RECHTBANK ROTTERDAM
uitspraak van de voorzieningenrechter van 19 augustus 2026 in de zaak tussen
[verzoeker] , uit [plaats] , verzoeker
Centrum Indicatiestelling Zorg, CIZ
Samenvatting
Bestuursrecht
zaaknummer: ROT 26/6288
(gemachtigde: mr. N. Roos),
en
(gemachtigde: mr. L.M.R. Kater).
Het CIZ heeft de aanvraag van verzoeker om zorg op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) afgewezen, omdat verzoeker niet aan de criteria voldoet. Verzoeker is het hier niet mee eens en verzoekt daarom om een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek af. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
Procesverloop
1. Verzoeker heeft op 16 juli 2025 een aanvraag ingediend voor zorg (met zorgprofiel VG 06) op grond van de Wlz. Met het besluit van 3 september 2025 heeft het CIZ deze aanvraag afgewezen. Verzoeker heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt.
Met het bestreden besluit van 5 februari 2026 heeft het CIZ het bezwaar van verzoeker ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft verzoeker op 17 maart 2026 beroep ingesteld (ROT 26/2452). Op 29 juli 2026 heeft hij de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen (dit verzoek).
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 13 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van verzoeker en de gemachtigde van het CIZ.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
Wat is er gebeurd?
2. Bij verzoeker (1999) is een licht verstandelijke beperking (LVB) vastgesteld, met een IQ tussen 70 en 85. Daarnaast is bij verzoeker een stoornis in het gebruik van cannabis en een lichte stoornis in het gebruik van alcohol vastgesteld. Psychologisch onderzoek heeft uitgewezen dat bij verzoeker ook sprake is van beperkingen op het gebied van de sociale zelfredzaamheid en de emotie- en agressieregulatie.
Sinds april 2024 woont verzoeker in een woonvoorziening van Middin, op basis van een forensische titel. Omdat de financiering vanuit het forensisch kader in september 2025 eindigde is namens verzoeker een aanvraag om zorg op grond van de Wlz ingediend.
Waar gaat deze zaak om?
3. Het CIZ heeft de aanvraag afgewezen, omdat de bij verzoeker vastgestelde beperkingen volgens het CIZ niet zodanig ernstig zijn dat 24 uur zorg in de nabijheid (blijvend) noodzakelijk is. Verzoeker voldoet daarom niet aan de toegangscriteria voor zorg op grond van de Wlz. Het CIZ baseert dit standpunt op het advies van medisch adviseur [deskundige] van 26 januari 2026. Zij heeft vastgesteld dat bij verzoeker sprake is van de Wlz-grondslagen ‘psychische stoornis’ en ‘verstandelijke handicap’. Een medische noodzaak voor 24 uur zorg in de nabijheid kan echter niet worden vastgesteld. Er is sprake van geplande zorg. Indien verzoeker buiten deze geplande momenten behoefte heeft aan ondersteuning zal hij daar uit eigen beweging om verzoeken. De benodigde zorg is daarmee planbaar en oproepbaar. Er is geen sprake van een geobjectiveerde ernstige psychiatrische of cognitieve stoornis, waardoor zware regieproblemen aan de orde zijn. Verzoeker laat, ondanks mogelijk lichte regieproblemen, regievermogen zien. Hij heeft geen fysieke beperkingen waardoor hij niet in staat is zelf hulp in te roepen. Hij behoeft geen voortdurende begeleiding of overname van de zelfzorg. Er is geen indicatie voor permanent toezicht. De vraag of de (24-uurs) zorgbehoefte blijvend is, hoeft daarom niet te worden beantwoord. Overigens is de blijvendheid volgens de medisch adviseur op dit moment niet vast te stellen. Het CIZ verwijst verzoeker voor de benodigde zorg naar andere zorgdomeinen, zoals de Zorgverzekeringswet (Zvw) en/of de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).
4. Verzoeker kan zich met dit besluit niet verenigen. Hij wil met zijn verzoek bereiken dat hij hangende beroep wordt behandeld als was er sprake van een indicatie op grond van de Wlz.
Spoedeisend belang
5. De voorzieningenrechter treft alleen een voorlopige voorziening als sprake is van onverwijlde spoed, waardoor de uitspraak op het beroep niet kan worden afgewacht.
Verzoeker heeft aangevoerd dat hij tot 19 juni 2026 woonde in een woonvoorziening van Middin. Het beëindigen van de financiering vanuit het forensisch kader betekent dat er vanaf september 2026 geen budget meer is voor de woonvorm waarin verzoeker verbleef. Verdere verlenging van de proeftijd (en het verblijf bij Middin) is niet mogelijk. Inmiddels leeft verzoeker noodgedwongen op straat, in zijn auto, waardoor zijn situatie is verslechterd. De voorzieningenrechter ziet in deze omstandigheden voldoende aanleiding voor het aannemen van een spoedeisend belang.
Waarom wijst de voorzieningenrechter het verzoek af?
6. Om in aanmerking te komen voor zorg vanuit de Wlz moet sprake zijn van een zogenoemde grondslag. Vanwege deze grondslag moet er behoefte zijn aan, en een noodzaak tot permanent toezicht of 24 uur per dag zorg in de nabijheid.
7. Op grond van artikel 2.3.5, zesde lid, van de Wmo kan het college een maatwerkvoorziening (op grond van de Wmo) weigeren indien de cliënt aanspraak heeft op verblijf en daarmee samenhangende zorg in een instelling op grond van de Wlz, dan wel er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt daarop aanspraak kan doen gelden en weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit dienaangaande.
8. De gemeente kan dus een aanvraag om ondersteuning vanuit de Wmo afwijzen als er een Wlz-indicatie is. Of als er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt een Wlz-indicatie kan krijgen en deze weigert mee te werken aan de Wlz-aanvraag. Alleen in die twee gevallen. In alle andere gevallen kan de gemeente wel adviseren om een Wlz-indicatie aan te vragen, maar is de gemeente tot de toekenning daarvan verantwoordelijk voor de ondersteuning van de cliënt. Is de Wlz-indicatie afgewezen, dan kan de gemeente niet meer verwijzen naar de Wlz. Die mogelijkheid is namelijk al geprobeerd. Dan moet de gemeente gewoon vanuit de Wmo compenseren. Ook als dat (tijdelijk) betekent permanent toezicht of 24 uur zorg in de nabijheid.
9. In verzoekers situatie is de aanvraag om een Wlz-indicatie door het CIZ afgewezen, omdat de zorgvraag van verzoeker niet voldoet aan alle criteria van de Wlz. De voorzieningenrechter acht dit besluit niet evident onrechtmatig en vooralsnog voldoende gemotiveerd. Nu de Wlz-aanvraag is afgewezen mag van verzoeker worden verwacht dat hij (eerst) stappen onderneemt om zorg te krijgen op grond van de Wmo (en/of de Zvw). Uit artikel 2.3.5, zesde lid, van de Wmo volgt immers ook dat de gemeente een Wmo-aanvraag niet kan weigeren zolang er een negatieve Wlz-indicatie voorligt. De door verzoeker aangehaalde uitspraak van de rechtbank Overijssel van 28 april 2026 (ECLI:NL:RBOVE:2026:2344) betreft geen gelijk geval, omdat in die zaak niet de Wlz-aanvraag, maar de Wmo-aanvraag was afgewezen.
Conclusie en gevolgen
10. De voorzieningenrechter wijst het verzoek af. Dat betekent dat verzoeker geen zorg krijgt op grond van de Wlz. Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P. Vrolijk, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van M.G. den Ambtman, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 19 augustus 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: