ECLI:NL:RBROT:2025:14978, Rechtbank Rotterdam, 20-11-2025, C/10/708132 / HA RK 25-991

1. De procedure

Het verzoek strekt tot wraking van de rechters die het verzoek om tussentijdse beoordeling van de noodzaak tot voortzetting van de tenuitvoerlegging van de maatregel tot plaatsing van verzoeker in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD) behandelen. Deze zaak heeft de parketnummers 10-048675-24 en 10-046818-24. Het dossier van deze strafzaak is ter beschikking gesteld van de wrakingskamer.

Het verloop van de wrakingsprocedure blijkt uit:

het proces-verbaal van de openbare terechtzitting op 29 september 2025, waarin het mondelinge wrakingsverzoek en de gronden daarvan zijn vermeld;

de schriftelijke reactie van de rechters van 16 oktober 2025.

Bij de mondelinge behandeling van het wrakingsverzoek zijn verschenen:

verzoeker;

mr. R.H. Kroon (hierna: mr. Kroon);

mr. N.J. Jacobs, officier van justitie.

2. Het wrakingsverzoek

Verzoeker heeft aan zijn verzoek – samengevat weergegeven – het volgende ten grondslag gelegd.

Tijdens de openbare terechtzitting over zijn verzoek om tussentijdse beoordeling van de eerder opgelegde ISD-maatregel heeft verzoeker bezwaar gemaakt tegen het horen van een deskundige. Daarnaast heeft verzoeker de inhoud van haar rapportage over hem betwist. Verzoeker heeft ter onderbouwing van zijn stellingen meerdere door hem opgestelde klaagschriften willen inbrengen. Hieruit zou onder meer blijken dat zijn casemanager hem in samenwerking met de directeur van de PI wil vermoorden. Bovendien wordt doelbewust getracht een onjuist beeld over verzoeker te schetsen. De rechters hebben geweigerd kennis te nemen van deze klaagschriften en zij hebben het hem daarmee onmogelijk gemaakt om aan te tonen wat er in de PI gebeurt. De rechters spelen hiermee onder één hoedje met de PI, aldus verzoeker.

Tijdens de zitting van de wrakingskamer heeft verzoeker pleitaantekeningen overgelegd en de wrakingskamer verzocht een proces-verbaal van de zitting te verstrekken.

3. De beoordeling

Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter jegens een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde schijn van) partijdigheid. Uit de wet volgt dat de verzoeker die concrete omstandigheden moet aanvoeren en wel zodra deze aan hem bekend zijn geworden.

De omstandigheden die verzoeker heeft aangevoerd bieden geen aanwijzing voor het oordeel dat de rechters door hun persoonlijke instelling en overtuiging niet onpartijdig zijn.

Vervolgens moet worden onderzocht of de aangevoerde omstandigheden, voor zover aannemelijk geworden, toch een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat de door verzoeker geuite vrees dat de rechters jegens hem een vooringenomenheid koesteren objectief gerechtvaardigd is. Hierbij is de opvatting van verzoeker van belang, maar niet doorslaggevend. De wrakingskamer is van oordeel dat de door verzoeker gestelde vrees voor vooringenomenheid van de rechters objectief gezien niet gerechtvaardigd is. Dat wordt hierna uitgelegd.

Uit het proces-verbaal van de openbare terechtzitting van 29 september 2025 volgt dat de rechters – bij monde van mr. Kroon – hebben besloten de klaagschriften niet toe te voegen aan het dossier. Daartoe was redengevend dat deze brieven, afgaande op de verklaringen van verzoeker hierover, alleen subjectieve bevindingen van verzoeker zelf bevatten. Deze klaagschriften kunnen daarmee geen objectieve aanknopingspunten bevatten voor de deskundigheid van de deskundige, zodat deze stukken volgens de rechters niet relevant kunnen zijn voor de beoordeling van verzoekers bezwaar.

De beslissing om de klaagschriften niet te voegen aan het dossier is een procesbeslissing. Het gesloten stelsel van rechtsmiddelen brengt mee dat een rechterlijke procesbeslissing als zodanig nooit grond kan vormen voor wraking; wraking is geen verkapt rechtsmiddel. Het is niet aan de wrakingskamer om een oordeel te geven over de juistheid van een procesbeslissing. Dat oordeel is voorbehouden aan de rechter die in geval van de aanwending van een rechtsmiddel belast is met de behandeling van de zaak.

Het gesloten stelsel van rechtsmiddelen verzet zich er ook tegen dat de motivering van een procesbeslissing grond kan vormen voor wraking, ook als het gaat om een door de wrakingskamer onjuist, onbegrijpelijk, gebrekkig of te summier geachte motivering. Dit is alleen anders als de motivering van de procesbeslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval en naar objectieve maatstaven gemeten – bijvoorbeeld door de in de motivering gebruikte bewoordingen – niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechters die haar hebben gegeven.

De beslissing om geen kennis te nemen van de door verzoeker ingebrachte klaagschriften en deze niet aan het dossier te voegen, haalt deze hoge drempel niet. De wrakingskamer ziet geen grond voor het oordeel dat deze procesbeslissing niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechters. Deze wrakingsgrond slaagt niet. Dat verzoeker ter zitting van de wrakingskamer naar voren heeft gebracht dat hij niet alleen klaagschriften over wilde leggen, maar ook beslissingen op klachten, leidt niet tot een ander oordeel. Mr. Kroon heeft in reactie hierop naar voren gebracht dat verzoeker tijdens de zitting over de toetsing van de ISD-maatregel heeft gezegd dat hij klaagschriften over wilde leggen; andere stukken heeft hij niet genoemd. Verzoeker heeft dat niet weersproken.

3.8, Ter zitting van de wrakingskamer heeft verzoeker nog opgemerkt dat hij het in de reactie van de rechters op het wrakingsverzoek genoemde arrest niet heeft kunnen terugvinden en dat het publicatienummer van dit arrest bij hem associaties oproept met de Jodenvervolging. Ter zitting heeft de wrakingskamer vastgesteld dat het betreffende arrest bestaat, maar niet is gepubliceerd in een voor verzoeker toegankelijke vorm. Dat is ongelukkig, maar geeft geen blijk van vooringenomenheid. De door verzoeker vermelde associatie kan de rechtbank niet volgen.

Gelet op het vorenstaande komt de wrakingskamer tot de conclusie dat het wrakingsverzoek moet worden afgewezen.

De wrakingskamer ziet geen aanleiding om aan verzoeker een proces-verbaal van de zitting van de wrakingskamer te verstrekken. Verzoeker heeft niet toegelicht waarom hij daar belang bij heeft. Zijn niet onderbouwde stelling dat een proces-verbaal essentieel is, is onvoldoende.

4. De beslissing