Rechtbank Rotterdam
Team familie
Zaaknummer / rekestnummer: C/10/714848 / FA RK 26-1194
Beschikking van 23 juli 2026 over vervangende toestemming op grond van artikel 1:253a BW
in de zaak van:
[naam 1] , hierna: de vrouw,
wonende te [plaats 1] ,
advocaat mr. V. Vos te Rotterdam,
t e g e n
[naam 2] , hierna: de man,
wonende te [plaats 2] .
zonder advocaat.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit het verzoekschrift met bijlagen van de vrouw, ingekomen op 12 februari 2026.
De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op 25 juni 2026. Daarbij zijn verschenen:
de vrouw, bijgestaan door haar advocaat;
de man;
de raad voor de kinderbescherming Rotterdam-Dordrecht (hierna: de raad), als adviseur, vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger van de raad] .
De man heeft tijdens de mondelinge behandeling spreekaantekeningen overgelegd.
De minderjarige is, gelet op haar leeftijd, in de gelegenheid gesteld haar mening kenbaar te maken. De minderjarige heeft op 24 juni 2026 een gesprek met de voorzitter gehad.
2. De vaststaande feiten
Het huwelijk van partijen is op [dag echtscheiding] 2015 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking van [datum] in de registers van de burgerlijke stand.
Partijen zijn de ouders van de minderjarige:
[minderjarige] , geboren op [geboortedag] 2011 te [geboorteplaats] .
De minderjarige verblijft bij de vrouw.
3 De beoordeling
Verzoek tot verhuizing
De vrouw verzoekt vervangende toestemming te verlenen om met de minderjarige naar [plaats 3] , Turkije te verhuizen.
De man voert gemotiveerd verweer.
De raad ziet geen noodzaak voor een verhuizing, maar acht een verhuizing na het einde van de middelbare schooltijd van de minderjarige mogelijk. De raad stelt voor om een raadsonderzoek te gelasten.
De rechtbank zal eerst stilstaan bij het toepasselijk juridisch kader. Van belang is dat de vrouw tijdens de mondelinge behandeling verklaart dat zij in Turkije het eenhoofdig gezag heeft, omdat dit door een Turkse rechter zo is beslist. Hierover zijn echter geen stukken overgelegd. Haar advocaat geeft desgevraagd aan hier ook niet mee bekend te zijn. In het verzoekschrift is bovendien ook uitgegaan van gezamenlijk gezag. Ook de man verklaart hiermee niet bekend te zijn. Gelet hierop gaat de rechtbank voorbij aan deze stelling van de vrouw. De minderjarige is staande het huwelijk van partijen geboren. Gedurende het huwelijk oefenen partijen het gezag gezamenlijk uit. Na de ontbinding van het huwelijk blijft dit gezamenlijke gezag in stand (zie artikel 1:251 lid 1 en 2 BW). Dit betekent dat sprake is van gezamenlijk gezag en dat partijen een gezagsgeschil hebben over de voorgenomen verhuizing. De rechtbank zal om die reden een beslissing nemen op het verzoek op grond van artikel 1:253a BW. Wat betreft het toetsingskader in verhuiszaken is het volgende van belang.
In de feitenrechtspraak is een toetsingskader ontwikkeld, aan de hand waarvan verhuiszaken worden beoordeeld. De vrouw stelt dat dit toetsingskader niet onverkort van toepassing is, omdat er al jaren geen contact tussen de man en de minderjarige is. In haar ogen moet uitsluitend nog gekeken worden naar het belang van de minderjarige. De rechtbank ziet hierin echter geen reden om af te wijken van de vaste rechtspraak. De rechtbank neemt een beslissing in het belang van de minderjarige. Bij de beantwoording van de vraag of een ouder vervangende toestemming moet krijgen om met een minderjarige te verhuizen, staan de belangen van de minderjarige weliswaar voorop, maar neemt de rechter bij de beslissing in een geschil als dit alle omstandigheden van het geval in acht mee en weegt hij alle betrokken belangen af (zie ook HR 25 april 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC5901).
Tegenover het belang van een ouder bij wie de minderjarige feitelijk verblijft om de gelegenheid te krijgen om met de minderjarige elders een gezinsleven en een nieuwe toekomst op te bouwen, kunnen andere belangen van de minderjarige of van de andere ouder staan. In de afweging van alle belangen kunnen onder meer de volgende omstandigheden betrokken worden:
de noodzaak om te verhuizen;
een goede voorbereiding van de verhuizing.
Als uitgangspunt geldt dat een ouder bij wie de minderjarige feitelijk verblijft in beginsel de gelegenheid moet krijgen om met de minderjarige elders een gezinsleven en een toekomst op te bouwen als de omstandigheden van het geval, na een belangenafweging zoals hiervoor genoemd, een dergelijke beslissing ook rechtvaardigen.
Van een objectieve noodzaak voor de vrouw om naar Turkije te verhuizen is naar het oordeel van de rechtbank niet gebleken. De vrouw heeft in haar verzoekschrift de noodzaak voor een belangrijk deel onderbouwd met financiële motieven. De vrouw stelt dat de partner van de vrouw al een baan in Turkije heeft gevonden en verwacht in Turkije zelf ook makkelijker werk te kunnen vinden. Ook vanwege de lagere levensstandaard zal het in Turkije makkelijker zijn om financieel rond te komen. Daarnaast zal de vrouw en het gezin gaan wonen bij de vader van de vrouw waardoor zij geen vaste lasten hebben, aldus de vrouw. Tijdens de mondelinge behandeling is echter gebleken dat de vrouw en haar partner op dit moment beiden een baan in Nederland hebben gevonden. Financiële problemen zijn verder ook niet gesteld of gebleken. De rechtbank ziet gelet hierop geen (financiële) noodzaak om te verhuizen.
De omstandigheid dat de vrouw naar eigen zeggen al jaren naar Turkije wil verhuizen, maakt ook niet dat er een noodzaak is. Desgevraagd kan de vrouw niet benoemen waarom juist op dit moment een verhuizing naar Turkije genoodzaakt is. De reden voor de vrouw lijkt er vooral in gelegen dat zij in Turkije wil samenwonen met haar nieuwe partner en haar dochter en daar haar gezinsleven verder wil vormgeven. Turkije zou ook beter aansluiten bij haar wortels, cultuur en geloof. De rechtbank kan zich voorstellen dat de vrouw daarom de wens heeft om naar Turkije te verhuizen, maar dat maakt niet dat er daarom een noodzaak bestaat om te verhuizen met de minderjarige.
De rechtbank is daarnaast onvoldoende overtuigd van de goede voorbereiding van de verhuizing. Tijdens de mondelinge behandeling komt naar voren dat met name de gang van zaken rondom de school van de minderjarige onvoldoende uitgedacht en geconcretiseerd is. De minderjarige volgt de vierjarige VMBO-opleiding Young Business School [locatie] en zit op dit moment in haar derde jaar. De man verklaart tijdens de zitting dat hij graag zou zien dat de minderjarige haar school afmaakt, eventueel een vervolgopleiding gaat doen en uiteindelijk op kamers gaat wonen. De man maakt zich zorgen over het toekomstperspectief van de minderjarige in Turkije. De vrouw kan desgevraagd geen duidelijkheid bieden over het moment van verhuizen; of zij van plan is om direct te verhuizen of dit uit te stellen tot de minderjarige haar school heeft afgemaakt. Ook is door de vrouw onvoldoende verhelderd of de minderjarige aansluiting kan vinden bij het schoolsysteem in Turkije.
De rechtbank acht het, alles afwegende, niet in het belang van de minderjarige om te verhuizen naar Turkije. Die verhuizing zal een te grote impact hebben op het dagelijks leven en het toekomstperspectief van de minderjarige. De rechtbank twijfelt bovendien of de minderjarige de gevolgen van de verhuizing overziet. De door de vrouw aangedragen redenen tot verhuizing zien vooral op het belang en de wens van de vrouw zelf. De vrouw heeft de rechtbank niet kunnen overtuigen dat zij het belang van de minderjarige hierin (adequaat) heeft meegewogen. De omstandigheid dat de man op dit moment minimaal contact heeft met de minderjarige, maakt niet dat om die reden er wel toestemming gegeven moet worden.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank zich voldoende geïnformeerd om een beslissing te nemen en is een raadsonderzoek niet nodig.
De rechtbank wijst af het verzoek van de vrouw om vervangende toestemming te verlenen tot verhuizing.
Proceskosten
Gelet op de aard van de procedure bepaalt de rechtbank dat elk van de partijen de eigen kosten draagt.
4. De beslissing
De rechtbank:
wijst het verzoek van de vrouw af;
compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt.
Deze beschikking is gegeven door mr. M.C. Woudstra, voorzitter en (kinder)rechter,
mr. E.M. Moerman en mr. K.C.J.M. Hageraats-Bouwens, (kinder)rechters, en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van mr. Z.P. van der Knaap, griffier, op 23 juli 2026.
Voor zover in deze beschikking een of meer eindbeslissingen zijn opgenomen, staat tegen deze beschikking hoger beroep open bij het gerechtshof Den Haag. Het hoger beroep kan slechts worden ingesteld door een advocaat.
Door verzoeker en degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden moet het hoger beroep worden ingesteld binnen drie maanden na de dag van de beschikking. Voor andere belanghebbenden geldt voor het instellen van hoger beroep een termijn van drie maanden na de betekening van de beschikking of nadat de beschikking hun op andere manier bekend is geworden.