ECLI:NL:RBROT:2026:10512

1. [eiser] ,

1. De procedure

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

de dagvaarding van 2 april 2026, met bijlagen;

het antwoord, met bijlagen;

de brief van [eisers] . van 3 juni 2026, met één bijlage;

de brief van [eisers] . van 4 juni 2026, met één bijlage;

de brief van [gedaagde] van 5 juni 2026, met bijlagen;

de spreekaantekeningen van [eisers] .

Op 22 juni 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij waren [eiser] en [eiseres] aanwezig, bijgestaan door [gemachtigde] . Namens [gedaagde] waren [persoon A] ( [beroep 1] ) en [persoon B] ( [beroep 2] ) aanwezig, bijgestaan door mr. E. Wilke.

2. De beoordeling

[eisers] . en [gedaagde] hebben een aannemingsovereenkomst gesloten, op basis waarvan [gedaagde] in 2019 een nieuwbouwwoning voor [eisers] . heeft gerealiseerd. [gedaagde] heeft er ook voor gezorgd dat de woning is aangesloten op het elektriciteitsnet en heeft daarbij een 3x35 ampère-aansluiting bij netbeheerder Stedin aangevraagd en geplaatst. Volgens [eisers] . heeft [gedaagde] zonder enig overleg en onnodig een zwaardere aansluiting gerealiseerd dan de standaardaansluiting van 3x25 ampère. [eisers] . stellen dat [gedaagde] [eisers] . onvolledig en onvoldoende hebben geïnformeerd en de aannemingsovereenkomst niet zijn nagekomen. Daarom eisen [eisers] . dat de kantonrechter primair voor recht verklaart dat [gedaagde] onrechtmatig heeft gehandeld en subsidiair dat [gedaagde] tekortgeschoten is in de nakoming van de aannemingsovereenkomst. [eisers] . eisen verder dat [gedaagde] een schadevergoeding van € 6.367,54 aan hen betaalt, met rente en buitengerechtelijke kosten.

[gedaagde] is het niet eens met de eis van [eisers] . en voert aan dat [eisers] . uitdrukkelijk wilden afwijken van de standaardoplevering. Volgens [gedaagde] wilden [eisers] . een warmtepomp en zonnepanelen met afgifte van een energieprestatiegarantie (EPG) met nul-op-de-meter, waarvoor een zwaardere elektriciteitsaansluiting van 3x35 ampère noodzakelijk is. [gedaagde] voert aan dat [eisers] . hiervoor een offerte hebben ontvangen en deze ook hebben geaccepteerd. Daarnaast hebben [eisers] . volgens [gedaagde] niet op tijd geklaagd. Ten slotte voert [gedaagde] verweer tegen (de hoogte van) de gestelde schade.

De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] onrechtmatig heeft gehandeld jegens [eisers] . Voor wat betreft de geëiste schadevergoeding kan de kantonrechter nu nog geen eindbeslissing nemen en worden [eisers] . in de gelegenheid gesteld zich schriftelijk uit te laten. Hierna wordt dit verder uitgelegd.

[gedaagde] heeft verzuimd [eisers] . te informeren over de zwaardere aansluiting en de extra kosten daarvan

Vast staat dat in de tussen partijen geldende aannemingsovereenkomst niets is opgenomen over de vraag op welke wijze de woning van [eisers] . op het elektriciteitsnet moet worden aangesloten. Er bestaat echter geen discussie over het feit dat bij de standaardoplevering van een nieuwbouwwoning doorgaans een standaardaansluiting van 3x25 ampère gebruikelijk en voldoende is. [gedaagde] heeft niet betwist dat, als er een zwaardere aansluiting van 3x35 ampère in een woning wordt gerealiseerd, dit over het algemeen tot hogere kosten voor de gebruiker leidt, waaronder in elk geval hogere netbeheerderskosten. Het staat vast dat [gedaagde] in de woning van [eisers] . – in afwijking van de hiervoor genoemde standaardaansluiting – ook daadwerkelijk die zwaardere aansluiting van 3x35 ampère heeft geplaatst.

De kantonrechter stelt voorop dat van een zorgvuldig handelend aannemer verwacht mag worden dat zij de opdrachtgever er tijdig en duidelijk op wijst dat het uitvoeren van extra werkzaamheden die niet in de aannemingsovereenkomst zijn opgenomen (meerwerk) tot extra kosten leidt (artikel 7:755 BW). Dat komt er in dit verband concreet op neer dat [gedaagde] [eisers] . er duidelijk over had moeten informeren dat het installeren van een warmtepomp en zonnepanelen een zwaardere dan de gebruikelijke elektriciteitsaansluiting noodzakelijk maakten én dat dit (op termijn) tot extra kosten zou leiden. Dat is alleen anders als [eisers] . dit al uit zichzelf hadden moeten begrijpen.

Volgens [gedaagde] is voor de zwaardere aansluiting van 3x35 ampère gekozen omdat [eisers] . de wens hadden zonnepanelen en een warmtepomp in de woning te laten plaatsen en afgifte van een EPG (een schriftelijke belofte van de aannemer dat een woning een bepaald energieverbruik of energieprestatie zal behalen) verlangden. [gedaagde] heeft in dat verband aangevoerd dat zij [bedrijf] heeft ingeschakeld, die vervolgens een offerte heeft uitgebracht voor de levering en installatie van een warmtepomp en zonnepanelen. [gedaagde] heeft onweersproken gesteld dat zij de offerte en alle overige van [bedrijf] ontvangen documentatie aan [eisers] . hebben doorgestuurd. Anders dan [gedaagde] stellen, kan uit de offertes en overige documentatie echter niet worden afgeleid dat [eisers] . er op zijn gewezen dat voor het realiseren van een warmtepomp en zonnepanelen in de woning een zwaardere elektriciteitsaansluiting van 3x35 ampère nodig is, dat dit tot extra kosten leidt én hoe hoog die kosten zijn. In de offertes wordt namelijk met geen woord gesproken over welke aansluiting er voor de warmtepomp en zonnepanelen noodzakelijk is.

[gedaagde] heeft tijdens de zitting ook erkend dat in de offertes en documenten, die zij in het kader van de warmtepomp en zonnepanelen aan [eisers] . heeft toegestuurd, nergens woordelijk is opgenomen dat er een 3x35 ampère-aansluiting nodig is. Volgens [gedaagde] valt dat desondanks wel uit de inhoud en strekking van die stukken te herleiden, maar daarin volgt de kantonrechter haar niet. Slechts in het excel-bestand, dat [gedaagde] op 7 juni 2019 per e-mail aan [eisers] . heeft gestuurd, staat een post ‘extra leidingen + groep elektra’ vermeld. Die post wordt verder echter op geen enkele manier toegelicht, zodat uit die enkele algemene omschrijving niet opgemaakt kan worden dat daarmee bedoeld wordt dat een zwaardere elektriciteitsaansluiting vereist is én dat dit op termijn structurele extra kosten met zich mee brengt. Naast het bovenstaande heeft [gedaagde] voor het overige onvoldoende concrete feiten en omstandigheden aangevoerd waaruit volgt dat zij [eisers] . tijdig en duidelijk geïnformeerd heeft over de noodzaak van een zwaardere 3x35 ampère-aansluiting.

Ook is niet gebleken dat [eisers] . überhaupt wisten dat [gedaagde] een andere dan de gebruikelijke elektriciteitsaansluiting in de woning had gerealiseerd. [eisers] . hebben namelijk betwist dat zij daarvan in kennis zijn gesteld en [gedaagde] hebben ook op dat punt onvoldoende gesteld om het tegendeel aan te kunnen nemen. [eisers] . hebben gesteld dat zij na ontvangst van de jaarnota van Eneco in juli 2024 contact hebben opgenomen met Eneco en dat Eneco hen eind augustus 2024 heeft medegedeeld dat de hoge netbeheerderskosten op de jaarnota veroorzaakt werden door het feit dat zij een zwaardere aansluiting dan gebruikelijk hebben. [gedaagde] heeft ook op dit punt onvoldoende concrete feiten en omstandigheden aangevoerd waaruit afgeleid kan worden dat [eisers] . eerder dan augustus 2024 op de hoogte zijn geraakt van het bestaan van de zwaardere aansluiting en de daarmee gepaard gaande hogere kosten. [gedaagde] heeft er slechts op gewezen dat [eisers] . dat ook uit de jaarnota’s over de periode van 2019 tot 2023 hadden kunnen afleiden. Ook daarin volgt de kantonrechter [gedaagde] niet. Zelfs als al uit die jaarnota’s zou blijken dat er sprake is van een 3x35 ampère-aansluiting, kan in redelijkheid van [eisers] . – die niet over specialistische kennis op het gebied van elektriciteitsaansluitingen beschikken – niet worden verwacht worden dat zij daaruit ook hadden moeten begrijpen dat er vanwege die aansluiting hogere (netbeheerders)kosten dan gebruikelijk bij hen in rekening werden gebracht.

Voldoende gebleken is dan ook dat [eisers] . pas eind augustus 2024 op de hoogte zijn geraakt van de zwaardere aansluiting en de daarmee gepaard gaande hogere kosten. Zij hebben [gedaagde] vervolgens bij brief van 9 oktober 2024 van hun bezwaren daartegen in kennis gesteld en (onder meer) verzocht de aansluiting aan te passen en hun schade te vergoeden. Anders dan [gedaagde] heeft aangevoerd is de kantonrechter van oordeel dat [eisers] . daarmee binnen een redelijke termijn – en dus tijdig – bij [gedaagde] hebben geklaagd.

Het bovenstaande leidt tot de conclusie dat [gedaagde] heeft verzuimd [eisers] . tijdig en duidelijk te informeren dat het installeren van een warmtepomp en zonnepanelen een zwaardere dan de gebruikelijke elektriciteitsaansluiting noodzakelijk maakten én dat dit (op termijn) tot extra kosten zou leiden. [eisers] . hadden dit in de gegeven omstandigheden ook niet al uit zichzelf kunnen en moeten begrijpen. Daarmee is voldoende komen vast te staan dat [gedaagde] niet heeft gehandeld zoals van een zorgvuldig handelend aannemer mag worden verwacht.

[gedaagde] heeft onrechtmatig jegens [eisers] . gehandeld

De kantonrechter is het met [eisers] . eens dat [gedaagde] niet aan de op grond van het consumentenrecht op haar rustende informatieverplichtingen heeft voldaan. [gedaagde] heeft immers verzuimd [eisers] . informatie te verstrekken over de voornaamste kenmerken van de geleverde zaak (in het bijzonder de zwaarte van de elektriciteitsaansluiting) en de daaraan gekoppelde extra kosten.

Uitgangspunt is dat een overeenkomst (gedeeltelijk) wordt vernietigd als één of meer informatieplichten worden geschonden, hetgeen in de praktijk inhoudt dat de uit de overeenkomst voortvloeiende betalingsverplichting van de consument wordt verminderd. De betalingsverplichting, die [eisers] op grond van de aannemingsovereenkomst jegens [gedaagde] had, maakt echter geen deel uit van de onderhavige procedure. Het gaat immers juist om een vordering, die [eisers] . op [gedaagde] menen te hebben. De kantonrechter ziet daarom in de gegeven omstandigheden onvoldoende aanknopingspunten om (ambtshalve) een sanctie in de vorm van gedeeltelijke vernietiging van de overeenkomst toe te passen. Daarbij komt dat uit de stellingen van [eisers] . in de dagvaarding volgt dat zij een ander rechtsgevolg koppelen aan de schending van de informatieplicht door [gedaagde] . Zij stellen namelijk dat er daardoor sprake is van misleiding dan wel een oneerlijke handelspraktijk.

Een handelaar handelt volgens de wet onrechtmatig jegens een consument als hij een oneerlijke of misleidende handelspraktijk verricht (art. 6:193b BW). Een misleidende handelspraktijk vindt volgens de wet plaats als de consument informatie over een product wordt verschaft die onjuist is, of – weliswaar strikt genomen juist – de consument op het verkeerde been zet, waardoor de gemiddelde consument een besluit neemt of kan nemen dat hij anders niet had genomen (art. 6:193c BW). Misleiding kan ook plaatsvinden door het weglaten of verborgen houden van essentiële informatie die de gemiddelde consument nodig heeft om een geïnformeerd besluit over een transactie te nemen (art. 6:193d BW).

De zwaarte van de benodigde elektriciteitsaansluiting en de daaraan gekoppelde extra kosten zijn aan te merken als essentiële informatie, die de gemiddelde consument nodig heeft om een geïnformeerd besluit te kunnen nemen over het al dan niet sluiten van een overeenkomst op dit punt. Het door [gedaagde] niet geven of weglaten van deze voor [eisers] . essentiële informatie kan daarom worden beschouwd als een misleidende handelspraktijk als bedoeld in artikel 6:193d lid 2 BW. [eisers] . zijn hierdoor immers op het verkeerde been gezet, in die zin dat zij, als zij wél over de informatie hadden beschikt, tot een ander besluit hadden kunnen komen. Het is goed voorstelbaar dat [eisers] . in dat geval hadden besloten niet voor de zwaardere aansluiting, maar toch voor de gebruikelijke 3x25 ampère-aansluiting te kiezen. Zij hebben namelijk onweersproken gesteld dat zij inmiddels de aansluiting hebben laten aanpassen naar de genoemde 3x25 ampère-aansluiting en dat deze aansluiting, ondanks dat zij zowel een warmtepomp als zonnepanelen gebruiken, al geruime tijd zonder problemen functioneert.

De kantonrechter is op grond van het voorgaande van oordeel dat er in dit geval sprake is van een oneerlijke handelspraktijk van [gedaagde] . Hoewel de wet in beginsel als sanctie vernietigbaarheid van de overeenkomst voorschrijft (art. 6:193j lid 3 BW), hebben [eisers] . geen vordering tot vernietiging ingesteld. Hiervoor is echter al overwogen dat er in geval van een oneerlijke handelspraktijk sprake is van onrechtmatig handelen. Dat betekent dat de kantonrechter voor recht zal verklaren dat [gedaagde] onrechtmatig heeft gehandeld jegens [eisers] ., zoals ook primair door [eisers] . is gevorderd.

Omdat het primair gevorderde toewijsbaar is komt de kantonrechter niet meer toe aan hetgeen [eisers] . subsidiair hebben gevorderd.

[eisers] . mogen zich nog schriftelijk uitlaten over de hoogte van de schade

Omdat [gedaagde] onrechtmatig heeft gehandeld, is zij voor de daardoor ontstane schade van [eisers] . aansprakelijk (artikel 6:193j lid 2 BW).

Voldoende gebleken is dat [eisers] . als gevolg van het handelen van [gedaagde] de elektriciteitsaansluiting hebben moeten laten aanpassen, in die zin dat de door [gedaagde] gerealiseerde zwaardere 3x35 ampère-aansluiting is teruggebracht naar de reguliere 3x25 ampère-aansluiting. Uit de overgelegde factuur 30 april 2025 volgt dat Stedin voor deze aanpassing € 244,30 bij [eisers] . in rekening hebben gebracht. Deze kosten vormen voor [eisers] . een schadepost en komen dan ook voor rekening van [gedaagde] .

[eisers] . maken daarnaast aanspraak op vergoeding van de door hen in 2019 onnodig betaalde aansluitkosten. Naar het oordeel van de kantonrechter is er in dit kader slechts sprake van een schadepost voor [eisers] ., voor zover zij voor de realisatie van de 3x35 ampère-aansluiting méér hebben betaald dan zij zouden hebben moeten betalen als er voor een 3x25 ampère-aansluiting was gekozen. [eisers] . stellen in dit verband weliswaar dat zij € 1.694,- aan onnodig betaalde aansluitkosten hebben gemaakt, maar zij hebben vooralsnog niet duidelijk gemaakt hoe dit bedrag is opgebouwd. De kantonrechter kan daarom niet nagaan of zij de schade op de hiervoor genoemde wijze hebben berekend. [eisers] . zullen daarom in de gelegenheid worden gesteld om het bedrag aan onnodig betaalde aansluitkosten nader te specificeren, waarbij in elk geval van hen wordt verwacht dat zij nader toelichten – en zoveel mogelijk met stukken onderbouwen – hoe hoog de in 2019 door hen betaalde aansluitkosten voor de 3x35 ampère-aansluiting waren én hoe hoog de aansluitkosten in 2019 zouden zijn geweest, als er een 3x25 ampère-aansluiting zou zijn gerealiseerd.

Door [eisers] . wordt ten slotte ook aanspraak gemaakt op vergoeding van een bedrag van € 4.429,24 aan hogere netbeheerderskosten, die als gevolg van de zwaardere aansluiting in de periode over de periode van 2019 tot en met 2025 bij hen in rekening zijn gebracht. Ook hiervoor geldt dat, om de exacte schade te kunnen vaststellen, een vergelijking moet worden gemaakt tussen de netbeheerderskosten die [eisers] . in de genoemde periode voor een 3x35 ampère-aansluiting hebben moeten betalen en de netbeheerderskosten die zij in diezelfde periode zouden hebben moeten betalen voor een 3x25 ampère-aansluiting.

[eisers] . hebben diverse energienota’s van Eneco in het geding gebracht, maar de kantonrechter kan daaruit de totale hoogte van de betaalde netbeheerderskosten voor de 3x35 ampère-aansluiting in de periode van 2019 tot en met 2025 niet afleiden. [eisers] . worden in de gelegenheid gesteld zich ook daarover nader uit te laten, waarbij van hen verwacht wordt dat zij per jaar specificeert en met stukken onderbouwt hoe hoog de door hen betaalde netbeheerderskosten waren. Voor wat betreft de netbeheerderskosten, die [eisers] . in de genoemde periode zouden hebben moeten betalen in geval van een 3x25 ampère-aansluiting hebben [eisers] . gesteld dat die kosten jaarlijks door de Autoriteit Consument & Markt (ACM) worden vastgesteld. Het ligt op de weg van [eisers] . om die kosten nader te specificeren en onderbouwen. Ook daartoe zal zij alsnog in de gelegenheid worden gesteld.

Het vervolg van de zaak

De zaak zal worden verwezen naar de hierna bij de beslissing genoemde rolzitting, zodat [eisers] . zich op die zitting schriftelijk kunnen uitlaten over – uitsluitend – de punten, zoals genoemd bij 2.19. tot en met 2.21. Nadat [eisers] . de hiervoor bedoelde akte hebben ingediend, mag [gedaagde] daar nog schriftelijk op reageren.

De kantonrechter houdt iedere verdere beslissing aan.

3. De beslissing

De kantonrechter:

verwijst de zaak naar de rolzitting van dinsdag 25 augustus 2026 om 11.30 uur en stelt [eisers] . in de gelegenheid op die rolzitting een akte in te dienen, zoals hiervoor bij 2.19. tot en met 2.22 vermeld;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. B.J.R. van Tongeren en in het openbaar uitgesproken.

44487