ECLI:NL:RBROT:2026:10879

1. Tenlastelegging

De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat zij – samengevat – kinderpornografie voorhanden had. De volledige tenlastelegging staat in bijlage 1.

2. Bewijs

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte moet worden veroordeeld voor het feit.

Oordeel van de rechtbank

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte op haar laptop en op papier afbeeldingen van seksuele gedragingen met minderjarigen in haar bezit heeft gehad. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.2.2.

De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De verdachte heeft het feit bekend en er is geen vrijspraak bepleit. Daarom worden voor dit feit de bewijsmiddelen hieronder wel genoemd maar niet uitgeschreven.

1. Verklaring van de verdachte

2. Proces-verbaal van de politie, doorzoeking ter inbeslagneming

3. Proces-verbaal van de politie, beschrijving kinderpornografisch materiaal

Volledige bewezenverklaring

Bewezen is dat:

Zij op 17 april 2024 te Dordrecht, gegevensdragers (te weten: laptop en papier), bevattende afbeeldingen, te wetenfoto's en video's van seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokken in bezit heeft gehad

welke seksuele gedragingen - zakelijk weergegeven - bestonden uit:

het met de/een penis en/of mond/tong oraal, vaginaal en/of anaal penetreren van het lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereiktenhet met de/een penis en/of mond/tong oraal en/of anaal penetreren van het lichaam van een (ander) persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereiktenhet met een voorwerp vaginaal en/of oraal penetreren van het eigen lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt

(afbeeldingsnummers toonmap: 1 t/m 4)

en het met de/een penis en/of vinger/hand en/of voorwerp en/of mond/tong betasten en/of aanraken van het geslachtsdeel en/of de billen van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereiktenhet met de/een vinger/hand en/of mond/tong betasten en/of aanraken van het geslachtsdeel en/of borsten van een (ander) persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereiktenhet met de/een vinger/hand van het geslachtsdeel en/of billen en/of borsten van het eigen lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt(afbeeldingsnummers toonmap 5 t/m 8)

en het door een dier penetreren van het lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt

enhet door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt aanraken van het geslachtsdeel van een dier(afbeeldingsnummer toonmap 17)

enhet geheel of gedeeltelijk naakt (laten) poseren van/door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, waarbij deze persoon gekleed is en/of opgemaakt is en/of poseert in een omgeving en/of in een erotisch getinte houding (op een wijze) die niet bij zijn/haar leeftijd past/passen en/of (waarna) door het camerastandpunt, de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden van deze persoon nadrukkelijk het (ontblote) geslachtsdeel, de borsten en/of billen in beeld gebracht worden (waarbij) de afbeelding (aldus) (telkens) een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en/of strekt tot seksuele prikkeling(afbeeldingsnummers toonmap 9 t/m 13)

enhet masturberen boven/bij en/of ejaculeren op het lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereiktenhet houden van een (stijve) penis bij/naast het gezicht en/of lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt(afbeeldingsnummers toonmap 14 t/m 16)

enfotolijstje(s) met daarin (papieren) afbeeldingen met teksten (waarbij) de afbeelding (aldus) een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en/of strekt tot seksuele prikkeling(toonmap ‘fotolijsten’).

Voor zover in de bewezen verklaarde tenlastelegging kennelijke verschrijvingen voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

3. Kwalificatie en strafbaarheid

Kwalificatie

Het bewezen feit levert het volgende strafbare feit op:

een afbeelding of een gegevensdrager bevattende een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, in bezit hebben, meermalen gepleegd.

Strafbaarheid van het feit en van de verdachte

Het feit en de verdachte zijn strafbaar.

4. Straf

Eis van de officier van justitie

De verdachte moet voor het feit worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden, waarvan acht maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van tien jaar en de voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering.

Standpunt van de verdachte

De verdachte heeft ter zitting aangegeven dat een gevangenisstraf ernstige gevolgen zou hebben voor het behoud van haar (vrijwilligers)werk en woning. Zij wil graag behandeling ontvangen en verzoekt de rechtbank nadrukkelijk een behandelverplichting voor zo lang mogelijk op te leggen om te voorkomen dat zij (opnieuw) in dit gedrag vervalt.

Oordeel van de rechtbank

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het in bezit hebben van kinderpornografische afbeeldingen van met name minderjarige meisjes. Dit betreft een zeer ernstig feit. Bij de productie van kinderpornografisch materiaal worden minderjarigen uitgebuit en gedwongen tot het poseren en het ondergaan van handelingen die op ernstige wijze inbreuk maken op hun lichamelijke integriteit. Hierbij wordt geweld vaak niet geschuwd. Verdachte heeft met haar handelen bijgedragen aan de instandhouding van het misbruik van kinderen ten behoeve van dit beeldmateriaal. Dergelijk seksueel misbruik zal in de regel leiden tot ernstige lichamelijke en psychische schade bij de betrokken kinderen. Voor de effectieve bestrijding van kinderpornografie is het belangrijk dat niet alleen de personen worden aangepakt die kinderpornografie vervaardigen, maar ook degenen die kinderpornografie in hun bezit hebben. Deze laatste groep houdt immers de vraag naar kinderpornografie – en daarmee het seksueel misbruik van kwetsbare minderjarigen – in stand. Verdachte behoort tot deze laatste groep en heeft daarmee geen rekening gehouden met het welzijn van de kinderen die op de aangetroffen materialen zijn afgebeeld. Dit rekent de rechtbank de verdachte aan.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 23 juli 2026 blijkt dat de verdachte tweemaal eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het voorhanden hebben van kinderpornografisch materiaal. Het strafblad van de verdachte leidt dus tot een hogere straf.

Rapport van deskundige en de reclassering

Uit het rapport van psycholoog M. Hulshof van 19 december 2025 volgt dat bij de verdachte sprake is van een parafiele stoornis, te weten pedofilie, een andere gespecificeerde parafiele stoornis (zoöfilie) en een andere gespecifieerde persoonlijkheidsstoornis met borderline en narcistische trekken. De psycholoog stelt vast dat deze stoornissen ook ten tijde van het tenlastegelegde aanwezig waren.

De verdachte is eerder in strafrechtelijk kader behandeld voor depressieve klachten en suïcidaliteit. Die behandeling richtte zich voornamelijk op depressiviteit en suïcidaliteit en in minder mate op seksualiteit en persoonlijkheid. Inmiddels woont de verdachte zelfstandig, heeft ze vrijwilligerswerk en wekelijkse activiteiten bij de kerk. Sinds 2020 gaat zij als vrouw door het leven. De verdachte leefde ten tijde van het tenlastegelegde in een sociaal isolement. Zij heeft behoefte aan sociaal contact en intimiteit maar zij kropt zaken op en als haar emotionele instabiliteit toeneemt, neemt de drift en drang naar seksuele gevoelens ook toe. Op het moment dat zij illegaal pornografisch materiaal kijkt, met name gericht op pre-puberale meisjes, neemt de schaamte en afschuw toe. Zij is op de hoogte van de ontoelaatbaarheid van haar gedragingen, maar de persoonlijkheid en pedoseksuele gevoelens maken dat zij op zulke momenten niet in staat is haar gedrag te reguleren. Om die reden wordt geadviseerd de feiten haar in verminderde mate toe te rekenen. Omdat tot op heden geen behandeling specifiek gericht op de parafilie in combinatie met persoonlijkheidsproblematiek heeft plaatsgevonden, adviseert de psycholoog een specialistische behandeling bij bijvoorbeeld De Waag. Ook is het van belang dat er gedurende een lange periode toezicht en begeleiding door de reclassering zal plaatsvinden.

Op basis van het rapport stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte een psychische stoornis bestond en dat deze het gedrag van de verdachte tijdens het begaan van het strafbare feit beïnvloedde. Het feit wordt daarom in verminderde mate aan de verdachte toegerekend.

In het rapport van Reclassering Nederland (hierna: reclassering) van 3 augustus 2026 staat het volgende. De reclassering schat het risico op recidive in als hoog en adviseert een (deels) voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, het ambulant laten behandelen door De Waag of een soortgelijke zorgverlener, het vermijden van digitale omgevingen van seksueel kindermisbruik en het meewerken aan huisbezoeken door de wijkagent. De reclassering merkt op dat een COSA-begeleiding tot de mogelijkheden zou kunnen horen, en geeft aan dat de verdachte voor iedere behandeling en begeleiding openstaat.

Oplegging gevangenisstraf met lange proeftijd

De rechtbank acht, gelet op de ernst van het strafbare feit en het feit dat de verdachte tweemaal eerder is veroordeeld voor het in bezit hebben van kinderpornografisch materiaal, een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is met het oog op vergelding en generale preventie simpelweg niet passend.

De rechtbank ziet tegelijkertijd een kwetsbare persoon die behandeling nodig heeft om herhaling in de toekomst te voorkomen. Het bewezenverklaarde wordt de verdachte verminderd toegerekend. Ook daar houdt de rechtbank bij het bepalen van de straf in matigende zin rekening mee. De verdachte is in het verleden al behandeld, maar niet voor de aan de gedragingen onderliggende parafiele stoornis. Met het oog op speciale preventie is het weinig effectief om aan de verdachte een lange, onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. Het is van belang dat zo snel mogelijk een grondige en gerichte behandeling wordt gestart en voltooid om te leren omgaan met de vastgestelde stoornissen. De verdachte heeft ter zitting aangegeven die behandeling graag te ontvangen om haar leven te beteren.

Het opleggen van een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf kan wellicht ernstige gevolgen hebben voor het vrijwilligerswerk en de woning van de verdachte. De verdachte is echter tweemaal eerder onherroepelijk veroordeeld voor soortgelijke feiten. Daarmee is de ruimte om opnieuw te volstaan met een uitsluitend voorwaardelijke straf naar het oordeel van de rechtbank uitgeput. Aan de ernst van de herhaalde normschendingen zou een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf onvoldoende recht doen. Mede gelet op de vergeldende en normbevestigende functie van de strafoplegging is daarom een gedeeltelijk onvoorwaardelijke straf aangewezen en zal de rechtbank die ook opleggen. Aan de verdachte zal een gevangenisstraf van twaalf maanden worden opgelegd. Daarvan worden tien maanden voorwaardelijk opgelegd, met de voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering. Het voorwaardelijk strafdeel en de daaraan verbonden voorwaarden (o.a. het meewerken aan ambulante behandeling) moeten voorkomen dat de verdachte opnieuw strafbare feiten pleegt.

Proeftijd van tien jaren

Uit de rapporten van de psycholoog en reclassering volgt de noodzaak tot het houden van toezicht op de verdachte. Zowel de officier van justitie als verdachte hebben de rechtbank verzocht aan verdachte een proeftijd van tien jaren op te leggen.

De rechtbank overweegt daartoe het volgende. Op grond van artikel 14b, lid 2, Sr bedraagt de maximumduur van de proeftijd – in beginsel – drie jaar. De proeftijd kan ten hoogste tien jaren bedragen indien er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de veroordeelde wederom een misdrijf zal begaan dat ‘gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen’.

Als gevolg van de Wet seksuele misdrijven (i.w.tr. op 1 juli 2024) is aan het tweede lid van artikel 14d Sr toegevoegd dat onder ‘gericht zijn tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen’ voor de toepassing van dit artikel mede wordt begrepen het misdrijf kinderpornografie zoals opgenomen in het nieuwe artikel 252 Sr. In de Memorie van Toelichting bij de Wet seksuele misdrijven heeft de wetgever, ter verantwoording van de voorgestelde wetswijziging, benadrukt dat plegers van het misdrijf kinderpornografie op veel langere termijn dan drie jaar recidiveren, waardoor zij langere begeleiding en controle door de reclassering moeten kunnen krijgen.

De pleegperiode van het onderhavige feit ligt vóór de inwerkingtreding van de Wet seksuele misdrijven. Dit roept de vraag op of sprake is van schending van het in artikel 1 Sr verankerde legaliteitsbeginsel, wanneer de huidige bepaling wordt toegepast op de zaak van verdachte. Het tweede lid van artikel 1 Sr bepaalt immers dat bij verandering in de wetgeving na het tijdstip waarop het feit begaan is, de voor verdachte gunstige bepalingen worden toegepast. Dit zou betekenen dat een maximale proeftijd van drie jaar zou gelden. Het opleggen van een proeftijd van tien jaren, naar huidig recht, zou een verzwaring van de straf opleveren.

Toch legt de rechtbank aan verdachte een proeftijd van tien jaar op. Bij dat oordeel betrekt de rechtbank voornoemde wetswijziging van 1 juli 2024 alsmede de Memorie van Toelichting bij die wet (waarbij het belang van een langere proeftijd ook bij het misdrijf kinderpornografie wordt onderstreept), de stoornis van verdachte, het feit dat verdachte de afgelopen jaren meerdere keren is gerecidiveerd, het gevaar voor herhaling, het advies van de reclassering een dergelijk lange proeftijd op te leggen én het verzoek van verdachte zelf om langere tijd (voor tien jaar) onder behandeling en begeleiding van de reclassering te staan. In die zin ziet de rechtbank het opleggen van een langere proeftijd als een groot belang voor zowel verdachte als de maatschappij om op deze wijze verdachte langdurig onder toezicht te stellen en haar gedrag te kunnen monitoren. De rechtbank heeft mede om deze reden het onvoorwaardelijk strafdeel verkort tot twee maanden.

5. Wettelijke voorschriften

De oplegging van deze straf is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c en 240b van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.

6. Beslissingen

De rechtbank:

- de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maakt;

1. de verdachte zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. De reclassering zal contact met de verdachte opnemen voor de eerste afspraak. De verdachte dient zich te houden aan de aanwijzingen van de reclassering. Hieronder valt ook het meewerken aan huisbezoeken. De verdachte is verantwoordelijk telefonisch en per post bereikbaar te zijn. De reclassering controleert de behandelvoortgang en woont evaluaties bij;

2. de verdachte laat zich gedurende de proeftijd behandelen door De Waag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling is gericht op de versterking van de regulerende functies waarbij zij leert om haar impulsen/behoeften te onderdrukken. Voorts dienst er ondersteuning te komen van haar emotionele stabiliteit om het zelfbeeld te verbeteren. Het doorbreken van de taboe omtrent de pedofiele gevoelens, het leren herkennen van risicosituaties, het verminderen van interpersoonlijke stress door de parafilie en het verminderen van de parafilie dient ook aan bod te komen. Daarnaast bepaalt de behandelaar in samenspraak met de reclassering wat de nadere inhoud van het behandelcontact in zal houden. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat betrokkene voorgeschreven medicatie zal gebruiken;

3. de verdachte gedurende de proeftijd:

a. digitale omgevingen vermijdt waarin zij in aanraking kan komen met kinderpornografisch materiaal;

b. digitale omgevingen vermijdt waarin over seksuele handelingen met minderjarigen wordt gecommuniceerd;

c. geen gebruik maakt van virtuele machines, versleutelprogramma’s (zoals Bitlocker, Veracrypt) of applicaties die helpen de identiteit te verbergen (zoals een VPN), tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik (zoals voor werk of voor bankzaken);

d. inzicht geeft in de wijze waarop zij de omgevingen genoemd onder a en b zal vermijden en bespreekt hoe dit verlopen is voor het verstreken deel van de proeftijd.

4. de verdachte werkt mee aan het convenant tussen reclassering en politie, dat onder meer inhoudt dat zij door de wijkagent bezocht kan worden in haar huis of omgeving;

7. Samenstelling rechtbank en ondertekening