Hoge Raad niet in algemene zin beantwoorden, maar vergt een beoordeling van de concrete omstandigheden van het geval. Aan het bewijs van medeplegen hoeft het niet zelfstandig verrichten van een uitvoeringshandeling niet zonder meer in de weg te staan. Ook hoeft niet iedere medepleger exact op de hoogte te zijn van de bijdrage van de andere medepleger.

De rechtbank overweegt hierover het volgende. [verdachte] is samen met [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] op 8 april 2025 de hele dag samen onderweg in de gehuurde auto. Over de reden waarom ‘ [gebruikersnaam 1] ’ de autohuur betaalt is hij duidelijk. In een van de chats refereert ‘ [gebruikersnaam 1] ’ op niet mis te verstane wijze – dat hij geen ‘waggie’ huurt voor ‘ jan doedel’, waarna een adres van een slachtoffer genoemd wordt - aan de autohuur en het doel van de expeditie

Van [medeverdachte 1] staat vast dat hij deel uitmaakte van de Snapchat groepschat met [gebruikersnaam 1] en dat hij de in die chat vermelde adressen in de auto – en dus in aanwezigheid van [verdachte] doorgaf aan [medeverdachte 2] . In de omgeving van de doorgegeven adressen werd de auto geparkeerd en verliet [medeverdachte 1] de auto om met de ontfutselde kostbaarheden, geld en bankpassen terug te komen. [medeverdachte 2] reed dan direct door naar geldautomaten in de omgeving, waar [medeverdachte 1] geld pinde met gebruik van de weggenomen pinpassen met bijbehorende pincodes. Een groot deel van de weggenomen sieraden bevond zich ten tijde van de aanhouding van verdachten in de macht van [verdachte] , in een wit tasje dat hij met zijn voet tegen de middenconsole probeerde te drukken om dit zo aan het oog te onttrekken. Ook wordt op twee verschillende plekken in de kleding van [verdachte] een groot contant geldbedrag aangetroffen. In een zakje op de mouw van het vest van [verdachte] wordt een contant geldbedrag van € 950,00 aangetroffen, welk bedrag exact overeenkomt met de hoogte van het bedrag dat is gepind van de rekening van [slachtoffer 2] vermeerderd met het contante bedrag dat uit haar woning is weggenomen. In de broekzak van [verdachte] wordt een contant geldbedrag van € 500,00 aangetroffen, welk bedrag exact overeenkomt met de hoogte van het bedrag dat is gepind van de rekening van [slachtoffer 1] . In tegenstelling tot wat de raadsman heeft bepleit, is het aangetroffen bedrag daarmee precies gelijk aan het in totaal weggenomen bedrag bij de aangeefsters. De biljetten zijn glad en niet gekreukeld. Het is een feit van algemene bekendheid dat geldbiljetten in die vorm uit een geldautomaat worden vergeven. Bij [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] (die de geldbedragen kort voor de aanhouding heeft gepind) is geen contant geld aangetroffen, in de auto evenmin. Verder maakt de rechtbank uit de Snapchat gegevens van [medeverdachte 1] op dat hij ook op momenten dat hij zich met [medeverdachte 2] en [verdachte] in de auto bevond telefoongesprekken voerde met [gebruikersnaam 1] , die kan worden aangemerkt als opdrachtgever en de persoon die telkens op de hoogte werd gehouden van het verloop van de oplichtingen.

De rechtbank constateert dat drie jonge mannen uit [woonplaats] zich naar uithoeken van Nederland begeven zonder dat [medeverdachte 2] en [verdachte] daarvoor een ook maar enigszins aannemelijk verklaring (‘chillen’) kunnen geven. Zij gaan samen in één auto naar alle locaties waar de oplichtingen plaats vinden en aansluitend naar pinautomaten. Vervolgens worden zij aangehouden terwijl de gestolen goederen zich voorin de auto bevinden en [verdachte] het buitgemaakte geldbedrag bij zich draagt. Dit alles is uiterst belastend, terwijl er geen contra-indicaties met betrekking tot het medeplegen door de verdachte bestaan. Het ontkrachten van de redengevendheid van dit belastende bewijs voor betrokkenheid van [verdachte] bij de oplichtingen vraagt om een heldere en verifieerbare verklaring. De door [verdachte] afgelegde verklaring dat ze gewoon gingen chillen voldoet hier niet aan. Dat geldt eveneens over zijn verklaringen omtrent de herkomst van het bij hem aangetroffen geld. Omdat [verdachte] zeer wisselende en niet-verifieerbare verklaringen heeft afgelegd over de herkomst van het geld, schuift de rechtbank de verklaringen van verdachte als ongeloofwaardig terzijde.

Gelet op bovengenoemde omstandigheden komt de rechtbank tot de conclusie dat tussen de mannen sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking waarbij de rolverdeling als volgt was. [medeverdachte 2] had de auto geregeld en was chauffeur, [medeverdachte 1] deed de ‘huisbezoeken’ bij de slachtoffers en verrichtte de pintransacties en [verdachte] beheerde de buit.

De rechtbank is, alles in samenhang bezien, van oordeel dat bij [verdachte] op zijn minst genomen sprake is geweest van voorwaardelijk opzet op oplichting en dat zijn rol in het geheel van dusdanig gewicht is geweest dat hij moet worden aangemerkt als medepleger.

Conclusie

De rechtbank is gelet op het voorgaande van oordeel dat het onder feit 1 primair en feit 2 primair ten laste gelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] de primair ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat:

1.hij op of omstreeks 8 april 2025 te Noord-Sleen (gemeente Coevorden), althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [slachtoffer 2] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, en het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten de afgifte van haar sieraden en/of bankpas en/of pincode en/of mobiele telefoon en/of tablet, door- zich ten aanzien van voornoemde [slachtoffer 2] voor te doen als [naam 2] , een medewerker van de politie, en/of- (vervolgens) zich ten aanzien van voornoemde [slachtoffer 2] voor te doen als [naam 3] / [naam 3] , een medewerker van de politie, en/of- te zeggen dat verdachte(n) het adres van voornoemde [slachtoffer 2] hebben, en/of- te zeggen dat [naam 4] /[naam 5] [naam 6] / [naam 7] van de politie naar de woning van voornoemde [slachtoffer 2] komt om sieraden en/of een bankpas en/of de pincode en/of een mobiele telefoon en/of een tablet op te halen, en/of- zich naar de woning van voornoemde [slachtoffer 2] te begeven en/of bij de woning van voornoemde [slachtoffer 2] aan te bellen en/of zich de toegang tot de woning van voornoemde [slachtoffer 2] te verschaffen, en/of- de voornoemde sieraden en/of het (contant) geld en/of de bankpas en/of de pincode en/of de mobiele telefoon en/of de tablet mee te nemen;

2.hij op of omstreeks 8 april 2025 te Tubbergen, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [slachtoffer 1] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, en het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten de afgifte van haar sieraden en/of (contant) geld en/of bankpas en/of pincode en/of een mobiele telefoon, door- zich ten aanzien van voornoemde [slachtoffer 1] voor te doen als [naam 2] , een medewerker van de politie, en/of- (vervolgens) zich ten aanzien van voornoemde [slachtoffer 1] voor te doen als [naam 3] / [naam 3], een medewerker van de politie, en/of- te zeggen dat verdachte(n) het adres van voornoemde [slachtoffer 1] hebben, en/of- te zeggen dat [naam 4] / [naam 5] [naam 6] / [naam 7] van de politie naar de woning van voornoemde [slachtoffer 1] komt om sieraden en/of (contant) geld en/of een bankpas en/of de pincode en/of een mobiele telefoon op te halen, en/of- zich naar de woning van voornoemde [slachtoffer 1] te begeven en/of bij de woning van voornoemde [slachtoffer 1] aan te bellen en/of zich de toegang tot de woning van voornoemde [slachtoffer 1] te verschaffen, en/of- de voornoemde sieraden en/of het (contant) geld en/of de bankpas en/of de pincode en/of de mobiele telefoon mee te nemen.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

4. De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

5. De strafbaarheid van [verdachte]

6. De op te leggen straf of maatregel

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd om aan [verdachte] op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van tien maanden waarvan vier maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren met daaraan gekoppeld de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden en met aftrek van de tijd die [verdachte] in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om aan [verdachte] maximaal een gevangenisstraf op te leggen die gelijk is aan de tijd die [verdachte] in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van [verdachte] zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

Ernst van de feiten

[verdachte] heeft zich op 8 april 2025 samen met (in ieder geval) medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] schuldig gemaakt aan twee oplichtingen. Het dossier geeft een beeld van een samenwerkingsverband van personen die bewust op zoek gaan naar (alleenstaande) ouderen, waarvan bekend is dat zij over het algemeen een kwetsbare doelgroep zijn voor dit soort feiten. [verdachte] maakte deel uit van dit samenwerkingsverband en heeft een essentiële rol gehad door het vervoer naar adressen en pinautomaten te faciliteren.

Op slinkse wijze en met gebruik van een weloverwogen script werd ernstig misbruik gemaakt van het vertrouwen en de angst van de slachtoffers, die immers dachten dat zij in gesprek waren met politieambtenaren die hen wilden helpen in een risicovolle situatie.

Er werd alles aan gedaan om het vertrouwen van de slachtoffers te winnen om hen zo waardevolle goederen afhandig te maken. Als slachtoffers argwanend werden werd er op hen ingepraat of hen zelfs bevolen excuses aan te bieden voor het feit dat zij de wijkagent niet binnen wilde laten, hetgeen de brutaliteit van de oplichtingspraktijken nog eens onderstreept.

Door deze handelswijze zijn de slachtoffers ertoe bewogen hun waardevolle en veelal dierbare goederen af te geven aan [medeverdachte 1] , die deze vervolgens meenam naar de auto waarin [verdachte] en [medeverdachte 2] op hem wachtten. Met de weggenomen pinpassen en bijbehorende pincodes werd hierna in een korte periode zo veel mogelijk geld van de rekeningen van aangevers gepind. [verdachte] heeft op geen enkele wijze rekening gehouden met de gevolgen van de oplichtingen voor de slachtoffers. Uit het dossier blijkt hoeveel impact de feiten op de slachtoffers hebben. Zij voelen zich niet langer veilig in hun woningen, zijn het vertrouwen in medemensen verloren en kijken argwanend naar professionele instanties als de politie. Hoe ernstig het vertrouwen van de slachtoffers is geschaad blijkt uit het feit dat een van de slachtoffers, toen zij na het incident een 112-melding deed, de daadwerkelijke centralist niet vertrouwde omdat ook diegene sprak over een veiligheidscode die door de aanrijdende politieagenten genoemd zou worden.

Bovendien heeft het overgrote deel van de slachtoffers dierbare bezittingen zoals sieraden van (overleden) geliefden of familieleden – waarvan de waarde niet in geld in is uit te drukken – niet meer teruggekregen. Naast de gevolgen die onderhavige feiten voor de slachtoffers hebben gehad, zorgen feiten als deze ook voor gevoelens van angst en wantrouwen in de samenleving, met name bij kwetsbare groepen zoals ouderen. De rechtbank rekent dit [verdachte] aan.

Persoon van [verdachte]

De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van [verdachte] van 9 december 2025. Hieruit blijkt dat aan [verdachte] in de afgelopen vijf jaren twee keer een strafbeschikking is opgelegd in verband met overtredingen. [verdachte] is niet eerder veroordeeld voor een soortgelijk strafbaar feit als de ten laste gelegde feiten. De rechtbank weegt het strafblad van verdachte daarom niet mee bij het bepalen van de straf.

De rechtbank heeft kennisgenomen van het over [verdachte] opgemaakte reclasseringsrapport van 16 juli 2025. De reclassering rapporteert dat zij – vanwege de ontkennende houding van [verdachte] – geen delictgerelateerde factoren kunnen duiden. Er worden risico’s gezien op het gebied van dagbesteding, sociaal netwerk en psychosociaal functioneren. De feiten hebben plaatsgevonden binnen het sociaal netwerk van [verdachte] en er lijkt sprake van beïnvloedbaarheid. Ook loopt [verdachte] vast in het vormgeven van een pro-actief leven en het meedoen in de maatschappij. Het risico op recidive wordt ingeschat als gemiddeld. De reclassering adviseert het volwassenenstrafrecht toe te passen omdat [verdachte] geen baat meer heeft bij een structurele schoolgang en een pedagogisch klimaat niet noodzakelijk is. Geadviseerd wordt om een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met de mededaders, dagbesteding en ambulante begeleiding. Het opleggen van een (langere) gevangenisstraf wordt niet wenselijk geacht en heeft nadelige gevolgen voor [verdachte] , omdat hij veel piekert en slecht slaapt. Ook lijkt sprake van beïnvloeding door medegedetineerden.

In het voortgangsverslag van de reclassering van 28 januari 2026 dat is opgesteld na de schorsing van de voorlopige hechtenis van [verdachte] is te lezen dat het schorsingstoezicht recent is gestart, waardoor nog niet aan alle voorwaarden is gewerkt. [verdachte] wil meewerken aan het toezicht en probeert hulp te zoeken en zaken op orde te krijgen.

Op te leggen straf

De rechtbank is van oordeel dat de ernst van de feiten een onvoorwaardelijk strafdeel in de vorm van een gevangenisstraf rechtvaardigt. In het advies van de reclassering ziet de rechtbank, gelet op de ernst van de feiten en de generale preventie, geen reden om van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf af te zien. De rechtbank weegt hierbij in het nadeel van [verdachte] mee dat hij geen openheid van zaken heeft willen geven en op geen enkele manier verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn handelen.

De reclassering heeft geadviseerd om aan [verdachte] bijzondere voorwaarden op te leggen. Het schorsingstoezicht van [verdachte] is nog niet volledig gestart, maar verloopt tot nu toe zonder problemen. De rechtbank ziet daarom voldoende reden voor oplegging van een voorwaardelijk strafdeel met daaraan gekoppeld de door de reclassering geadviseerde voorwaarden, behalve het contactverbod.

Alles overwegende acht de rechtbank passend en geboden dat aan [verdachte] wordt opgelegd een gevangenisstraf voor de duur van tien maanden, waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren met daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd – behoudens het contactverbod - en met aftrek van de tijd die [verdachte] in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.

Voorlopige hechtenis

De rechtbank zal het geschorste bevel voorlopige hechtenis opheffen.

De inbeslaggenomen voorwerpen

De officier van justitie heeft het standpunt ingenomen dat de in beslag genomen telefoon moet worden verbeurdverklaard.

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de telefoon aan [verdachte] moet worden teruggegeven.

De rechtbank zal de teruggave aan [verdachte] gelasten van de aan hem toebehorende op de beslaglijst vermelde telefoon, aangezien deze niet vatbaar is voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer en het belang van strafvordering zich niet tegen teruggave verzet.

7. De schade van benadeelden

De vorderingen van de benadeelde partij

[slachtoffer 2]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert [verdachte] te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 2.764,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De gevorderde materiële schade bestaat uit de volgende posten:

- sieraden € 500,00

- iPad € 409,00

- iPhone € 655,00

- cash geld € 150,00

- geld uit pinautomaat € 800,00

Ter vergoeding van immateriële schade wordt een bedrag van € 250,00 gevorderd.

[slachtoffer 1]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert [verdachte] te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 1.500,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De gevorderde materiële schade bestaat uit de post ‘opname geldautomaat’ ter hoogte van € 500,00. Ter vergoeding van immateriële schade wordt een bedrag van

€ 1.000,00 gevorderd.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vorderingen van de benadeelde partijen moeten worden toegewezen met toepassing van de wettelijke rente.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich, vanwege de bepleite vrijspraak, op het standpunt gesteld dat de benadeelde partijen niet-ontvankelijk moeten worden verklaard in de vorderingen. De raadsman heeft geen verweren gevoerd ten aanzien van specifieke schadeposten.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

[slachtoffer 2]

Door de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting is komen vast te staan dat [verdachte] door het bewezen verklaarde feit 1 primair rechtstreeks schade heeft toegebracht aan de benadeelde partij. De schadeposten ‘sieraden’, ‘cash geld’ en ‘geld uit pinautomaat’ zijn niet betwist en met de in het dossier beschikbare processen-verbaal voldoende onderbouwd en aannemelijk. De rechtbank zal deze gevorderde materiële schadeposten daarom toewijzen tot een bedrag van € 1.450,00, te vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan.

De onder de posten ‘iPad’ en ‘iPhone’ opgevoerde schade is onvoldoende komen vast te staan, omdat de gestelde schade niet is onderbouwd. Hoewel voor de rechtbank niet ter discussie staat dat de iPad en de iPhone zijn weggenomen bij aangever, ontbreken controleerbare en verifieerbare gegevens zoals om welk type iPhone of iPad het gaat, en wat de aankoopwaarde is geweest, waardoor de rechtbank de waarde van de goederen niet kan vaststellen, noch een gegronde schatting kan maken. Het in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om deze schadeposten alsnog nader te onderbouwen levert een onevenredige belasting van het strafgeding op. De rechtbank zal de benadeelde partij die gelegenheid niet bieden. De rechtbank zal de benadeelde partij daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de benadeelde partij de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

[slachtoffer 1]

Door de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting is komen vast te staan dat [verdachte] door het bewezen verklaarde feit 2 primair rechtstreeks schade heeft toegebracht aan de benadeelde partij. De opgevoerde schadepost is niet betwist en voldoende onderbouwd en aannemelijk. De rechtbank zal deze gevorderde materiële schadepost daarom toewijzen tot een bedrag van € 500,00, te vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan.

Immateriële schade [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1]

Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt de rechtbank als volgt. Uit de vordering blijkt dat de bewezenverklaarde oplichtingen grote impact hebben gehad op het welbevinden en de gemoedsrust van de benadeelde partijen. De rechtbank heeft er au fond begrip voor dat de benadeelde partijen de immateriële schade die zij hierdoor lijden, op de daders willen verhalen. Echter: als geen sprake is van lichamelijk letsel, zoals in dit geval, kan op grond van artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek (BW) slechts een vergoeding voor immateriële schade worden toegewezen indien de benadeelde partij in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in zijn persoon is aangetast. Daarvan is bij oplichting als zodanig in beginsel geen sprake. Dat kan slechts anders zijn indien sprake is van objectief vast te stellen geestelijk letsel, of indien sprake is van dermate ingrijpende gevolgen dat op grond daarvan een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Van objectief vast te stellen geestelijk letsel is bij beide benadeelde partijen echter niet gebleken, en de gevolgen die de oplichtingen in de onderhavige zaak voor de benadeelde partijen hebben gehad, zijn niet dermate ingrijpend (en van de gebruikelijke gevolgen afwijkend) dat zij een uitzondering op de regel rechtvaardigen.

Gezien deze beperking laat de wet geen mogelijkheid de immateriële schade van de benadeelde partijen toe te wijzen. De rechtbank zal daarom de vorderingen afwijzen voor zover die vorderingen betrekking hebben op het verzoek om de immateriële schade te vergoeden.

Hoofdelijkheid

[verdachte] is voor de door [slachtoffer 2] en de [slachtoffer 1] geleden schade naar burgerlijk recht met zijn mededaders hoofdelijk aansprakelijk. Dit betekent dat [verdachte] tegenover de benadeelde partijen voor het hele bedrag aansprakelijk is.

De schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De rechtbank zal ten aanzien van iedere voornoemde vordering de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien [verdachte] jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht (mede) aansprakelijk is voor de schade die door de feiten is toegebracht.

Als door [verdachte] niet volledig wordt betaald, kan gijzeling worden toegepast voor het volgende aantal dagen:

Vordering van [slachtoffer 2]

14 dagen

Vordering van [slachtoffer 1]

5 dagen

Toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

8. De toegepaste wettelijke voorschriften

De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 14a, 14b, 14c en 57 Sr.

9. De beslissing

- verklaart bewezen dat [verdachte] het onder feit 1 primair en feit 2 primair ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;

- verklaart niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;

- verklaart dat het bewezen verklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

- verklaart [verdachte] strafbaar voor het bewezen verklaarde;

- veroordeelt [verdachte] tot een gevangenisstraf voor de duur van 10 (tien) maanden;

- bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte van 2 (twee) maanden niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien [verdachte] voor het einde van de proeftijd van 3 (drie) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen:

- stelt als algemene voorwaarde dat [verdachte] zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- stelt als bijzondere voorwaarden dat [verdachte] :

- zich binnen 5 dagen na het ingaan van de proeftijd meldt bij Reclassering Nederland te [plaats 2] . [verdachte] blijft zich melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;

- zich laat behandelen door een forensische GGZ-instelling of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling start na het ingaan van de proeftijd. Indien diagnostiek wenselijk is zal [verdachte] hieraan meewerken. De behandeling duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. [verdachte] houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling;

- zich laat begeleiden door een instelling die ambulante hulpverlening biedt indien en zolang de reclassering dat nodig acht.

- draagt de reclassering op om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en [verdachte] ten behoeve daarvan te begeleiden;daarbij gelden als voorwaarden van rechtswege dat [verdachte] :

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, Sr, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;

- bepaalt dat de tijd die [verdachte] voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;

- veroordeelt [verdachte] hoofdelijk tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 2] (feit 1 primair) van een bedrag van € 1.450,00 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 8 april 2025) met dien verstande dat als en voor zover al door een ander/anderen (gedeeltelijk) is betaald, [verdachte] (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;

- veroordeelt [verdachte] daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;

- legt de maatregel op dat [verdachte] verplicht is ter zake van de bewezen verklaarde feiten tot hoofdelijke betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.450,00, (zegge: duizend vierhonderdvijftig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 8 april 2025 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van 14 dagen kan worden toegepast, (een en ander voor zover dit bedrag niet door een mededader zal zijn voldaan). Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;

- bepaalt dat als [verdachte] heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van [verdachte] om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als [verdachte] aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;

- bepaalt dat de benadeelde partij voor een deel van € 1.064,00 niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

- wijst de vordering voor het overige af;

- veroordeelt [verdachte] hoofdelijk tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] (feit 2 primair) van een bedrag van € 500,00 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 8 april 2025) met dien verstande dat als en voor zover al door een ander/anderen (gedeeltelijk) is betaald, [verdachte] (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;

- veroordeelt [verdachte] daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;

- legt de maatregel op dat [verdachte] verplicht is ter zake van de bewezen verklaarde feiten tot hoofdelijke betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 500,00, (zegge: vijfhonderd euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 8 april 2025 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van 5 dagen kan worden toegepast, (een en ander voor zover dit bedrag niet door een mededader zal zijn voldaan). Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;

- bepaalt dat als [verdachte] heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van [verdachte] om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als [verdachte] aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;

- wijst de vordering voor het overige af;

- heft het (geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis op met ingang van heden;

- gelast de teruggave van de op de beslaglijst genoemde telefoon aan [verdachte] .

1. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 2] van 8 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 445-447):

- Mijn Iphone 12 mini

- Ipad pro.

- twee ringen, een armband met een klein diamantje en een kettinkje. Alles is van goud.

- pinpas ABN-AMRO.

2. Het proces-verbaal van bevindingen van 9 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 449-451):

3. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 1] van 9 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 36-40);

- gouden trouwring met vier diamanten erin met daarin '[datum]' als inscriptie;

- gouden ring met een klein diamantje erin;

- gouden ring met drie rode steentjes erin;

- gouden ring met aan de binnenkant een inscriptie, [datum];

- gouden medaillon aan een halsketting. Rechthoekig van vorm met 'Lodewijk' diagonaal

4. Het proces-verbaal van bevindingen van 9 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 45-49):

5. Het proces-verbaal van bevindingen van 10 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 188-190):

6. Het proces-verbaal van verhoor verdachte [medeverdachte 2] van de raadkamer van 23 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

7. Het proces-verbaal van verhoor verdachte [verdachte] van 22 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 363-369):

8. Het proces-verbaal van verhoor verdachte [medeverdachte 1] van 26 juni 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (aanvullend procesdossier pag. 2-10):

9. Het proces-verbaal van bevindingen van 9 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 69-71):

- Donkerkleurige gewatteerde jas met op de achterzijde de tekst 'in GOLD we TRUST'.

- in de broekzak van de spijkbroek trof ik een roodkleurige betaalpas van de Regiobank. Ik zag dat er de volgende tekst op stond: [rekeningnummer 2] , [slachtoffer 1] ;

- - twee smartphones. Een Samsung Galaxy en een beschadigde IPhone.

10. Het proces-verbaal van bevindingen van 9 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 60 t/m 63):

11. Het proces-verbaal van bevindingen van 9 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 150-152):

12. Het proces-verbaal van bevindingen van 9 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 88-89).

13. Het proces verbaal van bevindingen van 11 april 2025 met bijlage, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 153-161):

14. Het proces-verbaal van bevindingen van 23 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 220-242):

15. Het proces-verbaal van bevindingen van 10 april 2025, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven (pag. 256-257):