ECLI:NL:RBROT:2025:14892, Rechtbank Rotterdam, 10-12-2025, FT RK 25/2071 en FT RK 25/2072

Verzoeker heeft op 19 november 2025, met een verzoekschrift ex artikel 284 Faillissementswet (Fw), een verzoekschrift ex artikel 287b, eerste lid, Fw ingediend, waarin wordt gevraagd om een voorlopige voorziening bij voorraad.

In het vonnis van deze rechtbank van 19 november 2025 heeft de rechtbank de behandeling van het verzoekschrift bepaald op 2 december 2025.

Ter zitting van 2 december 2025 zijn verschenen en gehoord:

Stichting Woonkracht10, gevestigd te Zwijndrecht (hierna: verweerster) is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, zonder bericht van verhindering, niet ter terechtzitting verschenen.

De rechtbank heeft de uitspraak bepaald op heden.

Het verzoek strekt ertoe op grond van artikel 287b, eerste lid, Fw, gedurende een termijn van zes maanden bij uitspraak een voorlopige voorziening te treffen en verweerster te verbieden de afspraak uit het proces-verbaal van de rechtbank Rotterdam van 19 maart 2025 tot ontruiming van de woonruimte van verzoeker ten uitvoer te leggen.

Verzoeker is zijn betalingsverplichting ten aanzien van de huur niet nagekomen. Hij heeft toegelicht dat dit verband hield met het feit dat hij de Nederlandse taal nog onvoldoende beheerst, dat hij in Syrië kosten moest voldoen voor de behandeling van zijn moeder en dat hij daarnaast met andere schulden werd geconfronteerd. Verzoeker heeft zich op 15 oktober 2025 gemeld bij de schuldhulpverlening om tot een oplossing van zijn schuldenproblematiek te komen.

Hoewel behoorlijk opgeroepen heeft verweerster geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid haar standpunt schriftelijk dan wel ter zitting toe te lichten.

Allereerst dient te worden beoordeeld of sprake is van een bedreigende situatie zoals dwingend is voorgeschreven in artikel 287b, tweede lid, Fw. Verzoeker heeft een kopie van het proces-verbaal van de rechtbank Rotterdam van 19 maart 2025 overgelegd met daarin onder andere de afspraak dat de huurovereenkomst eindigt en verweerster de ontruiming mag aanzeggen indien verzoeker de aflossing of de huur niet of te laat betaalt. Daarnaast heeft verzoeker een kopie van het exploot van 4 november 2025 overgelegd waarin wordt aangekondigd dat verweerster op 20 november 2025 zal overgaan tot ontruiming van de woning van verzoeker. Gelet op het voorgaande is er naar het oordeel van de rechtbank sprake van een bedreigende situatie.

De wetgever heeft met een moratorium beoogd om een schuldenaar bij een – dreigende – executie een adempauze te bieden opdat de schuldenaar in staat wordt gesteld om met zijn schuldeisers een regeling van zijn schulden overeen te komen.

Artikel 287b Fw bevat geen criterium op grond waarvan kan worden beslist of de voorlopige voorziening dient te worden toegewezen. De rechtbank zoekt daarom aansluiting bij de voorziening zoals genoemd in artikel 287, vierde lid, Fw waarbij een afweging dient plaats te vinden tussen het belang van verzoeker enerzijds en de schuldeiser, in dit geval verweerster, anderzijds.

Het belang van verzoeker bestaat erin dat hij in de huurwoning kan blijven wonen en dat het minnelijk schuldhulpverleningstraject door verzoeker kan worden doorlopen.

Het belang van verweerster bestaat erin dat zij het proces-verbaal van 19 maart 2025 ten uitvoer kan leggen.

Naar het oordeel van de rechtbank is onvoldoende aannemelijk geworden dat de lopende termijnen kunnen en zullen worden voldaan. Verzoeker heeft op 4 juli 2025 voor het laatst een huurbetaling verricht. Zijn dienstverband is beëindigd, waarna hij gedurende drie maanden – van augustus tot en met oktober – een WW-uitkering heeft ontvangen. Verzoeker heeft met deze inkomsten evenwel geen huur betaald, waardoor de huurachterstand de afgelopen maanden verder is opgelopen. Momenteel beschikt verzoeker over geen inkomsten, nu hij nog in afwachting is van de toekenning van een uitkering die hij halverwege november heeft aangevraagd. Derhalve is de rechtbank van oordeel dat het belang van verweerster zwaarder dient te wegen dan het belang van verzoeker. De verzochte voorziening zal dan ook worden afgewezen.

Nu het minnelijk traject naar verwachting niet op korte termijn zal zijn afgerond, zal verzoeker gelet op het bepaalde in artikel 285, eerste lid, sub f, in samenhang met artikel 287, tweede lid, Fw, ten aanzien van het verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling ex artikel 284, tweede lid, Fw, niet-ontvankelijk worden verklaard. Zo nodig kan verzoeker te zijner tijd een nieuw verzoek indienen.

De rechtbank:

Dit vonnis is gewezen door mr. W.J. Roos-van Toor, rechter, en in aanwezigheid van A.B.T. Fernandes Pedra, griffier, in het openbaar uitgesproken op 10 december 2025.